کانون ادبی بهمن با همکاری پایگاه خبری تارنا برگزار می‌کند: چهارشنبه های بهمن نشستی برای مرور شاعران --------- هایکو چیست؟ ----------- بازنشر یک گفتگو از نزارقبانی: انگلستان یک ساعت و نیم در تصرف من بود ----------------- گزارش تصویری اولین نشست آکادمی ترانه-آواز --------- فیلم شعرخوانی یاسر قنبرلو

 

در فضای ادبی کشور  نمی توان اقشاری از شاعرانی را که با فاصله گیری از باندهای دولتی، باندهایی تازه و محافلی اختصاصی برای خود و نزدیکانشان برپا کرده و با پز روشنفکری و اپوزیسیونی، همین داستان باند و باند بازی را اما در سوی مقابل ایجاد کرده اند، نادیده گرفت. 

دکتر شراره کامرانی دکتری جامعه شناسی اقتصاد و توسعه و از شاعران و ادیبان حال حاضر کشور در یادداشتی اختصاصی به معضلات شعر امروز در حوزه ادبیات کشور پرداخته است:

 

 

"منفعت " از مفاهیم اساسی حیات بشری و  "منفعت خواهی "از ویژگی های ذاتی انسان است. انسان در زندگی برای "کسب " تلاش می کند ؛ کسب و  منفعتی که ممکن است مادی یا معنوی باشد.

 بر این اساس افراد در عرصه ها و میدان های مختلف اجتماعی دائما در حال رقابت در جهت بیشینه سازی منافع خود هستند. اگر تعارفات معمول را کنار بگذاریم، می بینیم حتی فرهنگ، عرصه ای است که افراد به عنوان کنشگران فرهنگی در آن برای کسب منافع بیشتر دائما در حال تنازع هستند.

 

 نگاه واقع بینانه به این مقوله نشان می دهد تاکید بر وجود منافع مادی و تنازعات مربوط به کسب حداکثری آن در حوزه فرهنگ، رویکردی تقلیل گرایانه نیست؛ بلکه واقعیتی ملحوظ در زندگی و عمل کنشگران فرهنگی است؛ به این معنی که کنشگران از طریق فعالیت های فرهنگی ، انتظارات مادی خود را برآورده می کنند ،اگرچه در کشور ما به دلیل جایگاه خاص و منطبق بر  تعارفات فرهنگ، این نوع فعالیت ها اغلب در پوشش و لفاف انجام می شوند، اما اقتصاد فرهنگ ، ظرفیتی است که نمی شود آن را نادیده گرفت .

 

فضای شعر را در نظر بگیرید: در این حوزه کنشگران در رده های مختلف شاعران، ناشران، توزیع کنندگان کتاب، سازمان ها یا افراد مجری برنامه های مختلف مربوط به شعر، موسسات فرهنگی مربوط  و... هر کدام در جستجو یا در فکر تامین منافع خود از جمله منافع مادی هستند؛ چرا که به عنوان مثال یک ناشر به عنوان یک بنگاه اقتصادی نمی تواند به فکر بیشینه سازی عایدات خود نباشد و یک شاعر پس از سال ها تلاش و تجربه انتظار دارد جامعه در قبال وقت و انرژی که او صرف می کند، پاداشی برایش در نظر گیرد؛ هرچند در میدان شعر کمترین منافع و عواید اقتصادی اغلب به شاعران می رسد، اما همین حداقل نیز به عنوان یک منبع کمیاب، زمینه ساز تشدید رقابت های پیدا و پنهان –خصوصا در سال های اخیر با توجه به شدت بیکاری و مسائل اقتصادی جامعه – بین شاعران است؛ شاعرانی که به این منبع – آب باریکه - دست یافته اند، در فکر حفظ و تداوم آن هستند و شاعرانی که دستشان از این منابع کوتاه است، در فکر دستیابی به آن هستند. این تنها بعدی از اقتصاد فرهنگ بود، اما شعر معاصر تحت تاثیر ابعاد دیگری نیز هست.

 

 در میدان شعر ، نفع مادی تنها نفع موجود نیست و اصولا محدود کردن منافع این حوزه - فقط - به پول، رویکردی تقلیل گرایانه است .در سال های اخیر به دلیل تغییرات اجتماعی و بالطبع تغییراتی که در قشربندی های اجتماعی رخ داده،" شاعری" جایگاه پیشین خود را در سلسله مراتب اجتماعی از دست داده و چون نقشی که شاعر در جامعه ایفا می کند، مانند سابق نقشی تاثیرگذار نیست، منزلت آن تقلیل یافته و با توجه به فقدان مولفه های قدرت و ثروت ( به صورت ذاتی ) در این جایگاه ، به جرات می توان گفت امروزه جستجوی منافعی مانند منزلت و پرستیژ در شاعری، جستجویی بیهوده است و اصولا در دنیای امروز، شاعری فاقد این مولفه هاست، اما در این میدان منافع دیگری مانند شهرت که البته می تواند زیرساخت منافع دیگر از جمله نفع مادی باشد، به شدت مورد تنازع و بر محیط های شعر و شاعری تاثیرگذار است. البته کنشگران حوزه شعر مانند کنشگران عرصه های دیگر یک جامعه، کنشگرانی منفرد نیستند و بی شک از جهات و ابعاد مختلفی تاثیر می پذیرند. اگر فرض کنیم امروزه در بازار شعر یکی تولید می کند، دیگری می خرد و داد و ستد بین عاملان در محیطی طبیعی اتفاق می افتد و "دست نامرئی عرضه و تقاضا " این بازار را به تعادل می رساند، لطیفه ای  برای انبساط خاطر تعریف کرده ایم. در این خصوص راه چاره ای جز نگاه کردن با عینک واقع بینی وجود ندارد و این عینک نشان می دهد کنش های فرهنگی در حوزه شعر – مانند سایر زیر شاخه ها و  زیرساخت ها – در ارتباط و تعامل با دیگران صورت می گیرد و اصولا کنشگر منفرد در این حوزه نداریم و یا چنین کنشگری باید پذیرای عوارض مختلفی از جمله انزوا و بی بهرگی از منافع موجود باشد؛ بنابراین کنشگران عرصه شعر، کنشگرانی در ارتباط هستند. اما چگونه ارتباطی؟

 

در فضای کنونی شعر، شاعران با شاعران یا با موسسات و محافل مربوط پیوندهایی پیدا و پنهان دارند. خارج از این ائتلاف ها پیوندی نیست و یا پیوندها ضعیف اند، اما ارتباطات درون این پیوندها در خود مستحیل شده اند؛ یعنی اکنون عرصه شعر، عرصه نوعی از پیوندهای درونی است که به ایجاد انواع باندها و رانت های ساختاری منجر شده است. حاکمیت پدرسالارانه نهادهای فرهنگی منتسب به جریان شعر انقلاب، بستر پیدایش انواعی از این باندها و رانت هاست که برای قرارگرفتن در زنجیره آن ها، شاعر باید کنشگری دارای تقیدات سیاسی و مذهبی ( و یا حداقل متظاهر به این تقیدات) باشد.

 

این جریان با اتصال به منابع مالی دولتی و با سیاست جذب حداکثری، رانت های موجود (مانند تریبون ، حق الزحمه ، سفرهای فرهنگی و ... ) را در سطوح مختلف بین افراد واجد شرایط و متمایل به این جریان توزیع کرده و می کند و به عنوان مثال تنها یکی از موسسات فرهنگی منتسب به این جریان، با استفاده از منابع مالی در دسترس، در سال های اخیر ضمن طراحی فرصت های آموزشی و ارتباطی فراگیر، برای تربیت نسل جوان شاعران (در تیراژ انبوه ) وابسته به جریان متبوع، فرصت هایی را بین شاعران و متقاضیان شاعری در میان گروه های نزدیک به خود بازتوزیع می کند و یا حاکمیت محافل رفیق گرایانه شعر بر فضای ادبی کشور در سال های اخیر، موجب پیدایش باندهایی است که بستر توزیع امکانات موجود از طریق کانال های دوستی، آشنایی و ارتباطات (درون و بیرون ) محفلی شده است.

 

در فضای ادبی کشور البته نمی توان اقشاری از شاعرانی را که با فاصله گیری از باندهای دولتی، باندهایی تازه و محافلی اختصاصی برای خود و نزدیکانشان برپا کرده و با پز روشنفکری و اپوزیسیونی، همین داستان باند و باند بازی را اما در سوی مقابل ایجاد کرده اند، نادیده گرفت.  در هر سه گروه باندهای مذکور، بین عاملان توزیع و گیرندگان رانت، علائقی وجود دارد و چنانچه کنشگری خارج از دایره این علائق باشد، نصیبی از رانت های توزیعی نخواهد برد.

بسامد بالای تکرار "نام های خاص " در برنامه های مربوط به هر دو دسته از این جریانات نشان می دهد فعالیت های خاص هر گروه در کدام دایره از کنشگران حوزه شعر اتفاق می افتد.

 

 با مداقه در لایه های مختلف فضاهای شعر و شاعری کشور در سال های اخیر می توان ملاحظه کرد به رغم تخصیص بودجه های معقول و قابل توجه فرهنگی در حوزه شعر و به رغم تعدد و تکثر برنامه های مربوط، اما نوعی اختلال توزیع منابع (اعم از مادی و معنوی  )در این عرصه وجود دارد که ناشی از همین فضاهای "باند" و" باند بازی" است که در ساختار رانتی فرهنگ کشور مشغول تحدید  خود و ذات فرهنگ است.

 

 براین اساس ملاحظه می شود فرد برای انتفاع در این حوزه باید در زنجیره ای قرار گیرد که در یک سو نفعی عاید دست اندرکاران کند تا در سوی دیگر نفعی را بهره ببرد . درست مانند رابطه ناشر(ی که سابقا با صفت بازاری تعریف می شد ) با مولف؛ ناشری که برای او تفاوتی ندارد کتابی که چاپ کرده تا چه میزان منطبق بر معیارهای علمی و شاعری که کتاب او را چاپ می کند ، تا چه حد دارای اصالت است ، ناشری که صرفا به ویژگی "بازارپسندی" کتاب توجه می کند و حتی ممکن است فعالیت های دامنه داری را برای برند سازی یک سارق ادبی به عنوان شاعر انجام دهد تا از طریق فروش تولیدات مسروقه او منفعتی برای خودش دست و پا کند.

 

توزیع رانتی منابع و بهره های موجود در سال های اخیر – خصوصا نزد شاعران جوان و دسته ای از شاعران پیشینه دار به حاشیه رانده شده فاقد علاقه یا انگیزه برای ورود به فضاهای سیاسی یا محفلی ادبیات یا حتی غافل از این سازوکارها – موجد انواع اعتراض های سخت و نرم بوده و خارج از فضاهای باندی مذکور ، کمتر کنشگر حوزه شعر را می توان پیدا کرد که نسبت به وضعیت موجود معترض نباشد؛ در واقع این نوع توزیع رانت به ایجاد گسستی در جامعه شاعران منجر شده که طی آن عده ای – اعم از قدیمی تر ها و جوان ترها – به حاشیه رانده شده اند و البته این حاشیه رانی و مرکز نشینی نه به دلایل فنی و  فقر و غنای شاعر در شعر، بلکه به دلیل ضعف مهارت های ارتباطی یا بی توجهی شاعر به مراکز توزیع رانت یا اصولا بی علاقگی به این نوع مراکز است ؛ امری که در جولان برساخته های"خودی " و "ناخودی"  که گردانندگان باندها – پنهان و آشکار – بر پیشانی کنشگران حوزه شعر می زنند ؛ باعث ایجاد سهم نهادینه برای خودی ها  و برچسب های فراوان  مانند شعر ضعیف ، تمایلات فلان و بهمان ، حتی دماغ سربالا و ... برای ناخودی هاست؛ برچسب هایی که به طریق اولی در مشروع سازی عمل راندن "ناخودی ها " به حاشیه، کارکرد دارند.

 

حاشیه نشینی در هنر البته پیامدهای خاص خود را دارد. از جمله این عوارض می توان به رویگردانی و ضدیت حاشیه نشینان با ارزش ها  و هنجارهای رایج در مرکز جامعه اشاره کرد، اما مهمترین بعد این گسست، تحلیل اعتماد بین هنر  و جامعه است. هنرمندی که جامعه فرصت حضور و بروز را از او سلب کرده، دیر یا زود دچار سرخوردگی می شود، یا در گروه هایی قرار می گیرد که آشکارا در ضدیت با ارزش های جمعی قرار دارند و یا رسالت انسانی و هنری خود را می بوسد و آن را برای همیشه کنار می گذارد.

 

آیا هنری که وابسته و مرهون تقیدات خاص به محافل خاص است، می تواند بازتاب دهنده واقعیات و یا دلسوز جامعه باشد؟ بی شک جامعه برای تعاطی افکار و بالندگی، به سطوح مختلف اندیشگی خود نیاز دارد؛ نیازی که به جای پاسخدهی، با توجه به خلقیات درونی شده فرهنگ ایرانی در فضاهای تاریک و روشن باندبازی های ادبی در حوزه شعر طی چهار دهه اخیر با لاقیدی تمام پس زده می شود؛ بی آن که کسی به فکر منافعی فراتر از منافع شخصی و گروهی خود باشد! 

 

شراره کامرانی/ مرداد ماه 96

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید 

منتشرشده در یادداشت هفته

دبیرخانه هفدهمین دوره انتخاب بهترین کتاب دفاع مقدس سه نشست تخصصی با موضوع ادبیات، شعر و تاریخ شفاهی دفاع مقدس برگزار می‌کند.

 

بر اساس خبر رسیده، این سه نشست به ترتیب با عنوان‌های «موانع و راهکارهای ارتقای جایگاه ادبیات داستانی جنگ و دفاع مقدس»، «شعر دفاع مقدس و مخاطب امروز» و «روش‌شناسی تاریخ شفاهی دفاع مقدس» در روزهای ۱۱، ۱۲ و ۱۳ تیرماه سال جاری برگزار می‌شود.

 

در نشست نخست که با عنوان «موانع و راهکارهای ارتقای جایگاه ادبیات داستانی جنگ و دفاع مقدس» در روز ۱۱ تیرماه  و از ساعت ۹:۳۰ صبح در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار خواهد شد، حسینعلی قبادی، قدرت‌الله طاهری، محمدرضا موحدی و محمد حنیف به ارائه مقاله خواهند پرداخت و در ادامه نشست تخصصی با حضور علی‌اصغر شیرزادی، احمد شاکری، مجید قیصری و قاسمعلی فراست برگزار خواهد شد.

 

در نشست دوم با موضوع «شعر دفاع مقدس و مخاطب امروز» نیز که در روز ۱۲ تیرماه و از ساعت ۱۵ به میزبانی خبرگزاری مهر برگزار خواهد شد، یدالله قائم‌پناه و کامران شرفشاهی به ارائه مقاله خواهند پرداخت و در ادامه نشست تخصصی با حضور محمود اکرامی‌فر، سیداحمد نادمی، رضا اسماعیلی، سودابه امینی و مجید سعدآبادی برگزار خواهد شد.

 

در سومین نشست نیز که با موضوع «روش‌شناسی تاریخ شفاهی دفاع مقدس» در روز ۱۳ تیرماه و از ساعت ۱۴ به میزبانی سازمان اسناد و آرشیو ملی ایران برگزار خواهد شد، دکتر مرتضی نورایی، استاد دانشگاه اصفهان و سفیر علمی ایران در دانشگاه صوفیه بلغارستان به سخنرانی خواهد پرداخت.

 

کد خبر: 552

منتشرشده در گزارش

 

عصر روز یکشنبه مورخه ۲۱خردادماه، در دهمین نشست اعضای انجمن صنفی هنرمندان استان البرز متشکل از مدیران و مسوولینِ انجمن‌ها و تشكل‌هاى هنرى استان از جمله انجمن خوشنويسان، هنرهاى تجسمى، سينماى جوانان، هنرهاى نمايشى، شعر جوان، عكاسان شيدنگار،  سينماگران، سينماى مستند و تجربى، كانون سرگرمى‌هاى نمايشى، هنرستان هنرهاى زيبا، رسانه‌هاى ديجيتال و باشگاه فرهنگى و ورزشى هنرمندان، اعضای هيئت رئيسه  با آرای اعضاى هيئت مديره در دهمين نشست این انجمن به ترتيب ذيل انتخاب گرديدند:

صابر روشن

کوروش خزاعی اصل

علی شهبازی

مصطفی عبادی

حمید چشم‌آور

افشین عطابکی

رسول اولیازاده

مقرر گردید اعضای هيئت‌ رئيسه منتخب در جلسه نخست از میان اعضای خود، مدیرعامل، مديرمالى، بازرس، نایب‌رییس و... را انتخاب نمایند.

 

 

انجمن صنفی هنرمندان استان البرز به منظور اتحاد و اجماع هنرمندان (در تمامی رشته‌ها و ژانرهای هنری) در یک نهاد متمرکز و به جهت فراهم آوردن زیرساخت‌های فرهنگی و ایجاد بسترهای مناسب برای فعالیت‌های هنری هنرمندان و هنرجویان استان و تحقق مطالبات ایشان، پس از دوسال پیگیری و زمینه سازی‌های لازم با مساعدت و استقبال مسوولین فرهنگی و اجرایی در استان، فعالیت خود را آغاز کرد.

 

از اولین برنامه‌های این انجمن در پی تحقق مطالبات هنرمندان، می‌توان به تاسیس موسسه تعاونی هنرمندان البرز و خانه هنرمندان البرز اشاره کرد که در دست اقدام است.

 

با توجه به سیاست‌‌های کلیِ فرهنگی‌هنری این انجمن به زودی شاهد اتفاقات شایسته و تاثیرگذار در حوزه فرهنگ و هنر استان البرز خواهیم بود.

 

کد خبر: 532

منتشرشده در گزارش

جشنواره بین المللی ادبیات روز یکشنبه در شهر طرابزون ترکیه با محوریت بررسی ادبیات ایران٬ ترکیه٬ روسیه٬ آذربایجان و گرجستان برگزار شد.

جشنواره بین المللی ادبیات در شهر طرابزون ترکیه برگزار شد.

در این جشنواره، ادبیات روسیه با محور اندیشمندان و نویسندگان روس مانند پوشکین و تولستوی بررسی و آثار آنها مورد تحلیل قرار گرفت.

همچنین در این جشنواره ادبیات کشور ترکیه با محوریت مرحوم یونس امره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

در این جشنواره، ادبیات ایران نیز با محوریت سعدی و با سخنرانی و شعرخوانی پروفسور روزا نعمت یلدریم مدیر گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آتاترک ارزروم و سخنرانی و شعر خوانی حسن دیدبان وابسته رایزنی فرهنگی سرکنسولگری ایران در ارزروم ترکیه بررسی شد.

 

کد خبر: 457

منبع: ایرنا

منتشرشده در گزارش

سید عباس سجادی با اشاره به اینکه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، هنر ما وارد فضاهای جدیدی شد گفت: بزرگترین ظلم به هنر انقلاب خلاصه و منحصر کردن آن به دهه فجر است. اگرچه برگزار کردن جشن‌های پیروزی انقلاب هر ساله در دهه فجر بسیار خوب است، اما هنر انقلاب منحصر به آن دوران نیست و نباید باشد.

 این صاحب‌نظر ادبیات و موسیقی به بهانه برگزاری هفته هنر انقلاب در حوزه هنری درباره لزوم برگزاری این رویداد و اتفاقات مشابه در حوزه انقلاب با بیان اینکه " هر روز می‌تواند،روز هنر انقلاب باشد، ادامه داد:بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، هنر ما وارد فضاهای جدیدی شد و به جرات در بعضی بخش‌ها، جهش‌های فوق العاده‌ای را تجربه کرد که در نوع خود کم سابقه یا بی‌سابقه بوده است.

سجادی با اشاره به مصداق‌هایی از پیشرفت هنر انقلاب توضیح داد: شاید عده‌ای معتقد بودند که عمر قالب غزل در حوزه شعر به سر آمده است. اما امروزه غزل‌های زیبایی سروده می‌شوند که نه تنها این قالب را زنده نگه داشته‌اند، بلکه از شعر نو در مواردی پیشی گرفته‌اند. همچنین در حوزه هنرهای تجسمی اتفاقات خوبی در کشورمان بعد از پیروزی انقلاب رقم خورده است. در سینما نیز از فیلم‌های موسوم به فیلم فارسی و ایرانی که با نگاهی تحقیرآمیز هم همراه بود، فاصله گرفته‌ایم. نتیجه آن هم دو اسکاری است که اصغر فرهادی موفق به دریافت آن شد و فیلم‌هایش در عرصه بین‌المللی درخشید.

وی ادامه داد: اساسا وقتی درباره هنر انقلاب صحبت می‌کنیم، باید بدانیم که در همه حوزه‌ها با شدت و ضعف پیشرفتهایی را شاهد بودهایم. اما آنچه به طور کلی می‌توان در این باره گفت، نوع نگرش حاکم بر فضای هنر انقلاب در سه و چهار دهه گذشته است که باعث شده به گونه‌ای متفاوت به جهان و محیط پیرامون خود بنگریم.

سجادی درباره جایگاه شعر و ادبیات در تعریف هنر انقلابی بیان کرد: در حوزه شعر، بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران فضاهایی ایجاد یا پررنگ شد که پیش از این یا وجود نداشت یا این که چندان مورد توجه نبود. برای مثال با آغاز جنگ تحمیلی، ادبیات دفاع مقدس به بخش شعر و ادبیات انقلاب اضافه شد. همچنین با مضمون انتظار جلوه‌های جدیدی در شعر گشوده شد. شعر آیینی از حادثه سرایی به حماسه سرایی حرکت کرد. شعر عاشورایی وارد فازهای ظریف و بی‌نظیری شد. در مجموع همه این‌ها از  مختصات هنر انقلاب در حوزه ادبیات است.

وی با شایسته دانستن محوریت هنر و سینمای شهید سید مرتضی آوینی به عنوان نقطه عطف هنر انقلاب خاطر نشان کرد: محوریت و مرکزیت شهید آوینی به عنوان شخصیتی که در یکی از دوره‌های حساس تاریخ، توانست میراث هنر انقلابی را برای سایر هنرمندان هم نسل و بعد از خود حفظ کند، قابل احترام است. امیدوارم که این جریان با کشف و شناسایی استعدادهای نو در زمینه هنر انقلاب ادامه یابد و فضاها و فرصت‌های بیشتر، بهتری برای فعالیت جوانان ایجاد شود.

 

کد خبر: 430

منتشرشده در گزارش

اسماعیل آذر از انتشار اثر تازه‌ای درباره زبان و ادبیات فارسی در سال جدید خبر داد.

امیراسماعیل آذر، پژوهشگر و استاد دانشگاه، از انتشار کتاب جدیدش خبر داد و گفت: اثر جدید دربردارنده گزیده‌ بهترین شعرهای ادبیات فارسی است که در حال آماده‌سازی است و قرار است در سال جدید منتشر شود.

وی با بیان اینکه عنوان این اثر هنوز مشخص نیست، ادامه داد: هر ایرانی علاقه‌مند به شعر و ادبیات فارسی است. کتاب جدید با این هدف طراحی و نوشته شده که به مخاطب کمک کند تا گزیده‌ای از بهترین اشعار را در دست داشته باشد و آنها را مطالعه کند و لذت ببرد. سروده‌های کتاب حاضر از میان اشعار سده چهارم تا دوره معاصر انتخاب شده است.

به گفته آذر؛ تلاش شده تا در مجموعه جدید اشعار با موضوعات مختلف انتخاب و ارائه شود تا مخاطب با تنوع اشعار روبرو باشد.

 

کد خبر: 422

منتشرشده در گزارش

باب دیلن پریشب در حالی در استکهلم روی صحنه رفت و برنامه اجرا کرد که شماری از اعضای آکادمی نوبل از حضار این برنامه بودند و ساعاتی پیش جایزه نوبل را به وی اهدا کرده بودند.

 

به گزارش آسوشیتدپرس، باب دیلن در حالی دیپلم و مدال نوبل را دریافت کرد که هیچ رسانه‌ای در این مراسم حاضر نبود، اما او پس از دیداری ساده و خودمانی با اعضای آکادمی و دریافت جایزه خود در استهکلم روی صحنه رفت و برای جماعتی که ماه‌ها پیش بلیت کنسرت او را خریده بودند، برنامه اجرا کرد.

در واقع او سه ماه بعد از مراسم رسمی اعطای جوایز نوبل، جایزه نوبل ادبیات خود را دریافت کرده است.

سارا دانیوس دبیر دایمی آکادمی نوبل دو روز پیش اعلام کرده بود این خواننده و ترانه‌سرای ۷۵ ساله که برای اجرای کنسرت به استکهلم می‌آید، جایزه خود را دریافت خواهد کرد.

این خانم البته تصویری ساده  از خودش در وبلاگش منتشر کرده بود که می‌گفت آماده است تا در کنسرت باب دیلن شرکت کند.

در حالی که انتظار می‌رفت دیلن روز ۱۰ دسامبر در سالروز مرگ آلفرد نوبل در مراسم اهدای جوایز شرکت کند، اما او همان زمان اعلام کرد شاید وقتی برای اجرای کنسرت به استکهلم می‌آید این کار را انجام دهد.

 

باب دیلن باید یک نسخه ضبط شده از سخنرانی دریافت جایزه نوبل را به آکادمی ارایه کند تا بتواند مبلغ جایزه را که معادل ۸ میلیون کرون سوئد برابر ۸۹۴ هزار دلار است دریافت کند. وی باید این سخنرانی را تا سه ماه دیگر به آکادمی ارایه کند.

 

یکی از مقامات آکادمی نوبل به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت این مراسم کوچک به خوبی برگزار شده و دیلن ۷۵ ساله مرد بسیار خوب و مهربانی است.

به درخواست باب دیلن هیچ رسانه‎ای در مراسم دیروز حاضر نبوده است.

دیلن قرار است دومین کنسرتش در استکهلم را امشب (یکشنبه) برگزار کند.

باب دیلن اولین ترانه سرایی است که نوبل ادبیات را به پاس خلق بیان شاعرانه نو در سنت ترانه سرایی آمریکایی دریافت کرده است.

دیلن آخرین بار سال ۲۰۱۵ در سوئد کنسرت برگزار کرده بود که همه به سرعت پیش فروش شده بود. وی در ۹ آوریل(هفته آینده) نیز کنسرتی در شهر لوند سوئد برگزار می‌کند.

 

کد خبر: 413

منبع: آسوشیتدپرس

 

منتشرشده در گزارش

نشست تخصصی شعر با موضوع: «گفتاری‌نویسی: آفت یا ضرورت؟» به همت انجمن علمی دانشجویی زبان و ادبیات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی برگزار می‌شود

 این نشست با حضور دکتر احمد صفار مقدم (استاد زبان‌شناسی همگانی پژوهشگاه علوم انسانی)، دکتر یوسف محمدنژاد عالی‌زمینی (استادیار زبان و ادبیات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی)، دکتر فرانک جهانگرد (استادیار زبان و ادبیات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی)، دکتر علی شاپوران (پژوهشگر)، عنوان سخنرانی: «چرا گفتاری نمی‌نویسم؟»، دکتر مالک شجاعی جوشقانی (عضو هیئت‌علمی پژوهشکدۀ فرهنگ معاصر پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی)، عنوان سخنرانی: «معامله به سبک فاوست»، رضا خبازها (دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی)، عنوان سخنرانی: «شکسته‌نویسی زبان مشترکمان را از ما می‌گیرد»و بهمن بنی‌هاشمی (دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی)، عنوان سخنرانی: «طرح چند مسئله در آسیب‌شناسی شعر محاوره» برگزار خواهد شد.

 

علاقمندان می‌توانند برای حضور در این نشست امروز، از ساعت 14 الی 16 در بزرگراه کردستان، خیابان دکتر آیینه‌ وند (64 غربی)، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، سالن حکمت حضور پیدا کنند.

لازم به ذکر است که حضور برای علاقمندان آزاد و رایگان است.

کد خبر: 327

منتشرشده در گزارش

چاپ سوم برای کتاب «عرفان و ادب در عصر صفوی»وقتی که شریعت و طریقت به هم نزدیک شدند کتاب «عرفان و ادب در عصر صفوی» نوشته احمد تمیم داری توسط انتشارات حکمت به چاپ سوم رسید.

گروهی به خطا ادب دوران صفوی را کوچک شمرده و آن را نادیده گرفته‌اند، در حالی که در این دوره گسترده ترین فرهنگ ادبی پدید آمده است. عرفان و تصوف اسلامی از مهم‌ترین و ریشه دارترین عناصری است که محتوای زبان و معارف فارسی را تشکیل داده و آن را بارور کرده است. پادشاهان صفوی خود صوفی و صوفی زاده بوده‌اند. آن‌ها مانند نیاکانشان از راه تعلیم و تهذیب صوفی نشدند بلکه از طریق سازمان‌های سیاسی صوفیانه به تصوف پرداختند، اما در ظاهر عنوان صوفی اعظم و مرشد کامل را حفظ کردند و بعضی شعر هم سروده‌اند. در شعر و ادب دوران صفوی عشق و عرفان و اخلاق و مذهب تشیع به هم آمیخت و آن چنان آثاری پدید آمد که شمارش و پژوهشی آنها از توان یک تن خارج است.

 

مرشدان فرقه‌های صوفیانه در این دوران، علاوه بر تعلیم و ارشاد مریدان آثار مهمی از نظم و نثر عرفانی پدید آوردند. شاعران مشهور این دوره، گذشته از غزلیات عاشقانه و قصاید مدحی و دینی، به مضمون‌های عرفانی توجه بسیار کرده‌اند. حافظ غزل را آنچنان به اوج رسانید که در دوره‌های بعد، شاعران برای عرضهٔ هنر ادبی خود مجبور شدند سبک را تغییر بدهند و سبک مشهور به هندی در این دوران رواج یافت، اما شعر فارسی نه تنها از معارف عرفانی و صوفیانه تهی نشد، بلکه بارورتر نیز شد. بررسی آثار صوفیانه به زیان فارسی، با توجه به گستردگی آن در ایران و هند و ماوراءالنهر و سرزمین عثمانی، کاری بس دشوار و سنگین است.

 

**کار دشوار پژوهش میان هزاران کتاب

 

عالمان دینی و شیعی در دوران صفوی، عرفان و فلسفه و شریعت و شعر را به یکدیگر نزدیک ساختند و آثاری عظیم خلق کردند. نویسنده در این کتاب، پژوهشی در راه شناخت و شناساندن آثار ادبی عرفانی و صوفیانه انجام داده است. به گفته تمیم داری متأسفانه به موجب نبودن نمایه‌ها و نیز فهرست‌های جداگانه، کار پژوهشگر بسیار دشوار است و گاهی برای یافتن یک نام یا یک مضمون، ناچار باید تمامی کتابی را خواند. در سرزمین ایران و هند و عثمانی و ماوراءالنهر هزاران شاعر را می‌توان یافت که در آثار خود مضمون‌های عرفانی و صوفیانه آورده‌اند، اما نگارنده با توجه به راهنمایی استادان، شاعران بزرگ و مشهور و آثار مهم را در نظر گرفته است. شرح احوال و آثار و اشعار این عالمان بزرگ بیان کنندهٔ این نکته است که آنان چگونه حکمت و عرفان و شریعت و شعر و ادب را به هم نزدیک کرده و درهم آمیخته‌اند و عالمانه کوشیده‌اند تا به ستیزه‌های فقیهان و فیلسوفان و عارفان و صوفیان پایان دهند و شریعت و طریقت را دو مظهر از یک حقیقت بشناسانند.

 

نویسنده در فصل اول به دودمان صفوی، در فصل دوم به عرفان اسلامی دورهٔ صفویه، در فصل سوم به آثار حکمی و عرفانی و ادبی این دوره از نظم و نثر، در فصل چهارم به غزل و غزلسرایان و مضمون‌های عرفانی آنها، و در فصل پنجم به اشعار و آثار عرفانی عالمان بزرگ دینی آن دوران پرداخته است.

 

انتشارات حکمت کتاب «عرفان و ادب در عصر صفوی» در 627 صفحه با قیمت 50 هزار تومان منتشر کرده است.

 

 

کد خبر: 273

منبع: فارس

منتشرشده در گزارش
 

مهدی آخرتی گفت: بنا به باور اندیشمندان معاصر تمام جهان از زبان تشکیل شده و منظور از زبان، دنیای نشانه‌هاست .

یک شاعر مشهدی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد:  مثلا کنار هم قرار گرفتن درختان در یک جنگل نشانه است، چیدمان صندلی‌ها در یک اتاق نشانه است، وقتی تسبیحی پاره می‌شود و دانه‌هایش نامنظم کنار هم قرار می‌گیرند نیز مساله به همین ترتیب است.

وی تصریح کرد: این نشانه‌ها، نشانه‌های زبان این اجسام و پدیدارها هستند، زبان گفتار و نوشتار آدمی هم یکی از این زبان‌هاست که نشانه‌های زیادی دارد. حالا تصور کنیم که در هنرهای دیگر این نشانه‌ها را به زبان گفتار و نوشتار ارتباط دهیم و یا منحصرا نشانه‌شناسی کنیم و با زبان خودمان بیانشان کنیم. اینجا از ادبیات بهره گرفته‌ایم و قبل از آفرینش این هنرها زبان در ذهن ما بوده است.

این منتقد ادبی ادامه داد: لئو تولستوی می‌گوید «زبان همان اندیشه است»، پس با این حساب ما با زبان فکر می‌کنیم  و آفرینش هنر هم با ذهن خودآگاه یا ناخودآگاه سر و کار دارد. این چند خط نوشتار ثابت می‌کند که ادبیات نقش پررنگی در هنرهای دیگر دارد و حتی به نوعی شاید بتوان گفت ادبیات مادر تمام هنرها است.

وی در خصوص شعر به عنوان یکی از عناصر ادبیات، اظهار کرد:  شعر هم جزوی از ادبیات است و باید ببینیم که نقش هنرهای دیگر در شعر چیست. چون اگر قرار باشد نقش شعر را در هنرهای دیگر بررسی کنیم، بسیار طولانی و طاقت فرسا خواهد شد، من به شاعران جوان توصیه می‌کنم، مخاطب تمام هنرها باشند، چون شعر مجموعه‌ای از هنرهای بزرگ است.

آخرتی تصریح کرد: اگر به چند قرن پیش برگردیم، می‌بینیم که در کشورهای مسلمان نشین و اساسا در بین مسلمانان عده‌ای از هنرها مانند پیکرتراشی و نقاشی و موسیقی حرام بوده است، در این شرایط شاعران ایران چون قدمتی دیرینه در هنر و شور داشتند، سعی کرند همه‌ی این هنرها را در شعر خلاصه کنند. به همین علت است که موسیقی در شعر فارسی به حدی غنی می‌شود که جای خالی هنر موسیقی را تا حدودی پر کند.

وی خاطرنشان کرد: همچنین تصویر سازی‌ها در شعر ما توسط آرایه‌های بدیعی به خوبی انجام می‌شد و جای خالی هنر نقاشی را پر می‌کرد، ساختار بیان و لحن حماسی در شعر فارسی، قهرمانان را چونان تندیسی  افتخارآمیز در خود جای داده است. پس بیراه نگفته‌ایم که شعر با اغلب هنرهای بزرگ ارتباط دارد. با داستان و فیلمنامه هم در روایت اشتراک دارد.

این شاعر ادامه داد: پس نگاه کردن فیلم، منجر به یادگیری ساختار روایت برای شاعر می‌شود، دیدن نقاشی، ایده‌های تصویری در ذهن او ایجاد می‌کند، گوش دادن به موسیقی، گوش موسیقیایی او را قوی می‌کند و موسیقی شعرش را به غنا می رساند. پرفورمنس‌هایی یا همان تلفیقات هنری‌ای که ما امروز بین هنرهای مختلف می‌بیبنیم، نشان می‌دهد که تا چه اندازه هنرها می‌توانند در کنار هم یک ساختار مشترک تولید کنند.

آخرتی تصریح کرد: به نظر من ساختار هنرها یکی‌ است، فقط شیوه‌ی آفرینش فرق می‌کند، شاید مردم غیرمتخصص هم به نوعی به این نتیجه رسیده‌اند، وقتی می‌گویند چه نقاشی شاعرانه‌ای یا چه ساختمان شاعرانه‌ای.

وی اظهار کرد: زبان و شعر علاوه بر استفاده از هنرهای دیگر، از «بینامتنیت» یا اشتراک بین متون و علوم دیگر انسانی مانند جامعه شناسی،روانشناسی،فلسفه و غیره نیز سود می‌جویند. 

منتشرشده در گزارش
صفحه1 از2

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد

طراحی سایت توسط نونگار