کمپین بزرگ آهای خبردار کارساز می‌شود --------- هایکو چیست؟ ----------- انتشار دکلمه ای از حسین منزوی ----------------- گزارش تصویری اختتامیه جشنواره شعر نیاوران --------- فیلم شعرخوانی محمدعلی بهمنی
گزارش

گزارش (34)

علی بحرینی با حضور در برنامه«چشم شب روشن» بر سر میز ترانه حاضر شد.

ساعات آغازین روز چهارشنبه علیرضا بدیع، مجری-کارشناس بخش میز ترانه برنامه چشم شب روشن میزبان علی بحرینی شاعر، روزنامه نگار و ترانه سرا بود.

 

بحرینی در ابتدا در پاسخ به این پرسش که نویسندگی به ترانه سرایی وی صدمه زده یا خیر گفت: من سالهاست که می‌نویسم و این نویسندگی هیچ گاه به کارهای دیگرم صدمه نزده است. وقتی ترانه ای را خلق می‌کنم، می‌دانم که موسیقی آن به کدام سمت می‌رود. در واقع اگر در دهه 80 تحولی مثل «بنیامین بهادری» با روند ملودی سازی جدید در موسیقی اتفاق نمی‌افتاد، من هیچ گاه به ترانه به عنوان یک حرفه نگاه نمی‌کردم.

 

وی ادامه داد: با تزریق فضای جدید به موسیقی و انفجار جدید، این فضا به شدت تغییر کرد و از شکل مهندسی خود خارج شد.

 

این ترانه سرا در خصوص انتشار مجموعه ترانه های خود نیز گفت: مجموعه ترانه هایم را منتشر نکردم و فعلا هم قصد آن را ندارم. چراکه چاپ ترانه تعهداتی را به دنیای موسیقی و ادبیات به دنبال دارد. من جزئی از کل هستم. ترانه نوشتن به موسیقی تعهد ایجاد می‌کند. چاپ کتاب نوعی سوءاستفاده از آهنگساز و خواننده است. انتخاب نام کتاب وظیفه مولف است اما در صورت چاپ مجموعه ترانه، این وظیفه را ناخودآگاه موسیقی انجام می‌ دهد و من هرگز این اجازه را نمی‌دهم.

 

خالق ترانه غیر معمولی در پاسخ به این پرسش که چرا ترانه سرایان یکدیگر را نقد نمی‌کنند گفت: این وظیفه منتقدان صرف است. در ترانه هر کسی بداند، می‌تواند نقد کند. ترانه نویسی به اندازه ای دم دستی شده که هرکس می‌تواند منتقد باشد. حال اینکه در بسیاری از موارد با غرض ورزی همراه شده است.

وی افزود: موسیقی خاصیت سیال و فرار بودن دارد. مقاومت ها باید ظریف انجام شود. تجربه ثابت کرده که تولد دوباره موسیقی با سد محکمی روبرو شده است.

 

 

علی بحرینی در ادامه به فعالیت حرفه ای خود در زمینه روزنامه نگاری و ارتباط آن با ترانه سرایی اشاره و تاکید کرد که کار نویسندگی به خصوص در زمینه روزنامه نگاری، با ترانه نویسی ارتباط مستقیم دارد. من از محمد صالح اعلا ممنونم که مرا ترانه نویس معرفی کرد. چراکه این دو تفاوت های فاحشی با هم دارند.

 

این ترانه نویس در پاسخ به پرسش علیرضا بدیع که می‌پرسد چگونه تمام ترانه هایت شنیده و با استقبال همراه می‌شود گفت: تکنیک در این عرصه به شدت مهم است. من سعی می‌کنم از کلماتی که می‌شنوم استفاده کنم. از 17 سالگی تمام حرف هایم را می‌نویسم. اولین ترانه ای را که نوشتم، احمد یاسر اجرا کرد. شخصا به مرحله پیش تولید در هر کاری معتقد هستم. اولین مطلبی که نوشتم چاپ شد، اولین ترانه ای که نوشتم اجرا شد  و از این بابت می‌توانم بگویم بسیار انسان خوش شانسی هستم.

 

بحرینی پیشنهادی برای ترانه سرایان ناشناخته نیز داشت و گفت: هرجا که ترانه سرای خوب حضور دارد، آهنگساز خوب هم همان اطراف است. وجود استودیوی مناسب و امکانات بیشتر در درجه بالایی از اهمیت قرار ندارد. شعر خوب و آهنگ مناسب حرف اول را می‌زنند و باعث ماندگاری یک اثر می‌شوند.

 

وی افزود: من اولین روزنامه نگار پاپ در حوزه موسیقی بودم. آزمون و خطاهای بسیاری کردم. بسیاری از افراد، سال های فعالیت و زحماتم را نادیده می‌گیرند و به یک یا دو کار بیشتر شنیده شده توجه می‌کنند که گاه با حرف ها و تهمت های فراوانی نیز روبرو بوده است.

 

علی بحرینی در پایان ضمن تشکر از محمد صالح اعلا و علیرضا بدیع، «چشم شب روشن» را ادامه برنامه «دو قدم مانده به صبح» دانست و روز ملی سینما را تبریک  گفت.

 

کد خبر: 647

 

عبدالجبارکاکایی، ترانه‌سرا در روزنامه وقایع اتفاقیه نوشت: برای سرودن شعر و ترانه موفق باید در همه زمینه‌ها مطالعه کرد. لازمه تبدیل‌شدن به یک شاعر توانمند، برخورداری از دانش‌هایی نظیر روان‌شناسی، جامعه‌شناسی و مردم‌شناسی است.

 

علاوه‌ بر تسلط بر علومی که از نظر گذشت، شاعری می‌تواند با مخاطب ارتباط برقرار کند که در جریان زندگی اجتماعی قرار داشته باشد و اگر نمی‌تواند به‌طور مستمر با مردم در ارتباط باشد باید از طریق مطالعه نزدیکانش، دغدغه‌های مردم را حفظ کند.

 

دايره واژگاني وسيع، مهم‌ترين ابزاري است که شاعر با استفاده از آن مي‌تواند حرفش را با زباني تازه و بي‌تکرار بگويد. متأسفانه افرادي که به شکل سطحي به مقوله شعر توجه مي‌کنند، از اين منظر قوت چنداني ندارند و به ‌دليل محدوديت کلماتي که در ذهن دارند، ممکن است کلمه‌اي مثل قلب را چندين‌بار در يک شعر به کار ببرند.

 

چنين افرادي نمي‌توانند شعري بگويند که واجد معناي عميق باشد و ناچار هستند ديالوگ روزمره زن و شوهرها را بازگويي کنند. من با وجود مافياي ترانه براي خوانش تيتراژها موافقم اما در معاني ديگر. يک تهيه‌کننده براي ساخت کاري جديد ريسک نمي‌کند و سعي دارد از شاعري که قبلا با او تجربه موفقيت را داشته، استفاده کند.

 

 دراين‌شرايط تهيه‌کننده به ‌دليل همان عدم ريسک‌پذيري، ترجيح مي‌دهد از جوانان استفاده نکند. با اين توضيحات از ديد من استفاده از کلمه «مافيا» خشونت‌آميز و نادرست خواهد بود. اين حالت را بهتر است به عدم شهامت، ريسک‌پذيرنبودن و نبود سرمايه کافي در حوزه موسيقي تعبير کنيم.

 

هيچ‌کس نمي‌تواند ادعا کند شاعر خوبي است اما در سرودن ترانه براي کارهاي هنري به او بي‌توجهي مي‌شود. مافيای ترانه (با معنايي که توضيح دادم)، نيروهاي خوب و توانمند را به‌راحتي جذب مي‌کند و توسل به عبارت وجود مافيا براي توجيه عدم حضور يک ترانه‌سرا در کارهاي موسيقايي، دراين‌شرايط گمراه‌کننده خواهد بود. کسي نمي‌تواند سر ترانه‌سراي خوب را زير آب کند.

 

امروز فضاي کار و فعاليت ترانه‌سرايان در هر سطحي در موسيقي فراهم شده پس کسي نمي‌تواند بهانه بياورد. اگر سخن درمورد تيتراژها باشد، ترانه‌سرايي که در يک اثر موسيقايي (فارغ از سطح کيفي ملودي يا صداي خواننده) فعاليت کرده، به‌زودي خواهد توانست در تيتراژهاي تلویزيوني با نامداران اين عرصه همکاري کند. ترانه‌سراياني مثل روزبه بماني و حسين غياثي را چه کسي مي‌شناخت؟ ترانه‌هاي خوب و جاندار، نام اين دو را بر سر زبان‌ها انداخت و باعث شد با صاحب‌نام‌هاي تيتراژ همکاري کنند.

 

کد خبر: 621

 

 

علیرضا بدیع مجری کارشناس بخش ترانه «چشم شب روشن»، میزبان بیژن ارژن شاعر شناخته شده بود.

ارژن در ابتدای سخنانش درباره انتخاب قالب رباعی گفت: دیواری کوتاه تر از دیوار رباعی پیدا نکردم! باید برای گفتن حرف و اندیشه و تصویری باشد و به فراخوان آن قالبی در ذهن باشد. آن زمان رباعی انتخاب شد.

 

وی با بیان اینکه از دوره راهنمایی شعر را آغاز کردم، درباره مشخصات رباعی خوب اظهار کرد: نگاه شاعر باید متفاوت باشد. بستگی دارد چطور ببینیم. هرکسی به فراخور اندیشه ای که دارد، تصاویر را می بیند و شکارشان می کند.

 

این شاعر ادامه داد: مولفه های رباعی به تعداد تمام رباعی های موجود و نوع نگاه، مضمون و ساختار آنها،   متفاوت است. نمی شود فضای کلی ترسیم کرد و حکم داد. زمانی می گفتند مصرع آخر باید حرف نهایی را بزند اما حالا می توان شعری گفت که در مصرع دوم یا سوم این اتفاق در آن بیفتد.

 

ارژن درباره نحوه ورود به مرکز موسیقی صداو سیما تأکید کرد: من کرمانشاه بودم روزی اسماعیل امینی تماس گرفت و گفت شعری برای عاشورا بنویس. آن شعر بهترین ترانه عاشورایی سال شد. آن زمان، من راننده تاکسی در کرمانشاه بودم و برای شرکت در مراسم به تهران آمدم. اما هزینه سفر را به من ندادند که آن موقع برای من پول زیادی بود.

 

وی ادامه داد: زمانی که در تهران بودم، رفتم تا این پول را بگیرم که در راه مقابل مسجد بلال به من خبر دادند کتابم در انتشارات هزاره ققنوس چاپ شده است. در ادامه مسیر تلفنم زنگ خورد و از کرمانشاه مژده دادند صاحب یک دختر شده ام. وقتی هم که به مرکز موسیقی صداوسیما رسیدم، به من گفتند شما باید از همین امروز کارت را شروع کنی و دیگر نباید کرمانشاه زندگی کنی!

 

از غم نان سراغ ترانه رفتم

 

شاعر «پیراهنی از آه برایت دارم» از آشنایی با اساتید موسیقی در این دوره یاد کرد و گفت: به مرور نوشتن تصنیف برای موسیقی را شروع کردم. غم نان بود. آن زمان من برای کتاب «بی هم شدگان» دستمزدی گرفته بودم که به من بابت یک ترانه می دادند. دیدم دستمزد ترانه نویسی که چند روزی بیشتر وقت نمی گیرد، با کتابی که سه چهار سال روی آن کار کرده ام یکی است. بنابراین مسائل مالی باعث حضورم در این عرصه شد اما اکنون می دانم کارم بیشتر رباعی است و کمتر ترانه می گویم.

 

وی درباره ملودی های زبان کردی تصریح کرد: تنوع ملودی های این زبان در زبان فارسی نیست، برای همین بکر است.

 

این شاعر درباره حضور در مرکز موسیقی صداوسیما به عنوان کارشناس توضیح داد: شعری که در خدمت موسیقی است، یک هنر ترکیبی است و قرار است از رسانه ای با سلایق مختلف از مذهبی ترین افراد تا کسانی که لائیک هستند پخش شود. بنابراین مرکز موسیقی یک فضای بینابینی را در نظر گرفته تا برای مخاطبان ارزشگذاری کند. علاوه بر این وقتی شعر لباسی از موسیقی بر تن می کند، این لباس باید قواره باشد.

 

«چشم شب روشن» به تهیه کنندگی امیر قمیشی و با اجرای محمد صالح علا، شنبه تا چهارشنبه هر شب ساعت ۲۳ از شبکه چهار سیما روی آنتن می رود.

 

کد خبر: 613

برنامه ادبی و تخصصی در چشم شب روشن در شامگاه سه شنبه دهم مرداد ماه میزبان بزرگان و شاعران معاصر بود.

علیرضا بدیع که اجرای بخش میز ترانه را عهده دار است، به گفتگو با علیرضا آذر شاعر و ترانه سرای روزگار ما پرداخت.

بدیع ضمن تسلیت به مناسبت درگذشت مدیا کاشیگر و غلامرضا شکوهی از علیرضا آذر دعوت کرد تا مهمان میز ترانه این قسمت از چشم شب روشن باشد.

 

آذر در بدو ورود از نحوه تولد کتاب ترانه های خود با نام آریان گفت و تاکید کرد که زمانی که آریان متولد شد لازم بود تا هنر برای هنر، به هنر برای خود تغییر کند و با مسائل مالی هم عجین شود.

 

وی در خصوص آثار جدید خود افزود: تمام مسائل زندگی من از جمله ورودم به دنیای موسیقی اتفاقی بوده و به صورت تصادفی بر سر راه زندگی من قرار گرفته است. قرار است که مجموعه جدیدم با عنوان «لحد» در سال 97 به همراه مجموعه ترانه های منتشر شده و اجرا شده ام در مجموعه ای با نام آریان 2، هردو از سوی انتشارات نیماژ منتشر ‌شود. آلبوم دکلمه ها نیز که حاصل زحمات محمدرضا نیکفر و کریم رستمی است طی چند ماه آینده در اختیار مخاطبان قرار می‌گیرد.

 

علیرضا بدیع نیز طی اعلام خبری از راه یافتن آلبوم آذر به شورای موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جهت دریافت مجوز خبر داد.

 

در بخش دیگری از سخنان این دو شاعر معاصر، علیرضا آذر از اولین تجربه ترانه سرایی خود که با تیتراژ سریال ستایش آغاز شد گفت و اضافه کرد که این ترانه اولین تجربه ام در ترانه سرایی بود و به نوعی در این حوزه سکوی پرتاب شد.


وی در ادامه به همکاری هایش با امیرعباس گلاب و کنسرت وی اشاره کرد و گفت امروز آغاز کنسرت امیرعباس گلاب است که با انرژی بسیاری شروع کرده و در آغاز راه طولانی و سختی قرار دارد.

 

آذر در بخش دیگری از صحبت های خود به تاثیر شعر در زندگی اش اشاره کرد و افزود: شعر نوشتن برایم ارادی نیست. باید کشف و شهودی اتفاق بی‌افتد. ترانه نوشتن برایم روان تر است و در برهه ای از زمان مرا به گرفتن سفارشات بیشتری ترغیب کرد.

 

مولف مجموعه های آتایا و اسمش همین است در ادامه به نحوه ورود خود به دنیای دکلمه نیز اشاره کرد و گفت: اولین دکلمه ام با همکاری و دعوت زهرا عاملی و پوریا حیدری اتفاق افتاد و مرا در راه دکلماتوری قرار داد.
اولین دکلمه ای که از من منتشر شد تومور یک نام داشت و در ادامه دکلمه هایی با عناوینی چون تومور دو، اثر انگشت، اتاق، لحد و... از من منتشر شد. اما دلیلی که من به زعم خودم لازم دانستم تا به دنیای دکلمه پا بگذارم این بود که مخاطب، با چگونه خواندن من ارتباط برقرار کرد.  لحن و نوع خواندن شعر خودم برای مخاطب جالب بود و در ادامه مرا بر آن داشت تا جدی تر به این حوزه بنگرم که به لطف خدا و همکاری های محمدرضا نیکفر توانستم در آن توفیقی هم کسب کنم.

 

این شاعر و ترانه سرا در پایان چند بیت از مثنوی بلند «هم مرگ» که در مجموعه آتایا از نشر نیماژ منتشر شده است را دکلمه کرد و حسن ختام برنامه ای دیگر از سری برنامه های در چشم شب روشن شد.

 

لازم به ذکر است که این برنامه با اجرای محمد صالح اعلا از شبکه چهار سیما و از ساعت 23 به روی آنتن می‌رود و شاعران مختلفی اجرای بخش های گوناگون آن را عهده دار هستند.

 

کد خبر: 592

نشست مردادماه عصر شعر و ترانه در فرهنگسرای ارسباران برگزار می‌شود.

 

صد و پانزدهمين نشست مشترک شاعران، ترانه‌سرایان و اهل موسیقی با عنوان «عصر شعر و ترانه» با اجرای عبدالجبار کاکایی روز پنجشنبه 5 مرداد از ساعت ۱۵ در فرهنگسرای ارسباران برگزار می‌شود.

 

علاقه‌مندانی که مایل به شعرخوانی در بخش کارگاهی این نشست هستند باید حداقل نیم ساعت پیش از شروع برنامه در محل برگزاری برنامه حاضر شوند تا نام‌نویسی انجام دهند.

 

اسامي داوران و كارشناسان متعاقبا اعلام مي‌شود.

 

كد خبر: 582

نشست پژوهشی «ترانه ـ رسانه» از سلسله نشست‌های «یکشنبه‌های شعر» بنیاد شعر و ادبیات داستانی، عصر امروز در تالار جلال آل‌احمد این بنیاد برگزار می‌شود.

 

بر اساس خبر رسیده، سومین یکشنبه هر ماه که «ادبیات آهنگین» نام‌گذاری شده، امروز به نشست پژوهشی ترانه ـ رسانه با عنوان فرعی «‌ترجمان شعر به تصویر» اختصاص دارد. این نشست، با حضور و سخنرانی دکتر عبدالله گیویان و با شرکت مهدی ایوبی به عنوان ترانه‌سرای مهمان برپا می‌شود.

 

ابراهیم اسماعیلی‌اراضی، مجری و کارشناس یکشنبه‌های سوم هر ماه و جلسات «ادبیات آهنگین» است که پیش‌تر، دو نشست دیگر با همین موضوع در اردیبهشت و خرداد امسال برگزار کرده است.

 

نشست امروز (یکشنبه، 18 تیرماه) از ساعت ۱۶:۳۰ دقیقه در تالار جلال آل‌احمد، واقع در خیابان کریمخان زند، خیابان سنایی، کوچه اعرابی ۵، پلاک ۶ طبقه اول، بنیاد شعر و ادبیات داستانی برپا خواهد شد.

 

این بنیاد همه یکشنبه‌ها میزبان نشست‌های شاعرانه‌ای است که در هفته اول با مدیریت اسماعیل امینی به مبانی شعر می‌پردازد و در هفته دوم جلسه شعرخوانی و نقد شعر با مدیریت محمدعلی بهمنی برگزار می‌شود. سومین جلسه یکشنبه‌های شعر به «ادبیات آهنگین» می‌پردازد که مسئولیت اجرای آن را ابراهیم اسماعیلی اراضی عهده‌دار است و در آخرین یکشنبه هر ماه، غلامرضا طریقی جلساتی را با موضوع «داستان شعر» برگزار می‌کند.

 

کد خبر: 559

 

با توجه به تصمیم اعضای هیئت مدیره خانه ترانه، جلسات این نشست از این پس به صورت هفتگی برگزار می‌شود.

بر اساس خبر رسیده علاوه‌ بر جلسات خانه‌ترانه در ارسباران، کارگاه نقد ترانه با اجرای روزبه بمانی در سالن موسسه سرنا نیز برگزار می‌شود.

یکی از اعضای هیئت‌ مدیریت خانه‌ترانه در گفت‌وگو با تارنا گفت: «جلسات خانه‌ترانه مانند گذشته در پنج‌شنبه‌های دوم و آخر هر ماه در ارسباران برگزار می‌شود.

وی ادامه داد: به پیشنهاد هیئت‌مدیره خانه‌ترانه، تصمیم بر این شد تا این کارگاه شعر سایر هفته‌ها در سالن سرنا و به صورت هفتگی برگزار شود. این جلسات با اجرای روزبه بمانی و با هدف بررسی آثار ترانه‌سرایانی‌ست که مایل به نقد اثرشان هستند.


صابر قدیمی درباره‌ی شیوه‌ی داوری آثار گفت: «ترانه‌هایی که به تلگرام خانه‌‌ترانه ارسال می‌شود به وسیله تیم اجرایی، تقسیم و به کارشناسان ارسال می‌شود و آن‌ها پس از بررسی و نمره‌‌دهی، آثاری که از امتیاز بالاتری برخوردار باشند، در جلسه توسط ترانه‌سرایان پیشکسوت مورد نقد قرار می‌گیرند.

 

این شاعر افزود: در این جلسات، اولویت با کسانی‌ست که اثرشان قابلیت نقد بهتری داشته باشد و اشتیاق‌شان برای حضور و یادگیری بیشتر باشد. شماره‌ی تلگرام خانه‌‌ترانه برای ارسال اثر  0937405508 و دوستان علاقمند می‌توانند با این شماره در ارتباط باشند.

لازم به ذکر است که افرادی که علاقمند  به شرکت و حضور در این جلسات هستند می‌توانند با مراجعه به سایت www.iransoma.ir و با پرداخت هزینه‌ی 3000 تومان صندلی مورد نظر خود را رزرو و برای شرکت ثبت‌نام کنند.

این برنامه در سالن موسسه سرنا واقع در خیابان انقلاب، بین شریعتی و بهار- ساختمان آریان برگزار می‌شود.

 کد خبر: 548

خبرنگار: هانیه شالباف

روزهای دوشنبه هر هفته در 10 جلسه با سرفصل‌های شرح احوال مولانا، تبیین آثار مولانا، خوانش و شرح مثنوی گزیده دفتر اول و خوانش و شرح گزیده فیه ماه فیه برگزار می‌شود.

شکی نیست که مولانا تأثیر عمیقی در فرهنگ ما گذاشته است. چنانچه بسیاری از اشعار مولانا در فرهنگ زبانی و عامیانه ما تبدیل به ضرب‌المثل شده‌اند. در نتیجه شناخت مولانا به نوعی شناخت باورهایی است که در فرهنگ ما رایج است و ممکن است نیاز به نقد داشته باشد.

به این منظور در کارگاه هم اندیشی با مولانا از منظر فلسفی و با نگاهی نقادانه زیر مایه‌های فلسفی تفکر مولانا را مورد بررسی قرار می‌دهیم و از حیث معرفت‌شناسی یا شناخت‌شناسی و سپس از حیث وجودشناسی یا هستی‌‌شناسی و در نهایت از حیث فلسفه اخلاق و بر اساس حکایت‌های مثنوی و در مقایسه افکار مولانا با افکار سایر نظریه پردازهای شرق و غرب، سعی خواهیم کرد که نگاهی عمیق‌تر به زیرمایه‌های داستان‌های مثنوی و زیرمایه‌های گفته‌های مولانا داشته باشیم.

 

کد خبر: 547

آیین نقد و بررسی مجموعه ترانه های امید روزبه با عنوان «آل» به همت بنیاد شعر و ادبیات داستانی برگزار شد.

یکشنبه های شعر بنیاد شعر و ادبیات داستانی با عنوان ادبیات آهنگین این جلسه از سری نشست های خود را به نقد و بررسی مجموعه آل که به همت انتشارات نیماژ منتشر شده است، اختصاص داد.

این مراسم با حضور شاعران و ترانه سرایانی چون غلامرضا طریقی، حسین غیاثی، امید روزبه، جواد محقق، امیرعلی سلیمانی، سامی تحصیلداری، شهرزاد روزبهانی و... با اجرا و دبیری ابراهیم اسماعیلی اراضی برگزار شد.

 

غلامرضا طریقی به عنوان نخستین کارشناس جلسه در خصوص مجموعه آل گفت: امید روزبه از بهترین های ترانه امروز و در میان نسل خود یکی از بهترین ها است. 80 درصد کارهای این کتاب بیش از اینکه ترانه باشند، شعر محاوره هستند و به جز چند موردی که قابلیت موسیقایی دارند، باقی شعرها قابلیت اجرا ندارند.

این شاعر درخصوص فضاهای شعری و تصویری این کتاب گفت: ترانه های امید روزبه به شعر بسیار نزدیک است و وجود مصراع های مهم و جذاب باعث شگفتی می‌شود. با توجه به همه این ها، مهمترین ویژگی هر اثر هنری، زاویه دید هنرمند و جهان بینی اوست.

طریقی ادامه داد: یک دستی کتاب آل از زاویه دید امید روزبه می آید و یکی از همین ویژگی هاست. فضای غالب کارها مرگ محور است و شاعر مدام در مورد مرگ صحبت می‌کند و از نام کتاب هم مشخص است که به استقبال مرگ رفته است. به نظر من شاید اگر فضاهای دیگری را هم تجربه می‌کرد، موفق تر بود. این تکرار فضاهای مرگ در همه کارها و پشت سرهم بودن آن مخاطب را اذیت می‌کند. حتی ما در این مجموعه با شعر عاشقانه هم مواجه هستیم. اما در انتها می‌بینیم که سوگواری عاشقانه است و باز هم به مرگ ختم می‌شود. شاید اگر نحوه مواجهه با فرم و استفاده از تکنیک ها وسیع تر بود، اتفاقات بهتری در آل می‌افتاد.

 

 

 

حسین غیاثی دیگر منتقد و ترانه سرای حاضر در جلسه نیز بخشی از گفته های طریقی را تایید کرد و گفت: به نظر من هم 80 درصد این اشعار ترانه نیست و به نوعی تخصیص زبانی دارد.

غیاثی ادامه داد: با هر متر و معیاری بسنجیم، زبان شعر امید روزبه حتی با زبان شعر محاوره هم تفاوتهایی دارد و به نوعی زبان شخصی می‌شود و می‌توان گفت امضای امید روزبه را دارد. زبانی که متعلق به امید روزبه است و اگر شخص امید روزبه به عنوان خواننده، آهنگساز و ترانه سرا بخواهد کارهای این کتاب را اجرا کند، ما به عنوان مخاطب، با یک فضای جدیدی در شعر و موسیقی مواجه می‌شویم که این فضا شبیه به هیچ چیز دیگری نیست و مختص امید روزبه است.

 

این ترانه سرا در ادامه گفت: فضای شعرهای آل فضای بسته و خفه ای است که از شعر چهارم و پنجم به بعد مخاطب را خسته و نفسگیر می‌کند و به عقیده من به فضایی برای نفس کشیدن احتیاج دارد.

 

 

در ادامه نیز صحبتهایی در خصوص شعر محاوره، ترانه و ترانه امروز به صورت گروهی برگزار و تفاوت های شعر محاوره و ترانه امروز به صورت کامل بررسی شد.

 

آیین نقد و بررسی مجموعه «آل» با گرفتن عکس های یادگاری به پایان رسید.

 

لازم به ذکر است که هر یکشنبه در بنیاد شعر و ادبیات داستانی جلسات ادبی به صورت هفتگی برگزار می‌شود و علاقمندان می‌توانند برای حضور در این محافل یکشنبه ها از ساعت 16:30 به این بنیاد مراجعه نمایند.

 

کد خبر:534 

عبدالجبار کاکایی به برخی مسائل بعد از حمله‌های تروریسی در تهران واکنش نشان داد و گفت: من با افتخار کرد ایرانی‌ام.

 این شاعر با انتشار متن کوتاهی در اینستاگرام خود نسبت به پخش فیلم تروریست‌های داعشی که قبل از حمله تروریستی به تهران ضبط شده و در آن به زبان کردی صحبت می‌شود، واکنش نشان داده و نوشته است:
«من با افتخار کرد ایرانی‌ام... کردها روی شاد جهانند و داعش روی تلخ و ترش آن، مراقب باشیم! پخش فیلم تروریست‌ها به زبان کردی، آخرین جلیقه انفجاری داعش بود برای تخریب هویت ملی میهنم. در بین اقوام پراکنده خاورمیانه، ما یک ملت بزرگ و متحدیم و کردها از اصیل‌ترین اقوام ایرانی‌اند، فرزندان کاوه آهنگر، دختران گیو، پسران گودرز... .

 

کد خبر: 531

صفحه1 از3

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد

طراحی سایت توسط نونگار