اصغر علی کرمی:محمدی شاعری است که توقع معشوقه را بالا می برد--------- با تدریس امید چاوشی؛ کارگاه آموزشی شعر و ادبیات برگزار می‌شود ----------------- گزارش تصویری تولد محمدعلی بهمنی --------- فیلم شعرخوانی یاسر قنبرلو

 

عصر روز یکشنبه مورخه ۲۱خردادماه، در دهمین نشست اعضای انجمن صنفی هنرمندان استان البرز متشکل از مدیران و مسوولینِ انجمن‌ها و تشكل‌هاى هنرى استان از جمله انجمن خوشنويسان، هنرهاى تجسمى، سينماى جوانان، هنرهاى نمايشى، شعر جوان، عكاسان شيدنگار،  سينماگران، سينماى مستند و تجربى، كانون سرگرمى‌هاى نمايشى، هنرستان هنرهاى زيبا، رسانه‌هاى ديجيتال و باشگاه فرهنگى و ورزشى هنرمندان، اعضای هيئت رئيسه  با آرای اعضاى هيئت مديره در دهمين نشست این انجمن به ترتيب ذيل انتخاب گرديدند:

صابر روشن

کوروش خزاعی اصل

علی شهبازی

مصطفی عبادی

حمید چشم‌آور

افشین عطابکی

رسول اولیازاده

مقرر گردید اعضای هيئت‌ رئيسه منتخب در جلسه نخست از میان اعضای خود، مدیرعامل، مديرمالى، بازرس، نایب‌رییس و... را انتخاب نمایند.

 

 

انجمن صنفی هنرمندان استان البرز به منظور اتحاد و اجماع هنرمندان (در تمامی رشته‌ها و ژانرهای هنری) در یک نهاد متمرکز و به جهت فراهم آوردن زیرساخت‌های فرهنگی و ایجاد بسترهای مناسب برای فعالیت‌های هنری هنرمندان و هنرجویان استان و تحقق مطالبات ایشان، پس از دوسال پیگیری و زمینه سازی‌های لازم با مساعدت و استقبال مسوولین فرهنگی و اجرایی در استان، فعالیت خود را آغاز کرد.

 

از اولین برنامه‌های این انجمن در پی تحقق مطالبات هنرمندان، می‌توان به تاسیس موسسه تعاونی هنرمندان البرز و خانه هنرمندان البرز اشاره کرد که در دست اقدام است.

 

با توجه به سیاست‌‌های کلیِ فرهنگی‌هنری این انجمن به زودی شاهد اتفاقات شایسته و تاثیرگذار در حوزه فرهنگ و هنر استان البرز خواهیم بود.

 

کد خبر: 532

منتشرشده در گزارش

جشنواره بین المللی ادبیات روز یکشنبه در شهر طرابزون ترکیه با محوریت بررسی ادبیات ایران٬ ترکیه٬ روسیه٬ آذربایجان و گرجستان برگزار شد.

جشنواره بین المللی ادبیات در شهر طرابزون ترکیه برگزار شد.

در این جشنواره، ادبیات روسیه با محور اندیشمندان و نویسندگان روس مانند پوشکین و تولستوی بررسی و آثار آنها مورد تحلیل قرار گرفت.

همچنین در این جشنواره ادبیات کشور ترکیه با محوریت مرحوم یونس امره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

در این جشنواره، ادبیات ایران نیز با محوریت سعدی و با سخنرانی و شعرخوانی پروفسور روزا نعمت یلدریم مدیر گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آتاترک ارزروم و سخنرانی و شعر خوانی حسن دیدبان وابسته رایزنی فرهنگی سرکنسولگری ایران در ارزروم ترکیه بررسی شد.

 

کد خبر: 457

منبع: ایرنا

منتشرشده در گزارش

سید عباس سجادی با اشاره به اینکه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، هنر ما وارد فضاهای جدیدی شد گفت: بزرگترین ظلم به هنر انقلاب خلاصه و منحصر کردن آن به دهه فجر است. اگرچه برگزار کردن جشن‌های پیروزی انقلاب هر ساله در دهه فجر بسیار خوب است، اما هنر انقلاب منحصر به آن دوران نیست و نباید باشد.

 این صاحب‌نظر ادبیات و موسیقی به بهانه برگزاری هفته هنر انقلاب در حوزه هنری درباره لزوم برگزاری این رویداد و اتفاقات مشابه در حوزه انقلاب با بیان اینکه " هر روز می‌تواند،روز هنر انقلاب باشد، ادامه داد:بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، هنر ما وارد فضاهای جدیدی شد و به جرات در بعضی بخش‌ها، جهش‌های فوق العاده‌ای را تجربه کرد که در نوع خود کم سابقه یا بی‌سابقه بوده است.

سجادی با اشاره به مصداق‌هایی از پیشرفت هنر انقلاب توضیح داد: شاید عده‌ای معتقد بودند که عمر قالب غزل در حوزه شعر به سر آمده است. اما امروزه غزل‌های زیبایی سروده می‌شوند که نه تنها این قالب را زنده نگه داشته‌اند، بلکه از شعر نو در مواردی پیشی گرفته‌اند. همچنین در حوزه هنرهای تجسمی اتفاقات خوبی در کشورمان بعد از پیروزی انقلاب رقم خورده است. در سینما نیز از فیلم‌های موسوم به فیلم فارسی و ایرانی که با نگاهی تحقیرآمیز هم همراه بود، فاصله گرفته‌ایم. نتیجه آن هم دو اسکاری است که اصغر فرهادی موفق به دریافت آن شد و فیلم‌هایش در عرصه بین‌المللی درخشید.

وی ادامه داد: اساسا وقتی درباره هنر انقلاب صحبت می‌کنیم، باید بدانیم که در همه حوزه‌ها با شدت و ضعف پیشرفتهایی را شاهد بودهایم. اما آنچه به طور کلی می‌توان در این باره گفت، نوع نگرش حاکم بر فضای هنر انقلاب در سه و چهار دهه گذشته است که باعث شده به گونه‌ای متفاوت به جهان و محیط پیرامون خود بنگریم.

سجادی درباره جایگاه شعر و ادبیات در تعریف هنر انقلابی بیان کرد: در حوزه شعر، بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران فضاهایی ایجاد یا پررنگ شد که پیش از این یا وجود نداشت یا این که چندان مورد توجه نبود. برای مثال با آغاز جنگ تحمیلی، ادبیات دفاع مقدس به بخش شعر و ادبیات انقلاب اضافه شد. همچنین با مضمون انتظار جلوه‌های جدیدی در شعر گشوده شد. شعر آیینی از حادثه سرایی به حماسه سرایی حرکت کرد. شعر عاشورایی وارد فازهای ظریف و بی‌نظیری شد. در مجموع همه این‌ها از  مختصات هنر انقلاب در حوزه ادبیات است.

وی با شایسته دانستن محوریت هنر و سینمای شهید سید مرتضی آوینی به عنوان نقطه عطف هنر انقلاب خاطر نشان کرد: محوریت و مرکزیت شهید آوینی به عنوان شخصیتی که در یکی از دوره‌های حساس تاریخ، توانست میراث هنر انقلابی را برای سایر هنرمندان هم نسل و بعد از خود حفظ کند، قابل احترام است. امیدوارم که این جریان با کشف و شناسایی استعدادهای نو در زمینه هنر انقلاب ادامه یابد و فضاها و فرصت‌های بیشتر، بهتری برای فعالیت جوانان ایجاد شود.

 

کد خبر: 430

منتشرشده در گزارش

اسماعیل آذر از انتشار اثر تازه‌ای درباره زبان و ادبیات فارسی در سال جدید خبر داد.

امیراسماعیل آذر، پژوهشگر و استاد دانشگاه، از انتشار کتاب جدیدش خبر داد و گفت: اثر جدید دربردارنده گزیده‌ بهترین شعرهای ادبیات فارسی است که در حال آماده‌سازی است و قرار است در سال جدید منتشر شود.

وی با بیان اینکه عنوان این اثر هنوز مشخص نیست، ادامه داد: هر ایرانی علاقه‌مند به شعر و ادبیات فارسی است. کتاب جدید با این هدف طراحی و نوشته شده که به مخاطب کمک کند تا گزیده‌ای از بهترین اشعار را در دست داشته باشد و آنها را مطالعه کند و لذت ببرد. سروده‌های کتاب حاضر از میان اشعار سده چهارم تا دوره معاصر انتخاب شده است.

به گفته آذر؛ تلاش شده تا در مجموعه جدید اشعار با موضوعات مختلف انتخاب و ارائه شود تا مخاطب با تنوع اشعار روبرو باشد.

 

کد خبر: 422

منتشرشده در گزارش

باب دیلن پریشب در حالی در استکهلم روی صحنه رفت و برنامه اجرا کرد که شماری از اعضای آکادمی نوبل از حضار این برنامه بودند و ساعاتی پیش جایزه نوبل را به وی اهدا کرده بودند.

 

به گزارش آسوشیتدپرس، باب دیلن در حالی دیپلم و مدال نوبل را دریافت کرد که هیچ رسانه‌ای در این مراسم حاضر نبود، اما او پس از دیداری ساده و خودمانی با اعضای آکادمی و دریافت جایزه خود در استهکلم روی صحنه رفت و برای جماعتی که ماه‌ها پیش بلیت کنسرت او را خریده بودند، برنامه اجرا کرد.

در واقع او سه ماه بعد از مراسم رسمی اعطای جوایز نوبل، جایزه نوبل ادبیات خود را دریافت کرده است.

سارا دانیوس دبیر دایمی آکادمی نوبل دو روز پیش اعلام کرده بود این خواننده و ترانه‌سرای ۷۵ ساله که برای اجرای کنسرت به استکهلم می‌آید، جایزه خود را دریافت خواهد کرد.

این خانم البته تصویری ساده  از خودش در وبلاگش منتشر کرده بود که می‌گفت آماده است تا در کنسرت باب دیلن شرکت کند.

در حالی که انتظار می‌رفت دیلن روز ۱۰ دسامبر در سالروز مرگ آلفرد نوبل در مراسم اهدای جوایز شرکت کند، اما او همان زمان اعلام کرد شاید وقتی برای اجرای کنسرت به استکهلم می‌آید این کار را انجام دهد.

 

باب دیلن باید یک نسخه ضبط شده از سخنرانی دریافت جایزه نوبل را به آکادمی ارایه کند تا بتواند مبلغ جایزه را که معادل ۸ میلیون کرون سوئد برابر ۸۹۴ هزار دلار است دریافت کند. وی باید این سخنرانی را تا سه ماه دیگر به آکادمی ارایه کند.

 

یکی از مقامات آکادمی نوبل به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت این مراسم کوچک به خوبی برگزار شده و دیلن ۷۵ ساله مرد بسیار خوب و مهربانی است.

به درخواست باب دیلن هیچ رسانه‎ای در مراسم دیروز حاضر نبوده است.

دیلن قرار است دومین کنسرتش در استکهلم را امشب (یکشنبه) برگزار کند.

باب دیلن اولین ترانه سرایی است که نوبل ادبیات را به پاس خلق بیان شاعرانه نو در سنت ترانه سرایی آمریکایی دریافت کرده است.

دیلن آخرین بار سال ۲۰۱۵ در سوئد کنسرت برگزار کرده بود که همه به سرعت پیش فروش شده بود. وی در ۹ آوریل(هفته آینده) نیز کنسرتی در شهر لوند سوئد برگزار می‌کند.

 

کد خبر: 413

منبع: آسوشیتدپرس

 

منتشرشده در گزارش

نشست تخصصی شعر با موضوع: «گفتاری‌نویسی: آفت یا ضرورت؟» به همت انجمن علمی دانشجویی زبان و ادبیات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی برگزار می‌شود

 این نشست با حضور دکتر احمد صفار مقدم (استاد زبان‌شناسی همگانی پژوهشگاه علوم انسانی)، دکتر یوسف محمدنژاد عالی‌زمینی (استادیار زبان و ادبیات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی)، دکتر فرانک جهانگرد (استادیار زبان و ادبیات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی)، دکتر علی شاپوران (پژوهشگر)، عنوان سخنرانی: «چرا گفتاری نمی‌نویسم؟»، دکتر مالک شجاعی جوشقانی (عضو هیئت‌علمی پژوهشکدۀ فرهنگ معاصر پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی)، عنوان سخنرانی: «معامله به سبک فاوست»، رضا خبازها (دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی)، عنوان سخنرانی: «شکسته‌نویسی زبان مشترکمان را از ما می‌گیرد»و بهمن بنی‌هاشمی (دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی)، عنوان سخنرانی: «طرح چند مسئله در آسیب‌شناسی شعر محاوره» برگزار خواهد شد.

 

علاقمندان می‌توانند برای حضور در این نشست امروز، از ساعت 14 الی 16 در بزرگراه کردستان، خیابان دکتر آیینه‌ وند (64 غربی)، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، سالن حکمت حضور پیدا کنند.

لازم به ذکر است که حضور برای علاقمندان آزاد و رایگان است.

کد خبر: 327

منتشرشده در گزارش

چاپ سوم برای کتاب «عرفان و ادب در عصر صفوی»وقتی که شریعت و طریقت به هم نزدیک شدند کتاب «عرفان و ادب در عصر صفوی» نوشته احمد تمیم داری توسط انتشارات حکمت به چاپ سوم رسید.

گروهی به خطا ادب دوران صفوی را کوچک شمرده و آن را نادیده گرفته‌اند، در حالی که در این دوره گسترده ترین فرهنگ ادبی پدید آمده است. عرفان و تصوف اسلامی از مهم‌ترین و ریشه دارترین عناصری است که محتوای زبان و معارف فارسی را تشکیل داده و آن را بارور کرده است. پادشاهان صفوی خود صوفی و صوفی زاده بوده‌اند. آن‌ها مانند نیاکانشان از راه تعلیم و تهذیب صوفی نشدند بلکه از طریق سازمان‌های سیاسی صوفیانه به تصوف پرداختند، اما در ظاهر عنوان صوفی اعظم و مرشد کامل را حفظ کردند و بعضی شعر هم سروده‌اند. در شعر و ادب دوران صفوی عشق و عرفان و اخلاق و مذهب تشیع به هم آمیخت و آن چنان آثاری پدید آمد که شمارش و پژوهشی آنها از توان یک تن خارج است.

 

مرشدان فرقه‌های صوفیانه در این دوران، علاوه بر تعلیم و ارشاد مریدان آثار مهمی از نظم و نثر عرفانی پدید آوردند. شاعران مشهور این دوره، گذشته از غزلیات عاشقانه و قصاید مدحی و دینی، به مضمون‌های عرفانی توجه بسیار کرده‌اند. حافظ غزل را آنچنان به اوج رسانید که در دوره‌های بعد، شاعران برای عرضهٔ هنر ادبی خود مجبور شدند سبک را تغییر بدهند و سبک مشهور به هندی در این دوران رواج یافت، اما شعر فارسی نه تنها از معارف عرفانی و صوفیانه تهی نشد، بلکه بارورتر نیز شد. بررسی آثار صوفیانه به زیان فارسی، با توجه به گستردگی آن در ایران و هند و ماوراءالنهر و سرزمین عثمانی، کاری بس دشوار و سنگین است.

 

**کار دشوار پژوهش میان هزاران کتاب

 

عالمان دینی و شیعی در دوران صفوی، عرفان و فلسفه و شریعت و شعر را به یکدیگر نزدیک ساختند و آثاری عظیم خلق کردند. نویسنده در این کتاب، پژوهشی در راه شناخت و شناساندن آثار ادبی عرفانی و صوفیانه انجام داده است. به گفته تمیم داری متأسفانه به موجب نبودن نمایه‌ها و نیز فهرست‌های جداگانه، کار پژوهشگر بسیار دشوار است و گاهی برای یافتن یک نام یا یک مضمون، ناچار باید تمامی کتابی را خواند. در سرزمین ایران و هند و عثمانی و ماوراءالنهر هزاران شاعر را می‌توان یافت که در آثار خود مضمون‌های عرفانی و صوفیانه آورده‌اند، اما نگارنده با توجه به راهنمایی استادان، شاعران بزرگ و مشهور و آثار مهم را در نظر گرفته است. شرح احوال و آثار و اشعار این عالمان بزرگ بیان کنندهٔ این نکته است که آنان چگونه حکمت و عرفان و شریعت و شعر و ادب را به هم نزدیک کرده و درهم آمیخته‌اند و عالمانه کوشیده‌اند تا به ستیزه‌های فقیهان و فیلسوفان و عارفان و صوفیان پایان دهند و شریعت و طریقت را دو مظهر از یک حقیقت بشناسانند.

 

نویسنده در فصل اول به دودمان صفوی، در فصل دوم به عرفان اسلامی دورهٔ صفویه، در فصل سوم به آثار حکمی و عرفانی و ادبی این دوره از نظم و نثر، در فصل چهارم به غزل و غزلسرایان و مضمون‌های عرفانی آنها، و در فصل پنجم به اشعار و آثار عرفانی عالمان بزرگ دینی آن دوران پرداخته است.

 

انتشارات حکمت کتاب «عرفان و ادب در عصر صفوی» در 627 صفحه با قیمت 50 هزار تومان منتشر کرده است.

 

 

کد خبر: 273

منبع: فارس

منتشرشده در گزارش
 

مهدی آخرتی گفت: بنا به باور اندیشمندان معاصر تمام جهان از زبان تشکیل شده و منظور از زبان، دنیای نشانه‌هاست .

یک شاعر مشهدی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد:  مثلا کنار هم قرار گرفتن درختان در یک جنگل نشانه است، چیدمان صندلی‌ها در یک اتاق نشانه است، وقتی تسبیحی پاره می‌شود و دانه‌هایش نامنظم کنار هم قرار می‌گیرند نیز مساله به همین ترتیب است.

وی تصریح کرد: این نشانه‌ها، نشانه‌های زبان این اجسام و پدیدارها هستند، زبان گفتار و نوشتار آدمی هم یکی از این زبان‌هاست که نشانه‌های زیادی دارد. حالا تصور کنیم که در هنرهای دیگر این نشانه‌ها را به زبان گفتار و نوشتار ارتباط دهیم و یا منحصرا نشانه‌شناسی کنیم و با زبان خودمان بیانشان کنیم. اینجا از ادبیات بهره گرفته‌ایم و قبل از آفرینش این هنرها زبان در ذهن ما بوده است.

این منتقد ادبی ادامه داد: لئو تولستوی می‌گوید «زبان همان اندیشه است»، پس با این حساب ما با زبان فکر می‌کنیم  و آفرینش هنر هم با ذهن خودآگاه یا ناخودآگاه سر و کار دارد. این چند خط نوشتار ثابت می‌کند که ادبیات نقش پررنگی در هنرهای دیگر دارد و حتی به نوعی شاید بتوان گفت ادبیات مادر تمام هنرها است.

وی در خصوص شعر به عنوان یکی از عناصر ادبیات، اظهار کرد:  شعر هم جزوی از ادبیات است و باید ببینیم که نقش هنرهای دیگر در شعر چیست. چون اگر قرار باشد نقش شعر را در هنرهای دیگر بررسی کنیم، بسیار طولانی و طاقت فرسا خواهد شد، من به شاعران جوان توصیه می‌کنم، مخاطب تمام هنرها باشند، چون شعر مجموعه‌ای از هنرهای بزرگ است.

آخرتی تصریح کرد: اگر به چند قرن پیش برگردیم، می‌بینیم که در کشورهای مسلمان نشین و اساسا در بین مسلمانان عده‌ای از هنرها مانند پیکرتراشی و نقاشی و موسیقی حرام بوده است، در این شرایط شاعران ایران چون قدمتی دیرینه در هنر و شور داشتند، سعی کرند همه‌ی این هنرها را در شعر خلاصه کنند. به همین علت است که موسیقی در شعر فارسی به حدی غنی می‌شود که جای خالی هنر موسیقی را تا حدودی پر کند.

وی خاطرنشان کرد: همچنین تصویر سازی‌ها در شعر ما توسط آرایه‌های بدیعی به خوبی انجام می‌شد و جای خالی هنر نقاشی را پر می‌کرد، ساختار بیان و لحن حماسی در شعر فارسی، قهرمانان را چونان تندیسی  افتخارآمیز در خود جای داده است. پس بیراه نگفته‌ایم که شعر با اغلب هنرهای بزرگ ارتباط دارد. با داستان و فیلمنامه هم در روایت اشتراک دارد.

این شاعر ادامه داد: پس نگاه کردن فیلم، منجر به یادگیری ساختار روایت برای شاعر می‌شود، دیدن نقاشی، ایده‌های تصویری در ذهن او ایجاد می‌کند، گوش دادن به موسیقی، گوش موسیقیایی او را قوی می‌کند و موسیقی شعرش را به غنا می رساند. پرفورمنس‌هایی یا همان تلفیقات هنری‌ای که ما امروز بین هنرهای مختلف می‌بیبنیم، نشان می‌دهد که تا چه اندازه هنرها می‌توانند در کنار هم یک ساختار مشترک تولید کنند.

آخرتی تصریح کرد: به نظر من ساختار هنرها یکی‌ است، فقط شیوه‌ی آفرینش فرق می‌کند، شاید مردم غیرمتخصص هم به نوعی به این نتیجه رسیده‌اند، وقتی می‌گویند چه نقاشی شاعرانه‌ای یا چه ساختمان شاعرانه‌ای.

وی اظهار کرد: زبان و شعر علاوه بر استفاده از هنرهای دیگر، از «بینامتنیت» یا اشتراک بین متون و علوم دیگر انسانی مانند جامعه شناسی،روانشناسی،فلسفه و غیره نیز سود می‌جویند. 

منتشرشده در گزارش

باب دیلن که در مراسم دیشب اهدای جوایز به برندگان نوبل امسال حضور نداشت در متن سخنرانی خود اعتراف کرد از خبر اهدای این جایزه حیرت زده شده بود.

به نقل از گاردین، باب دیلن با تاکید بر این حیرت گفت هرگز متوقف نشده بود و به این فکر نکرده بود که آیا ترانه‌هایش در حوزه ادبیات جای می‌گیرند یا خیر.

 

متن سخنرانی دیلن دیشب توسط سفیر آمریکا در سوئد در مراسم شام شبانه برندگان خوانده شد و او در این پیام از این جایزه به عنوان چیزی یاد کرد که هرگز نمی‌توانست تصور کند که به وقوع بپیوندد.

 

وی با گفتن این که از وقتی خیلی کم سن و سال بود آثار برندگان پیشین جایزه و غول‌های ادبیات؛ چهره‌هایی چون کیپلینگ، شاو، توماس مان، پرل باک، آلبر کامو و همینگوی را می‌خواند افزود: این واقعا فراتر از واژه‌هاست که نام من هم به آن نام‌های برنده در فهرست نوبل افزوده شود. اگر زمانی کسی به من می‌گفت که من شانس برنده شدن جایزه نوبل ادبی را دارم من فکر می‌کردم این خبر آنقدر عجیب است که بخواهم روی ماه فرود بیایم.

 

اعلام نام دیلن به عنوان برنده نوبل امسال موجب مناقشاتی شد و منتقدان بارها اعلام کردند ترانه‌های وی را نمی‌توان ادبیات به حساب آورد. اما دیلن در سخنانش گفت از شکسپیر بسیار آموخته است. وی در متن سخنرانی‌اش بیان کرد: وقتی او «هملت» را می‌نوشت مطمئنم که داشت درباره چیزهای مختلفی فکر می‌کرد: چه کسانی بازیگران مناسب چنین نقشی هستند؟ چه کسی باید این نمایش را به صحنه ببرد؟ آیا واقعا می‌خواهم این داستان در دانمارک رخ دهد؟

 

وی افزود: دیدگاه و چشم‌انداز خلاقانه وی بی‌شک در خط مقدم ذهن او جای داشتند، اما در عین حال موارد بی‌اهمیتی هم می‌توانست وجود داشته باشد: مثلا آیا مساله مالی حل می‌شود؟، جای مناسبی برای حامیان مالی‌ام در سالن در نظر گرفته شده؟ از کجا باید یک جمجمه انسان گیر بیاورم؟ شرط می‌بندم آخرین فکری که به ذهن شکسپیر می‌رسید این بود: آیا این ادبیات است؟

 

 

 

در بخشی دیگر از سخنانش او نوشته بود: شبیه شکسپیر، من هم بارها با تلاشی خلاقانه تسخیر شده‌ام و در عین حال باید با همه جنبه‌های پیش پا افتاده زندگی هم کنار می‌آمدم. این که بهترین آهنگساز برای این ترانه کیست؟ آیا باید سمت راست استودیو ترانه را ضبط کنم؟ آیا این نت برای این ترانه درست است؟ چیزهایی که هرگز تغییر نکرده‌اند، حتی در این ۴۰۰ سال. و من هرگز فرصت نکرده‌ام از خودم سوال کنم که آیا ترانه‌هایم ادبیات هستند؟ بنابر این، از آکادمی سوئد تشکر می‌کنم؛ هم برای صرف زمان و هم برای این که این امکان را برایم به وجود آوردند که به سوال‌های زیادی فکر کنم و هم برای ارایه چنین پاسخ شگفت انگیزی.

 

در ابتدای مراسم اهدای جوایز پتی اسمیت خواننده و موسیقیدان که به نظر بسیار عصبی می‌رسید به نمایندگی از باب دیلن درمراسم حضور داشت و ترانه «یک باران حسابی می‌خواهد بگیرد» را اجرا کرد. وی یک جای ترانه را فراموش کرد و از حضار خواست تا اجازه دهند او آن را دوباره بخواند و تاکید کرد که بسیار عصبی است. این درخواست او با کف زدن حضار و خاندان سلطنتی همراه شد.

 

در ادامه برنامه هوراس انگدال منتقد ادبی سوئدی و از اعضای آکادمی سوئد که اهداکننده این جایزه است در پاسخ به منتقدان جهانی برای انتخاب یک ترانه‌سرا به عنوان برنده نوبل ادبیات از این تصمیم دفاع کرد و گفت وقتی ترانه‌های دیلن را اولین بار در دهه ۱۹۶۰ شنید ناگهان احساس کرد که بیشتر شعرهای کتاب‌های جهان ما دچار کم‌خونی هستند.

 

 

وی افزود: رمان زمانی از حکایت‌ها و نامه‌ها شکل گرفت، در حالی که نمایش از بازی‌ها و اجراها به وجود آمد و دیلن تصمیم گرفت تا موسیقی بنوازد و آن را برای مردم معمولی اجرا کند. اما وقتی او شروع به نوشتن ترانه‌هایش کرد، آنها متفاوت بودند. او ترانه‌هایی طلایی نوشت، حالا چه تصادفی و چه آگاهانه خلق شده باشند. او شعر را به جایگاهی بالا رساند که از زمان رمانتیک‌ها به فراموشی سپرده شده بود.   

 

مراسم اعطای جوایز نوبل دیشب (شنبه ۱۰ دسامبر) در استکهلم برگزار شد و کارل هندریک هلدین رئیس بنیاد نوبل با سخنرانی کوتاهی این مراسم را افتتاح کرد. کارل گوستاو شانزدهم پادشاه سوئد و همسر و دخترش از حاضران این مراسم بودند.

 

کد خبر: 175

منبع: مهر

منتشرشده در گزارش

 

وحید رشیدی در گفتگوی اختصاصی با تارنا به برسی جریان ابتذال ادبی می‌پردازد و معتقد است بین شاعران افرادی هستند که به لطف چند تایید و تشویق پوشالی به این گمان که به جائی رسیده اند خود و هنر خود را به ابتذال می کشند. شما را به خواندن این گفتگو دعوت می‌کنیم:

 

*به عنوان اولین پرسش تعریف وحید رشیدی از شاعر چیست؟

-بنام شاعر شعر زیبای هستی. به نظرمن شاعر کسی ست که دچار شعر می‌شود؛ اما سه نکته اساسی در این تعریف نهفته است: نخست اینکه شاعر اگرچه اسم فاعل است ولی در این تعریف فاعل محسوب نمی‌شود. دوم اینکه لازم است تا به تعریفی مشترک از شعر برسیم تا شاعر را تعریف کنیم و سوم اینکه شاعر گوینده یا نگارنده نیست، بلکه توسط شعر انتخاب میشود تا در این جریان قرار گیرد.

 

*اساسا تعریف درست شعر چیست؟

 - تلاش بشر برای دست یافتن به تعریفی جامع و مانع در این خصوص هنوز به نتیجه ی همه پسندی نرسیده است. اگرچه تعاریف زیادی از شعر ارائه شده که بیشتر به تجربه شخصی از آن می انجامد تا تعریفی قابل قبول همه؛ پس نه بعنوان تعریف بلکه بعنوان ایده ای شخصی میتوانم بگویم از نظر من شعر اتفاقی برای بیان حس یا تصویر خیالی است که در زبان شکل می‌گیرد.

 

 

*پس چگونه ممکن است یک شعر که نشات گرفته از احساس یک شاعر است به ابتذال کشیده شود؟

 - سوال بسیار خوبی ست و جنبه های بسیار وسیعی برای بررسی و پاسخ دارد. مهمترین نکته ای که دارد این است که اساساً ابتذال چیست؟ در این مورد با خیلی از افراد بحث کرده‌ام. بسیاری از چیزهائی که از نظر یک فرد ابتذال است از نظر دیگری نیست و این به نگرش و مباحثاتی عمیق که ریشه در اصلی ترین سوال اخلاق انسانی وجود دارد، برمیگردد. اینکه اخلاق امری ست نسبی یا مطلق؛ ولی ما برای اینکه از صحبت ادبی خود خارج نشویم در حال حاضر به این موضوع مهم وارد نمی‌شوم. فرض را بر اشتراک تعریفی از ابتذال می‌گذاریم و به اصل بازمی‌گردیم. اینکه چه می‌شود که هنر به بستر ابتذال تبدیل می‌شود. من نگاهی اساسی به این موضوع دارم که از این زاویه به همه نگاه می‌کنم. اینکه هنر به عنوان بستر زیبائی در ذات خود کمال گراست و بستری برای جریان روح بشر تا دریای بی انتهائی کمال زیبائی است. اگر آدمی به درستی در این جریان قرار گیرد محال است به ابتذال کشیده شود.

ابتذال از جائی شروع می‌شود که بشر سعی دارد این جریان را به سمت تونل های جانبی منحرف کند. این همان نکته ظریفی ست که در تعریف شاعر هم اشاره کردم. مادام که شاعر خود را ملزم به حضور در جریان هنر کمال گرای شعر بداند از ابتذال به دور می‌ماند. ولی از جائی که می‌خواهد جریان شعر را به سمت خود بکشد منحرف می‌شود.

 

*به نظر شما امروزه اشعار مبتذل وزنه سنگین تری نسبت به اشعار فاخر ندارند؟

 - قطعا اینطور نیست. هیچ‌گاه نبود و هیچ‌گاه هم نخواهد بود. وزنه هنر فاخر همواره سنگین تر است. اجازه دهید سوال شما را اینگونه تصحیح کنم که آیا حجم اشعار مبتذل بیشتر از اشعار فاخر است که در اینصورت برای پاسخ نیاز به حل مسئله نخستین داریم. یعنی همان که ابتذال چیست. اگر نظر شخصی مرا جویا هستید به نظرم خیر. باز هم اینگونه نیست. البته حجم آثاری که بتوان به آن‌ها افتخار کرد همیشه در تاریخ کمتر خواهد بود و این امری بدیهی ست، تک ستاره ها میان آسمان تک هستند. اما آنچه نگران کننده است و باید به آن پرداخت روند ابتذالی ست که می‌تواند سلیقه ی مخاطب به ویژه مخاطبی که هنوز در دوران گذار روحی و فکری به سر می‌برد را تحت تاثیر قرار دهد.

 

*این جریان مبتذل از کجا نشات میگیرد؟ آیا فضا برای ورود افراد غیر حرفه ای و ناآگاه بیش از حد باز نیست؟

- آغاز این جریان قطعاً از قلم به دستانی ست که خود را شاعر می‌دانند. چنان که اشاره فرمودید تنوع فضا برای ابراز این افراد امروزه در جوامع مجازی باعث گسترش فعالیت این افراد می‌شود. در عصر ارتباطات، طبیعی ست که فاصله میان هنرمند و مخاطب به کمترین مقدار خود در طول تاریخ رسیده است و همین ابزار ارتباطی مانند تیغی دو دم، از یک سو می‌تواند به رشد هنری کمک کند و از سوئی دیگر تهدیدی برای آلودگی جریان هنری است. امروزه شاهد هستیم که می‌توان به سادگی در همین بسترهای مجازی جریان سازی کرد. ظرف چند ساعت می‌توان یک کمپین به راه انداخت، می‌توان یکی را خراب کرد و حتی می‌توان  یکی را به اوج برد. تمامی اینها هممی‌تواند خوب میتواند باشد و هم بد. حال در این میان هستند افرادی که به لطف چند تایید و تشویق پوشالی به این گمان که به جائی رسیده اند خود و هنر خود را به ابتذال می کشند و حتی گاه برای دستیابی به تاییدهای بیشتر حاضرند به هر ابتذالی تن دهند.

 

*برای مقابله با این انحراف ادبی چه باید کرد؟

-باید هر شخص جایگاه خود را بداند و به آنچه وظیفه انسانی و اخلاقی اش حکم می‌کند عمل کند. مشکلی که در فرهنگ عمومی ما وجود دارد این است که به دنبال مقصر می‌گردیم. باید به دنبال کسی باشیم که مشکل را رفع کند. اما "ز خود میتوان کرد نو آدمی". باید کار فاخر ارائه داد، به اثر هنری خوب بها داد و آن را تشویق کرد و در مقابل، از تایید آثار هنری ناقابل پرهیز نمود. این از یک اظهار نظر ساده ذیل یک شعر شروع می‌شود تا سیاست گذاری های متولیان امر. باید جریان شعر تاییدگرا به جریان شعر تاثیرگذار بدل شود و همه در انجام آن نقش دارند. حتی آن خواننده ای که با فشردن یک کلید لایک به یک اثر رای مثبت می‌دهد نیز مسئول است. مطمئن باشید نبض جریان ابتذال به همین کلیک ها بند است.

 

کد خبر: 103

 

 

منتشرشده در گفتگو

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد

طراحی سایت توسط نونگار