انجمن های ادبی شناسنامه دار می‌شوند --------- فراخوان بزرگ جشنواره شعر شاهنامه منتشر شد---------- انتشار دکلمه ای از احسان افشاری ----------------- گزارش تصویری اختتامیه شعر انقلاب

آیین رونمایی و نقد و بررسی سه مجموعه ترجمه انتشار یافته از نشر نزدیکتر با نام های از پیکر تا دریا (آدونیس)، همه چیز ممکن است(نزار قبانی) و آن زن جمله اسمیه است (محمود درویش) که به همت اصغر علی کرمی ترجمه شده است، در فرهنگسرای بهمن برگزار شد.

 

در این مراسم شاعران و منتقدانی چون ناصر فیض، لیلا کردبچه، آنا لمسو، سجاد عزیزی آرام، سینا بهمنش، امید بیگدلی، پیمان سلیمانی، امیرعلی سلیمانی، صابر سعدی پور، حسن دایی، کمال حسینیان، محمدحسین ابراهیمی، میثم فلک ناز ، الهه کاشانی و... حضور داشتند و حمیدرضا شکارسری نیز عهده دار اجرای این آیین بود.

 

لیلا کردبچه درخصوص ترجمه های این سه مجموعه گفت از ترجمه های این اشعار مشخص است که مترجم علاوه بر ترجمه قصد موزون کردن و آهنگین کردن اشعار را نیز داشته است.

 

ناصر فیض پیش از صحبت درخصوص این سه کتاب نکاتی را درمورد کار ترجمه در ایران مطرح کرد.

وی گفت: اصلا باید ببینیم که ترجمه کار درستی است یا خیر. مترجم ها با بخشی از نگاه های گوناگون موجود در ترجمه آشنا هستند. مفاهیم اصلی شعر را چگونه می‌توان در زبان های گوناگون ترجمه و منتقل کرد؟ برخی از اشعار ترجمه پذیرتر و برخی اصلا قابل ترجمه نیستند.

 

 

 

فیض ادامه داد: شعرهایی که مبتنی بر عناصر خاص شعر نیست، بیشتر قابل ترجمه است و می‌توان همان مفاهیم را منتقل کرد. مترجم ها گاهی حتی در انتقال تلمیحات هم دچار مشکل می‌شوند.

 

این منتقد افزود: زبان عربی از سخت ترین و گسترده ترین زبان ها به لحاظ وسعت واژگانی است. در این کتابها حتی می‌توان با جابجایی کلمات، ضمایر و پسو پیش کردن آن ها، استفاده از فرصت های زبان فارسی آهنگ اشعار را تغییر داد و یا حتی با جایگزینی کلمات مناسب تر، حذف به قرینه لفظ، معنا و فعل به شعر نزدیکتر شویم.

 

فیض افزود:  من به اصغر علی کرمی پیشنهاد می‌کنم تا به جای مجموعه های جداگانه از شاعران عرب مجموعه ای از اشعار تمامی آن ها را منتشر کند.

 

 امیرعلی سلیمانی، مدیر انتشارات نزدیکتر و از شاعران حاضر در جلسه نیز ضمن بررسی بخشی از مشکلات دنیای نشر تاکید کرد: منش و شیوه ی کار "اصغر علی کرمی" بسیار مورد پسند من است و قصد داریم به زودی آثار دیگر شاعران بزرگ عرب از جمله غاده السمان و عدنان صائغ را به ترجمه وی منتشر کنیم.

 

اصغرعلی کرمی مترجم این مجموعه ها نیز در انتهای نقدها و صحبت های شاعران گفت: من به دنبال نقد سازنده هستم و روند زندگی ام در فضای ترجمه و شعر کاملا جداست.

 

 

علی کرمی همچنین تاکید کرد: شعری که به زبان دیگری ترجمه می‌شود، در زبان مقصد یک شعر است و باید آن را با ابزارهای شعری بررسی کرد. حال بعضی شعرها در ساختار خود دارای پیچیدگی های فکری، زبانی و اتصالات فرهنگی هستند که برگردان آنها چندان راحت نیست و مترجم باید درک شعری داشته و با ظرفیت های شاعرانه زبان مقصد آشنا باشد.

 

در خلال این جلسه، شاعران حاضر به شعرخوانی پرداختند. الهه کاشانی نیز در سمت دبیر این کانون برنامه های آتی این فرهنگسرا را یادآور شد.

لازم به ذکر است که این مراسم روز چهارشنبه در فرهنگسرای بهمن برگزار شد.

 

کد خبر: 777

عکاس: نرگس حسین پور- احسان امیرسالاری

منتشرشده در گزارش

شکل های فراموشی نام مجموعه ای از اشعار کوتاه حمیدرضا شکار سری است که به همت انتشارات آوای کلار منتشر شده است.

 

دکتر اصغر علی کرمی و فاطمه گیلانی از شاعران و منتقدان کشور دو دیدگاه و نقدی متفاوت بر این مجموعه نگاشته اند.

 

اصغر علی کرمی درخصوص این کتاب معتقد است:

«فراموشی از همه جا سرک می کشد. خودش را می اندازد روی اشیاء و رفتارها و گفتارها. فراموشی خودش را حتی روی کلمات می اندازه و در پایان دنیایی می سازد که ارتباط اجزاء آن با هم فراموش شده است و اشیاء و رفتار و گفتار و حتی کلمات هرکدام در جایگاه خود مانند جزیره مستقلی شده اند که بی ارتباط با دیگری مسیر سرنوشت خود را پشت سر می گذارند. اما فراموشی همیشه هم بد نیست. گاهی نیاز است دلیل خیلی از کارها و رفتارها فراموش شود تا در چرخه روزمره خود بتواند حرکت کند و در واقع تحمل درد فراموشی از درد روزمرگی راحت تر است. در این میان باید پدیده ی فراموشی و شکل های متفاوت آن را با نگاهی عمیق تر دید.

 

 

«شکل های فراموشی» نام مجموعه شعر «حمیدرضا شکارسری» است که اردیبهشت 1396  توسط انتشارات «آوای کلار» منتشر شده است. او در این کتاب جهانی را به تصویر می کشد که همه چیز آن دچار فراموشی می شود.

 

در بیان شکل های فراموشی با گزینه هایی رویارو می شویم که درگیر عادت ها و رفتارهای روزمره و تکراری ، مفهوم خود را از دست می دهند و اشیاء پیرامون با فراموش کردن هویت خود، تنها وظیفه ای را که گردش روزگار به آنها سپرده است را انجام داده و چیستی خود را فراموش می کنند.

 

«گاهی فراموش می کند دوربین است

آن قدر که اشک و لبخندهای ما را

از نزدیک دیده»

یا:

«گاهی فراموش می کند دفتر تلفن است

آن قدر که روز به روز

لاغرتر می شود»

در برخی شعرها با نوع دیگری از فراموشی روبرو هستیم که خود فراموش کردن نوعی اعتراض به برخورد نامناسب جهان پیرامون با آن پدیده و یا شیء است.

«گاهی فراموش می کند کفشدوزک است

آن قدر که زیر کفش های ما

له شده»

همین نگاه را «شکارسری» در خصوص مجسمه میدان فردوسی و اهمیت نام فردوسی به کار برده و می سراید:

«گاهی فراموش می کند فردوسی است

آن قدر که پرندگان بر سرش

فضله ریخته اند»

 

دایره فراموشی و یا خودفراموشی در این کتاب محدود به اشیاء و عناصر نبوده و همه چیز در بر می گیرد . گاهی مفاهیم انتزاعی هم دچار فراموشی می شوند.

«گاهی فراموش می کند کابوس است

آن قدر که پس از بیداری

همچنان جاری است»

گاهی هم سراغ اسطوره ها رفته و می گوید:

«گاهی فراموش می کند ققنوس است

آن قدر که خاکسترها را

باد برده»

 

اما همیشه فراموشی به منزله اعتراض یا تسلیم در برابر احکامی نیست که طبیعت و آدم ها صادر کرده اند و ناچار باید آنها را پذیرفت. بلکه فراموشی خودش یک قانون است و می تواند آغاز یک تحول باشد.

 

«گاهی فراموش می کند گداست

آن قدر که برای مورچه های پیاده رو

خرده نان ریخته است»

و گاهی نیز فراموشی زاده ی عشق و تحولی است که توسط انسان ها زاییده شده و یک مفهوم را دست خوش تغییر کرده است.

«گاهی فراموش می کند گمنام است

آن قدر که زائر دارد»

 

در مجموع، فراموشی چه مثبت و چه منفی شکل های بسیاری دارد که از نگاه شاعرانه و تیزبین «شکارسری» در امان نمانده اند و در هر فضایی که باشند،‌ اعم از اجتماعی، مذهبی و اعتقادی، اساطیری ، عاطفی و... یک وجه مشترک دارند. اینکه فراموشی در همه جا وجود دارد و نباید از کنارش سرسری گذشت.

 

ویژگی اصلی این مجموعه از نظر فرم، یکی بودن صورت نحوی و زبانی همه شعرهای آن و تناسب موضوعی آن است. چنین تجربه ای را «حمیدرضا شکارسری» پیش از این در کتاب «شکل های فروتنی» داشته است و پیشتر نیز «يدالله رؤیایی» در «هفتاد سنگ قبر» (مجموعه منسجمی با اشعاري همه در یک فضا) منتشر کرده است. اما آنچه مجموعه «شكارسري» را متمایز می کند قالب معنایی و انسجام موضوعی آن است. شاعر همه شعرها را در یک قالب دستور زبانی مشخص سروده است. به گونه ای که در ابتدای همه شعرها این وضعیت دستوری تکرار شده است:

گاهی فراموش می کند... است

 

به دنبال این سؤال که در ذهن خواننده ایجاد می شود، شاعر به دنبال حسن تعلیلی شاعرانه می گردد که بگوید «چرا فراموش می کند... است» و پاسخی به آن داده می شود که با شبه جمله «آن قدر که ...» آغاز می شود. و این وضعیت در تمام مجموعه تکرار می شود. پس از آنکه انواع شکل های فراموشی بیان می شود، شاعر مجموعه را تمام می کند و می گوید:

 و ... گاهی فراموش می کنم که منم

آن قدر که تو ام

 

در واقع شاعر پایان مجموعه را باز نمی گذارد و با سرودن این قطعه پایانی، قطعات قبلی را به هم ارتباط می دهد. این قطعه پایانی که می تواند از یک سو معنایی عاشقانه و عرفانی را منعکس کرده و به نوعی بازگویی بیت معروف «مولانا» باشد که : «من با تو چنانم ای نگار ختنی/ که اندر غلطم که من تو ام یا تو منی» و از سوی دیگر معنایی روانشناختی و اعتراضی را متضمن باشد و سرنوشت تمام اجزاء پیشین را به هم پیوند زند به گونه ای که می توان گفت شعر بلند فراموشی ، سروده ی «حمیدرضا شکارسری» دارای یک نقش اول و کاراکتر اصلی است که خودش را در دیگری فراموش کرده است و از این منظر تمام کائنات و عناصر را آنگونه می بیند که در جریان یک حادثه یا عادت و یا چرخه رفتاری گیر کرده و خود را فراموش کرده اند.

 

شاید صفحه تقدیم کتاب که شاعر در آن کتابش را به «ما که فراموشکارانی حرفه ای هستیم» تقدیم کرده مؤید این معنا باشد که فراموشی از بطن شاعر سرچشمه گرفته و در همه جای هستی ریشه دوانده است. از این منظر اندیشه شاعر متأثر از مکتب فکری «ملاصدرا» و دیگر اندیشمندانی است که انسان را عالم اکبر و سرچشمه همه کائنات دانسته و جهان را با تعبیر عالم اصغر، کرانه ای تصور می کنند که وجود انسان در آن متجلی می گردد.

 

قسمت های مستقل و در عین حال وابسته و مشابه این مجموعه نیز در یک منظره کلی می تواند بیان گر جهان بینی شاعر باشد که عناصر گوناگون هستی را در عین تنوع و تفاوت، پاره هايی یک پارچه می داند که در نهایت کلیتی مستقل را رقم می زنند.»

 

فاطمه گیلانی نیز در نقد خود نسبت این کتاب آورده:

« شکل های فراموشی، مجموعه ای از سپیدهای کوتاه حمید رضا شکارسری ست. این شعر های روایی دارای فضاهای متفاوت و مستقلی هستند که بر اساس کشف موقعیتی پارادوسیکال و متضاد شکل گرفته اند اما در ساختاری یکسان که هر کدام از این شعر ها با عبارت (گاهی فراموش می کند ...) شروع  می شوند و شاعر در صدد بر آمده تا آنها را برجسته نماید و مجموعه ای از این موقعیت ها را شاید از آن جهت تحت عنوان شکل های فراموشی گرد آوردی کرده که مورد غفلت واقع شده اند . به عنوان نمونه شعر صفحه ی صد و ده ، پارادوکسي از تشنگی پر بودن قمقمه :

 

گاهی فراموش می کند قمقمه است ، آنقدر که از تشنگی پر است  ...

و نمونه ی دیگری که مثال خوبی ست بر این مدعا ،شعر صفحه ی صد چهل و چهار است که روایتی است از جنگ :

گاهی فراموش می کند ، مین است ، آنقدر که سربازان به سلامت به خانه بر گشته اند ...

در این شعر می بینیم که سر بازان به سلامت بر گشته اند زیرا مین بر خلاف واقع عمل کرده است . وهمچنین شعر صفحه ی صد و سی هشت نمونه ی دیگری ست که در آن شاهد پارادوکس هستیم :

گاهی فراموش می کند مترسک است ، آن قدر که بر دست هایش پرنده نشسته اند ...

مترسک این شعر با مترسک های دیگر فرق فاحش و چشم گیری دارد او پرنده ها را پر نمی دهد بلکه بر عکس آنها بر دست هایش نشسته اند .

 

علاوه بر پارادوکس در این مجموعه ، تلمیح نیز بسیار جلب توجه می کند . تلمیح در این مجموعه تنها به صرف اشاره ای به داستانی به کار نرفته اند بلکه شاعر آن را برای بیان حرفی تازه و خلق فضایی متناقض نما به خدمت گرفته است . این نوع به کارگیری تلمیح باعث می شود که شعر لایه ی دوم و شاید سومی پیدا کند . به عنوان نمونه در شعر صفحه نود و هفت مي خوانيم:

گاهی فراموش می کند عصا ست ، آنقدر که موریانه ها بر آن تکیه داده اند ...

 

شاعر با تلمیح به داستان حضرت سليمان و عصای وی که موریانه ها آن را می جوند و به دنبال آن همگان پی می برند او مرده است ، این بار یک فضای جدید و البته همانطور که پیش از این گفته شد موقعیتی پارادوکسیکال خلق می کند . طبق داستان حضرت سليمان ، موریانه ها می بایست عصا را جویده باشند اما در این شعر اتفاق دیگری می افتد و آن اینکه موریانه ها به آن تکیه می دهند .

 

آخرین نمونه از میان تلمیحات ، تلمیحی ست به ابیات آغازین مثنوی که تحت عنوان نی نامه آن را می شناسیم . شعر صفحه پنجاه و دو : گاهی فراموش می کند نیزار است، آنقدر که گوش هیچ کس بدهکار حکایت نیست ...

بشنو از نی چون حکایت می کند       از جدایی ها شکایت می کند

بر خلاف این بیت مولانا دیگر نیزار ( مجاز از نی ) فراموش کرده است حکایت هایش را آن قدر که گوش هیچ کس خریدار آن حکایت ها نیست . اما لایه دوم این شعر آن است که انسان شتاب زده ی معاصر از عرفان به دور است.»

 

کد خبر:701

 

 

 

 

 

 

 

 

منتشرشده در گزارش

مجموعه شعر محبوب من اثر نزار قبانی و ترجمه اصغر علی کرمی در انجمن ادبی ققنوس رونمایی، نقد و بررسی می‌شود.

 

انجمن ادبی ققنوس در یکی دیگر از سلسله نشست های خود به نقد و بررسی مجموعه محبوب من اثر نزار قبانی می‌پردازد.

 

این نشست با حضور مترجم کتاب و سید احمد حسینی به عنوان منتقد با اجرا و دبیری دکتر مینا آقازاده برگزار می‌شود.

 

شاعرانی چون اکبر کتابدار، سجاد عزیزی آرام، الهه کاشانی، پیمان سلیمانی، حسن اسدی شبدیز، محمد افندیده، بهرام ابراهیمی و... در این نشست کانون ققنوس را همراهی می‌کنند.

 

این جلسه فردا و در تاریخ 17 مهرماه از ساعت 17 الی 19.30 در تهران، بلوار آیت اله کاشانی، بعد از تقاطع ستاری، مجتمع فرهنگی هنری نور برگزار می‌شود.

 

حضور برای علاقمندان آزاد و رایگان است.

 

کد خبر: 672

منتشرشده در گزارش

 

این ماه دو مجموعه شعر «محبوب من» از اشعار «نزار قبانی» و «شکوفه های بادام» از «محمود درویش» توسط انتشارات مهرآفرید چاپ و روانه بازار شد. این دو مجموعه شعر که از دو شعر پرآوازه و نام آشنای جهان عرب هستند، توسط «اصغر علی کرمی» ترجمه شده و در شمارگان 1000 جلد به چاپ رسیده اند.

 

«اصغر علی کرمی» که پیش از این ترجمه هایی از نجیب محفوظ ، نزار قبانی ، آدونیس و دیگر شاعران و نویسندگان عرب به فارسی ترجمه کرده است، ضمن اعلام این خبر به خبرگزاری تارنا ابراز امیدواری کرد که با انتشار این کتاب ها، اقدام موثری جهت معرفی ادبیات معاصر به مخاطبان فارس زبان به ثمر رسانده باشد.

گفتنی است که هر دو کتاب در قطع رقعی منتشر شده و قیمت هرکدام 10000 تومان است. 

کد خبر: 657

منتشرشده در گزارش

 

جلسات شعر «آدینه ها کنار تو در پایتخت شعر» با مدیریت و اجرای محسن محمدی و اصغر علی کرمی، از این هفته آغاز به کار کرد.

محسن محمدی شاعر و یکی از مدیران این جلسه در گفتگو با خبرنگار تارنا اعلام کرد که این جلسه به منظور بررسی و انتشار شعر و برگزاری کارگاه های تخصصی با حضور شاعران و منتقدان نام آشنای کشورمان تاسیس شده است.

 

محمدی برگزاری جلسات هفتگی بررسی سبک های شعر فارسی و مکاتب ادبی جهان را از جمله کارگاه هایی برشمارد که توسط اساتید و اهالی فن در حاشیه جلسه برگزار خواهد شد.

اصغر علی کرمی، دیگر برگزارکننده این جلسه ، با بیان اینکه جلسات جمعه ها بدون وابستگی به هیچ نهاد و سازمان خاصی و تنها با تاکید بر حمایت شاعران برپا می شود ، ابراز امیدواری کرد که این جلسه بتواند مأمنی باشد که طیف وسیعی از شاعران و منتقدان ادبی را جذب نموده و اقدامی جدی و ماندگار در خدمت به شعر و ادبیات باشد.

 

 

علی کرمی همچنین افزود: تفأل و خوش اقبالی انجمن «آدینه ها» را می توان با توجه به شاعران پرنام و نشانی که آن را حمایت می کنند، برنامه های منسجم و ضروری و نیازسنجی های شعر امروز و نیز فضای صمیمی و محیط دلنشین آن، قطعی دانست.

گفتنی است که جلسه افتتاحیه این انجمن روز جمعه، 9 تیر 1396 در سفره خانه سنتی پیربابا واقع در خیابان انقلاب. بین منیری جاوید و دانشگاه. ساختمان 310 برگزار شده و در آن برنامه هایی از جمله نقد کارگاهی،  شعرخوانی و اجرای موسیقی زنده برگزار گردید.

در این جلسه، بیش از 70 شاعر و منتقد ادبی از جمله : حمیدرضا شکارسری، اکبر کتابدار، دکتر مینا آقازاده، دکتر علی مظفر، فرامرز عرب عامری، امیدچاوشی، ناصر عاشقی، صابر سعدی پور، الهه کاشانی، مجتبی سپید و ... حضور داشتند.

 

کد خبر: 554

خبرنگار و عکاس: علی اغتماد مقدم

منتشرشده در گزارش

 

آیین رونمایی از مجموعه غزل گاهی فقط سکوت به فریاد می‌رسد، اثر محسن محمدی امروز در انجمن ادبی ققنوس برگزار می‌شود. به همین بهانه به سراغ دکتر اصغر علی‌کرمی که دوستی دیرینه ای با محسن محمدی دارد رفتیم تا از منظر یک دوست و البته یک منتقد از این مجموعه بگوید:

 

اصغر علی‌کرمی در خصوص قالبی با عنوان غزل و شعر کلاسیک گفت: غزل سرایی در فرهنگ و ادبیات فارسی بیشتر از آنکه یک تجربه عروضی باشد، آیینی است که طی آن شاعر درک و تصوری نو از معشوق ارائه می دهد.  غزل سرایی آیینی است که اقتضا می کند در بیان جوشش عاشقانه کلام و وصف زیبایی های چشم و ابرو و تندی خال و خط معشوق از دیگر شاعران پیشی بگیری و حرف جدیدی برای گفتن داشته باشی. چنین رویکردی همواره پیکره غزل کلاسیک و بعدها غزل نوقدمایی یا نئوکلاسیک را تحت تاثیر قرار داده و از بر همین اساس با غزلی روبرو هستیم که ابیات ضمن اشتراک در وزن و ردیف و قافیه و موضوع عاشقانه، از هم استقلال نسبی دارند و همواره یک یا دو بیت از یک غزل نغزتر و دلنشین تر بوده و به عنوان شاه بیت از آن یاد می کنند. این توصیف از هر نظر با غزل های محسن محمدی در مجموعه «گاهی فقط سکوت به فریاد می رسد» تناسب دارد.

 

این مترجم با نگاهی به مجموعه «گاهی فقط سکوت به فریاد می رسد» معتقد است که این مجموعه دربرگیرنده 40 غزل است که عموما در یک یا دو سال اخیر سروده شده اند و از نظر تجربه محتوایی و ویژگی های زبانی بسیار به نزدیک بوده و می توان گفت از این نظر مجموعه یکدست و منسجمی را رقم زده اند. این مجموعه سال 96 توسط انتشارات «آوای کلار» منتشر شده و نخستین عرضه آن در نمایشگاه کتاب گذشته صورت گرفت.

 

 

کرمی در ادامه به ویژگی های این کتاب اشاره کرد و گفت: ویژگی اصلی غزل های این مجموعه تلاش شاعر برای مضمون پردازی و بیان مسائلی است که از نگاه شاعران معاصر و غزل سرایان پیش از او پنهان مانده اند. البته با نیم نگاهی به تاریخ تغزل در زبان و ادبیات فارسی و صعود غزل از قله های بلند شعر مانند رودکی و حافظ و سعدی و صائب و بیدل و شهریار و دیگران ممکن است این تلاش را پیش از انجام به شکست متهم کند. هرچند محمدی هم چندان دست خالی از این بازار برنگشته و مجموعه غزل های پر از مضامین نو و ابیات دلنشین و شیرینی است که ریشه در صداقت شاعر و عمق تجربه عاشقانه او دارد. بیت های زیر نمونه هایی از این مدعا است:

همیشه و همه جا در کنار من هستی

تو مثل سایه که نه، باوفاتر از آنی

...

این بار می روم که تمامش کنم، رفیق

این تیغ نقشه های زیادی کشیده است

...

چه زود گرم و صمیمی شدم نوشتم «تو»

شبیه من کس دیگر «تو» را صدا نکند

 

و یا رباعی زیبایی که روی جلد بیرونی کتاب چاپ شده است:

 

پایان خوش عشق جنون خواهد شد

چشمان تو دریاچه خون خواهد شد

افسوس به اوج می رسد فواره

با علم به اینکه سرنگون خواهد شد

 

مترجم اشعار نزارقبانی در پایان به مقدمه ای که حمیدرضا شکارسری برای این مجموعه نوشته است می‌گوید: استاد حمیدرضا شکارسری در مقدمه همین کتاب، مضمون گرایی را وجه غالب شعرهای این مجموعه دانسته و مینویسد: «محمدی بیشتر غزل سرایی محتواگرا است تا فرم گرا و این خصوصیت به دلیل مضمون گرایی او است. حاصل کار شعری زودیاب و ساده است که گاه در سطح می ماند و گاه البته در عین سادگی می تواند عمیق تر بنماید:

 

هر شب خودم برای خودم گریه میکنم

تا صبح پا به پای خودم گریه می کنم

با این همه غالبا ملاحت و شیرینی خاصی در بسیاری از ابیات غزل ها می توان یافت که خواندن آثار را با لذت همراه میکند. از این منظر غزل های محمدی گریزگاهی است برای مخاطب خسته ی این زمانه تا تنی به موج شعر بزند و سرحال به سمت دقایق و ساعات پیش رو برود.»

 

کد خبر: 530

منتشرشده در گزارش

 

 وقتی حرف‌های اضافه ی شاعر تظاهرات می کنند.

«تظاهرات حرف‌های اضافه» مجموعه شعر حمیدرضا شکارسری است که به تازگی  توسط انتشارات سوره مهر به چاپ رسیده و نخستین بار سی‌امین نمایشگاه کتاب تهران ارایه شده است.

 

جهان بینی شاعر از روی جلد کتاب تا آخرین حرف از آخرین شعر همه جا مشغول خودنمایی است. مطابق دستور زبان فارسی «حرف اضافه یکی از پاره‌های سخن است که برای بیان رابطه‌ای یا برای ساختِ ساختارهای دستوری به‌کار می‌رود. حرف اضافه معنای مستقل ندارد و کاربرد آن در زبان فارسی گاهی در بنده برای نقش نماییِ کلمات پیش و پسِ خود است.» اما حروف اضافه در این مجموعه نه تنها معنای مستقل دارند، بلکه نقش اصلی و قهرمان درونی برخی از شعرها نیز هستند. به عنوان نمونه شعر زیر:

 

«با» دست «به» را گرفته بود و

پا بر زمین می کوبید

«تا» مشت هایش را در هوا تکان می داد

«جز» روی کول «از» نشسته بود و شعار می داد

«در» پلاکاردی را بلند کرده بود:

«معنای ما چه شد؟

مفهوم ما کجاست؟»

ناگهان «بر» گلوله خورد

سرش ترکید

و حرف های

همچنان بی معنا گریختند ...(ص11)

 

همانطور که خواندید «حرف های اضافه» نقشی فرادستوری در شعر گرفته اند و بخاطر معنای از دست رفته شان تظاهرات می کنند. در کنار این معنا، ترکیب «حرف اضافه» معنای کنایی دیگری دارد و آن حرف بی پایه و اساسی است که معمولا گوینده را به نگفتن آن دعوت می کنند و اصطلاحا می گویند : «حرف اضافه نزن!». تظاهرات نیز در کنار معنای اصلی خود، یعنی راهپیمایی دسته جمعی در اعتراض به یک پدیده اجتماعی ، معنای دیگری دارد و آن جمع سالم «تظاهر»‌به معنای خودنمایی است و با در نظر گرفتن معنای دوم میبینیم از یک اعتراض و از سوی دیگر دهن کجی به اعتراض در گستره ذهنی و زبانی این مجموعه وجود دارد. از این زاویه با شاعری تیزهوش سروکار داریم که با کارکردهای دوپهلوی کلمات آشناست و این رویکرد از روی جلد کتاب آغاز کرده است.

 

دیگر قهرمان های شعرهای این مجموعه اسامی اشاره هستند. چنانچه یک شمارش و بررسی آماری در میان کلمات این مجموعه قرار بگیرد، اسامی اشاره و به ویژه «این» اشاره به نزدیک بیشترین کارکرد را نسبت به واژگان دیگر در این مجموعه دارند. شکارسری با نگاه به دنیای پیرامون و جستجو در میان عناصر بی شمار آن یک باره یک عنصر را در مرکز توجه خود می یابد و با اشاره به آن نگرش شاعرانه خود را بیان می کند. به عنوان مثال:

 

این چشم مال دختر نابینای همسایه

  
 
این دستها مال برادر جانبازم

  
 
این پاها مال گدای قدیمی محل

  
 
حتی این جگر مال قناری ترسویم

  
 
این دل

  
 
اما این دل

  
 
حتی پس از مرگ

  
 
فقط مال توست

  
 
به هیچ کس اهدا نمیکنم ...(ص7)

 

در واقع شاعر یکایک موضوعات شعرش را از میان گزینه های بی شمار دیگر جداکرده و با حرف اشاره دور یا نزدیک، آنها را در کانون توجه قرار می دهد و چنین رویکردی در اکثر شعرهای مجموعه به چشم می خورد. به نمونه های پراکنده زیر و کاربرد اسامی اشاره در آنها توجه کنید:

 

این جاده به سمت پایان

یک طرفه است (ص9)

 

در اولین صفحه

این کیست؟

در دومین صفحه

این ها کیستند؟(ص18)

 

در این آسمان اگر پرنده ای پر نزند

با این همه آبی بیهوده چه کند؟ (ص 21)

 

بی تو این لاک پشت کهن سال

هر ثانیه را هفته ها می کشد (ص 27)

 

این کلاغ چرا باید از من بترسد(ص 37)

آن تکه ابر شبیه پرنده بود

یا آن پرنده شبیه تکه ابر؟ (ص 51)

 

از دیگر رویکردهای شکارسری در این مجموعه برانگیختن احساس اشمئزاز و حال به هم خوردگی در مخاطب با استفاده از تصاویر نامطلوب است که با آنها نگاه خواننده را به جزئیات جلب میکند. به عنوان مثال:

 

در انتهایی ترین

در گم ترین سیب درخت

آرزوی دندان کرم خورده ای

در دل کرم تنها شکفته بود (ص 23)

 

در ادامع این رویکرد با شعرهای بسیاری روبرو هستیم که واژگانی نظیر : فضله، کرم و سوسک در آنها به کار رفته است و شاعر با ارائه تمثیل های کوچک و ساده ای که هر روز بی هیچ توجهی از کنارشان می گذریم ، ما را از خطر پوسیدن و فرو ریختن دنیای پیرامون مان آگاه می کند. به بیان دیگر شکارسری شاعری ساده نویس است که با بیان ساده و دور از پیچیدگی های ذهنی و زبانی، مسائل عمیق زندگی و جامعه را مورد موشکافی و توجه قرار می دهد.

 

«تظاهرات حرف‌های اضافه» تولید مرکز آفرینش‌های ادبی است که در شمارگان 2500نسخه منتشر شده و در این کتاب 100 شعر در قالب سپید گرد هم آمده است که مضامین و موضوعات مختلفی چون اجتماعی، سیاسی، عاشقانه و مذهبی را شامل می‌شود.

  
 
حمیدرضا شکارسری در خصوص این مجموعه و اشعاری که در آن گردآوری کرده است، می گوید: «در چند سال اخیر بیشتر کتاب‌های شعری که چاپ کرده‌ام وحدت موضوعی یا شخصیتی داشتند ولی یک سری کار هم داشتم که شامل حال این نقاط مشترک نمی‌شد که آن ها را در این اثر گردآوری کرده‌ام.»

 

 در پایان شعری از این مجموعه می خوانیم:  
 
دستا بالا!
 اطاعت
 اصلا با این دست‌های خالی 
 مگر کاری جز دعا از ما بر می آید؟!

 

اصغر علی کرمی/ خرداد 96

 

 

منتشرشده در یادداشت هفته

در نشست بررسی تازه ترین دفتر شعر حمید رضا شکارسری از وی به عنوان پیشگام شعر سپید کوتاه و سراینده اشعار عینیت گرا تجلیل شد.

نشست بررسی کتاب تظاهرات حرف‌های اضافه حمیدرضا شکارسری با حضور در غرفه انتشارات سوره مهر در سی‌امین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران برگزار شد.

 

در ابتدای این نشست  اصغر علی کرمی، استاد دانشگاه در سخنرانی عنوان کرد گفت: به اعتقاد من حمیدرضا شکارسری پیشگام شعر سپید کوتاه است. ساده‌گویی و کوتاه‌سرایی دو عنصر تعیین‌کننده در شعرهای حمیدرضا شکارسری هستند.

 

وی افزود: البته شعر کوتاه از همان زمان قدیم وجود داشته و خاستگاه بشر اولیه بوده است و در میان تمام ملت‌های جهان شعر کوتاه به عنوان شعری با ویژگی مردمی و سادگی وجود داشته است.

 

کرمی افزود: ما با جهانی مواجهیم که پیام‌ها به سمت کوتاه و کوتاه شدن حرکت می‌کنند و همین میل بشر به سمت کوتاه‌گویی و مینی‌مالیستی شدن باعث شده تا شاعران هم به تبعیت از مردمی که در کنارشان در حال زیست هستند به سمت اشعار کوتاه و ساده بروند.

 

این استاد دانشگاه اضافه کرد: معمولاً اشعار شکارسری عینی است و او هر آنچه را که می‌بیند و مشاهده می‌کند در قالب شعر می‌آورد.

 

در ادامه این نشست شراره کامرانی، شاعر و منتقد شعر گفت: یکی از ساخت‌هایی که شکارسری در غالب اشعارش استفاده می‌کند ساخت تمثیلی است و وجه دیگر شعر شکارسری روزمرگی است. روزمرگی یکی از ویژگی‌هایی دنیای مدرن کنونی است که در اشعار شاعران هم وجود دارد. ما در جهانی هستیم که مردم کمتر به سراغ موضوعات و مفاهیم عمیق فلسفی می‌روند و برای همین مردم به عشق‌های سطحی روی می‌آورند و حمیدرضا شکارسری هم به صورت آگاهانه به این سمت رفته و همان‌طور که مشاهده می‌کنیم چهار کتاب اخیر او درباره مسائل عشقی است.

 

 

وی افزود: از مسائل دیگری که در شعر شکارسری نمود و بروز دارد مسئله تلیم در برابر واقعیت‌های شعری است. واقعیت‌هایی همچون ترافیک، روزمرگی ادارات، شلوغی مترو و... در شعر شکارسری وجود دارد. او به عنوان کسی که در کلان‌شهر تهران زندگی می‌کند در شعرهایش بیان‌کننده این مسائل است بدون اینکه بخواهد به نقد و انتقاد این مسائل بپردازد. البته من خرده‌ای به دوستان شاعرم در بیان این‌گونه مسائل ندارم چراکه باور دارم هنر هر جامعه‌ای به سمتی می‌رود که مردم آن جامعه خواستار آن هستند.

 

در ادامه این نشست ابراهیم اسماعیل‌اراضی گفت: در میان دوره‌های شعری فارسی، دوره سبک هندی شعر به شدت به مردم جامعه نزدیک می‌شود و به همان نسبت شعر شاعران به سمت روزمرگی و بیان سطحی مسائل نزدیک می‌شود و این به خاطر فرهنگ آن دوره و فضایی است که شاعران آن روزگار در آن به سر می‌بردند و اگر امروز می‌بینیم که شعرهای سپید کوتاه در میان شاعران جوان رایج می‌شود به خاطر فرهنگ و فضای حاکم بر جامعه‌ای است که باعث سادگی و عدم پیچیدگی شعر شاعران شده است.

 

کد خبر: 478

منبع: مهر

منتشرشده در گزارش

مجموعه شعر هر عید محبوبه منی اثر نزار قبانی با ترجمه اصغر علی کرمی به مناسبت نمایشگاه کتاب و به همت انتشارات فصل پنجم منتشر شد. این کتاب در 64 صفحه و با قیمت 7000 تومان در دسترس علاقمندان قرار گرفته است.

منتشرشده در تازه های نشر

 

مراسم رونمایی و نقد مجموعه «خداوند فقط  نامه های عاشقانه را جواب می‌دهد» در خانه فرهنگ مشاورتی نور برگزار می شود.

مراسم رونمایی و نقد مجموعه «خداوند فقط نامه های عاشقانه را جواب می‌دهد» با حضور مترجم این مجموعه اصغر علی کرمی و منتقدانی چون بهمن بنی هاشمی، امید بیگدلی و مجتبی حدیدی برپا می شود.

در این مراسم شاعرانی چون علیرضا راهب، حسن اسدی شبدیز، سهیل محمودی، پرویز بیگی، امید چاوشی، محسن محمدی، آنا لمسو، محسن انشایی، الهه کاشانی، رویا ابراهیمی به شعرخوانی پرداخته و اجرا و کارشناسی محفل بر عهده مینا آقازاده است.

علاقمندان برای حضور در این مراسم می‌توانند روز دوشنبه 25 بهمن ماه از ساعت  18 – 16 به آدرس بلوار آیت اله کاشانی، بعد از پل ستاری، جنب شهر کتاب، خانه فرهنگ مشارکتی نور مراجعه کنند.

لازم به ذکر است که ورود برای عموم آزاد و رایگان است.

 

کد خبر: 209

منتشرشده در گزارش
صفحه1 از2

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد