انجمن های ادبی شناسنامه دار می‌شوند --------- فراخوان بزرگ جشنواره شعر شاهنامه منتشر شد---------- انتشار دکلمه ای از احسان افشاری ----------------- گزارش تصویری اختتامیه شعر انقلاب
گزارش

گزارش (43)

سعید بیابانکی می‌گوید: طنز نیاز جامعه است، به ‌طوری ‌که معیاری در جهت تشخیص حال خوب یا بد جامعه محسوب می‌شود.

 

این شاعر و طنزپرداز در حاشیه مراسم پایانی دومین  جشنواره ملی طنز دانشجویی «تلخند» در زنجان اظهار کرد: بسیاری از معضلات و مشکلات را می‌توان با زبان طنز بیان کرد. طنز گونه‌ای از فریضه امر به معروف و نهی از منکر با زبان شیرین و دلنشین است.

 

او در ادامه متذکر شد: طنز زمانی به اوج خود می‌رسد که تضادها در جامعه به اوج خود برسد، به‌طور مثال شخصی از دانشگاه با معدل و نمره بالا فارغ‌التحصیل می‌شود اما در جامعه بی‌کار است ولی در مقابل شخصی بدون داشتن مدرک تحصیلی و تخصص خاصی مدیر یک مجموعه می‌شود و این اوج طنز به‌شمار می‌آید.

 

بیابانکی همچنین گفت: زیاد نوشتن و زیاد مطالعه کردن اصل مهم در موفقیت محسوب می‌شود؛ چراکه فعالیت در حوزه ادبیات طنز بسیار سخت‌تر از بخش جدی است و به تمرین و تلاش نیاز دارد.

 

این شاعر و طنزپرداز در پایان اظهار کرد: آثار ارائه‌شده در دومین جشنواره ملی طنز دانشجویی «تلخند» بسیار خوب بود و در بخش شعر طنز از سوی دانشجویان شرکت‌کننده آثار قابل توجهی ارسال شده بود.

 

کد خبر: 897

سه شنبه, 04 ارديبهشت 1397 ساعت 12:26

در نمایشگاه کتاب امسال؛
امید مهدی نژاد با «ملاحظات» می‌آید

نوشته شده توسط

 

امید مهدی‌نژاد دفتر شعر تازه‌ای از خود را با عنوان ملاحظات به نمایشگاه کتاب می‌آورد.

 

امید مهدی‌نژاد از حضور تازه‌ترین دفتر شعر خود با عنوان «ملاحظات» در نمایشگاه کتاب تهران خبر داد و گفت: این دفتر شعر دربرگیرنده سروده‌های دو سه سال اخیر من است که در فضایی اجتماعی سروده شده است و شاید به نوعی بتوان آنها را اشعار جدی و نه طنزآمیز من دانست.

 

وی ادامه داد: شاید شما هم شنیده باشید که فردی در زندگی با جملات و یا گفتاری برخورد می‌کند که زندگیش را دچار تحول می‌کند. برای من هم این اتفاق وقتی افتاد که آقای محمد کاظم کاظمی در نقد دفتر شعر قبلی من فرمود که مهدی نژاد با این توانی که در سرایش اشعار طنزش دارد، نمی‌دانم چطور می‌شود که شعرهای جدی‌اش اینقدر جدی و غیر طنزآمیز است. این حرف برای من تلنگری بود که سعی کنم طنز را به شکلی محو و کم‌رنگ در اشعار جدی خودم نیز وارد کنم.

 

این شاعر ادامه داد: در دفتر شعر «ملاحظات» تلاش من این بود که طنز سوار بر کار شعر نباشد اما به شکلی ملیح و نرم در بطن اشعار جاری باشد و شاید این مهمترین تفاوت اشعار این دفتر با سایر دفاتر شعر من باشم.

 

به گفته این شاعر، نشر سپیده باوران این دفتر شعر را به همراه چاپ تازه‌ای از سه دفتر شعر آتش‌گران، رجزمویه و پیاده‌ها در نمایشگاه کتاب عرضه می‌کنم.

کد خبر: 880

ناصر فیض می‌گوید هر رویکردی به شعر طنز باید با زبان متعالی صورت گیرد و این توجیه که طنز نیازی به سخت‌گیری ندارد کاملا غلط است.

 

ناصر فیض در سومین روز از اردوی دختران آفتابگردان‌ها(شعر جوان انقلاب اسلامی) که از سوی موسسه شهرستان ادب برگزار می‌شود، پیرامون ویژگی‌های شعر طنز صحبت کرد.

 

و با اشاره به این‌که طنز از ابتدای پیدایش زبان فارسی وجود داشته، گفت: طنز معمولا جایی استفاده می‌شود که بخواهیم به یک ظالم که جایگاه خاصی دارد نیش بزنیم یا اعتراض کنیم، مثلا حافظ به امیر مبارزالدین اعتراض می‌کرد؛ اما اگر این اعتراض مستقیم انجام می‌شد، او را محکوم می‌کردند، پس رندی کرد و در پوشش طنز حرفش را زد.

 

وی افزود: کاربرد طنز بیشتر در جامعه‌ای است که عدالت زیر سوال رفته باشد. در این مواقع چه صدایی بهتر از صدای شاعر که زبان مردم است؟ طنز مجموعه‌ای از تضاد و تناقض است. همین تناقض شما را می‌خنداند و شاعر، هنرمندی است که این تضادها را می‌بیند. فیض ادامه داد: «طنز ناخودآگاه به سوی عدالت‌خواهی می‌رود و به‌ندرت پیش می‌آید خواستگاه اجتماعی پیدا نکند.

 

فیض اضافه کرد: شعر فکاهه معمولا آن دغدغۀ اجتماعی را که طنز دارد با خود ندارد، اما گاهی همین فکاهه باعث می‌شود شاعر حرفش را بزند.» او ادامه داد: «ملاک تمایز شاعر طنزپردار خوب از بد همین است. شاعر تحمل ندارد و اعتراض می‌کند؛ اما این اعتراض به گونه‌ای است که محکوم نمی‌شود و دوباره هم فضا دارد که حرف بزند. وگرنه بستن یک مجله کار آسانی است.

 

این شاعر با بیان اینکه هر شاخه از طنز باید ارزشمندی خودش را داشته باشد و نباید آن را شاخه‌شاخه کنیم، گفت: آن شعری ارزشمندتر است که به مسائل اجتماعی می‌پردازد. در گذشته شعر یا جد بود یا هزل. اما الان هزل به شعری می‌گویند که کلمات رکیک داشته باشد. هر رویکردی به شعر طنز باید با زبان متعالی صورت گیرد و این توجیه که طنز نیازی به سخت‌گیری ندارد کاملا غلط است.

