انجمن های ادبی شناسنامه دار می‌شوند --------- فراخوان بزرگ جشنواره شعر شاهنامه منتشر شد---------- انتشار دکلمه ای از احسان افشاری ----------------- گزارش تصویری اختتامیه شعر انقلاب

نشست هم‌اندیشی انجمن‌های ادبی شهر تهران با حضور دبیران بیش از ۳۵ انجمن در بنیاد شعر و ادبیات داستانی برگزار شد.

 

بر اساس خبر رسیدده از بنیاد شعر و ادبیات داستنانی ایرانیان، در این جلسه که عصر یکشنبه ۲۸ مرداد با حضور مهدی قزلی رئیس کارگروه امور انجمن‌های ادبی، غلامرضا طریقی دبیر مجمع عمومی انجمن‌های ادبی کشور و ابراهیم اسماعیلی اراضی دبیر انجمن‌های ادبی شهر تهران برگزار شد، شاعرانی همچون عبدالجبار کاکایی، محمد سلمانی و فریبا یوسفی نیز حضور داشتند.

 

در ابتدای این برنامه، دبیر انجمن‌های ادبی شهر تهران که میزبان این نشست بود با تشریح گزارش روند ثبت و اعطای شناسه انجمن‌های شهر تهران گفت: خرسندیم که سومین نشست‌هم‌اندیشی انجمن‌های ادبی پس از استان‌های زنجان و خوزستان در تهران برگزار شد.

اسماعیلی اراضی افزود: بیش از ۶۰ انجمن ادبی در شهر تهران ثبت‌نام کرده‌اند که ۲۴ انجمن امروز شناسه برگ خود را دریافت می‌کنند. از این تعداد، ۱۶ انجمن در نخستین مجمع انجمن‌های ادبی کشور که اردیبهشت ماه در تهران برگزار شد شرکت کردند که امروز کمک هزینه مصوب کارگروه را دریافت خواهند کرد.

 

در ادامه این نشست، غلامرضا طریقی دبیر مجمع عمومی انجمن‌های ادبی کشور ضمن خوش‌آمدگویی به دبیران انجمن‌های ادبی تهران گفت: ساماندهی انجمن‌های ادبی محصول کارِ گروهی از کارشناسان حوزه شعر و داستان است که در قالب فعالیت بی‌وقفه منجر به تدوین سند جامع انجمن‌های ادبی شد که جا دارد از زحمات آنها تشکر کنم.

 

دبیر انجمن ادبی اردیبهشت گفت: در بحث ساماندهی انجمن‌های ادبی، با احترام به ادیبان و انجمن‌های ادبی پیشکسوت، هیچ تفاوتی بین انجمن‌های جدید و قدیم وجود ندارد و بنا داریم در مرحله نخست بر این مسیر حرکت کنیم که هر کس را ادعای فعالیت و انجمن‌داری دارد در دایره و دامنه انجمن‌های ادبی ببینیم، اما بدون تردید، استمرار همکاری بنیاد با انجمن‌ها به سطح  تاثیرگذاری و میزان خلق ایده‌های خلاقه است؛ پس هیچ‌گونه تبعیضی در حمایت از انجمن‌ها در کار نخواهد بود.

 

طریقی درباره حمایت از انجمن‌های ادبی گفت: علاوه بر اعطای جایزه نقدی به انجمن‌های ادبی که در دومین جایزه ملک‌الشعرای بهار برگزیده شده بودند، به همه انجمن‌هایی که در نخستین مجمع انجمن‌های ادبی کشور حضور داشتند مبلغ پنج میلیون ریال اهدا می‌شود و کسانی که برای این جشنواره طرح ارسال کرده‌اند، پنج میلیون ریال دیگر نیز دریافت می‌کنند.

 

مهدی قزلی، سخنران بعدی نشست هم‌اندیشی انجمن‌های ادبی تهران بود. رئیس کارگروه امور انجمن‌های ادبی با تشریح فرایند تشکیل نخستین مجمع انجمن‌های ادبی گفت: اجتماع انجمن‌های ادبی، ایجاد هویت جمعی و ایجاد شبکه ارتباطی بین انجمن‌ها، اتفاق مبارکی است که در عمر چهل‌ساله انقلاب و حتی پیش از آن بی‌سابقه است. تا پیش از این، انجمن‌های هنری و علمی دارای ساز و کاری بودند، ولی انجمن‌های ادبی به عنوان هویتی مستقل به رسمیت شناخته نمی‌شدند.

 

قزلی با توضیح روند نگارش سند جامع انجمن‌های ادبی گفت: از ابتدا در بنیاد شعر و ادبیات داستانی، به دنبال ایجاد هویت جمعی برای انجمن‌های ادبی بودیم که با حمایت مقام‌ عالی وزارت، جناب دکتر سید عباس صالحی و دکتر جوادی معاون محترم امور فرهنگی، توانستیم به این مهم دست پیدا کنیم. همه ماه رمضان سال گذشته، من و همکارانم در بنیاد شعر و ادبیات داستانی، از افطار تا سحر بحث و تبادل‌نظر داشتیم تا بالاخره توانستیم به یک سند و آئین‌نامه جامع برسیم که ثمره آن ردیف بودجه‌ای است که برای نخستین بار در تاریخ بودجه‌ریزی کشور به‌نام ادبیات و برای انجمن‌های ادبی در نظر گرفته شده است و به این دستاورد افتخار می‌کنم. هر چند این بودجه به دلایل موجود در زمینه ضرورت صرفه‌جویی اقتصادی تقلیل یافته، ولی این امتیاز را باید به فال نیک گرفت.

 

وی افزود: پس از برگزاری نخستین مجمع انجمن‌های ادبی کشور در ابتدای امسال شاهد هستیم که ارزش و جایگاه انجمن‌های ادبی بسیار ارتقا یافته و مدیرکل ارشاد استان‌ها در جلسات نشست انجمن‌های ادبی حضور پیدا می‌کنند و پیگیر وضعیت انجمن‌های ادبی هستند. موردی که طی یک ماه گذشته در استان‌هایی همچون زنجان و خوزستان شاهد بودیم. جا دارد از آقایان ساکی و پاکزاد دبیران انجمن‌های ادبی این استان‌ها تشکر کنم که در زمینه حضور اعضای کارگروه در جمع انجمن‌های ادبی را فراهم کرد.

 

 

مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان در بخش دیگری از صحبت‌هایش گفت: جناب آقای دکتر صالحی از ابتدای کار اصرار و تاکید داشتند که انجمن‌های ادبی با هویت مستقل فعالیت کنند و نگاهی مبتنی بر صدور مجوز هم وجود نداشته باشد. دلیل ایشان این بود که انجمن‌های ادبی، مجموعه‌های اجتماعی برخاسته از مردم هستند که قرار نیست وجود و هویتشان وابسته به مجوزهای دولتی باشد و سنگ‌ بنای ساماندهی بر استقلال انجمن‌هاست؛ این بدان معناست که انجمن‌های ادبی بدون شناسه نیز می‌توانند مانند سابق فعالیت داشته باشند. دلیل وجودی شناسه صرفاً شناسایی، ساماندهی و دریافت حمایت از دولت و حاکمیت است که این شناسایی در نهایت به ایجاد شبکه بین انجمن‌ها منجر می‌شود که باعث هم‌افزایی و ارتباطات چندسویه است.

 

قزلی در ادامه، مدیران ادارات کل ارشاد استان‌ها و شهرستان‌ها را خطاب قرار داد و گفت: تاکید می‌کنم که با نظر وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی، قرار نیست بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان و آئین‌نامه امور انجمن‌های ادبی بر مشکلات ادارات ارشاد بیافزاید، بلکه قرار است با همکاری یکدیگر، زمینه‌ای برای فعالیت دوستداران فرهنگ و ادبیات کشور ایجاد کنیم.

 

او در پایان گفت: همه ظرفیت‌های بنیاد شعر و ادبیات داستانی و پایگاه‌های آن همچون «پایگاه نقد شعر»، «پایگاه نقد داستان» و «مجله ادبی الف‌یا»، در خدمت انجمن‌های ادبی کشور است تا بتوانند از ظرفیت‌های موجود استفاده کنند.

 

عبدالجبار کاکایی شاعر و دبیر انجمن «عصر شعر و ترانه» در این نشست هم‌اندیشی با تقدیر از بنیاد شعر و ادبیات داستانی برای پایه‌گذاری مجمع انجمن‌های ادبی گفت: در زمانی که دبیر هشتمین جشنواره بین‌المللی شعر فجر بودم، یکی از دشواری‌های کار، ارتباط‌گیری با شاعران استان‌ها بود که پس از مرارت‌های بسیار به این نتیجه رسیدم که در برخی موارد، اختلافات عمیقی بین شاعران و دستگاه‌هایی اجرایی وجود دارد.

 

وی ادامه داد: ساماندهی انجمن‌های ادبی اتفاق بسیار خوبی است که کمترین تاثیر آن، تجمع ادیبان در شهرها و بحث و تبادل نظر است که در آینده‌ای نزدیک شاهد نتایج درخشان آن خواهیم بود.

 

دبیر انجمن ادبی عصر شعر و ترانه از تشکیل مجمع انجمن‌های ادبی به عنوان یکی از بهترین‌های اتفاقات حوزه ادبیات کشور یاد کرد و گفت: این رخداد موجب می‌شود بودجه انجمن‌های ادبی به دست نهادی برسد که در سایه توزیع عادلانه بین انجمن‌ها، به دنبال گسترش ادبیات خلاقه میان اهالی ادبیات و علاقمندان شعر و داستان باشد.

 

کاکایی در پایان صحبت‌های خود از انجمن‌های ادبی درخواست کرد قدر این فرصت طلایی را بدانند و با تلاش و همکاری بیش از پیش در جهت ارتقای فرهنگ و ادب کشور بکوشند.

 

در پایان نخستین نشست هم‌اندیشی انجمن‌های ادبی شهر تهران، انجمن‌هایی که مدارک خود را تکمیل کرده بودند، شناسه‌ خود را دریافت کردند و هدایایی نیز به انجمن‌های حاضر در نخستین مجمع انجمن‌های ادبی کشور تقدیم شد.

 

کد خبر: 968

منتشرشده در گزارش

در فاصله کمتر از دو هفته تا برگزاری اختتامیه هشتمین جایزه ادبی « پروین اعتصامی»، اولین گروه از نامزدهای بخش‌های پنج‌گانه این جایزه مشخص شد.

 

به نقل از روابط عمومی بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان، داوران بخش ادبیات کودک که آثار منتشر شده در حوزه ادبیات کودک و نوجوان طی سال‌های ۹۵ و ۹۶ را مورد بررسی و ارزیابی قرار داده‌اند، ۵ اثر را به عنوان نامزدهای نهایی این بخش به دبیرخانه معرفی کردند.


به ترتیب حروف الفبا، «خداحافظی در خیابان پاییز» سروده مریم اسلامی، «شاخ دماغی‌ها» نوشته سیده عذرا موسوی، «شب‌های بی‌ستاره» نوشته مرضیه نفری، «کاش یکی قصه‌اش را می‌گفت» نوشته شکوه قاسم‌نیا و «کلید کلید، دسته کلید» سروده اکرم کشایی نامزدهای این بخش هستند.


جواد محقق، سوسن طاقدیس و کمال شفیعی، داوری بخش ادبیات کودک این دوره از جایزه ادبی «پروین اعتصامی» را برعهده داشتند.

 

 

معرفی داوران بخش ادبیات کودک جایزه پروین:

جواد محقق
۱۳۳۳ - همدان
شاعر و روزنامه‌نگار

دبیری و عضویت در هیئت علمی دوره‌های مختلف جشنواره بین‌المللی شعر فجر را در کارنامه دارد. از دیگر سوابق او در حوزه ادبیات کودک و نوجوان می‌توان به سردبیری ماهنامه رشد معلّم به مدّت ۱۳ سال، مسئولیت صفحات شعر مجله «کیهان بچّه‌ها»، عضویت در شورای طرح و برنامه خانه روزنامه‌نگاران جوان، عضویت در شورای طرح و برنامه «گنبد کبود» نخستین روزنامه نوجوانان ایران، عضویت در شورای شعر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، و دبیری علمی بیش از ۱۰ جشنواره ملّی در حوزه شعر، داستان، کتاب و مطبوعات اشاره کرد.
از جمله آثار مهم او در حوزه کودک و نوجوان می‌توان از قصه مرد بزرگ پاپتی(۱۳۵۶)، مثل من به انتظار(۱۳۷۴)، در خانه ما(۱۳۸۱)، خواب خوب(۱۳۸۱)، دوغ و دروغ(۱۳۸۶)، معلمان خوب من(۱۳۷۹)، دوغ و دروغ(۱۳۸۶)، آن بهار مهربان(۱۳۸۰)، باران بهانه بود(۱۳۸۶) و... نام برد.

 

 

سوسن طاقدیس
۱۳۳۸ - شیراز
داستان‌نویس کودک و نوجوان

سوسن طاقدیس عضویت در هیئت علمی جشنواره پروین اعتصامی را در دوره‌های گذشته در کارنامه دارد. سال ۱۳۸۶ موفق شد برای کتاب «قدم یازدهم» جایزه کتاب سال را دریافت کند. لوح تقدیر دانشگاه الزهرا برای مجموعه فعالیت هنری، لوح سپاس از مرکز امور مشارکت زنان ریاست جمهوری سال ۱۳۷۹، و جایزه پروین اعتصامی برای کتاب «قدم یازدهم» در سال ۱۳۸۵ از دیگر جوایز اوست.

فعالیت داستان نویسی حرفه ای خود را با نوشتن داستان «بابای من دزد بود» در کیهان بچه‌ها آغاز کرد. او آثار متعددی در حوزه ادبیات کودک و نوجوان به بازار نشر ارائه داده است که «قدم یازدهم»، «زرافه من آبی است»، «پشت آن دیوار آبی»، «هزار سال نگاه»، «تو هم آن سرخی را می‌بینی»، «دخترک و فرشته‌اش»، «بزغاله‌های سبز»، «یکی بود» و «جوراب سوراخ» تعدادی از آن‌هاست.

 

 

کمال شفیعی
۱۳۴۷ - اسدآباد
شاعر کودک و نوجوان

کارشناس ارشد روانشناسی بالینی است.

کمال شفیعی چندین مجموعه شعر دارد و تاکنون بیش از ۱۵ کتاب از او منتشر شده است. از جمله آثارش می‌توان به «گوزنهای پا به ماه»، «چتری از پرنده»، «ابرها مسافرند»، «مورچه‌های پاپتی» و «هر گلابی یک چراغ» اشاره کرد.

 

کد خبر: 946

منتشرشده در گزارش
بنیاد شعر و ادبیات داستانی در فراخوانی، مخاطبان ادبیات را به همسفری با شاعران و نویسندگان سرشناس کشورمان دعوت کرد.
 
 
به نقل از روابط عمومی بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان، برای سومین سال پیاپی، برنامه «پیاده تا دریا» برای همسفری اهالی و دوستداران ادبیات از ششم تا هشتم تیرماه برگزار خواهد شد و علاقه‌مندان می‌توانند در این سفر با محمدرضا بایرامی، شهریار عباسی، ابراهیم زاهدی‌مطلق، حامد عسکری و ... همراه شوند.
 

این سفر پیاده از «دشت لار» در دماوند آغاز می‌شود و با گذر از ییلاق زیبای «کجور»، در ساحل دریای خزر به پایان می‌رسد.


بر اساس این گزارش، هزینه حضور در برنامه «پیاده تا دریا» ۱۵۰ هزار تومان است و علاقه‌مندان برای هم‌سفری با چهره‌های ادبی این برنامه می‌توانند تا 30 خرداد از طریق تماس با شماره تلفن 88300806 داخلی 208 یا ارسال مشخصات فردی و اطلاعات تماس به پست الکترونیکیاین آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید نام‌نویسی کنند.


اسامی نهایی از بین ثبت‌نام‌شدگان انتخاب خواهد شد.
 
کد خبر: 921
منتشرشده در گزارش
در پی برگزاری انتخابات نخستین مجمع عمومی انجمن‌های ادبی ایران و انتخاب غلامرضا طریقی به‌عنوان نخستین دبیر این مجمع، معاون امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، این شاعر را به عضویت در کارگروه اجرای آیین‌نامه امور انجمن‌های ادبی منصوب کرد.
 
 
 به نقل از روابط عمومی بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان، در بخشی از این حکم خطاب به غلامرضا طریقی آمده است:


«با توجه به انتخاب شما در مراسم انتخاب دبیر مجمع انجمن‌های ادبی و با در نظر گرفتن پیشینه ارزشمند و اندوخته‌های ارزنده ادبی و فرهنگی حضرتعالی در جهان ادبیات ایرانی و انجمن‌های ادبی ایرانی به موجب این حکم، به عنوان «عضو کارگروه اجرای آیین‌نامه امور انجمن‌های ادبی» تا برگزاری مجمع بعدی و انتخاب دبیر جدید منصوب می‌شوید.جای خرسندی است بر پایه آئین‌نامه امور انجمن‌های ادبی و با در نظر گرفتن اصل تسریع و تسهیل اعتلا و درخشش انجمن‌های ادبی و ایرانی را موجب شوید.»

 
گفتنی است، بر اساس «آئین‌نامه امور انجمن‌های ادبی»، اعضای این کارگروه که برای مدت دو سال انتخاب می‌شوند، شامل مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان به عنوان رئیس کارگروه، معاون مدیرعامل بنیاد در امور فرهنگی و انجمن‌های ادبی، دبیر هیأت رسیدگی به امور مراکز فرهنگی وزارت ارشاد، سه نفر از صاحب‌نظران و فعالان انجمن‌های ادبی و دبیرِ«خانه انجمن‌های ادبی ایرانیان» است.
 
 
کد خبر: 913
منتشرشده در گزارش

بنیاد شعر و ادبیات داستانی فراخوان هشتمین جایزۀ ادبی پروین­ اعتصامی را منتشر کرد.

 

در فراخوان این جایزه آمده است هشتمین دوره جایزه ادبی پروین اعتصامی با هدف بزرگداشت مقام و شخصیت شاعر نامدار ایران  پروین اعتصامی، رشد و اعتلای خلاقیت‌ها و آفرینش­های ادبی بانوان، معرفی چهره‌های شاخص زنان ادیب و پژوهنده وتقدیراز زنان درعرصه زبان و ادب فارسی از سوی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تابستان سال جاری برگزار خواهد شد؛  از این رو از تمامی زنان اهل قلم، شاعران، نویسندگان، مترجمان، منتقدان و پژوهشگرانی که آثارشان برای نخستین بار در سال­های ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ منتشر شده دعوت می‌­شود تا دو نسخه از آثار خود را به دبیرخانه­ جایزه ارسال نمایند.

 

بر اساس این فراخوانحوزۀ مورد ارزیابی هیئت داوران کتاب­های تألیفی و ترجمه­ای زنان است که به زبان فارسی منتشرشده و موضوعات آن عبارتند از:

 

۱. شعر

۲. ادبیات داستانی (داستان بلند، داستان کوتاه)   

۳. ادبیات نمایشی (نمایشنامه)

۴. پژوهشهای ادبی (نقد و پژوهش و مجموعه مقالات ادبی که به صورت یک کتاب منتشر شده باشد.)

۵. ادبیات کودکان  (داستان و شعر کودک و نوجوان)

۶. ترجمه (آثاری که در حوزه­های پنج­گانه فوق از زبان دیگری به فارسی ترجمه شده باشد.)

 

این فراخوان مهلت ارسال آثار را بیستم خرداد ۱۳۹۷ اعلام کرده و بیان داشته که آثار باید به نشانی تهران، خیابان کریمخان، خیابان سنایی، کوچه اعرابی (۵)، پلاک ۶، بنیاد شعر و ادبیات داستانی ارسال شود.

 

کد خبر: 912

 

منتشرشده در گزارش

مدیر عامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی خواستار ایجاد موزه محمد رضا شفیعی کدکنی در خانه امین‌الاسلامی‌های نیشابور شد.

 

مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی عصر جمعه 28 اردیبهشت در مراسم بزرگداشت روز ملی حکیم عمرخیام نیشابوری حضور یاف و با یادآوری آوازه شهر نیشابور گفت: ما ایرانیان در دنیا به فرهنگ و هنر و ادبیات شهره هستیم و هر کدام از شهرهایمان به نامی معروف است. در این بین، شهر زیبای نیشابور را به عطار و خیام می‎‌شناند؛ یعنی نیشابور هم مثل شیراز با هویت ادبی شناخته می‌شود. شهری که جنگ و ویرانی‌های بسیاری را به خود دیده است که نمونه بارز آن لشگرکشی‌های مغولان بوده، ولی هربار ققنوس‌وار سرزنده‌ و سرفرازتر از قبل، ساخته شده است.

 

وی با تاکید بر اینکه تا بحال آنچنان که شایسته است به بزرگان این شهر پرداخته نشده است گفت: نام نیشابور، عطار، خیام در جهان نامی آشناست. در این بین، خیام را بیشتر به رباعی‌هایش می‌شناسند تا موفقیت‌های بی‌نظیرش در کشف و حل مسائل ریاضی و ستاره‌شناسی. از طرفی خیام و رباعیاتش در آثار بزرگ کلاسیک جهان جایگاه ویژه ای دارد و شخصیت‌های بزرگ ادبیات جهان در وصف خیام، سخن گفته‌اند. چیزی که ما ایرانیان کمتر به آن پرداخته‌ایم.

 

مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی در ادامه صحبت‌هایش دو پیشنهاد مطرح کرد و گفت: امروز شایسته است نیشابور به جوهره هویتی خودش یعنی ادبیات بازگردد و چون ظرفیت آن را دارد که تبدیل به قطب ادبیات عرفانی و حکمی ایران و جهان شود، با تاسیس دانشکده بین‌المللی ادبیات و کتابخانه‌های مجهز زبان فارسی، میزبان فارسی‌پژوهان جهان در این شهر باشیم.

 

وی ادامه داد: خانه امین‌الاسلامی‌های نیشابور ظرفیت آن را دارد تا تبدیل به موزه استاد شفیعی کدکنی شود تا هر چه بیشتر شخصیت علمی این مرد بزرگ را بشناسیم.

 

یادآور می‌شود، روز 28 اردیبهشت به نام حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به خیام، فیلسوف، ریاضیدان، منجم و شاعر، روز بزرگداشت «خیام» نامگذاری شده است.

 

کد خبر: 903

منتشرشده در گزارش

اولین مجمع انجمن‌های ادبی کشور و اختتامیه دومین جایزه ملک‌الشعرای بهار، در مجتمع فرهنگی آدینه برگزار شد.

 

به نقل از روابط عمومی بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان، در این مجمع که با حضور سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، برگزار شد، محسن جوادی معاون امور فرهنگی وزارت ارشاد، اعضای هیات موسس انجمن‌های ادبی، کارگروه اعطای شناسه انجمن‌های ادبی و برخی از چهره‌های فرهنگ و ادبیات کشور حضور داشتند.

 

در ابتدای این مراسم که با حضور دبیران و نمایندگان بیش از ۳۰۰ انجمن ادبی کشور برگزار شد، غلامرضا طریقی با کسب بیشترین آرا به عنوان دبیر «مجمع انجمن‌های ادبی» انتخاب شد.

 

در بخش دیگر، سیدعباس صالحی با حضور در جمعِ دبیران انجمن‌های ادبی، پای حرف‍‌ها، دغدغه‌ها و مشکلات آنان نشست و قول‌هایی برای رفع مشکلات و بهبود شرایط موجود داد.

 

در پایان این برنامه، از ۱۳ انجمن ادبی که گزارش فعالیت‌ها و طرح‌ها اجرایی خود را برای دبیرخانه دومین جشنواره انجمن‌های ادبی ارسال کرده‌ بودند، با اهدای نشان ملک‌الشعرای بهار، لوح تقدیر و جایزه نقدی تقدیر شد.

 

کد خبر: 894

منتشرشده در گزارش

با ابلاغ‌ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، مسئولیت شناسایی، سامان‌دهی و متشکل‌سازی انجمن‌های ‌ادبی سراسر کشور به بنیاد شعر و ادبیات داستانی واگذار شد.

 

در این ابلاغیه که به همراه «آیین‌نامه امور انجمن‌های ادبی» به مدیران ادارات‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی ارسال شده است، به معاون امور فرهنگی وزارت ارشاد و بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان ماموریت داده شده، با رویکرد مشارکت‌های بخش‌های غیردولتی در توسعه ادبیات خلاقه، انجمن‌های ادبی سراسر کشور شناسایی، ثبت و ساماندهی شوند.

 

در ادامه، اظهار امیدواری شده که این اتفاق، راهگشای مشارکت و فعالیت هرچه بهتر انجمن‌های ادبی در بالندگی فرهنگ و ادبیات کشور شود.

 

 از ادارات کل ارشاد استان‌ها نیز خواسته شده تا برای شناسایی انجمن‌های ادبی با بنیاد همکاری کنند.

 

بر اساس این خبر، انجمن‌های ادبی در صورت دارابودن شرایط آیین‌نامه، در «سامانه جامع امور انجمن‌های ادبی» ثبت‌نام نموده و شناسه دریافت می‌کنند.

 

این گزارش می‌افزاید، پس از برگزاری «نخستین مجمع انجمن‌های ادبی» و انتخاب دبیر، «خانه انجمن‌های ادبی ایرانیان» آغاز به کار خواهد کرد.

 

 علاقمندان و انجمن‌های فعال ادبی سراسر کشور می‌توانند برای اطلاع از شرایط، مطالعه آیین‌نامه و نام‌نویسی انجمن‌ ادبی، به سامانه اینترنتی hlclubs.ir  مراجعه نمایند.

 

یادآوری می‌شود صبح چهارشنبه ۲۲ فروردین با حضور دکتر محسن جوادی معاون امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، از پوستر دومین جشنواره انجمن‌های ادبی (جایزه ملک‌الشعرای بهار) رونمایی شد.

 

کد خبر: 869

منتشرشده در گزارش

نشست بررسی پیشینه ادبیات آهنگین با تکیه بر آثار و جایگاه عارف قزوینی برگزار شد.

 

نشست بررسی پیشینه ادبیات آهنگین در یکشنبه‌های شعر، در تالار جلال آل‌احمد این بنیاد و با حضور و سخنرانی ابراهیم اسماعیلی‌اراضی، شاعر و دبیر این نشست که با عنوان فرعی «میراث» برپا بود، اسماعیل امینی، شاعر و مهران مهرنیا، نواساز و موسیقیدان برگزار شد.

 

آغازگر این نشست، اسماعیلی‌اراضی بود. او کلام خود را این‌گونه آغاز کرد که عمده مباحث مربوط به عارف قزوینی در محافل مختلف تکراری هستند. وی سپس در شرح مختصری از عارف قزوینی گفت: ابوالقاسم عارف قزوینی در سال ١٢٥٩ در قزوین متولد شد. وی فرزند ملاهادی وکیل بود و در سال ١٣١٢ در ٥٣ سالگی در همدان درگذشت. محل زندگی او در دوره اوج فعالیتش در تهران بود ولی سال‌های آخر عمر خودش را در همدان گذراند.

 

شاعر مجموعه «غزل‌مزل» ادامه داد: عارف صرف و نحو عربی را در قزوین آموخت و خط شکسته و نستعلیق را به خوبی می‌نوشت. موسیقی را نزد حاج صادق خرازی فراگرفت و مدتی را به اصرار پدر پای منبر میرزا حسن واعظ به روضه‌خوانی پرداخت تا اینکه پس از مرگ پدر عمامه از سر باز و ترک روضه‌خوانی کرد.

 

او همچنین با بیان روند ادامه زندگی عارف قزوینی، تصنیف‌سرایی عارف را مرتبط با شکست وی در تجربه ازدواجش دانست و گفت: عارف بعد از بازگشت به تهران، بعد از تجربه تلخ شکست در ازدواج به دلیل داشتن صدایی خوش با شاهزادگان قاجار رابطه دوستی برقرار کرد. حتی مظفرالدین شاه از وی خواست تا در ردیف فراش خلوت‌ها قرار بگیرد که عارف آن را نپذیرفت و به قزوین بازگشت. عارف در ٢٣ سالگی که زمزمه‌های مشروطیت بلند شده بود، تصنیف‌های ملی و میهنی بیشتری سرود و نوشت.

 

این شاعر ادامه داد: عارف در سال‌های آخرین عمر خود و در مهاجرت به بروجرد و همدان، با مشکلات زیادی مواجه و در نهایت در همین مهاجرت به بیماری سختی مبتلا شد و از دنیا رفت.

 

او همچنین با بیان اینکه عارف، هم چند جمله بسیار معروف در خصوص اجتماعی که در آن زیست می‌کرد و هم درباره زندگی خودش دارد، گفت: از جمله آنها می‌توان به این جمله اشاره کرد؛ «وقتی شروع به ساختن سرود و تصنیف‌های ملی کردم، مردم خیال می‌کردند تصنیف برای ... درباری یا ببری خان، گربه شاه شهید است.» چون تا آن دوره چیزی که برای موسیقی در دربار مرسوم بوده، برای همین موضوعاتی بود که عارف به آنها اشاره کرده است. اما عارف برای اولین بار کنسرت‌های پرشوری را در تهران برگزار کرد که تأثیرات ادبی و هنری و فرهنگی و اجتماعی فراوانی در پی داشت.

 

این ترانه‌سرا در پایان سخنان خود با اشاره به گفته محققان خاطرنشان کرد: عارف ٢٥ ترانه و چند مارش ساخت و علاوه بر تصنیف‌سرایی، در انواع سبک‌ها شعر سرود.

 

اسماعیل امینی، شاعر و طنزپرداز، یکی از دو سخنران اصلی این نشست بود که با اشاره به وجود اطلاعات بسیار درباره هنرمندان و شخصیت‌های شهیر کشورمان گفت: در قبال بزرگان خود دو جور نگاه می‌توانیم داشته باشیم؛ اول اینکه به حالت مرسوم حرف‌های ایده‌آلیستی بگوییم؛ حرف‌هایی که نه اعتبار تحلیلی دارند و نه راهی را به روی کسی باز می‌کنند. دیگر اینکه از منظر خودمان نگاه کنیم که این منظر برای اهل منظر راهگشاست. بر اساس این منظر، هنرمندان بزرگ به مجادلات نظری و به تناقض‌هایی که در مباحث نظری هنر مطرح می‌شود، با رفتارشان و با آثارشان پاسخ می‌دهند.

 

او افزود: فرض کنید یکی از پرسش‌ها این باشد که یک اثر سفارشی، ارزش هنری دارد یا ندارد؟ آیا اثر هنری که تابع وقایع روز باشد و به موضوعات بپردازد، ماندگاری دارد یا ندارد؟ یا بحث‌هایی در جلسات ادبی مطرح می‌شود و برخی با قاطعیت ساده‌لوحانه طرح می‌کنند که زبان شعر باید زبان یکپارچه باشد. در حالی که همه آثار ماندگار هنرمندان بزرگ ما از همه اجزای زبانی استفاده کرده‌اند، این موضوع در باره عارف هم صدق می‌کند.

 

این شاعر ادامه داد: هنرمند بر اساس تئوری‌ها و نظریه‌های ادبی به خلق اثر نمی‌پردازد و هیچگاه هنرِ مورد پسندِ منتقد نمی‌آفریند. او اثر را برمبنای ذوق و استعداد و توانمندی خودش و در لحظه می‌آفریند و کاری ندارد به اینکه زبان اثرش پیوسته است یا ناپیوسته. آدم‌های متوسط و معمولی دربند این مسائل و نظرات هستند. از این منظر می‌توانیم درباره بزرگان خود سخن بگوییم؛ اینکه هر کدام از آنها به کدام یک از پرسش‌های ممکن از نظریه‌های ادبی و هنری پاسخ دادند و کدام معضل و تضاد را باز کردند.

 

امینی همچنین گفت: وقتی در مقام مطالعه آثار بزرگان عرصه ادبیات و هنر قرار می‌گیریم، می‌بینیم که او توانسته با اثرش جواب سئوال‌ها و اختلافات معلمان ادبی و بچه‌های محافل و نظریه‌پردازان را بدهد.

 

نویسنده کتاب «تبسم‌ دوست» در ادامه درباره وجه شاعر بودن و یا موسیقیدان بودن عارف بیان کرد: تصوری در فرهنگ ما هست که شعر، برترین هنر است؛ با اینکه خود من شاعر هستم؛ اما با این تصور مخالفم. شعر هم هنری است مانند دیگر هنرها. دیگر اینکه شعر گفتن در اساس رازآمیز است و همیشه این وهم بوده است که شعر از جای دیگری آمده است و حتی خود شاعران هم به آن دامن می‌زنند و شعر را پدیده‌ای آسمانی می‌دانند.

 

امینی افزود: اینکه شعر، الهام آسمانی است، گزاره‌ای علمی نیست که بتوان کمیت و یا کیفیت آن را سنجید؛ اما شاعر بر اساس همین اوهام، شعرسرایی را برتر از ساخت تصنیف می‌داند؛ چون شعر را آسمانی می‌خواند و تصنیف را اقدامی تحت کنترل آدمی.

 

وی ادامه داد: درباره عارف باید گفت که کار شعری او از جایی شروع می‌شود که خیلی جای مهمی نیست. تکرار حرف‌های ذهنی گذشتگان درباره یک معشوقه موهوم (که در هزار سال شعر فارسی شبیه به یکدیگر هستند) بوده که در شعر آن روزگار هم باب بوده است.

 

 

 

این شاعر با تأکید بر اینکه در آغاز، شعر همه بزرگان مانند هم هستند و در آنها سخنانی درباره معشوق تکرار می‌شود، گفت: برخی در همان وضعیت می‌مانند و تا آخر شاعری در همان محدوده می‌روند. برخی اما به سوی دیگری می‌روند که حتماً هم دلیلی بر موفق بودن نیست؛ اما شعر عارف چنانچه در ترانه و تصنیفش دیده می‌شود، در این جای دیگر رفتن، پیوستن با زندگی است. شاید زندگی سیاسی عارف پررنگ‌تر دیده می‌شود؛ اما در شعر عاشقانه‌اش به معشوقی می‌رسد که مصداق دارد. در بازگویی داستان‌های شاهنامه هم به مصادیقی همچون کلنل پسیان و حیدرخان عمواوغلی و ... و حتی به کابینه سیدضیاء می‌رسد.

 

امینی با گفتن اینکه مسیر حرکت از سوی کلیات، دنیای اساطیر و ذهنیات به سمت عینیات و مصادیق، مسیر کار همه هنرمندان و شاعران بزرگ است تا به جایی برسند که زندگی را با عینیات پیوند دهند، تأکید کرد: به همین دلیل خیلی تفاوت بین شعرها و تصنیف‌ها و موسیقی عارف وجود ندارد و همه آنها حاصل تجربه‌های او در زندگی است.

 

مهران مهرنیا، آهنگساز و موسیقیدان هم در سخنرانی خود در این نشست گفت: نمی‌شود از عارف قزوینی سخن گفت، ولی به کنش‌های اجتماعی او نپرداخت؛ زیرا وجه مهمی از حضور هنری عارف، اجتماعی بود.

 

وی ادامه داد: از نظر وجه موسیقایی عارف باید بگویم که گاهی در حق هنرمندان متقدم جفا می‌کنیم؛ با فرمول‌هایی که ساخته می‌شود، اثر را به گونه‌ای که دوست داریم، بازنویسی و اجرا می‌کنیم و حتی در برخی موارد نمی‌دانیم که چرا اینگونه می‌شود. در تصنیف‌های عارف این وضعیت مشاهده می‌شود و ما خود را بیشتر از عارف محق می‌دانیم تا آثار او را آن‌طور که دوست داریم بنویسیم و اجرا کنیم. علاوه بر اینکه کپی‌رایت را رعایت نکرده‌ایم، معلوم نیست با چه زیبایی‌شناسی این تغییرات را اعمال می‌کنیم.

 

این مدرس تار و سه‌تار و تاریخ موسیقی افزود: یک تقابل بین شعر و موسیقی وجود دارد؛ مبنی بر اینکه در ابتدا کدام خلق می‌شوند که در نهایت یک تصنیف نوشته شود. یک نظریه هست که شعر باید اصل قرار بگیرد و درست اجرا شود و یک نظریه دیگر هم می‌گوید که ملودی اولویت دارد و در تصنیف، ملودی، اصل است.

 

او در بخش دیگری از سخنانش در بیان وجوه شخصیتی عارف در برهه‌های زمانی مختلف گفت: عارف در دوره‌ بسیار مهمی رشد هنری خود را شروع کرد؛ در آستانه مشروطه و سال‌های بعد از مشروطیت. تحولات تاریخی و اجتماعی در ایران در آن دوره با سرعت و ریتم بسیار بالایی رخ می‌داد و همزمان، سنت موسیقی ردیف دستگاهی در مرکز ایران به شدت ترویج‌ می‌شد و میرزاهای موسیقی (عبدالله، درویش قلی و ...) فعالیت داشتند و عارف هم در آن سنت حضور داشت.

 

این آهنگساز همچنین با اظهار اینکه در آن ایام، جریان ادبی غالب از فرانسه وارد کشور شد و فعالان ادبی و هنری شروع به داستان‌گویی در قالب‌های مختلف کردند و به روایت موسیقایی قصه و داستان پرداختند، گفت: پیش از آن در موسیقی، فقط روایت تغزلی وجود داشت. عارف هم در این میان قرار داشت. او، هم می‌خواست سنت موسیقی حفظ شود و هم اینکه به مدرنیته اهمیت می‌داد و در آثارش به این موضوع می‌پرداخت.

 

لازم به ذکر است که این نشست روز یکشنبه 15 مرداد ماه در بنیاد شعر و ادبیات داستانی برگزار شد.

نشست بررسی پیشینه ادبیات آهنگین با تکیه بر أثار عارف قزوینی، با پرسش و پاسخ میان اسماعیلی‌اراضی، اسماعیل امینی و مهران مهرنیا و شرکت‌کنندگان در نشست پایان یافت.

 

کد خبر: 598

منتشرشده در گزارش

مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی گفت: به جای آن‌که جنگ‌ها را از منابع بیگانه روایت کنیم، نویسندگان را به سوریه، عراق و یمن ببریم تا آنها راوی مقاومت مردم این کشورها باشند. نویسندگان ما ۲۰ سال دیر به بوسنی رفتند؛ اما امیدوارم دیر به سوریه و یمن نرویم.

 

بر اساس خبر رسیده از بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان، نشست «۱۷ دقیقه حرف حساب» با حضور نویسندگان ایرانی در راهپیمایی «مارش‌میرا» برگزار شد و طی آن مهدی قزلی، مدیرعامل این بنیاد و یکی از نویسندگان حاضر در راهپیمایی اخیر «مارش‌میرا»، قصه بوسنی را قصه فراموشی‌ها خطاب کرد.

 

او حضور نویسندگان ایرانی در آیین بزرگداشت یاد و خاطره قربانیان نسل‌کشی سربرنیتسا در جریان جنگ بالکان را همانند ضربه دانست که سرانجام، شیشه فراموشی را فرو خواهد ریخت.

 

قزلی خطاب به مسئولان کشور گفت: به گفته مرتضی سرهنگی، نویسنده حوزه دفاع مقدس، تاریخ جنگ را کسانی تعیین می‌کنند که در نهایت آن را روایت کرده باشند. از همین رو به جای آن که از منابع بیگانه جنگ‌های منطقه را روایت کنیم، اجازه دهند که نویسندگان را به سوریه، عراق و یمن ببریم تا آنها راوی مقاومت مردم این کشورها باشند.

 

قزلی خاطرنشان کرد: نویسندگان کشورمان ۲۰ سال دیر به بوسنی رفتند. امیدوارم پای آنها با کم‌ترین فاصله از جنگ به سوریه و یمن برسد و دیر به این مناطق جنگی نرویم.

 

حجت‌الاسلام والمسلمین سیدابوالحسن نواب، رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب و پژوهشگر حوزه بالکان، نیز در سخنرانی خود در نشست «۱۷ دقیقه حرف حساب» که با حضور نویسندگان ایرانی حاضر در راهپیمایی «مارش‌میرا» برگزار شد، گفت: بوسنی از جنگ جهانی اول زخم دارد؛ همان زمان که ولیعهد اتریش بر روی پل مقابل کتابخانه خسرو غازی‌بیگ ترور و به بهانه آن، جنگ جهانی آغاز شد. در حقیقت، بوسنی سه بار در قرن بیستم و در جریان جنگ‌های جهانی اول و دوم و جنگ بالکان، ویران شد و زخم خورد.

 

 

او با اشاره به اینکه حتی بعد از گذشت ۲۰ سال از واقعه کشتار سربرنیتسا هنرمندان با شرکت در راهپیمایی مارش‌میرا به این موضوع وارد شده‌اند، گفت: برای هنر، ورود در هر زمانی دیر نیست. هنر با ورود خود و با استفاده از شعر و داستان و فیلم، می‌تواند این وقایع را به نسل‌های بعدی انتقال دهد.

 

همچنین محسن رضوانی، شاعر و نویسنده، اظهار کرد: در ۱۶ آذر سال ۱۳۳۲ سه دانشجوی ایرانی را مقابل پای معاون رئیس جمهور آمریکا به شهادت رساندند که دکتر شریعتی سال‌ها بعد، از آنها با تعبیر سه آذر اهورایی یاد کرد. خون این سه دانشجو خیلی برکت داشت و سند جنایت آمریکا شد. سه آذر اهورایی هم که در بوسنی تقدیم اسلام کردیم، خون‌هایی بسیار بابرکت داشتند.

 

او افزود: مسأله بوسنی هم سند خیلی روشنی است بر چند موضوع دیگر. اول اینکه مردم جهان، مسلمانان را متهم به خشونت نکنند؛ حافظه تاریخی خود را تقویت کنند و بدانند که استفاده از بمب‌های اتمی، راه‌اندازی جنگ‌های جهانی اول و دوم، نسل‌کشی و برده‌داری‌، کشتار سرخپوستان و ... بدون حضور مسلمانان انجام شده است. پس مسأله بوسنی یک روش برای مواجهه با غربی‌ها برای تبرئه مسلمانان از خشونت است.

 

 

حامد عسکری، شاعر و ترانه‌سرا، نیز با بیان اینکه سفر به بوسنی برای شرکت در راهپیمایی بزرگداشت قربانیان سربرنیتسا ذهنیت من درباره این کشور را عوض کرد، گفت: معتقدم ابرمفهوم‌های بیشتری برای گره زدن محکم‌تر ارتباط ما با بوسنی است. در کاروانسرای ۳۰۰ ساله بوسنی، رباعیات خیام به چشم می‌خورد. در بوسنی شرحی بر حافظ نوشته شده و اشتراکات واژگانی بسیار داریم که همه اینها نشان از خواهر ـ برادری فرهنگی بسیار عمیق ما دارد.

 

این شاعر در بخش دیگری از سخنانش گفت: سفر به بوسنی سبب آگاهی من نسبت به وقایع این کشور شده و وادارم می‌کند که مطالعاتم درباره واقعه جنگ بالکان را افزایش دهم. خودم را مدیون خواهران و برادران بوسنیایی می‌دانم و تلاش می‌کنم صدای مظلومیت این عزیزان را با هنر گره بزنم و منتشر کنم.

 

در بخش دیگری از این نشست، مریم برادران، نویسنده کتاب «ر» (زندگینامه شهید رسول حیدری، از شهدای ایرانی جنگ بوسنی)، نیز با نمایش ۱۱ تصویر از راهپیمایی مارش‌میرا، ۱۱ روایت مستند و داستان‌گونه خود در ارتباط با این تصاویر را خواند.

 

 

لازم به ذکر است که نشست «۱۷ دقیقه حرف حساب» بنیاد شعر و ادبیات داستانی، روز یکشنبه اول مرداد با حضور نویسندگان و شاعران شرکت‌کننده در راهپیمایی «مارش‌میرا» و تعدادی از اهل قلم و اندیشه در تالار جلال آل‌احمد این بنیاد برگزار شد.

 

کد خبر: 583

 

منتشرشده در گزارش
صفحه1 از3

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد