مکتب سازی، فرصت سوزی ---------- انتشار دکلمه ای از منوچهر آتشی ----------------- گزارش تصویری اختتامیه سومین دوره جشنواره نیاوران --------- فیلم شعرخوانی محمدعلی بهمنی
گزارش

گزارش (80)

دو شاعر کره‌ای در سفر خود به ایران نکات قابل توجهی را از جریان‌های ادبی حاکم بر کره جنوبی به ویژه شعر و شاعری در این کشور روایت کردند.

 

جمعی از شاعران کره جنوبی به مناسبت انتشار و رونمایی از دو کتاب ترجمه فارسی گزیده شعر شاعران معاصر کره جنوبی با عنوان «خواب زیر شکوفه‌های هلو» و ترجمه کره‌ای گزیده شعر شاعران معاصر ایران با عنوان «دیوانه‌وار به آسمان آبی نگاه کردم» که با کوشش مرکزآفرینش‌های ادبی حوزه هنری و موسسه ترجمه ادبیات کره جنوبی انجام پذیرفته است، به ایران سفر کرده‌اند.

 

در همین راستا خبرگزاری مهر با دعوت از دو شاعر کره جنوبی خانم «کیم سان وو» و آقای «مون تائه جون» و هیات همراه، دقایقی را با آن‌ها به گفتگو نشست و دیدگاه‌های آنها را درباره شعر و ادبیات ایران و کره جنوبی و وجوه اشتراک و افتراق آن به بحث و نظر گذاشت.

 

قبل از اینکه به ایران سفر کنید و یا حتی کتاب گزیده اشعار شاعران ایرانی را بخوانید درباره ایران و ادبیات آن چه شنیده بودید؟

 

خانم کیم: قبل از اینکه به ایران سفر کنم درباره ایرانی‌ها شنیده‌ بودم که مردمی هستند عاشق شعر و ادبیات اما وقتی به ایران سفر کردم، شاعران ایرانی و مردم را دیدم تازه متوجه شدم که این عاشق بودن چه معنای عجیبی دارد.

 

من در کره جنوبی با شاعران و نویسندگان خارجی بسیاری دیدار داشته‌ام و سفرهای زیادی هم رفته‌ام اما در ایران بود که تازه فهمیدم عاشق شعر بودن یعنی چه. تا قبل از این فکر می‌کردم کره‌ای‌ها یعنی هموطنانم هستند که بسیار عاشق شعرند اما در ایران نظرم تغییر کرد.

 

 

پس با این حساب باید درباره شعر و شاعری در کره هم برایمان بیشتر بگویید.

 

خانم کیم: ما در کره شاعر زیاد داریم و کارهای آن‌ها نیز بسیار متنوع است. حتی شاید بگویم که ما از اروپا و آمریکای امروز، بیشتر شاعر داریم. با این حال حضورم در ایران به من این را ثابت کرد که شاعران ایرانی و کره‌ای حس مشترک زیادی با هم دارند و می‌توانند جهان را روز به روز بیشتر عاشق خود و کلامشان کنند.

 

آقای مون: در کره جنوبی امروزه مطبوعات نقش قابل توجهی را در جریان شعر ایفا می‌کنند. انتشار مداوم شعر در آنها و نیز انتشار کتاب‌های متنوع در زمینه شعر در همین راستا تعریف شده است. علاقه به شعر در کره آنقدر بالاست که ما امروز از ۱۰ ساله تا ۸۰ ساله شاعر داریم اما به هر کسی اجازه نمی‌دهیم که خود را شاعر بنامد! شاعر باید در مسابقه‌ای که برای اثبات شاعر بودنش برگزار می‌شود بتواند خودش را ثابت کند و نمره لازم را بیاورد.

 

 

این چه مسابقه‌ای است؟

آقای مون: در کره سالانه چندین مسابقه توسط ناشران و مطبوعات در این زمینه برگزار می‌شود و در آن از افراد خواسته می‌شود شعر خود را ارسال کنند. برگزیده‌های این مسابقات هستند که در مطبوعات به عنوان شاعر معرفی می‌شوند، از آنها اثر منتشر می‌شود و می‌توانند کتابی نیز با عنوان شاعر منتشر کنند. بر همین اساس شما هر روزه در کره از طریق روزنامه‌ها می‌توانید با شاعر و یا شعری تازه آشنا شوید و یا حرف‌هایی درباره شعر بخوانید. در تاریخ کره جنوبی، شاعران نقش قابل توجهی را در جامعه و هدایت عمومی ایفا کرده‌اند. هر موقع ما با یک بحران سیاسی و یا اجتماعی روبرو بوده‌ایم، این شاعران بوده‌اند که جامعه را راهنمایی  و به سمت سوی حرکت درست هدایت کرده‌اند. این مساله به ویژه در دهه هشتاد میلادی  بیشتر از همیشه وجود داشته اشت. امروز نیز درباره موضوعاتی مانند محیط زیست و...این شاعران هستند که به جامعه مسیر حرکت ارائه می‌کنند.

 

خانم کیم: ما با دولت سابق کره مشکلی جدی داشتیم و تغییرش دادیم. در دولت تازه یکی از افتخارات ما این است که رئیس جمهورمان اهل مطالعه و طرفدار هنرمندان است. خوشحالیم که وزیر فرهنگ و ورزش ما خودش شاعر است و شعر را می‌فهمد. این چیزی بود که سال‌ها از آن محروم بودیم و حالا قدرش را می‌دانیم.

 

کمی از شعر ایران صحبت کنیم. شما حتما با شعر کلاسیک ایرانی آشنا هستید و فکر می‌کنم با خوانش کتابی که تازه ترجمه شده با شاعران جدید ایرانی هم آشنا شده‌اید. شعر ایران به شما چه حسی منتقل می‌کند؟

 

خانم کیم: شعر امروز ایران واقعا دل ما را زنده کرده است. من را به یاد حس و حالی می‌اندازد که در دهه هشتاد در شعر کره حاکم بود. برای ما وقتی صحبت از ادبیات فارسی پیش می‌آمد ابتدا نام خیام و مولوی به ذهنمان می‌رسید. شعرهای خیام به کره‌ای ترجمه شده است اما همه مثنوی که من عاشقش هستم نه. من مولانا را دوست دارم چون نمایش دهنده یک دوستی ماورایی، بی‌مرز، عاشقانه و عارفانه است. آنها هماهنگی الوهیت و طبیعت انسانی را برای ما به نمایش می‌کشند. به ما نشان می‌دهند برای حفظ تعادل روحی که در دنیا اقامت دارد اما تعلقی به آن ندارد چطور باید از آن مراقبت کرد.

 

شعرهای امروزی ایران نیز لذت بخش هستند. به من نشان دادند که مفاهیمی مشترک میان شعر ما و آنها وجود دارد مثلا درباره عشق، صلح و یا به زبان طنز حرف‌هایی می‌زنند که ما نیز دوستش داریم و می‌فهمیم. به باور من کشور شعر خودش یک جهان مستقل است و وقتی در کشور اشعار ایرانی وارد شدم ناگهان حس کردم که جزوی از شما هستم. البته می‌دانم که خوانش ترجمه شعر از توان ارتباطی آن کم می‌کند اما سفر کردن و دیدن شاعران ایران به من نشان داد که معانی و مفاهیم اصلی حاضر در شعر ایران چیست.

 

آقای مون: شعرهای ایران و کره هر دو حسی آمیخته از عشق و احترام مشترک را به من القا می‌کند هر چند که از منطر محتوا نگاه‌های ما متفاوت است. من در شعر ایران از منظر روابط انسانی به نمونه‌های جالب توجهی برخورد کرده‌ام و این نقطه نظر من که انسان‌ها مانند ریشه‌های یک درخت هستند و شعر آنها نیز همه روایت‌هایی از یک کل است. من از شاعران ایران سعدی و حافظ و مولانا را دوست می‌دارم و از شاعران جدید بر مبنای کتابی که ترجمه شده از اشعار آقایان شکارسری و میرافضلی لذت بردم.

 

سوال دیگرم درباره شعر امروز ایران اشاره به نوعی خاصیت اعتراض گونه آن است. اشاره دارد به عراق و سوریه و یمن و فجایع انسانی در آنها. نمی‌دانم شعر شاعران کره‌ای هم چنین حسی را در خود دارد یا نه...؟

 

خانم کیم:  من در دهه ۷۰ و ۸۰ میلادی شعر سیاسی زیاد می‌گفتم اما رفته رفته این شعرها کم شد و البته صفر نشده است. دنیا در گذشته بیمار بود و امروز هم بیمار است. هنر فرهنگ، ادبیات و شعر کوششی است برای گرفتن گرمای این زندگی بیمار تا شاید ذره‌ای امید در منطقه‌ای محروم پدید بیاید. این کوشش در این جهان مانند درمانی است برای فرشتگانی زخمی که از قضا در حال افزایش هستند. درمانی که می‌خواهد یادآوری کند هیچ فرشته کوچکی فراموش نخواهد شد به ویژه آنها که تا آخرین نفس مبارزه می‌کنند، تحمل دارند و می‌ایستند. من هنوز باور دارم که شعر دنبال ثبت زیبایی‌هاست. امیدوارم در این دنیای زیبا اما دردناک، ما تا آخر زنده باشیم و با اراده‌ای آزاد به همبستگی هرچند کوچک برسیم و این مساله مانند قطرات باران تمام دنیا را پر کند.

 

آقای مون: شعر کره امروز بیش از هر چیز درگیر خود و درون کشور ماست. مسائلی مانند مهاجرت و یا پناهندگان و مهمتر از آن خشونتی که در کشور ما امری عادی شده در شعر ما نقد می‌شود به همین خاطر هنوز مجالی برای خروج از این وضعیت به دست ما نیامده است.

 

کد خبر: 733

منبع: مهر

 

فهرست اسامی برندگان دوازدهمین دوره جوایز کتاب سال ایرلند اعلام شد.

«آیریش تایمز» نوشت: طی مراسمی که شب گذشته در دوبلین برگزار شد، نام نویسندگانی چون «برنارد مک‌لورتی»، «ماریان کیز» و «فیلی مک‌ماهون» به عنوان برندگان بخش‌های اصلی جوایز کتاب ایرلند اعلام شد.

جایزه بهترین رمان سال به «طلوع نیمه زمستان» اولین رمان «برنارد مک‌لورتی» اعطا شد. در بخش اثر داستانی محبوب، نام «ماریان کیز» برای نگارش «وقفه» به عنوان برنده اعلام شد.

برندگان سایر بخش‌های این مجموعه جوایز به شرح زیر هستند:

 

بهترین کتاب چاپ‌شده ایرلندی:

«اطلس انقلاب» نوشته «جان کولی»، «دونال او دریسیویل»، «مایک مرفی» و «جان بورگونوف»

 

بهترین شعر سال:

«هفت حبه قند» سروده «کلوداگ برسفورد دن»

 

بهترین کتاب کودک:

«ملوانی رفت به دریا، دریا، دریا» نوشته «سارا وب» و با تصویرگری «استیو مک‌کارتی»

 

بهترین رمان کارآگاهی:

«درمانگاه» نوشته «جولی پارسونز»

 

بهترین نویسنده نوقلم:

«راث فیتس‌موریس» با کتاب «قبیله‌ام را پیدا کردم»

 

بهترین اثر غیرداستانی:

«زخم‌ها: خاطراتی از جنگ و عشق» نوشته «فرگال کین»

 

اثر غیر داستانی محبوب سال:

«مادربزرگ» نوشته «داراک سیگدا»

 

بهترین داستان کوتاه سال:

«بازگشت به استخوان‌ها» نوشته «کریستین دایر هیکی»

 

در این مراسم همچنین جایزه یک عمر دستاورد ادبی به «ایوان بولاند» شاعر و جایزه تقدیر بین‌المللی به «دیوید ویلیامز» نویسنده آثار پرفروش ادبیات کودک اعطا شد.

 

کد خبر: 726

مهلت ارسال اثر و شرکت در بخش رقابتی نهمین جشنواره ادبی قندپارسی، از اول تا پانزدهم قوس (آذر) ۱۳۹۶ تمدید شد.

 

به نقل از  روابط عمومی خانه ادبیات افغانستان، نهمین جشنواره‌ ادبی «قند پارسی» را با هدف شناساندن چهره‌های تازه در عرصه شعر و داستان جوان کشور به همراه نکوداشت جایگاه ادبی «محمدشریف سعیدی»، شاعر و پژوهشگر معاصر افغانستان و پاس‌داشت جایگاه فرهنگی و تمدنی «بلخ باستانی» برگزار می‌کند.

 

شرایط شرکت در بخش رقابتی جشنواره به شرح زیر است:

شاعران و نویسندگان افغانستانی ساکن ایران، افغانستان و سراسر جهان می‌توانند آثار خود را با در نظر داشتن شرایط زیر به دبیرخانه‌ جشن‌واره بفرستند:

 

۱- دوره زمانی شرکت در این جشنواره، از ۱ قوس (آذر) تا ۱۵ قوس (آذر) ۱۳۹۶ تمدید شد.


۲- این جشنواره تنها در رشته‌ «شعر» (سنتی و آزاد) و «داستان کوتاه» برگزار می‌شود.

 

۳- تنها افراد زیر سی سال (متولدان اول حمل (فروردین) ۱۳۶۶ به بعد) می‌توانند در این جشن‌واره شرکت کنند.

 

۴- فرستادن آثار شرکت داشته در دوره‌های پیشین این جشنواره سبب حذف کامل شرکت‌کننده از فرآیند داوری می‌شود.


۵- در بخش شعر، ۴ شعر پذیرفتنی است و بیش از آن حذف می‌شود.


۶- در بخش داستان، ۲ داستان پذیرفتنی است و بیش از آن حذف می‌شود.


۷. همه آثار باید در قالب word و در یک فایل پیوستی (attachment)، تنها از طریق نامه الکترونیک (Email) به نشانی دبیرخانه فرستاده شود و عبارت «برای قند پارسی ۹» حتما در بخش موضوع (Subject) ثبت شود.

 

۸- اگر فردی در دو بخش شعر و داستان شرکت می‌کند، باید شعرها و داستان‌های خود را با رعایت مفاد بند هفتم، در قالب دو فایل پیوستی درون یک نامه الکترونیکی بفرستد.


۹- مشخصات کامل صاحب اثر (شامل نام و نام‌ خانوادگی، تاریخ تولد، زادگاه، سکونت‌گاه کنونی، میزان تحصیلات، فهرست کتاب ادبی چاپ شده، نشانی پستی، تلفن تماس ثابت و تلفن همراه) در صفحه اول فایل وُرد پیوست شده آثار به صورت دقیق تایپ شود.


۱۰- اسکن دقیق و بدون خدشه از تصویر تذکره (شناس‌نامه) یا کارت شناسایی مهاجرت یا گذرنامه معتبر در فایلی جداگانه به همراه فایل آثار درون همان نامه الکترونیک فرستاده شود.


۱۱- هر شرکت‌کننده‌ای که یکی از شرایط یادشده را رعایت نکند و مشخصات نام‌برده، ناکامل و اسکن مدارک وی، مخدوش یا مجعول باشد، از فرآیند داوری حذف می‌شود.

 

یادآوری

یک ـ داوران افغانستانی و ایرانی آثار رسیده به دبیرخانه را داوری می‌کنند.


دو ـ به سه اثر برتر و سه اثر شایسته قدردانی در هر رشته، جایزه‌هایی به رسم یادبود اهدا خواهد شد.


سه ـ نشانی پست الکترونیک دبیرخانه‌ جشنواره به این شرح است:
Qandeparsi۹@khane-adabiat.com

 

چهار- خانه ادبیات می‌کوشد مجموعه شعرهای راه یافته به بخش نهایی داوری را در قالب یک کتاب چاپ کند.

 

کد خبر: 721

 

 

فهرست اسامی نامزدهای نهایی پنج بخش داستان، زندگی‌نامه، رمان نخست، شعر و کتاب کودک «کاستا» اعلام شد.

 

«گاردین» نوشت: ۲۰ نویسنده و شاعر به عنوان راه ‌یافتگان به مرحله نهایی جوایز ادبی «کاستا» معرفی شدند که از میان آن‌ها ۱۴ نفر زن هستند.

 

به هر یک از برگزیدگان نهایی این پنج بخش که از میان ۶۲۰ اثر ارائه‌شده انتخاب شده‌اند، مبلغی ۵۰۰۰ پوندی اعطا می‌شود. سپس داوران از میان این پنج نویسنده و شاعر، برنده جایزه کتاب سال «کاستا» را انتخاب می‌کنند. برنده نهایی این جایزه که مبلغی ۳۰ هزار پوندی را نیز از آن خود می‌کند، دوم ژانویه ۲۰۱۸ معرفی خواهد شد. سال گذشته این جایزه به «سباستین بری» نویسنده رمان «روزهای بی‌پایان» اعطا شد.

 

فهرست راه‌یافتگان به مرحله نهایی پنج بخش این دوره از جوایز «کاستا» به شرح زیر است:

 

نامزدهای نهایی بخش رمان نخست:

«همه ساعت‌های این‌ خانه زمانی متفاوت را نشان می‌دهند» نوشته «شان بروکس»

«رژه مونپلیه» نوشته «کارل گری»

«حال النور اولیفنت کاملا خوب است» نوشته «گیل هانیمن»

«تعقیب هنری توییست» نوشته «ربکا اف. جان»

 

نامزدهای نهایی بخش شعر:

«کوموکاندا» سروده «کایو چینگونیی»

«درون امواج» سروده «هلن دانمور»

«در تعادل» سروده «سینیاد موریسی»

«شعرهای مفید» سروده «ریچادر آزموند»

 

 

نامزدهای نهایی بخش رمان:

«مخزن شماره ۱۳» نوشته «جان مگرگور»

«زیر ستاره قطبی» نوشته «استف پنی»

«آتش خانگی» نوشته «کامیلا شمسی»

«مرد حلبی» نوشته «سارا وینمن»

 

نامزدهای نهایی بخش زندگی‌نامه:

«روزی روزگاری در شرق» نوشته «شیائولو گو»

«خانواده‌ای جسور و خطرناک» نوشته «کرولاین مورهد»

«در روزهای بارانی» نوشته «ربکا اسکات»

«زندگی‌های شکننده» نوشته «استفم وستبای»

 

نامزدهای نهایی بخش ادبیات کودک:

«طلوع ماه» نوشته «سارا کراسان»

«کسل از ازدواج» نوشته «لیسا ایوانز»

«جزیره‌ای در ته دنیا» نوشته «کیران میلوول هارگریو»

«مکتشف» نوشته «کاترین راندل»

 

 

جایزه «کاستا» یکی از معتبرترین و مشهورترین جایزه‌های ادبی در انگلیس است که کتاب‌ها و نویسندگان مطرح در انگلیس و ایرلند براساس آن شناخته می‌شوند. این جایزه از سال ۱۹۷۱ کار خود را با عنوان جایزه ادبی «وایت برد» آغاز کرد و سپس در سال ۲۰۰۶ به جایزه کتاب «کاستا» تغییر نام داد. رکورد تعداد کتاب‌هایی که برای رقابت در این جایزه ادبی شرکت کرده‌اند، ۶۴۰ اثر بوده است.

از زمان راه‌اندازی جایزه کتاب سال «کاستا» در سال ۱۹۸۵ تاکنون، این جایزه ۱۱ بار به رمان، پنج بار به رمان نخست، شش مرتبه به آثار زندگی‌نامه‌ای و هفت بار به مجموعه شعر تعلق گرفته است. در تاریخ ۳۱ ساله این جایزه، تنها دو بار جایزه کتاب سال به یک اثر در حوزه ادبیات کودک اعطا شده است که آخرین آن‌ها «درخت دروغ» نوشته «فرانسیس هاردینج» بود که دو دوره پیش به عنوان برنده معرفی شد.

 

کد خبر: 718 

 

سه شنبه, 30 آبان 1396 ساعت 10:36

خبر کوتاه است؛
شمس لنگرودی «شاعر برتر آسیا»

نوشته شده توسط

از شمس لنگرودی در جشنواره ادبی آسیا در کره جنوبی به عنوان «شاعر برتر آسیا» تقدیر شد.

 

این شاعر که اخیرا در جشنواره ادبی آسیا در کره جنوبی حضور پیدا کرده بود با اعلام این خبر گفت: این انتخاب از طرف کمیته انتخاب شاعران برتر آسیا در کره انجام شده است.

 

او همچنین با اشاره به این‌که کاندیدای جایزه اولین جشنواره ادبی آسیا بوده است گفت کمیته دیگری انتخاب برندگان جایزه را به عهده دارد.

 

این کمیته امسال جایزه‌اش را به یک شاعر از مغولستان اهدا کرد.

 

جشنواره ادبی آسیا که از اول تا پنجم نوامبر و با حضور شاعران و نویسندگانی از کره جنوبی، ژاپن، چین، اندونزی، مغولستان، ایران و... در شهر گوانجو کره جنوبی برگزار شد «صبح آسیا» نام داشت و هدف اصلی آن شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.

 

کد خبر: 717

 

جایزه ۵۰ هزار یورویی گئورگ بوشنر که یکی از معتبرترین جوایز ادبی آلمان است به یان واگنر، شاعر ۴۶ ساله آلمانی اهدا شد.

این شاعر ۴۶ ساله برنده امسال جایزه ۵۰ هزار یورویی گئورگ بوشنر شد. سخنگوی آکادمی زبان و ادبیات آلمان در مراسم اهدای جایزه که در در تئاتر دارمشتات برگزار شد، تاکید کرد که اشعار این شاعر آلمانی که در برلین زندگی می‌کند، ترکیبی از شوخ‌طبی و شیرینی در زبان و تسلط استادانه بر ساختار را در خود دارد.

 

جایزه گئورگ بوشنر، مهمترین جایزه ادبی آلمان محسوب می‌شود که امسال برای شصت و ششمین بار اهدا شد. سال گذشته، مارسل بیر، شاعر و رمان‌نویس این جایزه را دریافت کرده بود. نویسندگان و شاعران مطرحی مانند اریش کستنر (۱۹۵۷)، گونتر گراس (۱۹۶۵)، هاینریش بل (۱۹۶۷)، فردریش دورنمات (۱۹۸۶) و زبیل لویتچاراف (۲۰۱۳)، یورگن بکر (۲۰۱۴) و راینالد گوتس (۲۰۱۵) پیش تر موفق به دریافت این جایزه شده بودند.

 

به گفته شاعران بزرگ قدیمی اشعار واگنر کاملا مرتبط با زمان حال هستند و او مستحق جایزه است. کاوش‌های کنجکاوانه و ظریف کوچک و فردی، همراه با توجه ویژه به اتفاقات زندگی، تاریخ معاصر و همچنین هنر زبان شاعرانه او تفکر و درک ما از جهان را بهبود می‌بخشد.

 

یان واگنر می‌گوید: « من با این اعتقاد شعر می‌سرایم که کوچکترین چیزها، حتی اگر یک گوش و چشم داشته باشند نیز می‌توانند الهام‌بخش یک شعر باشند. شعر حاوی پیچیده‌ترین چیزهاست. یک شعر موفق به طرز غیر قابل باوری شما را دعوت می‌کند تا دوباره از نو جهان را ببینید و در مورد آن فکر کنید.

 

علاوه بر جایزه بوشنر، در این مراسم دو جایزه دیگر به ارزش ۲۰ هزار یورو اعطا شدند. باربارا استولبرگ ریلینگر تاریخ‌نویس ۶۲ ساله و استاد دانشگاه مونستر جایزه «زیگموند فروید» را برای نثر علمی و ینس بیسکی جایزه «یوهان هاینریش مرک» را برای نقد ادبی و مقاله دریافت کرد. ینس بیسکی ۵۱ ساله، سردبیر روزنامه زوددویچه تسایتونگ، پرتیراژترین روزنامه آلمان است.

 

کد خبر: 711

 

دکتر شهیده صفوی گزیده شعر مرحوم سلمان هراتی را به انگلیسی ترجمه کرده است.

گزیده شعر سلمان هراتی با ترجمه انگلیسی به صورت دو زبانه از سوی آکادمی مطالعات ایرانی لندن با ترجمه دکتر شهیده صفوی منتشر شد. گزینش اشعار را محمد جواد آسمان شاعر جوان و عضو حوزه هنری انجام داده است.

 

زنده یاد سلمان هراتی(۱۳۳۸-۱۳۶۵) در انواع قالب‌های شعر فارسی چون غزل ، دوبیتی، رباعی و شعر نو سروده‎‌های ارزنده‎ دارد. او آثار زیادی از خود به جا نگذاشت. دو کتاب «از آسمان سبز» (۱۳۶۴ خورشیدی) و «دری به خانه‌ی خورشید» (۱۳۶۷ خورشیدی) در بر دارنده‌ی شعرهای ویژه‌ی بزرگ‌سالان هراتی است. او همچنین کتابی به نام «از این ستاره تا آن ستاره» برای نوجوانان دارد. بیشتر اشعار سلمان به بازگویی اعتقادات و برداشت‌های اجتماعی و سیاسی سلمان هراتی می‌پردازد. سلمان هراتی در شعرهایش از ظلم گلایه دارد امّا به خوانندگان اشعارش آینده‌ای درخشان را نوید می‌دهد.

 

مترجم کتاب دکتر شهیده السادات صفوی، پزشک متخصص فارغ التحصیل دانشگاه لندن است که علاوه بر کار پزشکی به ترجمه و داستان نویسی در لندن مشغول است. داستان کوتاه او بنام (Medicine is Great)برنده جایزه اول رویال کالج پزشکان بریتانیا شده است. ترجمه های قبلی او که در لندن منتشر شده است گزیده اشعار استاد سید علی موسوی گرمارودی و گزیده اشعار زنده یاد قیصر امین پور است.

 

حوزه هنری رونمایی این کتاب همراه با گزیده شعر طاهره صفارزاده و قیصر امین پور و کتاب «فقه الله اکبر» تالیف دکتر سید سلمان صفوی و دکتر مهوش السادات علوی را فردا ۹ آبان در حوزه هنری برگزار می نماید.

 

کتاب گزیده شعر طاهره صفارزاده در دو بخش به زبان انگلیسی و فارسی در ۱۳۶ صفحه با ترجمه انگلیسی دکتر شهیده صفوی همرا با مقدمه محمد جواد آسمان و سید سلمان صفوی در قطع رقعی و جلد شومیز منتشر شده است.

 

نام کتاب به انگلیسی: Selected Poems of Salman Harati

 

نام ناشر: LONDON ACADEMY OF IRANIAN STUDIES PRESS

 

مجموعه «گزیده شعر معاصر فارسی» در راستای پروژه کلان «ایران شناسی»؛ به ارایه گزیده اشعار شاعران دوره انقلاب اسلامی ایران می پردازد. این پروژه تحقیقاتی؛ حاصل توافق نامه بین حوزه هنری ایران و آکادمی مطالعات ایرانی لندن است. شعرها از سوی کارشناسان واحد آفرینش های ادبی حوزه هنری گزیده و زیر نظر دکتر سید سلمان صفوی توسط مترجمین و ویراستاران آکادمی مطالعات ایرانی لندن به انگلیسی ترجمه و از سوی انتشارات آکادمی مطالعات ایرانی لندن منتشر شده است.

 

آشنایی و مطالعه شعر فارسی، از جمله ملزومات ایران شناسی است. این مجموعه برای علاقه مندان ادبیات و هنر اسلامی و ایرانی ، اسلام شناسان، ایران شناسان و شرق شناسان مفید است. آکادمی مطالعات ایرانی در لندن به ریاست آیت الحق سید سلمان صفوی در سال ۲۰۱۵ تفاهم‌نامه‌ای با حوزه هنری با ریاست محسن مومنی شریف و مرکز ترجمه حوزه هنری به مدیریت سعیده حسینجانی منعقد کرد که بر اساس آن، قرار شد کتاب‌هایی حاوی گزیده اشعار شاعران معاصر ایران توسط مرکز ترجمه آماده شود و برای ترجمه و انتشار در اختیار آکادمی مطالعات ایرانی لندن قرار گیرد.

 

خوشبختانه روند کار با سرعت و کیفیت خوبی در حال انجام است و سال گذشته شاهد رونمایی دو کتاب از این مجموعه یعنی ترجمه انگلیسی گزیده اشعار دکتر سیدعلی موسوی گرمارودی و ترجمه انگلیسی گزیده اشعار دکتر علی‌رضا قزوه بودیم.

 

کد خبر: 705

منبع: مهر

نشست «شعر امروز ترکیه بعد از سال ۲۰۰۰» دوم آبان با حضور شاعرانی از ترکیه و ایران در مرکز فرهنگی شهر کتاب برگزار شد. در این نشست عثمان اوزباغچه، خاقان شرق‌دمیر، ناصر فیض و اسماعیل امینی سخن گفتند.

 

علی‌اصغر محمدخانی، معاون فرهنگی شهر کتاب، در این نشست گفت: در همایش‌هایی که قبلاً در حوزه‌ مناسبات دوسویه بین ایران و ترکیه برگزار شده، به روابط و اشتراکات گذشته تأکید شده است؛ بنابراین مردم دو کشور شناخت اندکی از ادبیات معاصر یکدیگر دارند. در ایران در چند دهه‌ گذشته ما با شاعران و نویسندگانی چون ناظم حمکت، یاشار کمال، عزیز نسین، اورهان ولی، ملیح جودت، اکتای رفعت و لطیفه تکین آشنا شده‌ایم و در سال‌های اخیر هم اورهان پاموک و الف شفق را شناخته‌ایم.

 

او افزود: ایران و ترکیه از نظر موقعیت و شرایط تاریخی، اجتماعی و سیاسی شباهت‌های بسیاری دارند. نفوذ فرهنگ غرب، گرایش‌های دینی و رویارویی با مدرنیته، در ۱۵۰ سال اخیر مسائل مشترکی را برای هر دو کشور پدید آورده است.

 

 

در ادامه عثمان اوزباغچه، شاعر، گفت: شعر، هنری است که همیشه دنبال شیوه‌های جدید بیانی است. شعر ترکی از سال ۱۹۹۰ به این سو، خاصه پس از سال ۲۰۰۰ جست‌وجو برای یافتن شیوه‌های جدیدتر را پیش گرفته است. در طول تاریخ ذوق و سلیقه‌ شعری همیشه در حال تغییر بوده است. در شعر مدرن هم ما دو نسل بزرگ را داریم. از سال ۱۹۲۰ تا به امروز، هر دوره در شعر ترکیه، ۲۰ تا ۳۰ سال طول کشیده است. شعر ما در دو تا سه دهه، شاهد نوآوری‌هایی بوده است. شعر ما در ۱۸۵۰ تا ۱۹۵۰ سه تحول بزرگ را تجربه کرد. در ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ شعر اجتماعی در ترکیه رواج داشت و از ۱۹۸۰ شعر ضداجتماعی رواج گرفت. سال ۲۰۰۰ آغاز جست‌وجو برای شیوه‌های جدید بیان بود.

 

 

 

او به تحول تاریخی شعر ترکی پرداخت و یادآور شد: عصر «ثروت فنون» از بیان مستقیم و خطابی پرهیز داشت و نتیجه  اولین نوگرایی در اندیشه هنرمندان ترک بود. شعر در دهه ۱۹۵۰ به نوگرایی دوم و در عصر جدید پس از سال ۱۹۹۰ به نوگرایی سوم دست یافت. پس از ۱۹۹۰ شعر به مثابه شعر مورد توجه قرار گرفت. سال ۲۰۰۰ را با مانیفست‌های پیشنهادی آغاز کردیم و می‌توان گفت چند سال از شعر ترکی، صرف صدور مانیفست‌های تازه شد. این پیشنهادها سعی می‌کردند ساختارهایی جزمی برای شعر پدید بیاورند. این مانیفست‌ها در عرصه زندگی به سرعت کهنه می‌شوند در حالی‌که شعر به آزادی شاعر نیاز دارد.

 

اوزباغچه تصریح کرد: پس از سال ۲۰۰۰ نوشته‌های منتقدانه افزایش پیدا کرده است. یکی از ویژگی‌های مورد توجه شعر امروز، بررسی‌های فرمی است. رویکردی که نوآوری را به فرم بدل کرده، به فناوری‌های جدید هم روی آورده است. استفاده از عنصر تصویر و نشانه‌های تصویری وارد متن شعرهای ترکی شده و از نظر بصری تحولی تازه در شعر ما پدید آورده است.

 

خاقان شرق‌دمیر، دیگر شاعر ترک، نیز در این نشست گفت: در ذات شعر طرز تفکری متفاوت از تفکری که مسیری روشن را طی می‌کند جاری است. یونانی‌ها به آن دیانویا می‌گویند. شعر به‌رغم این‌که اندیشه نیست، بر اندیشه  استوار است و به‌رغم این‌که داستان نیست، بر داستان استوار است. راز این  امر در این است که اگرچه شعر بخشی از جهان‌بینی شاعر و داستان زندگی وی است، آن را با صدای بلند فریاد نمی‌زند. شعر از یک سو اندیشه فلسفی و از سوی دیگر اندیشه انقلابی را تغذیه می‌کند. از اوایل قرن نوزدهم انسان نوین و به تناسب آن جهان‌بینی نوینی ظهور کرده است. این جهان‌بینی با ظهور شعر مدرن ترکی همراه بود. منشا اصلی این جهان‌بینی شعر است. انقلاب ابتدا در شعر بروز پیدا کرده و سپس به سایر عرصه‌های جامعه گسترده شده است. این تحول از یک سو به دلیل تأثیرات فرهنگ غربی و از سوی دیگر در ارتباط با سقوط فرهنگ سنتی در امپراتوری عثمانی است. نوآوری‌های ایجادشده در شعر حوزه‌ فرهنگ را تغذیه کرده و تحول در حوزه فرهنگ باعث تحول در زمینه‌های فکری و اجتماعی شده است. اولین شاعران مدرن ترکیه گویی اشتیاقی را آشکار کردند که سالیان دراز امکان ظهور نیافته بود.

 

 

شرق‌دمیر با اشاره به تحول زبان ترکی در عرصه شعر افزود: زبان ذره‌ذره خالص‌تر شد و سرانجام در عصر نو به قوامی تازه دست یافت. آخرین نمایندگان شعر کلاسیک ترکی در عین حال پیشگامان مژده‌دهنده تولد شعر نو ترکی هستند. مضامین شعر کلاسیک رها شد و مفاهیمی چون وطن، ملیت و آزادی وارد شعر ما شد. علی‌رغم اینکه این مفاهیم متأثر از فرهنگ غربی رواج گرفتند، در فرهنگ ترکی‌اسلامی پایه داشتند. متفکران و شاعران اصیل ما غرب را می‌شناختند، اما در برابر آن تسلیم نبودند. توازن بین کهنه و نو از کارهای مهم شاعران پیشگام و بزرگ ما بود. نزدیک کردن زبان عروض به زبان محاوره، به زبان شعر ترکی انعطاف داد. بعد زبان از عناصر دستوری عربی و فارسی رها شد و عروض در شعر ترکی به تمامی ترکی شد.

 

او خاطرنشان کرد: شاعران جنبش 60 ویژگی‌های حرکت نوگرایی دوم را نه هدف، بلکه امکان تلقی کردند. آنها گشایش‌های ایجادشده از نوگرایان نسل دوم را ابزاری کردند برای رسیدن به شعر مدرن ترکی. بعد از شعر تبلیغاتی دهه 70 و شعر پست‌مدرن سطحی و اندوهناک دهه ۸۰ در دهه ۹۰ بازگشت به مدرنیسم رخ داد و نگرش مدرن جدید به عنوان اعتراضی اساسی به حال و روز دنیا اوج گرفت. پس از سال ۱۹۹۵ همین جریان تبدیل به جریانی دیگر شد و آن نیز سرانجام پس از سال‌های آغازین دهه ۲۰۰۰ در فضایی پوپولیستی محبوس شد و در نسل‌های بعدی از بین رفت.

 

اسماعیل امینی، شاعر، هم  به زمینه‌های مشترک بین شعر ترکی و فارسی اشاره کرد و گفت: ما و ترکیه‌ای‌ها در ناحیه‌ای زندگی می‌کنیم پررخداد که این رخدادها همواره ما را به هم متصل نگه داشته است. ترک‌ها از سنت ادبی ما، مولانا، عطار و سنایی را می‌شناسند. روزگاری زبان فارسی نفوذ زیادی در عثمانی داشته است و در عصر جدید، طنزنویسان ترک وقتی می‌خواستند افراد فاضل‌نما را تصویر کنند، عبارات و واژه‌های فارسی را در بیان آنها قرار می‌دادند؛ همچنان‌که فاضل‌نمایی در ایران با عبارات عربی صورت می‌گیرد، در ترکیه نیز با زبان فارسی محقق می‌شود.

 

امینی یادآور شد: چنان‌که در ایران کسانی می‌گفتند شعر کهن و قالب‌هایش ظرفیت بیان مسائل روز را ندارد، در ترکیه هم همین مسأله پیش آمد اما ما دیدیم که حاصل ۱۰۰ سال گسست از سنت چیزی نشد که بتواند  از انسان و مسائل انسان صحبت کند. قرار بود شعر جدید، شعری جزء‌نگر باشد و مسائل عینی را مطرح کند، اما نه در ایران و نه در ترکیه، فانتزی‌ها صورت غالب شعری شدند و ما امروز به جای اندیشه، با فانتزی‌ها و بازی با کلمات در شعر روبه‌رو هستیم. شعر امروز ترکی و فارسی از زبان زنده مردم گسسته است و نه فقط زبان زندگی نیست، که اهل ادب نیز از آن سر در نمی‌آورند.

 

همچنین ناصر فیض، شاعر، که کتابی از شعرهای ترکی را نیز به فارسی برگردانده، بیان کرد: ما هنوز ادبیات ترکی را آنطور که باید نشناخته‌ایم. ترکیه هم اروپایی است، هم آسیایی. ترکیه‌ همیشه به نوگرایی تمایل داشته است. تغییر خط هم حرکت به سمت نوگرایی را سرعت بخشید. امروز ما شاعر بزرگ ترکیه را ناظم حکمت می‌دانیم، هرچند ممکن است خیلی‌ها به دلیل مسائل سیاسی از او خوش‌شان نیاید. برای ما نماد شعر جدید ترکی، ناظم حکمت است. ما بحث عدالت را به عنوان مفهومی جهانی در شعر او می‌بینیم. ناظم صدای انسان ستم‌دیده را بازتاب می‌دهد. او شاعری جهانی بود که به زبان ترکی می‌نوشت.

 

کد خبر: 696

حمیدرضا شکارسری و غلامرضا طریقی که از سوی بنیاد شعر و ادبیات داستانی برای شرکت در فستیوال شب‌های شعر سارایوو به بوسنی و هرزگوین سفر کرده‌اند پس از پایان برنامه‌های این جشنواره به دعوت دانشگاه این شهر در چند برنامه مختلف نیز حاضر شدند.

 

بر اساس خبر رسیده از بنیاد، این دو شاعر پس از حضور در مراسم انستیتو ادبیات فارسی بوسنی و شعرخوانی در کنار شاعرانی از کشورهای آلمان، ترکیه، اسلواکی و صربستان به دعوت گروه زبان فارسی دانشگاه سارایوو در کلاس‌های درس دانشجویان زبان فارسی نیز حضور پیدا کردند.

 

در این برنامه که با حضور مدیر گروه و استادان زبان فارسی این دانشگاه برگزار شد شکارسری و طریقی در دو زمان جداگانه درباره وضعیت شعر امروز ایران و تغییرات پیش‌آمده در ادبیات معاصر سخن گفتند.

 

شکارسری ضمن تشریح تغییرات شعر معاصر ایران بعد از نیما، به بررسی شعر نو پرداخت و دانشجویان را برای آشنایی بیشتر با نحله‌های مختلف ادبی معاصر در شعر فارسی تشویق کرد.

 

او دلیل نیاز و ضرورت پژوهش عمیق در شعر فارسی را گستردگی تغییرهای شعر فارسی در صد سال گذشته عنوان کرد و گفت: دگرگونی‌های یک سده اخیر شعر ایران‌زمین به تنهایی بیش از تغییرهای صورت‌گرفته در قرن‌های گذشته بوده است.

 

سپس غلامرضا طریقی درباره وضعیت قالب‌های سنتی شعر فارسی در صد سال گذشته سخن گفت و به تاثیرها و تاثرهای غزلسرایان پس از ظهور نیما پرداخت.

 

طریقی با اشاره به برخی آثار چهره‌های شاخص غزل بعد از نیما، نمونه‌هایی از شعر این شاعران را نیز برای دانشجویان و استادان حاضر در نشست خواند و گفت: مسیر شناخت دقیق غزل معاصر فارسی توجه دقیق به ادبیات امروز ایران است.

 

 

پس از سخنرانی و برگزاری نشست پرسش و پاسخ، دانشجویان و دیگر حاضران در نشست از شاعران ایرانی خواستند که نمونه‌هایی از شعرهای خود را برای حاضران بخوانند.

 

پس از برگزاری این برنامه شکارسری و طریقی در گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه حاضر شدند و ضمن تبادل نظر با مدیرگروه و استادان این دانشگاه از جمله دکتر نامیر، منیر، موسوی و جنیتا درباره راه‌های انعکاس آثار شاعران فارسی‌زبان کشور بوسنی در قرن‌های گذشته و همچنین گسترش همکاری‌ها بین بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان و دانشگاه سارایوو صحبت کردند.

 

بر پایه این گزارش، شاعران اعزامی در ادامه این رویداد ادبی، با رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در کشور بوسنی دیدار و گفت‌وگو کردند. در این دیدار شاعران و رایزن فرهنگی کشورمان درباره راه‌های گسترش همکاری‌های فرهنگی به تبادل نظر پرداختند.

 

حضور در استودیو شبکه تلویزیونی سحر بالکان و پاسخ به پرسش‌هایی درباره زبان و ادبیات فارسی در کشور بوسنی از دیگر برنامه‌های رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در این روزهای ادبی بود که غلامرضا طریقی و حمیدرضا شکارسری در آن حضور پیدا کردند.

 

این دو شاعر علاوه بر شرکت در برنامه ویژه تلویزیونی، در برنامه‌هایی جداگانه از تجربه حضور در بوسنی و شب‌های شعر سارایوو صحبت کردند و به بررسی راه‌های افزایش ارتباط بین این دو فرهنگ هم‌خانواده پرداختند.

 

بر پایه این گزارش، شکارسری و طریقی قرار است در ادامه حضور خود در جشنواره شعر سارایوو امروز (سه‌شنبه دوم آبان) پس از دیدار با سفیر جمهوری اسلامی ایران در بوسنی، در نشست پایانی این سفر به کالج زبان فارسی بوسنی رفته و با مدرسان و دانش‌آموزان این کالج دیدار و گفت‌وگو کنند.

 

شاعران ایرانی بنا به درخواست انجمن نویسندگان و شاعران بوسنی، از سوی بنیاد شعر و ادبیات داستانی و با هماهنگی دفتر رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در بوسنی به جشنواره شعر سارایوو اعزام شده‌اند. این جشنواره ۲۶ تا ۳۰ مهر در تالار اصلی ساختمان وییجنیستا در سارایوو برگزار شد.

 

کد خبر: 695

دوشنبه, 01 آبان 1396 ساعت 11:21

ژول لافورگ؛
شاعر فرانسوی نفرین شده است

نوشته شده توسط

ژول لافورگ از شاعران جریان سمبولیسم فرانسه است.

 

آسیه حیدری شاهی سرایی - مترجم - در یادداشتی به معرفی این شاعر پرداخته است:  ژول لافورگ در ۱۶ اوت سال ۱۸۶۰ میلادی  یعنی حدود ۱۵۷ سال پیش متولد شد. او دومین فرزند از ۱۱ فرزند خانواده بود و خانواده‌اش از جمله خانواده‌های مهاجر به مونته ویدئو (پایتخت اوروگوئه، از کشورهای آمریکای لاتین) بود. در ده‌سالگی برای تحصیل به فرانسه فرستاده شد. ژول لافورگ در دوره تحصیل در دبیرستان توفیق چندانی نیافت. اما خیلی زود به حیطه نوشتن وارد شد.

 

در پاریس که در آن دوران در اوج جوشش‌های روشنفکری بود، ژول لافورگ به دسته روشنفکران ئیدروپات می‌پیوندد. (ئیدروپات، کلوپی ادبی بود که توسط شاعر و رمان‌نویس فرانسوی، امیل گودو، تاسیس شده بود و بین سال‌های ۱۸۷۸ و ۱۸۸۰ فعالیت می‌کرد. بعدها هم در سال ۱۸۸۴ فعالیتی گذرا را ادامه داد. هدف کلوپ ئیدروپات، بزرگداشت ادبیات و به‌ویژه شعر بود. انجمن شعر جمعه شب‌ها با ۷۵ نفر شاعر و اهل ادب شروع شد و تا ۳۵۰ نفر هم رسید. این کلوپ ابتدا در محله لَتَن پاریس آغاز به کار کرد.)

 

ژول لافورگ هم مانند بقیه هم‌نسل‌های خود، از جمله شاعران نفرین‌شده* و یکی از سرآمدان مکتب دِکادانتیسم است. جریان دِکادانتیسم، یکی از جریان‌های ادبی ۲۰ سال آخر قرن نوزدهم میلادی است که موسوم به ادبیات پایان قرن ۱۹ است که در ادامه جنبش فراگیر سمبولیسم روی داد.

 

از ویژگی‌های این جریان (دکادانتیسم) نوعی بدبینی مرض‌وار، کسالت مفرط، نقش کم‌رنگ عقل‌گرایی، نقش پررنگ مرگ، رمز و راز و بی‌توجهی به جایگاه علم بود که این شرایط به جسارت‌هایی در شعر و نثر منتج می‌شد. ملال، بدبینی و درد زیستن نیز از عناصر وجودی شعر و نثر، نزد شاعران منسوب به جنبش دکادانتیسم به حساب می‌آید.

 

این شاعر در سال ۱۸۸۰ در بیست‌سالگی کتاب‌خوان ویژه امپراتریس آلمان می‌شود و روزانه دو ساعت از بهترین آثار ادبی را برای امپراتریس می‌خواند. لافورگ در این شرایط وقت بیشتری داشت تا به سفر برود. اما همچنان ملال و اندوه بال‌های بزرگ‌شان را بر زندگی و آثارش پهن کرده بودند.

 

او در برلین با دختری آشنا می‌شود و ازدواج می‌کند. ژول لافورگ جوان، مانند همه شاعران نفرین‌شده عمر چندانی نداشت و در ۲۷ سالگی بر اثر بیماری درگذشت.

 

در زیر ترجمه شعر یکشنبه‌ها را از این شاعر می‌خوانید:

 

آسمان، بی چرا می‌بارد

می‌بارد

می‌بارد

دختر چوپان، بر رودخانه

رودخانه، بر خواب یکشنبه‌ای‌اش

اشتیاقی نیست. نه!

غروبگاهان، زنگ می‌خورَد

زنگ می‌خورَد بر شهر

کرانه‌های شهر، خاموش

ترانه‌های چوپانی خاموش

رد می‌شوند بچه‌های مدرسه شبانه‌روزی

لباس‌های گرم به تن

آه! عزیزکان ...

تنها یکی. نه لباس گرم به تن

نه پالتو پوست

سرتا پا خاکستری

یعنی فقر

و به ناگاه از صف بیرون می‌زند

می‌دود! خداوندا!

چه می‌شودَش

خود را به رودخانه می‌اندازد

نه قایقران، نه سگ ناجی

گرگ و میش، می‌رسد

و بندرگاهِ کوچک

چراغ‌هایش را روشن می‌کند

صحنه، آشناست

و باز باران رودخانه را خیس می‌کند

و آسمان، بی چرا می‌بارد.

 

نگاهی به ویژگی‌های شعری ژول لافورگ:

از دیدگاه تم و مضمون، در شعر این شاعر، اندوه و ملالی موج می‌زند که یادآور اشعار شارل بودلر (پیشگام مکتب سمبولیسم) است.

لافورگ از اصلی‌ترین نوآوران مکتب سمبولیسم بود؛ یعنی آفریننده شعر آزاد.

در این شعر، طول سطرها گوناگونند، از نظم خاصی پیروری نمی‌کنند، قافیه و قافیه‌بازی اندک اندک رنگ می‌بازد تا جایی که رو به افول می‌نهد و تا مرز ناپدید شدن پیش می‌رود.

در شعر او احساسات ظریف، با رئالیسم آن روزگار با هم تلفیق می‌شوند.

 

شاعران نفرین‌شده به شاعرانی گفته می‌شود که زندگی و آثارشان، بر خلاف قراردادهای اجتماعی و یا خارج از آن، شکل گرفته باشد. بیماری، بدبختی، استفاده از الکل و مواد مخدر، و سرانجام مرگ زودرس و غمگینانه، از عناصر اصلی در بیوگرافی یک شاعر یا هنرمند نفرین شده است.

مفهوم بدی در تار و پود آثار آنان تنیده شده است.

مفهوم شاعر نفرین‌شده، نخستین‌بار، در یک رساله شعری، توسط  پل ورلن آورده شد که در آن رساله، وی شش شاعر را مورد ستایش قرار داده است. آرتور رمبو، تریستان کوربیر، استفان مالارمه، مارسیلین دبورد - والمور، آگوست ویلیه، لیزل آدام و پوور للیان.

نخستین شاعری که به عنوان شاعر نفرین‌شده شناخته شد، فرانسوا وییون، در قرن پانزدهم بود.

شعر فرانسه در پایان قرن نوزدهم به دست شاعران نفرین‌شده افتاد؛ شاعرانی که قراردادهای اجتماعی را قبول ندارند و تا وقتی که مانیفست سمبولیسم را آشکار نکردند، چندان مورد توجه قرار نگرفتند.

 

کد خبر: 691

 

صفحه1 از6

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد

طراحی سایت توسط نونگار