 

وی در ادامه اظهار داشت: در روزگار ما که ظلم‌های پنهان و آشکار بسیاری بر مردم روا داشته می‌شود، طنز تنها ابزاری است که می‌تواند ظالمان را به باد انتقاد بگیرد. این خندیدن ما به شعر طنزی که حرف دل ما را در خودش دارد، باعث ماندگاری آن می‌شود.

 

فیض در انتها شعر طنز را سلاحی قوی و ظرفیتی بالا برای مقابله با بسیاری از خطرها، ظلم‌ها و تهدیدهای کنونی دانست.

 

کد خبر: 855

سعید بیابانکی با بیان این‌که اقبال مردم به شعر خیلی زیاد شده است می‌گوید: گوشی‌های تلفن همراه باعث شده مردم بیشتر شعر بخوانند.

 

این شاعر در یکی از برنامه‌های جانبی در نمایشگاه کتاب ایلام اظهار کرد: دهه اخیر فصل استیلای جهان مجازی است. این‌که شعر به لحاظ کیفی رشد کرده بحث دیگری است، اما اقبال مردم به شعر بیشتر شده و این ماجرای دیگری است. امروز در هر تلفن همراهی می‌شود یکی دو شعر پیدا کرد. پیش از این شعر یا در کتاب بود یا در مطبوعات و همین باعث شده ریز و درشت و بد و خوب در هم آمیخته شود و این‌که چه کسی باید تمیز دهد هم ماجرای دیگری است.

 

او همچنین گفت: شاعران طنز پرداز کار بسیار سخت و دشواری دارند و چه بسا ما داریم روزنامه‌هایی که با یک شعر یا کاریکاتور از ادامه فعالیت محروم شده‌اند و این نشان‌دهنده ظرافت و حساسیت بالای این حوزه است.

 

بیابانکی با تاکید بر این‌که طنز، موثر و در عین تاثیرگذاری خطرناک است، اضافه کرد: از آن‌جاکه سروکار طنزپرداز با خط قرمز است، اساسا شوخی کردن با این‌ها همیشه مخاطب‌پسند بوده و ربطی هم به دوره ما ندارد.

 

این شاعر و طنزپرداز با اشاره به این‌که چهار حوزه یا دستمایه در طنز وجود دارد که مخاطب‌پسند است و همیشه درباره آن‌ها، حتی در قرن چهار هجری شعر گفته شده است، بیان کرد: حوزه اخلاقیات، اقوام، اعتقادات و سیاست از اصلی‌ترین چیزهایی است که شاعران با آن‌ها شوخی می‌کنند. این‌که شاعر چقدر در این حوزه‌ها شعر بگوید که توهین نباشد و عامه‌پسند هم باشد به تجربه و تسلط به کلام وی بستگی دارد. البته معیار و الگوی ما شاعران طنزپرداز باید حافظ و مولانا و سعدی باشد.

 

 

او با تاکید بر این‌که شاعر آزاد است درباره این موضوعات شعر بگوید اما وقتی بحث انتشار آن‌ها باشد، باید چارچوب‌های قانونی را رعایت کند، اضافه کرد: برخی از واژه‌ سانسور برای نشر شعرها استفاده می‌کنند که اعتقاد دارم واژه خشنی است و مناسب فضای شعر نیست. باید بگوییم شعرها باید تحلیل محتوا شوند  و حداقل‌ها را باید رعایت کنیم.

 

 

بیابانکی گفت: شعر طنز باید جوری باشد که در هر جایی بتوان آن را ارائه کرد یا به عبارتی بلاغت داشته باشد. شعر سفر می‌کند و جاهایی می‌رود که نباید برود، پس باید جوری شعر گفت و نوشت که اگر رهبر انقلاب هم شعر ما را خواند به شعر ما علاقه‌مند شود و این سختی کار شاعران طنز را نشان می‌دهد.

 

 

این شاعر و طنزپرداز با تاکید بر این‌که به نظرم دهه اخیر به لحاظ ادبی یک جورهایی دهه طنز است، بیان کرد: ما همه چیز را آزمودیم. بعد از انقلاب طنز آخرین قله‌ای بود که توسط شاعران کشور فتح شد. ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که با هر چیز تلخ و شیرین شوخی می‌کنیم و این یک فرصت است. این اتفاق نشان‌دهنده ظرافت زبان و فرهنگ ماست. استقبال از شعر طنز نشان‌دهنده وجود خلا در این زمینه است و لازم است شاعران بزرگ بیایند و در این زمینه بیشتر کار کنند .

 

کد خبر: 821

 

فائزه عبدی از شاعران و غزلسرایان روزگار ماست که از نوجوانی فعالیت ادبی خود را آغاز کرده است. وی یادداشتی در خصوص گروتسک در شعر و تفاوت آن با کاریکاتور، طنز، مضحکه و... نگاشته و آن را در اختیار تارنا قرار داده است. شما را به خواندن آن دعوت می‌کنیم:

 

گروتسک (Grotesque) از کلمه ی گروت (grote) به معنای حفره، اشاره به حفاری در غارها در زمان رم باستان دارد.

گروتسک یک مکتب نیست،ایجاد فضا و یا شخصیت است.

گزوتسک یا ابزورد؟؟!

گروتسک معمولا در فضای ابزورد (Absurd) اتفاق می افتد.

چون توان آن در ارائه ی تناقضات و کاستی های زندگی آن را به ابزاری قدرتمند برای به تصویر کشیدن جهانی ابزورد تبدیل کرده است. برای مثال شخصیت های لاکی و پوزو ،نمونه ای از این دسته هستند و کل نمایش نامه نیز در کل جهانی خنده اور را به تصویر می کشد اما خنده ای تلخ و سیاه!

به طور کلی می توان گفت ابزورد یک فضا است ولی گروتسک شخصیت پردازی است.

چرا گروتسک؟؟!

در اینجا باید به این نکته اشاره کرد که در باب گروتسک در ادبیات ایران بسیار کم کار شده است و تحقیق بیشتر در این زمینه بی شک درهای جدیدی را در ادبیات بر ما خواهد گشود و همچنین باعث رفع ابهامات در مورد مفهوم گروتسک خواهد شد.

گروتسک در  سینما،نقاشی،عکاسی،ادبیات،تئاتر و نمایشنامه آمیزش و تضادی میان انزجار ،خنده و اضطراب است و با نوعی ترس همراه است و در واقع وضعیتی هست که می تواند هم شخص را بخنداند و هم برانگیزاند و در آن چرایی مشخص نیست.

گروتسک دارای طبع افراطی،اغراق و زیاده روی است.

