کانون ادبی بهمن با همکاری پایگاه خبری تارنا برگزار می‌کند: چهارشنبه های بهمن نشستی برای مرور شاعران --------- هایکو چیست؟ ----------- بازنشر یک گفتگو از نزارقبانی: انگلستان یک ساعت و نیم در تصرف من بود ----------------- گزارش تصویری اولین نشست آکادمی ترانه-آواز --------- فیلم شعرخوانی یاسر قنبرلو
گزارش

گزارش (26)

مرحله پیش فروش آلبوم شعر و دکلمه « آبرنگ» با هنرمندی مریم حیدرزاده همزمان با رونمایی و جشن امضا این اثر آغاز شد.

 «آبرنگ»  آلبوم تازه ای با اشعار و صدای مریم حیدرزاده است که به تهیه کنندگی مهدی کرد در قالب ۱۵ ترانه به نام های «تازه یادم می افته که تو رفتی»، «آبرنگ»، «من از همه تنهاترم»، «کافی شاپ»، «خداحافظ»، «دلت وقتی می گیره»، «تو فقط بگو نمی ری»، «بارون میاد»، «گل نازم»، «تولد بی تو»، «بی طاقتم»، «یکی بود یکی نبود»، «بنویس»، «از تو پنهون نمی کنم» و «لالایی» ضبط و تولید شده است.

حیدرزاده درباره اثر تازه خود می گوید: «نام این آلبوم را آبرنگ گذاشتم چون نام یکی از قطعات این آلبوم هم همین است و همچنین عشقی که به نقاشی دارم.  نقاشی یکی از حسرت های بزرگ زندگی من بود. سه سال و نیم داشتم. یک نفر از دوستان پدرم جعبه آبرنگی برای من از کیش آورده بود. من عینک ذره بینی قطوری می زدم، چشم هایم بسیار ضعیف شده بود و باید عمل درمان آب مروارید روی چشم هایم انجام می شد؛ همیشه دوست داشتم با آن آبرنگ نقاشی بکشم اما مادرم گفت بعد از عمل جراحی این کار را انجام بده چون به چشم هایت فشار وارد می کند.

 بعد از آن جراحی با موفقیت انجام نشد، جعبه آبرنگ هم ناپدید شد. شاید برای این که من ناراحت نشوم و این حسرت در کنارِ شعر و ترانه با من بزرگ شد و برای همیشه گوشه ای از قلب و ذهن من ماند. تا اینکه در سال ۱۳۸۸ استاد نازنینم آقای قاسمی زاده عزیز، این حسرت را برای من به لذت تبدیل کردند. ورود به عرصه ای که کاملا با آن بیگانه بودم، حقیقتا کار دشواری بود، آموزش این مساله هم کار دشواری بود ولی این کار را انجام دادم. تابه حال چهار نمایشگاه نقاشی برگزار کرده ام و پنجمی آن نیز ۱۴ مهر در گالری شکوه افتتاح خواهد شد.

به هر ترتیب ترانه های آلبوم «آبرنگ» مثل همیشه کاملا عاشقانه محور هستند و من امیدوارم بتواند پاسخگوی سلایق مختلف دوستان، بنا به اتفاقاتی که ممکن است در یک مسیر عاشقانه بیفتد، باشد.»

 

کد خبر: 611

 

 

 در کنسرت - نمایشی که این روزها با اجرای همایون شجریان در مجموعه تاریخی فرهنگی سعدآباد اجرا می‌شود، شعر جدیدی درباره‌ی ایران اجرا می‌شود که تازه‌ترین اجرای این‌چنینی برای وطن است.

 

پوریا سوری - شاعر و مدیر روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری - درباره‌ی روند سرایش این شعر، در یادداشتی آورده است:

 

سرودن از ایران به‌عنوان مرزی که به آن عشق می ورزی، امری سهل و ممتنع است؛ مانند شعری که برای معشوقی نوشته می‌شود که هر کلمه‌اش اگرچه بر دل جاری است اما تا به زبان آید و کلمه شود، جان را می‌فشرد و قلب را به تپش وا می‌دارد.

 

روز نخستی هم که ایده سرودن از ایران، توسط هنرمند موفقی چون سهراب پورناظری به من داده شد، اگرچه خوشحال بودم از این همکاری و نوشتنی که قرار است صدای همایون ایران و ساز سهرابِ جان جانش دهد، اما خود را در امتحانی سخت یافتم که نمره بیست دست‌نیافتنی‌اش سرود «ای ایران ای مرز پرگهر» بود و دیگر قله‌هایش سروده‌های ملک‌الشعرای بهار و بیژن ترقی و...

 

نوشتن شعری که امروز در کنسرت نمایش «سی» به روی صحنه رفته است، شبیه ساخت یک ملودی یا نوشتن یک کتاب و سرودن یک منظومه بلند؛ پرحرارت و جانفرسا و شیرین بود. اغراق نمی‌کنم که بیش از 10 شعر در همین وزن سروده شد و هر کدام با ایده‌ای جدیدتر و تصویری خواناتر از مادری که ایران است کنار گذاشته شد.

 

هرچه از ایران بیشتر سرودم، بیشتر و بیشتر از خودم می‌پرسیدم چرا درباره ایران از این بیشتر نمی‌دانی. نوشتن همین ابیات ساده آنچنان سخت پیش می‌رفت که تو گویی نامه عاشقانه من هیچگاه به دست معشوقم نخواهد رسید، کاغذها مچاله می‌شد و در سطل می‌افتاد... همان تصویر کلیشه‌ای از رنج نویسنده‌ای که نمی‌تواند آنچه در دلش است را بگوید.

 

 

نزدیک یک ماه کار مشترک با سهراب پورناظری هنرمند و سختگیر و دریچه‌هایی که او با سحر ساز و ذهن زیبایش به روی کار می‌گشود، ساحت‌های مختلفی از ایرانی را که می‌شناسیم کلمه کرد و در شعر نشاند. نوشتن از تکه‌های تنی که روزی ایران بوده است، از بلخ و سمرقند و کابل و خوارزم... نوشتن از سربازانی که جانشان را فدا کردند تا امروز این زمین برای ما نامش «وطن» بماند و بخوانیمش «ایران من»... نوشتن از ظلم‌هایی که بر این خاک رفته و می‌رود و نوشتن از غرور و سرفرازی‌اش، از سروی که سرافراز ایستاده و نفس می‌کشد، نفش می‌کشیم.

 

و نوشتن از مردی، چه مردی! چه مردی! که خسرو آواز ایران می‌خوانندش و جان من و جان ایرانی به او بسته است و آنچنانکه دوست شاعرم ایرج زبردست سال‌ها قبل وصفش کرده، انگار لبانش را خدا بوسیده و چه وصفی از این زیباتر و الهی‌تر برای مردی که محمدرضا شجریان است، و گریز زدن به «مرغ سحر»ی که ناله‌ی جانسوز ایرانیان است و ایران زیبا، ایران سربلند و ایران ماندنی تا هست از این شعر و اجرایش توسط استاد آواز ایران خاطره دارد...

 

زیاده گویی نکنم؛ نوشتن از ایران، شیرین‌ترین و سخت‌ترین کاری بود که در عرصه شعر تا امروز انجام داده‌ام... و نگاه دقیق همایون شجریان به جمع‌بندی این اثر که صلایش «امید» است، کمک بزرگی کرد، اینکه وطن مادر ماست و فرزند زخم‌خورده از همه هم نومید شود، دلش قرص است که «مادر»ش هست، «خدا» هست.

 

----

 

«ایران من»

 

آواز خوانی در شبم، سرچشمه ی خورشید تو

 

یار و دیار و عشق تو، سرچشمه ی امید تو

 

ای صبح فروردین من، ای تکیه گاه آخرین

 

ای کهنه سرباز زمین، جان جهان ایران زمین

 

ای در رگانم خون وطن

 

ای پرچمت ما را کفن

 

دور از تو بادا اهرمن

 

ایران من ایران من

 

ای داغدیده بازگو، بلخ و سمرقندت چه شد

 

صدها جفا ای مادرم دیدی و مهرت کم نشد

 

از خون سربازان تو، گلگون شده رویت وطن

 

ای سرو سبز بی خزان، ای مهر تو در جان و تن

 

ای مادرم ایران زمین

 

آغاز تو، پایان تویی

 

بر دشت من، باران تویی

 

در چشم من، تابان تویی

 

ایران من ایران من

 

آن مهر جاویدان تویی

 

ای در رگانم خون وطن

 

ای پرچمت ما را کفن

 

دور از تو بادا اهرمن

 

ایران من ایران من

 

در ظلمت جانکاه شب، مرغ سحر خوان منی

 

در حصر هم آزاده ای، تنها تو ایران منی

 

اینجا صدای روشنت در آسمان پیچیده است

 

گویی لبانت را خدا روز ازل بوسیده است*

 

ای مرغ حق در سینه ات

 

با شور خود بیداد کن

 

آوازخوان شب شکن

 

بار دگر فریاد کن

 

"ظلم ظالم جور صیاد

 

آشیانم داده بر باد

 

ای خدا ای فلک ای طبیعت

 

شام تاریک ما را سحر کن"

 

ای مادرم ایران زمین

 

آغاز تو، پایان تویی

 

بر دشت من، باران تویی

 

در چشم من، تابان تویی

 

ایران من ایران من

 

آن مهر جاویدان تویی

 

ای در رگانم خون وطن

 

ای پرچمت ما را کفن

 

دور از تو بادا اهرمن

 

ایران من ایران من

 

----

 

*این مصرع با الهام از سروده ای زیبا از ایرج زبردست، سروده شده است.

 

کد خبر: 609

سه شنبه, 17 مرداد 1396 ساعت 11:11

در بنیاد شعر و ادبیات آهنگین؛
میراث عارف قزوینی بررسی شد

نوشته شده توسط

نشست بررسی پیشینه ادبیات آهنگین با تکیه بر آثار و جایگاه عارف قزوینی برگزار شد.

 

نشست بررسی پیشینه ادبیات آهنگین در یکشنبه‌های شعر، در تالار جلال آل‌احمد این بنیاد و با حضور و سخنرانی ابراهیم اسماعیلی‌اراضی، شاعر و دبیر این نشست که با عنوان فرعی «میراث» برپا بود، اسماعیل امینی، شاعر و مهران مهرنیا، نواساز و موسیقیدان برگزار شد.

 

آغازگر این نشست، اسماعیلی‌اراضی بود. او کلام خود را این‌گونه آغاز کرد که عمده مباحث مربوط به عارف قزوینی در محافل مختلف تکراری هستند. وی سپس در شرح مختصری از عارف قزوینی گفت: ابوالقاسم عارف قزوینی در سال ١٢٥٩ در قزوین متولد شد. وی فرزند ملاهادی وکیل بود و در سال ١٣١٢ در ٥٣ سالگی در همدان درگذشت. محل زندگی او در دوره اوج فعالیتش در تهران بود ولی سال‌های آخر عمر خودش را در همدان گذراند.

 

شاعر مجموعه «غزل‌مزل» ادامه داد: عارف صرف و نحو عربی را در قزوین آموخت و خط شکسته و نستعلیق را به خوبی می‌نوشت. موسیقی را نزد حاج صادق خرازی فراگرفت و مدتی را به اصرار پدر پای منبر میرزا حسن واعظ به روضه‌خوانی پرداخت تا اینکه پس از مرگ پدر عمامه از سر باز و ترک روضه‌خوانی کرد.

 

او همچنین با بیان روند ادامه زندگی عارف قزوینی، تصنیف‌سرایی عارف را مرتبط با شکست وی در تجربه ازدواجش دانست و گفت: عارف بعد از بازگشت به تهران، بعد از تجربه تلخ شکست در ازدواج به دلیل داشتن صدایی خوش با شاهزادگان قاجار رابطه دوستی برقرار کرد. حتی مظفرالدین شاه از وی خواست تا در ردیف فراش خلوت‌ها قرار بگیرد که عارف آن را نپذیرفت و به قزوین بازگشت. عارف در ٢٣ سالگی که زمزمه‌های مشروطیت بلند شده بود، تصنیف‌های ملی و میهنی بیشتری سرود و نوشت.

 

این شاعر ادامه داد: عارف در سال‌های آخرین عمر خود و در مهاجرت به بروجرد و همدان، با مشکلات زیادی مواجه و در نهایت در همین مهاجرت به بیماری سختی مبتلا شد و از دنیا رفت.

 

او همچنین با بیان اینکه عارف، هم چند جمله بسیار معروف در خصوص اجتماعی که در آن زیست می‌کرد و هم درباره زندگی خودش دارد، گفت: از جمله آنها می‌توان به این جمله اشاره کرد؛ «وقتی شروع به ساختن سرود و تصنیف‌های ملی کردم، مردم خیال می‌کردند تصنیف برای ... درباری یا ببری خان، گربه شاه شهید است.» چون تا آن دوره چیزی که برای موسیقی در دربار مرسوم بوده، برای همین موضوعاتی بود که عارف به آنها اشاره کرده است. اما عارف برای اولین بار کنسرت‌های پرشوری را در تهران برگزار کرد که تأثیرات ادبی و هنری و فرهنگی و اجتماعی فراوانی در پی داشت.

 

این ترانه‌سرا در پایان سخنان خود با اشاره به گفته محققان خاطرنشان کرد: عارف ٢٥ ترانه و چند مارش ساخت و علاوه بر تصنیف‌سرایی، در انواع سبک‌ها شعر سرود.

 

اسماعیل امینی، شاعر و طنزپرداز، یکی از دو سخنران اصلی این نشست بود که با اشاره به وجود اطلاعات بسیار درباره هنرمندان و شخصیت‌های شهیر کشورمان گفت: در قبال بزرگان خود دو جور نگاه می‌توانیم داشته باشیم؛ اول اینکه به حالت مرسوم حرف‌های ایده‌آلیستی بگوییم؛ حرف‌هایی که نه اعتبار تحلیلی دارند و نه راهی را به روی کسی باز می‌کنند. دیگر اینکه از منظر خودمان نگاه کنیم که این منظر برای اهل منظر راهگشاست. بر اساس این منظر، هنرمندان بزرگ به مجادلات نظری و به تناقض‌هایی که در مباحث نظری هنر مطرح می‌شود، با رفتارشان و با آثارشان پاسخ می‌دهند.

 

او افزود: فرض کنید یکی از پرسش‌ها این باشد که یک اثر سفارشی، ارزش هنری دارد یا ندارد؟ آیا اثر هنری که تابع وقایع روز باشد و به موضوعات بپردازد، ماندگاری دارد یا ندارد؟ یا بحث‌هایی در جلسات ادبی مطرح می‌شود و برخی با قاطعیت ساده‌لوحانه طرح می‌کنند که زبان شعر باید زبان یکپارچه باشد. در حالی که همه آثار ماندگار هنرمندان بزرگ ما از همه اجزای زبانی استفاده کرده‌اند، این موضوع در باره عارف هم صدق می‌کند.

 

این شاعر ادامه داد: هنرمند بر اساس تئوری‌ها و نظریه‌های ادبی به خلق اثر نمی‌پردازد و هیچگاه هنرِ مورد پسندِ منتقد نمی‌آفریند. او اثر را برمبنای ذوق و استعداد و توانمندی خودش و در لحظه می‌آفریند و کاری ندارد به اینکه زبان اثرش پیوسته است یا ناپیوسته. آدم‌های متوسط و معمولی دربند این مسائل و نظرات هستند. از این منظر می‌توانیم درباره بزرگان خود سخن بگوییم؛ اینکه هر کدام از آنها به کدام یک از پرسش‌های ممکن از نظریه‌های ادبی و هنری پاسخ دادند و کدام معضل و تضاد را باز کردند.

 

امینی همچنین گفت: وقتی در مقام مطالعه آثار بزرگان عرصه ادبیات و هنر قرار می‌گیریم، می‌بینیم که او توانسته با اثرش جواب سئوال‌ها و اختلافات معلمان ادبی و بچه‌های محافل و نظریه‌پردازان را بدهد.

 

نویسنده کتاب «تبسم‌ دوست» در ادامه درباره وجه شاعر بودن و یا موسیقیدان بودن عارف بیان کرد: تصوری در فرهنگ ما هست که شعر، برترین هنر است؛ با اینکه خود من شاعر هستم؛ اما با این تصور مخالفم. شعر هم هنری است مانند دیگر هنرها. دیگر اینکه شعر گفتن در اساس رازآمیز است و همیشه این وهم بوده است که شعر از جای دیگری آمده است و حتی خود شاعران هم به آن دامن می‌زنند و شعر را پدیده‌ای آسمانی می‌دانند.

 

امینی افزود: اینکه شعر، الهام آسمانی است، گزاره‌ای علمی نیست که بتوان کمیت و یا کیفیت آن را سنجید؛ اما شاعر بر اساس همین اوهام، شعرسرایی را برتر از ساخت تصنیف می‌داند؛ چون شعر را آسمانی می‌خواند و تصنیف را اقدامی تحت کنترل آدمی.

 

وی ادامه داد: درباره عارف باید گفت که کار شعری او از جایی شروع می‌شود که خیلی جای مهمی نیست. تکرار حرف‌های ذهنی گذشتگان درباره یک معشوقه موهوم (که در هزار سال شعر فارسی شبیه به یکدیگر هستند) بوده که در شعر آن روزگار هم باب بوده است.

 

 

 

این شاعر با تأکید بر اینکه در آغاز، شعر همه بزرگان مانند هم هستند و در آنها سخنانی درباره معشوق تکرار می‌شود، گفت: برخی در همان وضعیت می‌مانند و تا آخر شاعری در همان محدوده می‌روند. برخی اما به سوی دیگری می‌روند که حتماً هم دلیلی بر موفق بودن نیست؛ اما شعر عارف چنانچه در ترانه و تصنیفش دیده می‌شود، در این جای دیگر رفتن، پیوستن با زندگی است. شاید زندگی سیاسی عارف پررنگ‌تر دیده می‌شود؛ اما در شعر عاشقانه‌اش به معشوقی می‌رسد که مصداق دارد. در بازگویی داستان‌های شاهنامه هم به مصادیقی همچون کلنل پسیان و حیدرخان عمواوغلی و ... و حتی به کابینه سیدضیاء می‌رسد.

 

امینی با گفتن اینکه مسیر حرکت از سوی کلیات، دنیای اساطیر و ذهنیات به سمت عینیات و مصادیق، مسیر کار همه هنرمندان و شاعران بزرگ است تا به جایی برسند که زندگی را با عینیات پیوند دهند، تأکید کرد: به همین دلیل خیلی تفاوت بین شعرها و تصنیف‌ها و موسیقی عارف وجود ندارد و همه آنها حاصل تجربه‌های او در زندگی است.

 

مهران مهرنیا، آهنگساز و موسیقیدان هم در سخنرانی خود در این نشست گفت: نمی‌شود از عارف قزوینی سخن گفت، ولی به کنش‌های اجتماعی او نپرداخت؛ زیرا وجه مهمی از حضور هنری عارف، اجتماعی بود.

 

وی ادامه داد: از نظر وجه موسیقایی عارف باید بگویم که گاهی در حق هنرمندان متقدم جفا می‌کنیم؛ با فرمول‌هایی که ساخته می‌شود، اثر را به گونه‌ای که دوست داریم، بازنویسی و اجرا می‌کنیم و حتی در برخی موارد نمی‌دانیم که چرا اینگونه می‌شود. در تصنیف‌های عارف این وضعیت مشاهده می‌شود و ما خود را بیشتر از عارف محق می‌دانیم تا آثار او را آن‌طور که دوست داریم بنویسیم و اجرا کنیم. علاوه بر اینکه کپی‌رایت را رعایت نکرده‌ایم، معلوم نیست با چه زیبایی‌شناسی این تغییرات را اعمال می‌کنیم.

 

این مدرس تار و سه‌تار و تاریخ موسیقی افزود: یک تقابل بین شعر و موسیقی وجود دارد؛ مبنی بر اینکه در ابتدا کدام خلق می‌شوند که در نهایت یک تصنیف نوشته شود. یک نظریه هست که شعر باید اصل قرار بگیرد و درست اجرا شود و یک نظریه دیگر هم می‌گوید که ملودی اولویت دارد و در تصنیف، ملودی، اصل است.

 

او در بخش دیگری از سخنانش در بیان وجوه شخصیتی عارف در برهه‌های زمانی مختلف گفت: عارف در دوره‌ بسیار مهمی رشد هنری خود را شروع کرد؛ در آستانه مشروطه و سال‌های بعد از مشروطیت. تحولات تاریخی و اجتماعی در ایران در آن دوره با سرعت و ریتم بسیار بالایی رخ می‌داد و همزمان، سنت موسیقی ردیف دستگاهی در مرکز ایران به شدت ترویج‌ می‌شد و میرزاهای موسیقی (عبدالله، درویش قلی و ...) فعالیت داشتند و عارف هم در آن سنت حضور داشت.

 

این آهنگساز همچنین با اظهار اینکه در آن ایام، جریان ادبی غالب از فرانسه وارد کشور شد و فعالان ادبی و هنری شروع به داستان‌گویی در قالب‌های مختلف کردند و به روایت موسیقایی قصه و داستان پرداختند، گفت: پیش از آن در موسیقی، فقط روایت تغزلی وجود داشت. عارف هم در این میان قرار داشت. او، هم می‌خواست سنت موسیقی حفظ شود و هم اینکه به مدرنیته اهمیت می‌داد و در آثارش به این موضوع می‌پرداخت.

 

لازم به ذکر است که این نشست روز یکشنبه 15 مرداد ماه در بنیاد شعر و ادبیات داستانی برگزار شد.

نشست بررسی پیشینه ادبیات آهنگین با تکیه بر أثار عارف قزوینی، با پرسش و پاسخ میان اسماعیلی‌اراضی، اسماعیل امینی و مهران مهرنیا و شرکت‌کنندگان در نشست پایان یافت.

 

کد خبر: 598

محمد بیگی در یادداشت تازه خود به جدیدترین آلبوم راجر واترز نگاهی ویژه داشته است:

هنر گاه از ضوابط اخلاقی فاصله می‌گیرد و ویرانگر می‌شود. خود منتقد اصلی خویش است و کنشی راستین است به جامعه‌ی پیرامونش. حال «راجر واترز»  پس از 25 سال با تازه‌ترین آلبوم خود به دنیای موسیقی بازگشته است. او در تازه‌ترین آلبوم خود همچنان پویا و متعهد عمل می‌کند؛ آلبومی با مدت زمان 54 دقیقه که تهیه‌کننده‌ی آن را «نیگل گادریچ» برعهده داشته است.

می‌توان گفت آهنگ «واقعاً این همان زندگی است که می‌خواهیم؟» در ابتدا نوعی موسیقی مینی‌مالیستی را تداعی می‌کند که ویژگی آن ضرب یکنواخت، تنالیته‌ی واضح و نیز تکرار دائم الگوهای کوتاه ملودیک است. این تکرار را گیتار الکتریک که به‌صورت آرپژ نواخته می‌شود و در قسمت بعدی پیانو بر‌عهده گرفته است. ترانه‌ی این آهنگ یکی از سیاسی‌ترین قطعاتی ا‌ست که راجر واترز در طول فعالیت هنری خود نوشته است. او در قسمتی از این ترانه از ترسی که گریبان بشر را فرا‌گرفته است، سخن می‌گوید:

 

ترس ما را در خط فکری خودمان نگه داشته است

ترس از تمام بیگانه‌ها

ترس از تمام جنایت‌ها

واقعاً این همان زندگی است که می‌خواهیم؟

سپس از رنج‌ها و دردهایی که او را آزار می‌دهد سخن می‌گوید و این بار با زبانی سرخ‌تر «دونالد ترامپ»، رئیس‌جمهور امریکا را احمق می‌خواند:

هر لحظه دانش‌آموزی به زیر تانک می‌رود

خانم‌های روسی به‌فروش می‌رسند

روزنامه‌نگاری در زندان می‌پوسد

زندگی دختری جوان به قهقرا می‌رود

و هر لحظه یک احمق رئیس‌جمهور می‌شود

در ادامه‌، اقشار مختلف جامعه را تک‌به‌تک صدا می‌زند و آن‌ها را تماشاچیانی بی‌حس می‌خواند که تنها جلوی تلویزیون نشسته‌اند و نگاه می‌کنند:

سیاه‌پوست و سفیدپوست

مکزیکی، آسیایی، از هر گونه و نژادی

مردمی از جزیره‌ی گوادلوپ، پیر و جوان

عجوزه‌ها، مدل‌ها، بازیگران، خدمتکاران، دلیر‌مردان

ستاره‌های فوتبال، مردان در دادگاه، زنان رخت‌شوی، خیاط‌ها، هرزه‌ها

مادربزرگ‌ها، پدربزرگ‌ها، دایی‌ها و عمه‌ها

دوستانمان، معشوقه‌مان، بی‌خانه‌مان‌ها

روحانیان، رانندگان کامیون، خانم‌های کارمند

چرا چیزی نمی‌بینیم و احساسی نداریم؟

و تنها به تماشاگران بی حسی تبدیل شده‌ایم که روبه‌روی تلویزیون نشسته‌اند و تنها نگاه می‌کنند

 

 

آهنگ «در انتظار او» از کارهای عاشقانه‌ای است که در این آلبوم به‌چشم می‌خورد. به‌کار‌بردن سازهای زهی در آهنگ «Déjà Vu» که بیشتر به قطعه‌ی «اگر من خدا بودم» مشهور است، کاملاً بر صدای واترز می‌نشیند. «گاون میلر» در نقد خود درباره‌ی این آلبوم می‌نویسد: «سازهای زهی که در این آلبوم به‌گوش می‌رسد یادآور آلبوم «تحول دریا» از «بک» است که آنجا هم نیگل گادریچ تهیه‌کنندگي آن آلبوم را در دست داشته است.

 

تنظیمی که در آلبوم جدید راجر واترز به‌گوش می‌رسد آن را بسیار خاص جلوه می‌دهد. به‌کارگیری پیانو، درامز و سازهای زهی هم‌زمان با هم این آلبوم را بسیار زیباتر کرده است. این یک اثر بزرگ و حماسی است. هنگامی که در این آلبوم به صدای واترز گوش می‌دهید انگار که او روبه‌روی شما نشسته است و برای یک ساعت به تو می‌گوید که «دنیای ما در حال رفتن به‌جای نادرستی است».

 

اکثر منتقدان این آلبوم را در مسیر دهه‌ی هفتاد آثار «پینک فلوید» قرار داده‌اند و همین امر موفقیت این اثر را تضمین می‌کند. حال با مقایسه‌ی آلبوم واترز و آلبومی که در سال 2014 از گروه پینک فلوید با عنوان «رودخانه‌ی بی‌پایان» منتشر شد، مخاطب به فکر فرو می‌رود که آیا پینک فلوید بدون واترز حرف تازه‌ای برای گفتن داشته است؟ آلبوم شخصی واترز بدون اعضای پینک فلوید مسیری جدی، آن هم با موسیقی بی‌تکرار دوران طلایی پینک فلوید را تداعی می‌کند. راجر واترز با یک تیر دو نشان زده است. او پس از 25 سال همچنان مانند یک خواننده‌ی سرکش راک اعتراض می‌کند. او به‌تنهایی صدایی از موسیقی شگفت‌انگیز پینک فلوید را ارائه می‌دهد.

 

«منتشر شده در ۱۶۵ شماره ی ماهنامه ی هنر موسیقی»

 کد خبر: 564

 

چهارشنبه, 17 خرداد 1396 ساعت 11:31

کتاب صوتی محمدعلی سپانلو؛
«غزل ناخدا» منتشر می‌شود

نوشته شده توسط

کتاب صوتی «غزل ناخدا» شامل مجموعه‌ای از شعرهای محمدعلی سپانلو با صدای این شاعر فقید راهی بازار می‌شود.

کتاب صوتی «غزل ناخدا» شامل ۳۳ شعر این شاعر با صدای خودش در  ۱۱۲ دقیقه از سوی انتشارات نوین کتاب گویا راهی بازار خواهد شد.

محمدعلی سپانلو شاعر، پژوهشگر و مترجم ادبی بود که ۲۱ اردیبهشت‌ماه سال ۹۴ درگذشت. مجموعه‌ شعرهایی از جمله «رگبارها»، «پیاده‌روها»، «نبض وطنم را می‌گیرم»، «تبعید در وطن»، «ساعت امید» و... در کارنامه او به چشم می‌خورد. او همچنین مترجم آثار  نویسندگانی مطرحی چون آلبر کامو و ژان پل سارتر بود.

 

کد خبر: 523

یکشنبه, 31 ارديبهشت 1396 ساعت 10:21

در حوزه هنری؛
کنگره شعر «ترنم حماسه» برگزار می‌شود

نوشته شده توسط

رئیس سازمان هنری و امور سینمایی دفاع مقدس با اعلام برگزاری نخستین کنگره سرود و ترانه دفاع مقدس از تولید ۱۰ اثر موسیقایی بر اساس برگزیدگان این کنگره در سال جاری خبر داد.

نشست خبری نخستین کنگره شعر «ترنم حماسه» ویژه سرود ترانه و تصنیف دفاع مقدس صبح روز شنبه ۳۰ اردیبهشت در محل سازمان هنری و امور سینمایی دفاع مقدس برگزار شد.

 

در این نشست خبری علی اصغر جعفری رئیس سازمان هنری و امور سینمایی دفاع مقدس در سخنانی  با اشاره به استقبال قابل توجه به عمل آمده از این کنگره عنوان کرد: یکی از نیازهای اصلی جریان موسیقایی دفاع مقدس در حال حاضر، محتوا و شعر مناسب است. البته شعرای ایران در سال‌های پس از انقلاب اسلامی خوب درخشیده‌اند اما در خصوص ترانه و تصنیف دستمان پر نیست و ضرورت اجتماعی و نیاز نسل نو ایران می‌طلبد که از ظرفیت شعر بیشتر استفاده کنیم.

 

وی در ادامه با اذعان بر حضور بیش از ۴۵۰ شاعر در این کنگره گفت: در چند ماه گذشته واحد سرود و موسیقی در سازمان ایجاد شد که مسئولیت آن نیز به آقای محدثی خراسانی سپرده شده است. این کنگره که روز سه شنبه هفته جاری برگزیدگان خود را معرفی می‌کند، نخستین خروجی این واحد به شمار می‌رود.

 

به گفته جعفری در این مراسم از نخستین تولید موسیقایی این مرکز با عنوان وطن که اثری است با شعر مرتضی امیری اسفندقه و آهنگسازی امیر حسین سمیعی به همراه صدای وی و آرش کمانگر، رونمایی خواهد شد.

 

رئیس سازمان هنری و امور سینمایی دفاع مقدس در ادامه افزود: شورایی راهبردی در سازمان برای موضوع موسیقی و سرود دفاع مقدس ایجاد شده است که مسئولیت آنها بر عهده استاد میرزمانی است و ماموریت آن نیز تدوین سند راهبردی موسیقی دفاع مقدس است به نحوی که هم تعاریف و هم راهبردها در آن دیده شود. ما امیدواریم با این اتفاق  و به کمک ظرفیت حضور اساتید در شورا، بتوانیم قدم‌های تازه‌ای برای فراگیر کردن و جذب مخاطب بیشتر برای ادبیات دفاع مقدس گامی تازه در این مسیر تولید آثار موسیقایی مطلوب در زمینه دفاع مقدس برداریم.

 

جعفری همچنین از تولید ۱۰ قطعه موسیقایی بر مبنای آثار برگزیده کنگره که به تایید شورای راهبردی نیز برسد خبر داد و عنوان کرد: ادارت کل حفظ آثار در سراسر کشور ماموریت پیدا کرده‌اند که از تولید آثار موسیقایی مقامی و محلی تازه با زمینه دفاع مقدس حمایت کنند.

 

وی در پایان از برپایی مراسم تجلیل از مرحوم حمید سبزواری  به عنوان یکی از پیشگامان ترانه سرایی در ایران طی سال‌های اخیر خبر داد.

 

در بخش دیگری از این نشست خبری محمود اکرامی‌فر  رئیس هیئت داوران این کنگره نیز در سخنانی عنوان کرد :ما در ایران و پس از انقلاب اسلامیدر سال ۵۷ شاهد یک انقلاب ادبی به ویژه در زمینه دفاع مقدس بوده‌ایم. ما امروز نیز در شرایط تازه‌ای هستیم که محتوای تازه‌ای نیز از ما می‌طلبد. ما باید به شعر و ترانه و سرود نگاهی تازه بیاندازیم.

 

وی در ادامه با اشاره به سرودها و ترانه‌های ماندگار روزهای نخست پیروزی انقلاب و جنگ تحمیلی گفت: بسیاری از این آثار درخشان موسیقایی در آن زمان برای مخاطب امروز دیگر جذابیتی ندارد. شرایط امروز ایران و منطقه حرف و شعر و ترانه تازه‌ای می‌طلبد و سعی ما در این کنگره نیز پاسخ به این دست از نیازها بود.

 

 

در بخش پایانی این نشست خبری مصطفی محدثی خراسانی دبیر این کنگره نیز در سخنانی عنوان کرد: دبیرخانه کنگره شعر دفاع مقدس ویژه ترانه و تصنیف و سرود به زودی دائمی خواهد شد و ارتباط ما را با هنرمندان این عرصه دائمی خواهد کرد. ما سعی داریم با استمرار این حرکت  به ترمیم پیوند میان جریان سرودهای انقلابی و دفاع مقدس بپردازیم؛ جریانی که در هیاهوی موسیقی امروز ایران، کم رنگ شده و امید است که توجه ویژه به آن افق‌های تازه‌ای را پیش رویمان باز کند که دستمایه فعالیت گروه‌های موسیقی در سراسر کشور باشد.

 

وی در پاسخ به سوالی درباره برگزاری این کنگره با عنوان شعر دفاع مقدس، گفت: کنگره شعر دفاع مقدس به مساله شعر به ماهو شعر می‌پردازد که متولی آن سازمان تاریخ و ادبیات دفاع مقدس در بنیاد حفظ آثار است. موضوع سرود و تارنه تا پیش از این زیرمجموعه این کنگره بود اما با جدا کردن آنها امیدواریم  نوعی ظرفیت‌شناسی در این عرصه اتفاق بیافتد و آثار متفاوت و قابل تامل تری در این زمینه  خلق شود.

 

محدثی خراسانی تاکید کرد: سرود دفاع مقدس پس از سال‌های دفاع مقدس هنوز نتوانسته تاثیرگذاری آن دوران را دوباره به دست بیاورد و به نظرم سیاستگذاری در این عرصه هنوز در مهندسی فرهنگی کشور ما تعریف نشده است.

 

وی همچنین از انتشار کتاب ترانه‌های برگزیده این کنگره خبر داد و تصریح کرد: آثار برگزیده این کنگره در اولویت تولید توسط سازمان قرار خواهند گرفت.

 

محدثی خاطر نشان کرد: مراسم پایانی این کنگره روز سه‌شنبه دوم خرداد از ساعت ۱۸ در تالار سوره حوزه هنری برگزار می‌شود.

 

کد خبر: 501

چهارشنبه, 20 ارديبهشت 1396 ساعت 01:29

به همت سازمان میراث فرهنگی؛
ربنای شجریان ثبت ملی شد

نوشته شده توسط

همایون شجریان خواننده موسیقی اصیل ایرانی عصر سه شنبه در صفحه اینستاگرام خود ضمن انتشار تصویر لوح مذکور نوشت: متنی که تصویریش را مشاهده می کنید مربوط به لوحی است که ظهر امروز در جلسه ای سرکار خانم دکتر احمدی پور رییس سازمان میراث فرهنگی برای رساندن به دست پدر به من سپردند.

همایون در ادامه عنوان کرده است:‌ با همت دکتر احمدی پور و عزیزان در سازمان میراث فرهنگی ربنای همیشه جاودان و ماندگار پدر که متعلق به مردم عزیز و لحظات زیبای خلوت با آفریدگارشان بوده و هست ثبت میراث فرهنگی گردید.

خوانش دعای «ربنا»، یکی از آثار محبوب مردمی شجریان و شامل چهار دعا از آیات قرآن است که همه با عبارت «ربنا» آغاز می‌شوند.

این اثر در تیرماه سال 1358 ضبط شده و برای مدت 30 سال، جزء برنامه‌های اصلی رادیو و تلویزیون ایران در ماه رمضان بود.

بنا به گفته استاد محمدرضا شجریان، انگیزه اصلی او از خواندن این دعا، تدریس آن به دو هنرجو بوده و در یکی از استودیوهای رادیو ضبط شده‌است.

خسرو آواز ایران «ربنا» را در دستگاه سه‌گاه خوانده و با مرکب‌خوانی (مدولاسیون یا راه‌گردانی) سری به دستگاه‌ها و آوازهای دیگر ردیف های موسیقی ایرانی از جمله آواز افشاری و گوشه عراق (صبا) می‌زند و سپس به سه‌گاه برمی‌گردد.

«ربنا» در نوار کاستی که محمدرضا شجریان با نام «به‌ یاد پدر» ضبط کرده، منتشر شده‌است.

 

کد خبر: 480

منبع: ایرنا

 

اولین کتاب منتشر شده از مترجم و منتقد جوان این روزها برای دومین سال پیاپی دچار ممنوعیت فروش در نمایشگاه کتاب شد.

 

محمد بیگی منتقد، مترجم و موسیقیدان در خصوص فعالیت‌های هنری خود گفت:  من فارغ التحصیل رشته‌ی موسیقی هستم و از سال 92 تا کنون در مجلات فرهنگی به نقد  موسیقی پرداخته‌ام. چند اجرای پژوهشی در حوزه‌ی موسیقی داشته ام‌، چند شعر از من در دو کتاب که در جشنواره‌های شعر شرکت کرده بودم منتشر شده است و دغدغه‌ی اصلی که در زمینه‌ی هنر دارم در جهان موسیقی خلاصه می‌شود. از این روی اولین کتاب خود را در اردیبهشت 95 منتشر کردم که پیرامون ترجمه‌ی ترانه‌های یکی از مهم‌ترین گروه‌های موسیقی است که همراه با نقد و بررسی گروه بلک سبث این مجموعه منتشر شد.

 

وی در پاسخ این پرسش که چرا نخستین کتاب شما در نمایشگاه کتاب ممنوع شد گفت: این دقیقا سوال من هم است و متاسفانه هیچ جوابی از هیچ نهادی دریافت نکرده‌ام. باعث تعجب است که کتاب به وزارت ارشاد رفته، مجوز گرفته و هم اکنون در کتاب فروشی‌ها در دسترس  است اما در نمایشگاه کتاب امسال و سال گذشته اجازه‌ی فروش را نداشته است.

 

بیگی ادامه داد: کتاب «باران به سرخی میگراید» سال گذشته پس از اینکه منتشر شد در همان روزهای نخست به ناشر اعلام کردند که اجازه‌ی فروش در نمایشگاه را ندارد و این اتفاق بار دیگر امسال هم تکرار شد. خوشحال می‌شوم اگر کسی پیدا شود و بگوید کتابی که از وزارت ارشاد مجوز دارد چرا نباید اجازه‌ی فروش در نمایشگاه را داشته باشد.

وی افزود: متاسفانه گاهی اوقات هنرمند مجبور است که خود را سانسور کند و یا از طرف شخصی دیگر سانسور شود اما با این حال هنرمندان در این کشور خواسته یا ناخواسته برای اینکه آثار هنریشان به صورت رسمی عرضه شود زیر بار خیلی از مسائل رفته اند.

 این مترجم به دلایل این ممنوعیت اشاره کرد و گفت: متاسفانه اصلا دلیل و توضیحی وجود ندارد و بحث هم همین است. ببینید ما در مناظرات انتخاباتی شخصی را می‌بینیم که به دوربین نگاه می‌کند و می‌گوید هنرمندان در این چهار سال امیدوار شده‌اند و شعارهایی در مورد فرهنگ و هنر می‌دهد. اما متاسفانه در این چهار سال شاهد جمع‌آوری بسیار زیاد کتاب‌ از نمایشگاه هستیم و من تعجب می‌کنم که چگونه با این کارها می‌خواهند به هنرمندان امید بدهند؛ حال برای من این سوال مطرح می‌شود که این چه مجوزی است که به هنرمند می‌دهند وقتی وی نمی‌تواند در یکی از مهم‌ترین رویدادهای فرهنگی کشور کتاب خود را عرضه کند و این چه دولت و سیستمی است که نمی‌تواند بر پای مجوزی که داده است ایستادگی کند؟ لازم به توضیح است که بنده از هیچ جریان سیاسی دفاع نمی‌کنم چرا که به نظر من هنرمند متعهد از ورود به هر حزبی خودداری می‌کند. چرا که در لحظه ای که می‌خواهد تعهد خود را نسبت به انسان و هنر اجتماعی بیان کند نظرش جهت گیری خاصی پیدا نکند و بتواند به درستی جریان خاصی را به وسیله ی آثار هنریش نقد کند و به روشنگری دست بزند. این جمله‌ی برتاند راسل همواره در ذهن من است که می‌گوید «هرگز به خودمان اجازه ندهیم که چیزی که دوست داریم حقیقت داشته باشد».

 

کد خبر: 475

 

شهرام ناظری در مراسم رونمایی از کتاب «شعر یا موسیقی» گفت: در محیطی که عملکرد رسانه‌ها خصوصا صداوسیما باعث افت سلیقه و تفکر هنری مردم شده کتاب چاپ کردن عشق می‌خواهد.

 

به نقل از  روابط عمومی بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران، آئین رونمایی از کتاب «شعر یا موسیقی»  (تننای شعر سپید) نوشته مهدی آذرسینا با حضور جمعی از اصحاب فرهنگ و هنر سه شنبه پنجم اردیبهشت ماه در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد .

 در این برنامه که شخصیت‌هایی همچون شهرام ناظری، سهیل محمودی، علی اکبر شکارچی، محمد سلمانی، حسین آهی، غلامرضا طریقی و... حضور داشتند هومان اسعدی دبیر چهار دوره جشنواره موسیقی جوان به عنوان اولین سخنران در سخنانی با اشاره به ویژگیهای اخلاقی مهدی آذرسینا اظهار داشت: چیزی که بیش از همه نظر من را به خود جلب می کند ریشه مستحکمی است که میان اندیشه‌ها و دانش ایشان در زمینه موسیقی کلاسیک ایرانی وجود دارد. با این وجود آذرسینا همیشه به دنبال سخن تازه است. از سویی دیگر آذر سینا  ذوق ادبی وشاعرانهای دارند که همیشه از آن بهره بردهاند.

 

وی در ادامه اظهارات خود با اشاره به این مطلب که رابطه بین زبان و موسیقی همیشه یکی از مهمترین مباحث بوده است و مسلما آرا و دیدگاههای بسیاری در این باره وجود دارد، ادامه داد:  از ثبت و انتشار کتاب شعر یا موسیقی بسیار خرسندم. مسائل جامعه شناختی و تاریخی در این کتاب مطرح شده که در نوع خودش جالب توجه است. از این رو این کتاب نه تنها برای دانشجویان موسیقی بلکه برای همه علاقمندان به موسیقی وادبیات می تواند جالب باشد.

 

 

سهیل محمودی نویسنده و شاعر نیز در سخنانی ابراز داشت: به نظر من خداوند به آذرسینا لطف داشته است چرا که سه ویژگی را به او عطا کرده است که در هر کسی نیست اول اینکه ایشان از موهبت خلاقیت هنری برخوردارند، دوم اینکه صاحب تالیفات بسیاری در زمینه موسیقی تاکنون بودهاند و در نهایت اینکه شاگردان بسیاری خوبی در این زمینه  تربیت کرده اند.

 

وی در ادامه افزود: کتاب شعر یا موسیقی (تننای شعر سپید) کتاب  بسیار خوبی است اما ای کاش در آرایش کتاب و کتاب آرایی ذوق بیشتری به خرج داده میشد. پیشنهادم این است که با توجه به حجم کتاب،   در چاپهای بعدی به چهار یا پنج  جلد جیبی تبدیل شود تا بهره برداری از آن آسانتر باشد.

علی‌اکبر شکارچی نوازنده کمانچه ایرانی و آهنگساز نیز در سخنانی با اعلام این مطلب که یکی از برکات چنین  برنامههایی حضور بزرگان و شنیدن اندیشهها و گفتاری است که در جاهای دیگر نمیشنویم،  گفت: مهدی آذرسینا در طول فعایتهای هنریش خستگی ناپذیر و پیوسته کار کرده است. من از او سپاسگذارم که در زمینه موسیقی فعالیتهای بسیار خوبی از خود به جای گذاشته است. کتاب شعر یا موسیقی با محوریت شعر و موسیقی و در سر فصلهای مشخص، همه چیز را مورد تحلیل و نقد قرار داده است و باید در زمان مناسبی راجع به همه مباحث کتاب  صحبت شود.

 

شهرام ناظری نیز به عنوان آخرین سخنران با حضور در جایگاه با ذکر خاطراتی از چگونگی فعالیتهایش در اوایل انقلاب اظهار داشت: من در جمعهای مربوط به موسیقی مدتهاست  شرکت نمیکنم چرا که از سویی  وضعیت نابسامان موسیقیدانان و از سویی دیگر  روند حرکتی این سالها بر اصول و خط مشی مشخصی برای  فرهنگ و موسیقی نبوده است.   این  مسئله  دوستان هنرمند را از هم دور کرده است. زمانی بود که همه چیز عشق بود و ما در آن محیطها بزرگ شدیم حال به خاطر کمبودهایی که برای موسیقی به وجود آورده اند نفرت پدید آمده است. از این رو هر گاه من برای بزرگداشت اساتید در برنامه ای حضور پیدا می‌کردم  وقتی بر میگشتم حالم خوب نبود چرا که موج خوبی دریافت نمیکردم.  عدم توجه مراکز فرهنگی به هنر باعث مشکلاتی است که نهایتا باعث میشود حس و حال هنرمند تنزل پیدا کند. هنر از چاشنی عشق و دانش میآید وقتی عشق نیست کار کردن سخت است.

 

وی در ادامه افزود: خیلی خوشحالم که میبینم علاقمندان به موسیقی و ادبیات برای حضور در این برنامه  امروز آمدهاند. سابقه رفاقت من بآ اقای آذرسینا به پانزده سال قبل بر میگردد. به خاطر انتشار چنین کتابی باید به ایشان تبریک بگوئیم. انجام چنین کارهای برجستهای در محیطی که عملکرد رسانه‌ها خصوصا صداوسیما باعث افت سلیقه و تفکر هنری مردم شده است قابل ستایش است. به نظرم  در چنین شرایطی کتاب چاپ کردن عشق میخواهد.

 

 

ناظری در ادامه صحبت‌هایش با  اعلام این مطلب که برای شرکت در چنین جلساتی هر کاری از دستش بر می آید انجام میدهد ادامه داد: متاسفانه ما مثل غربیها برنامه ریزی شده  کار نکردهایم و فعالیت‌های هنری ما به صورت مدون انجام نشده است اگر هم کاری در این زمینه‌ها انجام شده است  کسی با ذوق خودش این کار را انجام داده است از این رو ما در زمینه تئوری و پژوهشی موسیقی وبحث های همچون تلفیق شعر و موسیقی  دچار آشفتگی هستیم و باید با وجود استاتید خوبی که در این زمینه  حاضر هستند بر روی این مسائل کار شود. چرا که ما در این  زمینه  بسیار فقیر هستیم.

 

شهرام ناظری در پایان صحبت هایش  از مدیر عامل بنیاد افرینش های هنری نیاوران به خاطر همکاری در برگزاری چنین جلساتی تشکر کرد.

در ادامه این برنامه و با حضور مهدی آذر سینا، علی اکبر شکارچی، شهرام ناظری و سید عباس سجادی مدیر عامل بنیاد آفرینش های هنری نیاوران از کتاب " شعر یا موسیقی " (تننای شعر سپید) رونمایی شد.

همچنین کلیپ هایی از فعالیت های مهدی آذر سینا و صحبت هایش در خصوص شعر و موسیقی در خلال صحبت های سخنرانان برنامه پخش شد و مورد استقبال حاضرین در سالن قرار گرفت.

یادآوری می‌شود کتاب شعر یا موسیقی (تننای شعر سپید) در نه فصل و  توسط انتشارات سروش منتشر شده است. درون مایۀ واژه های کتاب در جستجوی موهبت فهم وزن در شعر و موسیقی است. همچنین این کتاب  در مقابلۀ چگونگی چینش هجاها در شعر و کلام و برشهای زمانی نغمه‌ها در موسیقی است.

 

کد خبر: 459

آئین رونمایی از کتاب "شعر یا موسیقی" (تننای شعر سپید) نوشته مهدی آذرسینا با حضور جمعی از اصحاب فرهنگ و هنر سه‌شنبه پنجم اردیبهشت در فرهنگسرای نیاوران برگزار می‌شود.

 

بر اساس خبر رسیده از این فرهنگسرا، کتاب "تَنَنایِ شعر سپید"  توسط انتشارات سروش به چاپ رسیده است. درون‌مایۀ واژه‌های کتاب در جست‌وجوی موهبت فهم وزن در شعر و موسیقی است. همچنین این کتاب در مقابلۀ چگونگی چینش هجاها در شعر و کلام و برش‌های زمانی نغمه‌ها در موسیقی است.

در این مراسم شهرام ناظری خواننده، علی‌اکبر شکارچی موسیقی‌دان و نوازنده کمانچه، سهیل محمودی شاعر،  هومان اسعدی موسیقی‌دان و سیدعباس سجادی شاعر و مدیر عامل بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران سخنرانی خواهند کرد.

مهدی آذرسینا، آهنگساز ، کمانچه‌نواز و ردیف‌دان یکم شهریور ۱۳۲۵ در زنجان به دنیا آمد. از تالیفات او می‌توان به کتاب شیوه کمانچه‌نوازی برای چهار دوره در یک مجلد (انتشارات سروش)، کتاب آثاری از استاد بهاری به همراه آلبوم کمانچه‌نوازی  (انتشارات سروش)، کتاب ردیف موسیقی ایران روایت برومند (انتشارات سروش) و اجرای ردیف با کمانچه و مقاله‌های متعدد در موسیقی و همچنین کتاب دوجلدی با نام از "متد ارف تا چهارگاه" اشاره کرد.

آیین رونمایی از کتاب "شعر یا موسیقی" (تننای شعر سپید) سه‌شنبه پنجم اردیبهشت ماه ساعت ۱۵ و همزمان با  مبعث پیامیر اعظم (ص) در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران برگزار می‌شود. حضور کلیه علاقه‌مندان در این برنامه آزاد است.

 

کد خبر: 450

منبع: ایسنا

صفحه1 از2

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد

طراحی سایت توسط نونگار