اصغر علی کرمی:محمدی شاعری است که توقع معشوقه را بالا می برد--------- با تدریس امید چاوشی؛ کارگاه آموزشی شعر و ادبیات برگزار می‌شود ----------------- گزارش تصویری تولد محمدعلی بهمنی --------- فیلم شعرخوانی یاسر قنبرلو

آیین نقد و بررسی مجموعه ترانه های امید روزبه با عنوان «آل» به همت بنیاد شعر و ادبیات داستانی برگزار شد.

یکشنبه های شعر بنیاد شعر و ادبیات داستانی با عنوان ادبیات آهنگین این جلسه از سری نشست های خود را به نقد و بررسی مجموعه آل که به همت انتشارات نیماژ منتشر شده است، اختصاص داد.

این مراسم با حضور شاعران و ترانه سرایانی چون غلامرضا طریقی، حسین غیاثی، امید روزبه، جواد محقق، امیرعلی سلیمانی، سامی تحصیلداری، شهرزاد روزبهانی و... با اجرا و دبیری ابراهیم اسماعیلی اراضی برگزار شد.

 

غلامرضا طریقی به عنوان نخستین کارشناس جلسه در خصوص مجموعه آل گفت: امید روزبه از بهترین های ترانه امروز و در میان نسل خود یکی از بهترین ها است. 80 درصد کارهای این کتاب بیش از اینکه ترانه باشند، شعر محاوره هستند و به جز چند موردی که قابلیت موسیقایی دارند، باقی شعرها قابلیت اجرا ندارند.

این شاعر درخصوص فضاهای شعری و تصویری این کتاب گفت: ترانه های امید روزبه به شعر بسیار نزدیک است و وجود مصراع های مهم و جذاب باعث شگفتی می‌شود. با توجه به همه این ها، مهمترین ویژگی هر اثر هنری، زاویه دید هنرمند و جهان بینی اوست.

طریقی ادامه داد: یک دستی کتاب آل از زاویه دید امید روزبه می آید و یکی از همین ویژگی هاست. فضای غالب کارها مرگ محور است و شاعر مدام در مورد مرگ صحبت می‌کند و از نام کتاب هم مشخص است که به استقبال مرگ رفته است. به نظر من شاید اگر فضاهای دیگری را هم تجربه می‌کرد، موفق تر بود. این تکرار فضاهای مرگ در همه کارها و پشت سرهم بودن آن مخاطب را اذیت می‌کند. حتی ما در این مجموعه با شعر عاشقانه هم مواجه هستیم. اما در انتها می‌بینیم که سوگواری عاشقانه است و باز هم به مرگ ختم می‌شود. شاید اگر نحوه مواجهه با فرم و استفاده از تکنیک ها وسیع تر بود، اتفاقات بهتری در آل می‌افتاد.

 

 

 

حسین غیاثی دیگر منتقد و ترانه سرای حاضر در جلسه نیز بخشی از گفته های طریقی را تایید کرد و گفت: به نظر من هم 80 درصد این اشعار ترانه نیست و به نوعی تخصیص زبانی دارد.

غیاثی ادامه داد: با هر متر و معیاری بسنجیم، زبان شعر امید روزبه حتی با زبان شعر محاوره هم تفاوتهایی دارد و به نوعی زبان شخصی می‌شود و می‌توان گفت امضای امید روزبه را دارد. زبانی که متعلق به امید روزبه است و اگر شخص امید روزبه به عنوان خواننده، آهنگساز و ترانه سرا بخواهد کارهای این کتاب را اجرا کند، ما به عنوان مخاطب، با یک فضای جدیدی در شعر و موسیقی مواجه می‌شویم که این فضا شبیه به هیچ چیز دیگری نیست و مختص امید روزبه است.

 

این ترانه سرا در ادامه گفت: فضای شعرهای آل فضای بسته و خفه ای است که از شعر چهارم و پنجم به بعد مخاطب را خسته و نفسگیر می‌کند و به عقیده من به فضایی برای نفس کشیدن احتیاج دارد.

 

 

در ادامه نیز صحبتهایی در خصوص شعر محاوره، ترانه و ترانه امروز به صورت گروهی برگزار و تفاوت های شعر محاوره و ترانه امروز به صورت کامل بررسی شد.

 

آیین نقد و بررسی مجموعه «آل» با گرفتن عکس های یادگاری به پایان رسید.

 

لازم به ذکر است که هر یکشنبه در بنیاد شعر و ادبیات داستانی جلسات ادبی به صورت هفتگی برگزار می‌شود و علاقمندان می‌توانند برای حضور در این محافل یکشنبه ها از ساعت 16:30 به این بنیاد مراجعه نمایند.

 

کد خبر:534 

منتشرشده در گزارش

 

بعد از چاپ مجموعه اولش با عنوان نامیر به همت انتشارات فصل پنجم، برای مجموعه دوم خود به سراغ انتشارات نیماژ رفت. زمان زیادی از چاپ دومین مجموعه ی این ترانه سرای به نام و جوان نمی‌گذرد. به همین بهانه به سراغ امید روزبه رفتیم تا از آل برایمان بگوید:

 

تبریک برای چاپ مجموعه جدید. از آل برایمان بگویید.

مجموعه تازه با عنوان آل دومین کتاب من است که در 120 صفحه به همت نشر نیماژ چاپ شده است. در این مجموعه نوع نگاهم کاملا با مجموعه قبل متفاوت است. تعداد زیادی از آثار در حوزه مرگ و مرگ اندیشی و همچنین فضاهای سوررئال و ماورایی اتفاق می افتد. این مجموعه دارای 40 ترانه بود که دو کار از ارشاد مجوز نگرفت و در نتیجه 38 کار چاپ شد. طراحی جلد این مجموعه بر عهده مسعود رییسی است. قیمت کتاب هم 10 هزار تومان است.

 

همکاری با نیماژ چطور بود؟

من قبل تر هم تعریف نیماژ را شنیده بودم. مجموعه ای زحمت کش و پرتلاش است. تا امروز این همکاری خوب بوده و امیدوارم از این به بعد هم خوب باشد. این روزها، به خاطر نمایشگاه پیش رو به اصطلاح شب عید انتشاراتی ها است. اما با تمام شلوغی ها نیماژ برای من کم نگذاشت و کارهایی که می‌توانستند انجام ندهند را انجام دادند. نیماژ برای ما که جوان تر هستیم و شاید وظیفه چندانی در قبال ما نداشته باشد، حتی در بحث طراحی جلد و ویرایش کتاب به مولف کمک زیادی می‌کند. شاید اگر انتشاراتی دیگری بود این کارها را انجام نمی داد. خدارا شکر هرچه بود تنها مودت و دوستی بود.

 

 

از کار با فصل پنجم راضی نبودید که نیماژ را انتخاب کردید؟

ترجیح می‌دهم درباره فصل پنجم صحبت نکنم. انشالله در یک فرصت مناسب تر درباره اش صحبت می‌کنم.

 

استقبال از مجموعه قبلی چگونه بود؟  

خوب بود. البته می‌توانست خیلی بهتر هم باشد. صحبت کردن درباره آن کتاب را برای زمانی دیگر می گذاریم. خیلی چیزها را باید فراموش کرد. باید جلو رفت. به عقب برگشتن کار عاقلانه ای نیست، مخصوصا در جامعه ما.

 

 رونمایی از مجموعه آل در نمایشگاه اتفاق می‌افتد؟

سعی ام بر این است که قبل از نمایشگاه رونمایی داشته باشم. اگر دوستان مثل مجموعه قبلی رونمایی داشتند با کمال میل می‌پذیرم اگر نقد هم باشد که بیشتر استقبال می‌کنم. حال باید ببینیم که اوضاع کتاب در نمایشگاه چگونه است تا بعد از آن به نقد آن بنشینیم. اینکه الآن بخواهم برایش نقد بگیرم کمی تاثیر مثبت و شاید منفی و غیرمنطقی بر مخاطب دارد. به همین علت ترجیح می‌دهم رونمایی باشد. البته که رونمایی با صحبت و شکافتن وضعیت نوشتاری من خیلی بهتر است.

 

چطور شد که نام آل را انتخاب کردید؟

 با توجه به فضای کتاب، کلیتی که کتاب دارد و فضای سوررئال کتاب این نام انتخاب شد. حتی یکی دو نمونه از کارهای عاشقانه هم بر همین منوال است و در فضاهای جن و آل  اتفاق افتاده و نوشته شده است.

 

چه تعداد از ترانه های این مجموعه قبل از چاپ کتاب منتشر شده است؟

هشت ترانه از ترانه ها قبل از چاپ کتاب در صفحه مجازی خودم منتشر شد. چند روز قبل جایی بودم،  شخصی آمد و گفت آقای روزبه این ترانه شماست؟ گفتم بله. گفت این ترانه را خانمی به یکی از دوستان من به عنوان ترانه خودشان فروخته است. ترانه کور بود که در همین مجموعه به چاپ رسیده است. ببینید که تا چه اندازه وقاحت را می‌توان دید. با چنین وضعیتی نمی‌توان اعتماد کرد. حتی کتاب هم مرجع قابل ارجاعی نیست و مرجعی نیست که بتواند حق مولف را بگیرد.

 

کد خبر: 440

خبرنگار: غزل ناصحی

 

منتشرشده در گفتگو

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد

طراحی سایت توسط نونگار