گروتسک در ادبیات با داستان های فانتزی و خیال انگیز و سورئال تفاوت دارد چرا که در دنیای حقیقی و به صورت خود آگاه و ارادی اتفاق می افتد و همچنین در فضای خیال انگیز ،فضا به گونه ای است که مخاطب از همان ابتدای کار آماده ی پذیرش چیزهای غیر ممکن می شود.

 

مثلا، درفیلم مرد فیل نما(the Elephant man) به کارگردانی دیوید لینچ که در سال ۱۹۸۰ساخته شده،شخصیت مرد فیل نما یک شخصیت گروتسک است.

از جمله مهم ترین داستان های گروتسک در ادبیات جهان،داستان مسخ کافکا و  داستان گوژ پشت نتر دام هستندو همینطور از اشعار رابرت براونینگ و دنیای تلخ چارلز دیکنز تا مسخ کافکا و منطق گریزی دادائیست ها از نمونه های دیگر گروتسک اند.

و شناخته شده ترین نمونه های گروتسک در داستان ایران نیز آثار صادق هدایت همچون "بوف کور" و "سه قطره خون" هستند.

برای درک بهتر گروتسک به بررسی چند نمونه در ادبیات داستانی و شعر انگلیس و ایران می پردازیم.

 

 اشعار رابرت براونینگ که از بهترین نمونه های گروتسک در ادبیات انگلیس هستند به دنبال ایجاد احساسات متناقض و متضاد در مخاطب اند؛ برای مثال در شعر “عاشق پورفیریا” ابتدا گوینده رسیدن معشوق خود و زیبایی او را توصیف می کند

پورفیریا نرم نرمک به درون پرواز و بلافاصله

طوفان و سرما را تبعید کرد،

بر زانوان نشست و آتش بی جان

و کلبه بی روح را برافروخت.

ولی به سرعت تبدیل به وصف قتل او می شود. راوی با موهای طلایی پورفیریا او را خفه می کند.

کاری برای انجام دادن یافتم،

همه موهای طلاییش را همچون طنابی زرد

سه بار دور گردن ظریفش پیچیدم

در این شعر با استفاده از تناقض، اثر گروتسک شده است. ابتدای شعر وعده اثری عاشقانه را می دهد ولی با تبدیل شدن آن به توصیف قتل معشوق، مخاطب با تصویری عجیب و دلهره آور روبرو می شود که قرار گرفتن آن در کنار توصیفات ابتدای کار ویژگی گروتسکی به اثر می بخشد.

 

برای بررسی نمونه دیگری از گروتسک به سراغ شعری از اِیمی لووِل (Amy Lowell) می رویم با عنوان “گروتسک”:

 

چرا سوسن ها زبانشان را برای من در می آورند

وقتی که آنها را می چینم

و بهم می پیچند و می چرخند

و در بین انگشتان من خود را خفه می کنند

تا من به سختی بتوانم تاج گل تو را ببافم؟

چرا نام تو را جیغ می زنند

و وقتی آنها را به هم دسته می کنم

بر من تف می اندازند؟

آیا باید آنها را بکشم

تا که آرام بگیرند

و برای تو تاجی از اجساد سوسن بفرستم

که هنگام رقص

بر پیشانی تو فاسد و متعفن شوند؟

 

همانطور که در این شعر می بینید تاثیر گروتسک بار دیگر از طریق تناقض ایجاد شده است. کاری زیبا همچون درست کردن یک تاج گل به تراژیک ترین حالت توصیف شده است.

 

فرق این شعر با قبلی در این است که در شعر براونینگ گروتسک از کنار هم قرار دادن دو عنصر متناقض تشکیل شده است ولی در این شعر گروتسک در مجاز و استعاره اتفاق افتاده است.

 

 با نگاهی اجمالی می توان دید که حالت اول یعنی رخ دادن گروتسک در یک موقیت یا سلسله حوادث بیشتر در نثر رخ می دهد ولی در دومی یعنی ایجاد گروتسک در مجاز و استعاره بیشتر در شعر زیرا که حالت نثر نیازمند بسط بیشتری است.

* نمونه دیگری از تصاویر گروتسک را می توان در شعر “حالا که آمدی” سروده رویا زرین یافت:

که به دست هر که نگاه می کنی

بمب ساعتی بسته است؟

در این جا نیز با جابجایی در محور جانشینی و قرار دادن بمب ساعتی به جای ساعت مچی، دوباره با تصویری عجیب و دلهره آور روبرو می شویم. یا در شعری از فراز بهزادی از مجموعه “بگو در ماه خاکم کنند” داریم:

وقتی من به دنیا آمدم

مادرم داشت سیب زمینی پاک می کرد

در اینجا این برخلاف دو نمونه قبل، گروتسک در حالت اول رخ می دهد و از کنار هم قرار گرفتن دو اتفاق متنافر (زاییدن و سیب زمینی پوست کندن) تشکیل و سبب ایجاد ایجاد تصویری تکان دهنده و مضحک می شود. * *

"گروتسک"،"طنز"،"کاریکاتور" !

گروتسک با :

۱.ابزورد

۲.فراشگفت

۳.کاریکاتور

۴.طنز

۵.طعنه

۶.مضحکه

تفاوت دارد که در اینجا به طور خلاصه به تفاوت های آن با طنز و کاریکاتور می پردازیم:

 

هرگاه اغراق در کاریکاتور به سر حد افراط برسد تبدیل به گروتسک میشود.

فرض کنیم تصویری از ژنرال دوگل داریم که در آن بینی او بیش از اندازه ی معمولی اش بزرگ ترسیم شده باشد؛ این کاریکاتور است اما اگر این بینی آنقدر بزرگ باشد که بقیه ی صکرت را تحت الشعاع قرار دهد و تابع خود کند این دیگر صرفا کاریکاتور نیست. بلکه "کاریکاتور_گروتسک" است چرا که باعث انزجار و وحشت می شود.

 

و اما طنز!

زمانی که  یک طنز پرداز میخواهد بیشترین حس ریشخند و انزجار را در مخاطب ایجاد نماید ، قربانی خود را به گونۀ گروتسک به نمایش در می آورد . عامل اساسی که گروتسک را از طنز متمایز میسازد ، آمیزش تضادها در عمل و تاثیر است . گروتسک برخلاف طنز ، درست و غلط ، و راست و دروغ را معین نمیکند و درس اخلاق نمیدهد ؛ بلکه میکوشد تفکیک ناپذیری آنها را ارایه دهد . خنده ، عصبانیت یا احساس انزجار ی که طنز در مخاطب خود ایجاد میکند کاملاً تفکیک شده و جدا از هم است حال آنکه گروتسک می کوشد با تلفیق این حس ها ، مخاطب خود را درگیر پاسخها و واکنشهای مختلف کرده و نوعی گیجی و تشتت فکری ایجاد نماید.

 

اهداف گروتسک:

در  پایان می توان گفت که هدف گروتسک خنداندن نیست بلکه وا داشتن به تفکر است.

و در واقع سلاحی برای حمله و پرخاش، گیج کردن خواننده و تغییر جهان بینی او و روبرو کردنش با محیطی کاملا متفاوت و نامانوس است.

و در آخر اینکه عمیق ترین معنای گروتسک را شاید بتوان چنین گفت :

هر  تراژدی به طریقی خنده آور و کمدیک است و تمام کمدی ها به طریقی تراژیک و غمبار هستند .

 

 

فائزه عبدی شاعر و از علاقمندان به شعر کلاسیک است. از نوجوانی به شعر و ادبیات علاقه داشت و در 10 سالگی موفق به دریافت لوح تقدیر از انجمن شاعران جوان هیئت رزمندگان اسلام شد. در برنامه های تلویزیونی و رادیویی مشاعره شرکت کرده و سالهاست به صورت تخصصی به کار ادبی روی آورده است. وی دانشجوی دانشگاه تهران جنوب است و سابقه عضویت در شورای مرکزی فرهنگسرای هنگام و همکاری با کانون ادبی دانشگاه شریف از سوابق ادبی اوست. عبدی هم اکنون مسئولیت روابط عمومی جلسات استاد محمدعلی بهمنی را عهده دار است.

 

 

کد خبر: 776

اسماعیل امینی گفت: در دنیا، رسانه‌های تخصصی طنز، بی پروایی و فحاشی را در خود جای نمی‌دهند. کسی که فحاشی نمی کند، به این دلیل نیست که جسارتش را ندارد، بلکه نقد خود را از دریچه هنر بیان می‌کند.

 

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری، ۱۱۷‌اُمین نشست دگرخند با موضوع معرفی و بررسی مجموعه شعر طنز «بوقلمان» اثر سعید طلایی با حضور اسماعیل امینی، سید اکبر میرجعفری و سعید طلایی، دوشنبه ۲۷ آذرماه، در حوزه هنری برگزار شد.

 

اسماعیل امینی شاعر و منتقد ادبی در این نشست با بیان این که این روزها با مسئله تعریف طنز در ادبیات مواجه هستیم، اظهار کرد: اغلب گفته می شود، طنز خوب، طنزی است که حرف مردم را بگوید و هر فردی در جامعه، حرف ها و دغدغه های شخصی خود را دارد. مردم دغدغه های کوچک و بزرگ دارند، اما این دغدغه ها در ماهیت، هیچ تفاوتی برای طنزنویس ندارند؛ چرا که اگر طنزنویس متکی به نظام اندیشه قوی و عمیق نباشد، درباره هر چیزی که بنویسد مضحک خواهد بود و در نهایت تنها با موج ها حرکت خواهد کرد.

 

وی ادامه داد: معیار عام تری که برای طنز در نظر می گیرند، این است که خنده دار باشد، این هم معیار ارزیابی طنز نیست. برخی متون خنده دار هستند و برخی نیستند و در هیچ جایی نوشته نشده است که متنی که خنده دار نباشد طنز نیست. همچنین معیار دیگری که برای طنز قائل می شوند، این است که طنز هر چه بی پروا تر و گستاخ تر و فحاش تر باشد؛ طنز بهتری است. تعدادی طنزپرداز داریم که از این طریق معروف شده اند و علت معروف بودنشان تنها این است که خوب فحش می دهند.

 

امینی خاطرنشان کرد: نقد من بر بی پروا بودن برخی طنزنویسان از منظر سانسور و عرف و این گونه مسائل نیست. در هیچ کجای دنیا، نشریات و رسانه های تخصصی طنز، بی پروایی و فحاشی را در خود جای نمی دهند و کسی که فحاشی نمی کند، به این دلیل نیست که جسارتش را ندارد، بلکه نقد خود را از دریچه هنر ارائه می کند.

 

 

این نویسنده و شاعر عرصه طنز کشور گفت: گزندگی اثر هم یکی دیگر از معیارهایی است که باعث می شود مخاطبان تصور کنند هر که گزنده تر می نویسد، طناز تر است، که این نوع نگاه هم اشتباه است. در واقع معیار شناخت طنز، یکی زبان و بیان و دیگری نوع نگاه طنزنویس به موضوعات پیرامونش است. موضوعی که طنزنویس به آن  می پردازد؛ می تواند بسیار ساده باشد؛ اما نوع نگاه و استفاده طنزنویس از این موضوع است که اثری خلاقه و عمیق را به وجود می آورد. طنزپرداز در تمام عالم به عنوان متفکر شناخته می شود و عمله طرب نیست.

 

امینی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به استفاده به جای سعید طلایی از صنایع ادبی در اشعار مجموعه «بوقلمان» گفت: به طور مثال طلایی از صنعت «ضد ارصاد و تسهیم» به خوبی استفاده کرده است. ارصاد و تسهیم  صنعت بدیعی است که در آن خواننده کلام را به گونه ای مسجع و با نظم بیان می کند که شنونده میتواند خود، ادامه ی کلام را بگوید، پیش از آن که اصل آن را بداند. بنابر این شنونده در آن شعر با شاعر سهیم می شود  و می بینیم که در اشعار مجموعه بوقلمان در بخش هایی شاعر به شکلی طنازانه ضد این صنعت ادبی عمل کرده است. در شعرهایی از این مجموعه هم می بینیم که شاعر از صنعت ضد مراعات نظیر استفاده کرده و این تضادهها باعث قوت طنز او بوده اند.

 

وی همچنین اظهار داشت: گاهی مخاطبان شاعر را بر اساس اشعارش قضاوت می کنند و می پندارند مخاطب و راوی تمام آثار، خود شاعر است. در حالی که لزوما این گونه نیست و شاعر مردی می تواند از زبان یک زن شعر بسراید یا درباره انسان های دیگر به موضوعی بپردازد.

 

این شاعر همچنین با اشاره به برخی اشتباهات نحوی در اشعار مجموعه «بوقلمان» عنوان کرد: وقتی کلمه ای به شکل متداول  در زبان فارسی استفاده می شود، چه اصراری است که آن را به شکل دیگری به کار ببریم؟ بهتر است از کلماتی استفاده کنیم که برای مخاطب هم آشنا است و در زبان هم پذیرفته شده است.

 

سید اکبر میرجعفری دیگر شاعر و منتقد حاضر در این نشست نیز با اشاره به مجموعه شعر «بوقلمان»، اظهار کرد: در مواجه با اشعار سعید طلایی، می بینیم که با شعرهای روان رو به رو هستیم که به راحتی با مخاطب ارتباط برقرار می کنند. این کتاب فاقد پیچیدگی های زبانی است و البته این ساده ارتباط برقرار کردن به معنای این نیست که شاعر تلاشی برای نگارش اشعارش نداشته است. کلمات و روانی کلامی که در این کتاب می بینیم، حاصل تلاش و ذوق سرشار شاعر است.

 

وی افزود: نخستین نکته ایی که در اشعار طلایی با آن رو به رو هستیم، ارتباط آسان با مخاطبان است. یکی از نکاتی که دکتر امینی در این نشست مطرح کردند، پرداختن شاعر به حرف های مردم بود. اگر قرار باشد شاعر حرف مردم را بزند، لزوما به این معنا نیست که حرف ها جنس دغدغه روزمره مردم را داشته باشد، بلکه هنرمند به این حرف ها شکل هنری می دهد.

 

میرجعفری تصریح کرد: بخش زیادی از شعرهای طنز دهه ۵۰ را همین حرف های مردم به خود اختصاص می دهد. و در آثار شخصیت هایی همچون ابوالقاسم حالت از این نمونه ها زیاد است.

 

این شاعر همچنین گفت: یکی از صنایعی که در شعر به کار می رود ایهام است و خیلی لذت بخش که ببینیم شاعری با تسلط از چنین صنعت ادبی استفاده کند. معتقدم در یک مجموعه شعر اگر چند ایهام ادبی هم پیدا کنیم، می توانیم آن مجموعه را خوب بدانیم و شاعرش را شاعر موفقی قلمداد کنیم.

 

از ورودم به عرصه طنز پشیمان نیستم

 

سعید طلایی شاعر مجموعه «بوقلمان» نیز در سخنان کوتاهی با اشاره به این که در رشته مهندسی عمران تحصیل کرده است؛ درباره چگونگی ورودش به عرصه طنز گفت: دانشگاهی که در آن درس میخواندم در نزدیکی حوزه هنری بود و پس از چند بار حضور در جلسات دفتر طنز، آقای فیض من را جذب کرد و امید مهدی نژاد نیز من را ذوب طنز کرد و این گونه شد که به شکل جدی، طنزنویسی را دنبال کردم و هنوز هم از ورودم به عرصه طنز پشیمان نیستم.

 

وی همچنین نوشته خود در پشت جلد کتاب را خواند که به شرح زیر است:

 

این‌جانب، سعید طلایی همواره در مقابل وسوسه دوستان ناباب مبنی بر چاپ مجموعه اشعارم مقاومت می‌کردم و پیوسته بر شیطان رجیم لعنت می‌فرستادم.  بنده عمیقاً اعتقاد داشتم که این کار موجب قطع درختانی خواهد شد که بسی بیشتر از شعرهای طنزآمیز شاعری جوان به درد مردمان می‌خورند. با این حال از آنجا که هیچ انسانی از خطا مصون نیست، شما هم‌اکنون با کتاب بوقلمان روبه‌رویید. شرمسارم، اما امیدوارم لااقل از خواندن کتاب یک‌مقداری لذت ببرید، تا گناه همدستی در قطع درختان مذکور یک‌مقداری شسته شود. به امید آن‌روز.

 

در پایان این نشست، کتاب «بوقلمان» با امضای نویسنده به حاضران اهدا شد.

 

کد خبر: 751

شنبه, 21 مرداد 1396 ساعت 11:44

رضا رفیع:
طنز انتقادی از لازمه های هر رسانه است

نوشته شده توسط

رضا رفیع درباره برنامه جدید خود در شبکه چهار سیما و نیاز رسانه به این قبیل طنزهای انتقادی سخن گفت.

مجری برنامه «منبع موثق» درباره ساختار این برنامه که پخش آن به تازگی از شبکه چهار سیما آغاز شده است، اظهار کرد: این برنامه همچنان که از نام آن می‌توان حدس زد، برخی اخبار، حوادث و اطلاعات روزمره را به زبانی طنز مطرح می‌کند. قرار است هر شب در این برنامه مهمترین اخبار مطرح روز مورد بررسی قرار بگیرد، ولی با زبانی آمیخته به چاشنی طنز.

 

او ادامه داد: پیش از این نیز تجربه حضور در این نوع برنامه را که به نوعی مونولوگ طنز محسوب می‌شود، در برنامه‌های دیگری مثل «پا تو کفش اخبار» یا «حالا خورشید» داشتم. برنامه «منبع موثق» نیز متناسب با شبکه چهار که معروف به شبکه فرهیختگان است، تهیه شده است. این برنامه تلاش می‌کند تا با استفاده از جنبه‌های آموزشی طنز، میان توده مردم با این شبکه تلویزیونی پیوند برقرار کند.

 

رفیع درباره ایده اولیه برنامه «منبع موثق» گفت: شبکه پیشنهاد ساخت یک برنامه با ساختار مونولوگ را به بنده داده بودند، من هم ساخت این برنامه را پیشنهاد دادم که مورد توافق قرار گرفت. به شخصه معتقدم جامعه نیاز به این رویکرد طنز انتقادی به موضوعات مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی دارد که این اتفاق در برنامه «منبع موثق» رخ داده است. در کل می‌توان گفت که رسانه ما نیاز به این نوع طنز دارد و اگر مسؤولان ما متوجه اهمیت این موضوع باشند، حتما از این طنز حمایت خواهند کرد.

 

این طنزپرداز در ادامه با اشاره به برنامه «قند پهلو» در شبکه آموزش، بیان کرد: این برنامه را نیز در شرایطی راه انداختیم که همین شایعه وجود داشت و عده‌ای می‌گفتند شبکه آموزش مخاطب چندانی شاید نداشته باشد؛ ولی در همان فصل اول برنامه «قند پهلو» چنان با استقبال مواجه شد که همه تعجب کرده بودیم و الان امیدوارم این اتفاق درباره برنامه «منبع موثق» نیز رخ دهد.

 

مجری برنامه «منبع موثق» درباره تجربه حضور در شبکه چهار سیما نیز بیان کرد: یکی از نقاط مثبت حضور در این برنامه تلویزیونی مواجه با مدیر شبکه چهار است که اهل گفت‌وگو است. باید به این نکته توجه داشت که رشد طنز در رسانه نیازمند هدایت، حمایت و همدلی و هم‌فکری است. هیچ طنزپردازی نمی‌تواند به اتکای خودش، برنامه‌ای را در جامعه جا بیاندازد و قطعاً نیاز به حمایت دارد. همین موضوعات باعث شد که بخواهم در برنامه «منبع موثق»  حضور داشته باشم، با اینکه می‌دانستم شبکه چهار ممکن است آن گستره مخاطبان که با توده مردم در ارتباط هستند را نداشته باشد.

 

رفیع در پایان سخنان خود گفت: تقاضای من از مسؤولان و مردم این است که جایگاه طنز و طنزپرداز انتقادی را بشناسند و از آن استقبال کنند و بدانند که همدوش آنها ما دنبال یک جامعه سالم و آباد هستیم. اینکه یک منتقد از آن طرف کره مریخ نیامده و قصد سیاه‌نمایی ندارد، بلکه می‌خواهد با زبان خاصی مشکلات را به مردم و مسؤولان گوش‌زد کند. امثال این برنامه‌ها در کنار هم می‌تواند در بهبود شرایط جامعه موثر باشد.

 

کد خبر: 605

 

کامران شرفشاهی از انتشار مجموعه طنزهای مطبوعاتی‌اش با عنوان «خط ویژه» خبر داد.

 

کامران شرفشاهی، شاعر، از انتشار مجموعه‌ای جدید از طنزهایش خبر داد و گفت: این اثر قرار است با عنوان «خط ویژه» از سوی مؤسسه فرهنگی سیب سرخ نیکان به چاپ برسد.

 

وی به ویژگی‌های این اثر اشاره کرد و افزود: این کتاب که در حال حاضر در مرحله آماده‌سازی است، دربردارنده مجموعه‌ای از یادداشت‌های طنز ژورنالیستی است. در این کتاب 20 یادداشت در موضوعات مختلف اجتماعی که مردم هر روز با آن سر و کار دارند، گردآوری شده است. سعی کرده‌ام در این اثر با نگاه طنز به اتفاقاتی که هر روز در زندگی ما اتفاق می‌افتد و مردم به نوعی با آن دست به گریبان هستند،‌ بپردازم.

 

شرفشاهی همچنین از انتشار چهار مجموعه دیگر ویژه گروه سنی کودک و نوجوان خبر داد و گفت: بخشی از این آثار به موضوعات آئینی می‌پردازد و بخشی دیگر تلاش دارد سبک زندگی را به کودکان آموزش دهد.

 

كد خبر: 579

حسین اسماعیل‌پور فرماندار فومن در همایش «نگاهی به طنز معاصر با یادی از کیومرث صابری(گل‌آقای فومنی)» که با حضور شاعران و طنزپردازان در سالن شهدای خدمتگزار اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی فومن برگزار شد، با بیان اینکه شهر ولایتمدار فومن اندیشمندان بزرگی چون آیت‌الله بهجت(ره) و فرهیختگانی همچون کیومرث صابری را در خود پرورش داده است، اظهار کرد: آشنایی، ارتباط فرهنگی و تبادل اندیشه بین سایر شهرستان‌ها و استان‌ها دارای اهمیت و لازم و ضروری است.

 

او هدف از برگزاری چنین همایش‌هایی را تبادل فرهنگی و آشنایی با صاحبان اندیشه دانست و افزود: تهیه شناسنامه فرهنگی و روستایی، مردم‌شناسی فومن و ماسوله و ثبت جهانی ماسوله از جمله برنامه‌های فرهنگی زیربنایی در راستای معرفی هر چه بیشتر ظرفیت‌های این شهرستان است.

 

اسماعیل‌پور با بیان اینکه تمام تلاشمان معرفی شهرستان است و در این خصوص سعی شده به مدت یک هفته پتانسیل‌های گردشگری و...شهرستان از طریق صدا و سیما به نمایش گذاشته شود، اظهار کرد: در تلاشیم ارتقای سطح کتاب و کتابخوانی و انواع هنرهای مختلف موجود در شهرستان را در برنامه ششم توسعه بگنجانیم.

 

در ادامه رضا رفیع طنزپرداز با بیان اینکه شهر فومن برای من یادآور سه شخصیت فاخر کیومرث صابری، شیون فومنی و آیت‌الله بهجت (ره) است، اظهار کرد: شوخ‌طبعی، مقید بودن به جوانان و تعهد به موازین اخلاقی از مهم‌ترین ویژگی‌های شخصیتی و طنز گل‌آقا بود.

 

او با بیان اینکه طنز گل‌آقا به دور از هر گونه توهین و تهمت بود، افزود: رعایت نجابت و ادب به وضوح در آثار گل‌آقا دیده می‌شد.

رفیع با بیان اینکه یکی از خصوصیات بارز طنز گل‌آقا رندی بود، خاطرنشان کرد: نباید طنز گل‌آقای فومنی فراموش شود اما متاسفانه طنز گل‌آقا در میان نسل جدید فراموش شده است.

او با بیان اینکه برگزاری چنین برنامه‌هایی در راستای یادآوری چهره‌های مردمی است، گفت: برگزاری چنین برنامه‌هایی موجب زنده‌تر شدن جریان طنز گل‌آقایی نزد عموم مردم می‌شود.

 

رفیع با اشاره به این‌که برنامه تلویزیونی «قندپهلو» به منظور معرفی طنز گل‌آقا به نسل جدید پخش شده است، گفت: دوره طنز گل‌آقا باید به لحاظ مقطع زمانی و شرایط سیاسی در نظر گرفته شود. در این دوره طنزهایی به‌وجود آمده بود که صریح و شفاف حرف خود را می‌زدند. این در حالی است که گل‌آقا به موازین اخلاقی متعهد بود و هیچ‌گاه از خطوط قرمز اخلاقی پا فراتر نمی‌گذاشت.

 

او با بیان اینکه طنز گل‌آقا ادبی و تاریخی بود، گفت: انتظار خاص برخی از گرایشات از گل‌آقا علت اصلی توقف انتشار مجله گل‌آقا بود. گل‌آقا در سال ۸۳ و بر اثر بیماری دیگر فرصت چاپ مجدد مجله را پیدا نکرد.

 

مجری برنامه طنز «قندپهلو» در پایان از پخش برنامه طنز «شب‌نامه» از اول مردادماه جاری خبر داد و اظهار کرد: «شب‌نامه» برنامه سیاسی و اجتماعی است که از شبکه چهار پخش خواهد شد.

 

اکبر اکسیر،  احمد عربانی، فرامرز ریحان‌صفت، طالع ماسوله، محمود اکرامی‌فر و... از مهمانان این همایش بودند.

 

در پایان این همایش از پنج نویسنده شهرستان فومن تجلیل شد.

کد خبر: 569

 

 

سه شنبه, 02 خرداد 1396 ساعت 09:41

در حوزه هنری؛
برگزیدگان جشنواره طنز سوره انتخاب شدند

نوشته شده توسط

نهمین دوره جشنواره سراسری طنز سوره در مراسمی در حوزه هنری برگزیدگان خود را معرفی کرد.

مراسم اختتامیه نهمین دوره جشنواره سراسری طنز سوره با حضور جمعی از مسئولان و هنرمندان و طنزپردازان کشور و با اجرای داریوش کاردان، کارگردان، بازیگر و مجری تلویزیون عصر یکشنبه ۳۱ اردیبهشت ماه در حوزه هنری برگزار شد.

 

ابوالفضل زرویی نصرآباد دبیر هنری جشنواره طنز سوره در سخنانی ضمن تشکر از شرکت کنندگان در این جشنواره اظهار کرد: در روزگاری که کسی تن به شنیدن نقد اثر خود نمی‌دهد، شجاعت بسیاری نیاز است که عده ای از هنرمندان آثار خود را برای جشنواره ارسال کنند و از نگاه شخصی خود بگذرند و به نظر داوران و دیگر هنرمندان به اثرشان توجه کنند.

 

وی ادامه داد: همچنین از دوستانی که داوری آثار را در شرایط سختی پذیرفتند تشکر می کنم. چرا که داوری آثار همزمان با جشنواره های فجر صورت گرفت و در آن زمان، اغلب داوران مشغله های بسیاری داشتند. از مدیران حوزه هنری نیز تشکر می کنم که اجازه دادند قافله طنزی که در این نهاد به راه افتاده، همچنان به راه خود ادامه دهد و از این جریان حمایت کردند.

 

این طنزپرداز پیشکسوت کشور همچنین با انتقاد از برخی سختگیری ها در عرصه هنر و طنز کشور، عنوان کرد: وقتی نهادی مانند حوزه هنری قصد دارد جشنواره ای برگزار کند، متاسفانه به دلیل برخی کج خلقی‌ها و فشارهای بیرونی، نمی‌توانیم از تمام ظرفیت ها و اشخاص استفاده کنیم. به طور مثال رهبر انقلاب اسلامی شاعری مانند مهدی اخوان ثالث را تایید می کنند، اما زمانی که بخواهیم در مراسمی از ایشان نام ببریم، با برخی بداخلاقی‌ها مواجه می‌شویم. در جشنواره طنز سوره نیز برخی اتفاقاتی که قرار بود رخ دهد، به دلیل همین ملاحظات صورت نگرفت.

 

در بخش دیگری از این مراسم، از شبکه نسیم به دلیل تلاش و توجه به طنز و کمدی در کشور، تقدیر و تجلیل به عمل آمد.

 

همچنین علی اکبر کاظمی قائم مقام شبکه نسیم با بیان این که حوزه طنز، همیشه مظلوم بوده است، عنوان کرد: از مظلومیت این حوزه، همین بس که مسئولان به آن توجه ندارند و در چنین مراسم هایی نیز حضور آن‌ها کمرنگ است.

 

وی گفت: شبکه نسیم محل طرح هنر طنز است و از تمام هنرمندانی که ایده و طرح دارند دعوت می کنیم تا نظرات و ایده هایشان را با ما در میان بگذارند.

 

کاظمی خاطرنشان کرد: باید به مطایبات مردم توجه کنیم. مطایبات مردمی ذخیره بزرگی برای طنز است و فکر می کنم می توان از آن در برنامه های تلویزیونی نیز استفاده کرد. طنزپردازان این امکان را دارند که با حلقه وصل بین مردم و برنامه سازان تلویزیونی باشند و این مطایبات را جمع آوری کنند.

 

ط

 

این مقام مسئول در پایان سخنانش از آمادگی شبکه نسیم برای برگزاری جشنواره تئاتر طنز با همکاری ارگان هایی همچون حوزه هنری خبر داد.

 

از دیگر بخش‌های این جشنواره می‌توان به نمایشنامه‌خوانی ایوب آقاخوانی و فریدون محرابی اشاره کرد. این دو هنرمند عرصه تئاتر و سینمای کشور، خوانش نمایشنامه ای از آنتوان چخوف را برای حضار اجرا کردند.

 

اجرای استندآپ کمدی توسط امیر کربلایی زاده از دیگر بخش های این جشنواره بود. این هنرمند، استندآپ کمدی خود را بر اساس متن‌های برگزیده جشنواره طنز سوره به روی صحنه برد.

 

 

 

ناصر وحدتی نویسنده، خواننده و پژوهشگر موسیقی نیز به اجرای قطعات موسیقایی فولکلور گیلانی پرداخت.

 

شاعرانی همچون سیدامیر سادات‌موسوی و عباس احمدی نیز به شعرخوانی پرداختند.

 

گفتنی است در این مراسم شخصیت‌های مانند فاضل نظری معاون هنری حوزه هنری، ناصر فیض مدیر دفتر طنز حوزه هنری، عباس سجادی مدیر عامل بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران، عبدالحمید قره داغی مدیر عامل انتشارات سوره مهر، علی قربانی معاون اجرای سازمان سینمایی حوزه هنری، سیدعلی میرفتاح، احمد عربانی، اسماعیل امینی، امید مهدی‌نژاد، نسیم عرب امیری، عباس حسین‌نژاد و جمع بسیاری از هنرمندان حضور داشتند.

 

همچنین آرای هیئت داوران نهمین جشنواره سراسری طنز سوره در بخش‌های مختلف به شرح زیر اعلام و از برگزیدگان تقدیر شد:

 

بخش ویژه (چالش های اقتصاد مقاومتی)

 

لوح تقدیر و جایزه نقدی به مبلغ سی میلیون ریال به «محسن رضوانی» برای اثر «یک نامه نیمه عاشقانه» از تهران اهدا شد.

 

بخش نظم     

 

لوح تقدیر و جایزه نقدی به مبلغ بیست و پنج میلیون ریال به «سید امیر سادات موسوی» برای اثر «قیل و قال»  از تهران اهدا شد.

 

بخش عکس 

 

تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به مبلغ بیست و پنج میلیون ریال به «حمیدرضا بازرگانی» برای اثر «مردان کوچک» از زنجان اهدا شد.

 

بخش کاریکاتور 

 

تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به مبلغ بیست و پنج میلیون ریال به «احسان گنجی» برای اثر «اقتصاد مقاومتی» از کهگیلویه و بویراحمد اهدا شد.

 

بخش داستان کوتاه 

 

تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به مبلغ پنجاه میلیون ریال به «علی مهر» برای اثر «فقط ساخت داخل» از قم اهدا شد.

 

بخش استندآپ ( متن ) 

 

لوح تقدیر و جایزه نقدی به مبلغ ده میلیون ریال به «سینا نصرالهی» برای اثر «آواز غول» از تهران اهدا شد.

 

لوح تقدیر و جایزه نقدی به مبلغ ده میلیون ریال به «رحیمه جمال» برای اثر «خاکی باش» از گلستان اهدا شد.

 

بخش نظم 

 

لوح تقدیر و جایزه نقدی به مبلغ بیست و پنج میلیون ریال به «عباس احمدی»  برای اثر «لف و نشر» از قم اهدا شد.

 

لوح تقدیر و جایزه نقدی به مبلغ بیست و پنج میلیون ریال به «حسن حاتمی بهابادی» برای اثر «فضای مجازی» از یزد اهدا شد.

 

لوح تقدیر و جایزه نقدی به مبلغ بیست و پنج میلیون ریال به «مجید رحمانی صانع» برای اثر «برخورد» از خراسان رضوی اهدا شد.

 

لوح تقدیر و جایزه نقدی به مبلغ بیست و پنج میلیون ریال به «علی سلیمانی» برای اثر «هشدار به فرزندم» از تهران اهدا شد.

 

لوح تقدیر و جایزه نقدی به مبلغ بیست و پنج میلیون ریال به «عبدالحسین انصاری» برای اثر «نصیحت» از هرمزگان اهدا شد.

 

بخش نثر  

 

لوح تقدیر رتبه سوم و جایزه نقدی به مبلغ بیست میلیون ریال به «احسان ملایی» برای اثر «گالری پلانکتون ها» از خوزستان اهدا شد.

 

لوح تقدیر رتبه دوم و جایزه نقدی به مبلغ سی و پنج میلیون ریال به «اکبر نیتی»  برای اثر «اگر شبکه های اجتماعی بود... » از زنجان اهدا شد.

 

 

بخش داستان کوتاه 

 

لوح تقدیر رتبه سوم و جایزه نقدی به مبلغ بیست میلیون ریال به «غلامرضا ربیعی» برای اثر «پورشه آلبالویی» از البرز اهدا شد.

 

لوح تقدیر رتبه دوم و جایزه نقدی به مبلغ سی و پنج میلیون ریال به «نیلوفر مالک» برای اثر «دعوای مجازی» از تهران اهدا شد.

 

بخش نظم  

 

هیئت داوران در این بخش هیچ اثری را شایسته کسب مقام‌های سوم و دوم  ندانست.

 

بخش استندآپ ( اجرا )

 

لوح تقدیر و جایزه نقدی به مبلغ ده میلیون ریال به «حسین زرتاج اصلی» برای اثر «خانه پُر ماجرا»از گیلان اهدا شد.

 

 بخش مقاله  

 

لوح تقدیر رتبه سوم و جایزه نقدی به مبلغ پانزده میلیون ریال به «فاطمه تسلیم جهرمی» برای اثر «بررسی و تحلیل توصیفی و آماری طنزپژوهی در پایان‌نامه‌های فارسی از آغاز تا پایان دهۀ هشتاد شمسی» از فارس اهدا شد.

 

لوح تقدیر رتبه دوم و جایزه نقدی به مبلغ بیست میلیون ریال به «آیدا پارس‌پور» برای اثر «وجوه اشتراک دو شاعر گیلانی سید اشرف الدین گیلانی و محمدعلی افراشته» از تهران اهدا شد.

 

بخش عکس 

 

لوح تقدیر رتبه سوم و جایزه نقدی به مبلغ پانزده میلیون ریال به «جواد عسکراوغلی» برای اثر «توهم» از آذربایجان غربی اهدا شد.

 

لوح تقدیر رتبه دوم و جایزه نقدی به مبلغ بیست میلیون ریال به «داود ایزدپناه» برای اثر «کم بارشی و کم آبی» از کهگیلویه و بویراحمد اهدا شد.

 

بخش کاریکاتور

لوح تقدیر رتبه سوم و جایزه نقدی به مبلغ پانزده میلیون ریال به «عالیه مظاهری» برای اثر «مقاومت» از اصفهان اهدا شد.

 

لوح تقدیر رتبه دوم و جایزه نقدی به مبلغ بیست میلیون ریال به «علیرضا پاکدل قوشخانه» برای اثر «ورود تکنولوژی و فراموشی بازیهای پر تحرک» از خراسان رضوی اهدا شد.

 

بخش استندآپ ( متن )

 

لوح تقدیر رتبه سوم و جایزه نقدی به مبلغ بیست میلیون ریال به «عبدالرضا فتحی» برای اثر«شیر قهوه» از مرکزی اهدا شد.

 

لوح تقدیر رتبه دوم و جایزه نقدی به مبلغ سی و پنج میلیون ریال به «نیلوفر ناظری» برای اثر «قدیم و جدید» از قزوین اهدا شد.

 

 

بخش استندآپ ( اجرا ) 

 

لوح تقدیر رتبه سوم و جایزه نقدی به مبلغ بیست میلیون ریال «امیر عضد» برای اثر «هیچ» از تهران اهدا شد.

 

لوح تقدیر رتبه دوم و جایزه نقدی به مبلغ سی و پنج میلیون ریال به «فرامرز قلیچ خانی»  برای اثر «ژست» از البرز اهدا شد.

 

 بخش مقاله  

 

تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به مبلغ بیست و پنج میلیون ریال به «هانیه محرابی» برای اثر «مطالعه‌ی تطبیقیِ سبکی بین طنز ترسیمی روزنامه‌ی آذربایجان و روزنامه‌ی ملانصرالدین» از تهران اهدا شد.

 

بخش عکس 

 

تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به مبلغ بیست و پنج میلیون ریال به «هادی دهقان پور» برای اثر «رهایی» از خراسان رضوی اهدا شد.

 

بخش کاریکاتور  

 

تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به مبلغ بیست و پنج میلیون ریال به «شهرام رضایی» برای اثر «مهاجرت و ... » از اردبیل اهدا شد.

 

بخش استندآپ کمدی (متن)  

 

هیئت داوران در این بخش هیچ اثری را شایسته کسب مقام اول ندانست.

 

بخش نثر

 

هیئت داوران در این بخش هیچ اثری را شایسته کسب مقام اول ندانست.

 

بخش داستان کوتاه

 

تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به مبلغ پنجاه میلیون ریال به «رضا احسان پور» برای اثر «خر مهره» از تهران اهدا شد.

 

بخش نظم

 

هیئت داوران در این بخش هیچ اثری را شایسته کسب مقام اول ندانست.

 

بخش استندآپ کمدی (اجرا)

 

هیئت داوران در این بخش هیچ اثری را شایسته کسب مقام اول ندانست.

 

کد خبر: 504

 

صفحه1 از4

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد