انجمن های ادبی شناسنامه دار می‌شوند --------- فراخوان بزرگ جشنواره شعر شاهنامه منتشر شد---------- انتشار دکلمه ای از احسان افشاری ----------------- گزارش تصویری اختتامیه شعر انقلاب

بهروز ایمانی  به مناسبت بیستم بهمن‌ماه سالگرد تولد مهرداد اوستا یادداشتی نوشته و آن را در اختیار رسانه ها قرار داده است:

 

وی در کتاب «مهر و آتش» مهرداد اوستا درباره این شاعر و پژوهشگر فقید می‌نویسد: 

 

محمدرضا رحمانی یاراحمدی، که به نام شعری خود، «مهرداد اوستا» شهرت یافت، به سال ۱۳۰۸ هجری شمسی در بروجردمتولد شد. در ده‌سالگی، شعری سرود که مورد تشویق قرار گرفت. پس از پایان دوره ابتدایی،  به تهران آمد و در یکی از دبیرستان‌های شبانه به تحصیل پرداخت. پس از آن وارد دانشگاه شد. به علت سابقه طلبگی و اطلاع از ادبیات عرب، به‌ویژه صرف و نحو، در دانشکده به «رضا نحوی» شهرت یافت. در کلاس استاد بدیع‌الزمان فروزانفر، مورد احترام بود. به جز ادبیات فارسی و عربی، از ادبیات جهانی و فرهنگ ادبی و فلسفی هند نیز اطلاع داشت. نوشتن مقاله و کارهای تحقیقی را از همان سنین جوانی آغاز کرد و به تصحیح «دیوان سلمان ساوجی» دست زد و «از کاروان رفته» را منتشر کرد. شعر استاد از همان سال‌ها مورد توجه استادان و صاحب‌نظران قرار گرفت و سیدعبدالحمید خلخالی، مولف «تذکره شعرای معاصر ایران»، که به سال ۱۳۳۷ در تهران انتشار یافت، شرح حال او را درج کرد.

 

 

اوستا در کنار سرودن و نوشتن و تحقیق و تألیف و تدریس از  مسائل اجتماعی و سیاسی و دینی و مردمی غافل نبود، بلکه یکی از امتیازهای او توجه عمیق نسبت به مسائل انسانی و جریان‌های اجتماعی و سیاسی و آگاهی در این‌باره بود و به دلیل همین آگاهی و تعهدی که داشت به کسانی و جریان‌هایی پشت کرد و اصالت خویش را به شهرتی از آن‌گونه سودا نکرد.

 

یکی دیگر از امتیازهای او، مطالعات پردامنه او - به جز فرهنگ اسلامی - در فرهنگ‌ها و معارف مختلف بود، از شرقی و غربی، و حافظه‌ای که به او امکان می‌داد تا از این همه اندوخته سود جوید و آن‌ها را به موقع به کار برد و در شنونده سخن خود یا خواننده آثارش، زمینه آگاهی‌هایی لازم در آن موضوع را پدید آورد. استاد اوستا از عمق پاره‌ای از مسائل «سیاسی-فرهنگی» که به وسیله استعمار و ایادی آن - از داخل و خارج - در ایران رواج داده شد، آگاه بود و به علل بسیاری از آن‌ها و دست‌های خائنی که در کار بودند، پی برده بود. همچنین از رفتار استعمارگران با ملت‌های مظلوم - اسلامی و غیراسلامی - خبر داشت و نسبت به آن‌ها به صورتی عمیق، دردمند و حساس بود، که در آثار منظوم و منثور وی نمایان است. او به‌حق، انسان زمانه خود و شاعر زمانه خود و هنرمند زمانه خود و به مناسبت‌ها، با بیان ویژه خویش، از حقایق سیاسی و تزویرهای فرهنگی، پرده برمی‌داشت، و چون از ارزش‌های پرصلابت اسلامی، آگاه و به آن‌ها معتقد و متکی بود، به بسیاری از دام‌ها درنیفتاد و به شهرت‌ها دل نداد و دست در دست بیگانه‌ای نگذاشت و همواره از آن ارزش‌ها و اصالت آن‌ها دفاع کرد و با واقعیت مردم، هماهنگ بود، چیزی که بسیاری از مدعیان شعر و هنر، فاقد آنند و مدعی آن.

 

 

او در شهریور سال ۱۳۳۲، به جرم طرفداری از نهضت ملی ایران و مخالفت با شاه، به مدت هفت ماه زندانی شد.

 

اوستا - بنا بر سائقه دینی و مردمی بودن - پس از انقلاب نیز در جهت‌گیری‌های جامعه، حضوری چشمگیر داشت و به خصوص نسل جوان را در کار شعر و ادب و جنگ و جهاد تشویق می‌کرد و به جز سرودن اشعار سیاسی دینی و اجتماعی و مردمی و متعهدانه به جبهه‌ها نیز رفت و آمد داشت. مهرداد اوستا انسانی مهربان، شاعری مردمی و متعهد و هنرمندی آگاه و متواضع بود. همواره از درد دردمندان، دردمند بود و در خروش‌های مردمی، خروش برمی‌داشت و به درستی سزاوار عنوان «شاعر زمانه» بود.

 

او در روز ۱۷ شهریور ۱۳۷۰، در تهران، به هنگام اشتغال به تصحیح شعر و تعلیم، در تالار وحدت - شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی - از دنیا رفت.

 

همچنین مهرداد اوستا در کتاب «مهر و آتش» (رویارویی آیین میترایی و مزدیسنایی در شاهنامه» می‌نویسد:

 

 

فردوسی، ستاینده زندگی، زیبایی و کرامت‌های انسانی است که در چشم او، زندگی و زیبایی هر دو به یک معنی همانا کرامت انسانی است و این هر سه را مفهومی دیگرست که همان ایمان باشد. و او همچنان  که گفته آمد، هنرمندی است که زیبایی را در همه مفاهیمش می‌ستاید. حماسه بزرگ او، جدال میان زندگی و مرگ است. قهرمانان شریف او در عرصه‌های گوناگون خود، در جلوه اشرافیتی باشکوه، خود، تمثیل زندگی و زیبایی هستند و آزادی‌ای که انسان، جدا از او نمی‌تواند مصداق شریف و گرامی انسان را داشته باشد. از این روی در حماسه جدال رستم با اسفندیار است که رستم، پهلوانِ محبوب فردوسی، در این سرگذشت، مدافع آیین مقدس آزادی است و اسفندیار، شاهزاده مغرور و جوانی است که می‌خواهد به این حریم تجاوز کند و به پاسخ این جوان فریفته جوانی و رویین‌تنی، می‌خواهد وی را، که آگاهی به این حقیقت ندارد، بیدار و آگاه سازد.

 

در مبحث اختلاف دو فرهنگ و دو آیین (میترایی و مزدیسنایی)، رستم تهمتن، نماینده آیین میترایی و اسفندیار، به آیین مزدایی ایمان دارد و جدال این دو، بیان استعماری برخورد این دو فرهنگ است که در جای خود به شرح نگاشته خواهد آمد. لاجرم دو فضای متناقض در شاهنامه فردوسی روشن خواهد شد و هم بیان این معنی که ریشه عرفان ایران در تمثیل‌ها در طریقت‌های متفاوت نیز یافت می‌شود.

 

فردوسی در سرودن شاهنامه و یا بیان روشن‌تر، بازگفتن آن از پهلوی به پارسی دری، همچون یک ترجمان شریف با نگهداشت امانت، در منظومه والای خویش چنین می‌گوید: سخن هرچه گویم، همه گفته‌اند/ بَر باع دانش همه رفته‌اند

 

آنگاه بدین نکته اشاره می‌کند که این اثر، افسانه‌ای به دروغ نیست، بلکه پردگی آن حکمت است و راهنمایی به سوی حقایقی است که جویندگان حقیقت را برخوردار می‌سازد: تو این را دورغ و فسانه مدان/ به یکسان روش در زمانه مدان

 

بلکه برخی، بیان وقایعی است که در تاریخ پیش آمده‌اند، و برخی رمز و استعاراتی که تشنگان  زلال دانش را به کار آید: ازو چند اندر خورد با خرد/ دگر بر ره رمز معنی برد

 

یکی ناهم بُد از گه باستان/ فراوان بدو اندرون داستان / پراکنده در دست هر موبدی/ وزو بهره‌ای برده هر بخردی

 

 بهروز ایمانی/ بهمن ماه 96

منتشرشده در یادداشت هفته

 

کارگاه های آموزشی شعر سپید برگزار می‌شود.

 

کارگاه های آموزشی شعر سپید با عنوان «سطر سپید» به زودی زیر نظر عبدالصابر کاکایی و کیانوش خان محمدی در کافه فراموشی برگزار می‌شود.

 

در این کارگاه ها اصول اولیه شعر سپید، چگونگی سرایش آن، فرم، ساختار، زبان و هرآنچه که به این قالب شعری مربوط است تدریس می شود. تمرین های عملی برای نوشتن، نقد کارگاهی شعر و... نیز از دیگر برنامه های این کارگاه ادبی است.

 

قرار است که این کلاس ها روزهای پنجشنبه هر هفته، در 10 جلسه از ساعت 14  در کافه فراموشی واقع در تهران، خیابان سهروردی جنوبی، خیابان اورامان، نبش کوچه اسلامی برگزار شود.

 

علاقمندان برای کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام می‌توانند با شماره تلفن  09304328879 تماس بگیرند.

 

لازم به ذکر است که ظرفیت محدود و اولویت با دوستانی است که زودتر اقدام کنند.

 

کد خبر: 818

منتشرشده در گزارش

 

نشست بزرگداشت مرحوم احمد عزیزی عصر روز گذشته با حضور شاعران انقلابی، خانواده احمد عزیزی، شاعران، خبرنگاران و... در خانه شعر برگزار شد.

 

دبیری این نشست برعهده عبدالجبار کاکایی و اجرای آن را حمیدرضا شکارسری عهده دار بود.

 

دکتر اسماعیل امینی، دکتر علیرضا قزوه، دکتر رشید کاکاوند، دکتر مینا آقازاده، مرتضی امیری اسفندقه، محمود اکرامی فر، نادر ختایی، سجاد عزیزی آرام، بانو غزل تاجبخش و... در این نشست حضور داشته و به سخنرانی و شعرخوانی پرداختند.

 

کاکایی در کسوت دبیر این نشست درخصوص احمد عزیزی گفت: عزیزی چهره نامدار شعر انقلاب، آیینی و معاصر ایران بود. هر انقلاب سیاسی و اجتماعی در جهان، ادبیاتی را پدید می‌آورد و انقلاب اسلامی تعابیری متعهد در ادبیات را به وجود آورد. عزیزی یک سهراب سپهری بود که در تندرهای شعر اجتماعی قرار گرفت و همیشه خلاف جهت آب شنا کرد.

کاکایی ادامه داد که افق های نگاه احمد عزیزی برای آن دوران خیلی زود بود. در نهایت می‌توان گفت که اغلب مثنوی های او زبان شوریدگی است.

 

 

دکتر اسماعیل امینی در خصوص طنز موجود در اشعار عزیزی گفت: او مثل همه شاعران بزرگ شعر مشتری پسند کم دارد. او غیرمنتظره است و زبانش آسان، سهل، شفاف و مجموعه ای از آنچه که مرسوم بوده، است. طنز او و نظام اندیشه اش شناخته شده نیست و باید جستجو کنیم و ببینیم نثرهایی که با شتحیات رابطه دارند را چگونه می‌توان شناخت.

 

محمود اکرامی در ادامه به بررسی عرفان موجود در شعر عزیزی پرداخت و گفت: احمد عزیزی برای رسیدن به جامعه موعود، از جامعه موجود می‌گوید. او عارف اجتماعی است. چراکه نقد شیء را سروری می‌کند و از نقد مدرنیسم که دچار فقر است سخن می‌گوید.

اکرامی ادامه داد: او شاعر جامعه است و نقد اجتماعی از تخصص های اوست. جامعه آرمانی احمد عزیزی  با جامعه آرمانی فیلسوفان بزرگ متفاوت است. او حتی وقتی شعر دینی هم می‌سراید شعری است که در ستیز با شرایط موجود است.

 

دکتر رشید کاکاوند در ادامه ضمن خوانش چند بیت از مجموعه «باغ تناسخ» اثر احمد عزیزی، به ویژگی های شعر وی اشاره کرد و گفت: مولفه های جهان شعر او به سهراب سپهری بسیار نزدیک است و جهان را با فرم بهتری در نظم کلامی می‌گنجاند. تخیل در شعر عزیزی مشبه یک امر درونی است و برای توصیف این امر معنوی، دریافت ها و مصداق های متنوعی دارد.

 

کاکاوند افزود: ابهام قشنگ شاعرانه در شعر عزیزی وجود دارد. چارچوب ها و قالب های مشخص در شعر عزیزی نمی‌گنجد و کاملا مستقل است.

 

 

دکتر علیرضا قزوه مدیر حوزه هنری نیز در شرح شعر احمد عزیزی گفت: شعر انقلاب در دهه 60 داوران خوبی نداشت. در دهه 60 ما به سبک رسیدیم و پهلوانان عرصه ادبیات علی معلم و احمد عزیزی هستند. این دو اتفاق های دهه 60 در شعر انقلاب بودند. او به شدت تحت تاثیر سهراب سپهری است.

 

قزوه افزود: ما در دهه های 70، 80 و 90 از حیث زبانی شاعرانی با استحکام معلم و عزیزی نداشته ایم. آن ها شاعرانی هستند که هیچ گاه نمی‌توان جای آن ها را پر کرد.

 

در پایان مراسم ضمن تجلیل از فرزند احمد عزیزی و خانواده وی، محمود صلاحی رئیس سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران نیز به شرح برنامه های خانه شعر و نشست های اجرا شده در این مکان پرداخت.

 

مراسم بزرگداشت مرحوم احمد عزیزی با گرفتن عکس های یادگاری و ضیافت شام به پایان رسید.

 

کد خبر: 817

منتشرشده در گزارش

آیین گشایش انجمن ادبی دانشگاه تهران با نکوداشت یاد و خاطره دکتر قیصر امین‌پور و تقدیر از خانواده این شاعر فقید در باغ‌موزه نگارستان دانشگاه تهران برگزار شد.

 

بر اساس خبر رسیدهف دکتر مجید سرسنگی، معاون فرهنگی دانشگاه تهران، در سخنانی گفت: امیدوارم فرارسیدن ایام مبارک دهه فجر بهانه و فرصتی باشد برای بازنگری در ارزش‌های انقلاب و آرمان‌هایی که مردم بزرگ ایران و رهبر فقید انقلاب حدود 40 سال پیش انقلابی عظیم را در دنیا رقم زدند. باید نسل جوان را با چهره واقعی انقلاب آشنا کنیم و مانع از آن شویم که رفتار غلط برخی افراد به حساب انقلاب و نظام اسلامی گذاشته شود و توجه به مردم، که ولی‌نعمتان ما هستند، به فراموشی سپرده شود.

 

سرسنگی در بخش دیگری از سخنان خود بر لزوم ارتباط هرچه بیشتر دانشگاه‌ها با جامعه تاکید کرد و افزود: امروزه افتخار دانشگاه‌های برتر جهان در میزان تاثیرگذاری آن‌ها بر جامعه و نقشی است که در جامعه ایفا می کنند. متاسفانه هنوز دانشگاه‌های ما به طور کامل این رسالت خود را درک نکرده و انفکاکی بین آن‌ها و نیازهای واقعی جامعه دیده می‌شود.

 

او ادامه داد: باید بحث مسولیت‌پذیری اجتماعی و ارتباط با جامعه را جدی بگیریم و دانشجویان را به گونه‌ای هدایت کنیم که در کنار فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی یاد بگیرند چگونه در جامعه نقش‌آفرینی کنند.

معاون فرهنگی دانشگاه تهران اظهار کرد: یکی از نکاتی که بسیار آزاردهنده است انفکاک فضای فرهنگی و هنری دانشگاه و جامعه از هم است. متاسفانه ارتباط درستی بین فضای دانشگاهی و فضای حرفه‌ای هنر وجود ندارد، به همین خاطر است که تعداد زیادی از فارغ‌التحصیلان رشته‌های هنری ما جذب فضای حرفه‌ای هنری نمی‌شوند.  

 

 

او با طرح این سوال که چرا استادان رشته هنر و ادبیات، نقش کمی در ایجاد جریانات فرهنگی و هنری دارند، بیان کرد: در گذشته کسی که کرسی استادی دانشگاه را داشت اتفاقا در جامعه نیز تاثیرگذار بود. در واقع ما تاثیر کمی بر جامعه می‌گذاریم و از سوی دیگر تاثیر کمی هم از آن می‌گیریم. نگاهی به خیل پایان‌نامه‌های ادبی و هنری نشان می‌دهد که اغلب این پایان‌نامه‌ها بر مبنای نیازهای واقعی فضای فرهنگ و هنر تدوین نمی‌شوند و موضوعات آن‌ها کمتر مورد استفاده جامعه فرهنگی و هنری قرار می‌گیرد.

   
معاون فرهنگی دانشگاه تهران در ادامه ضمن ابراز خرسندی از تشکیل انجمن ادبی دانشگاه تهران، اظهار کرد: انجمن ادبی دانشگاه تهران می‌تواند به عنوان پلی بین فضای ادبی دانشگاهی و فضای بیرون آن نقش‌آفرینی کند. از سوی دیگر در این انجمن دانشجویان می‌توانند در کنار استادان و شاعران برجسته کشور کیفیت کار خود را ارتقا دهند.

سرسنگی در پایان سخنان خود ضمن تشکر از حضور مهمانان یاد و خاطره قیصر امین پور را به عنوان "استاد برجسته و فقید دانشگاه و شاعر ارزنده انقلاب" گرامی داشت.

 

پیش از سخنان سرسنگی، دکتر محمدرضا تقی‌دخت، معاون اجرایی اداره کل ریاست و روابط عمومی دانشگاه در سخنانی گفت: انجمن ادبی دانشگاه تهران که امروز آیین گشایش آن برگزاری می‌شود، ایده‌ای است که حدود شش ماه قبل با همت و نیت بلند و تلاش‌های ویژه جناب آقای دکتر سرسنگی در دانشگاه تهران شکل گرفت. در دوره جدید بدون هرگونه مبالغه‌ای حوزه فرهنگی دانشگاه تحول شایان توجهی پیدا کرده است. تاسیس این انجمن ادبی اقدام ارزنده‌ای بود که قطعا در آینده تاثیر بسزایی در تربیت شاعران جوان کشور و ارتقای کیفیت فعالیت های ادبی در دانشگاه خواهد داشت. 

 
در ادامه این مراسم، سهیل محمودی، ساعد باقری، عبدالجبار کاکایی، بیوک ملکی، حسین آهی، دکتر محمدرضا ترکی و تعدادی از دانشجویان به ایراد سخن و خواندن شعرهای خود پرداختند و سپس از سوی معاونت فرهنگی دانشگاه تهران لوح تقدیر و هدایایی به خانواده مرحوم قیصر امین‌پور اهدا شد.

 

 

کد خبر: 816

 

منتشرشده در گزارش

نشستی با عنوان «ضیافت شعر و هنر» به منظور رونمایی از مجموعه شعر «بارانی‌ام» به قلم "سیامک نوری" در روز شانزدهم بهمن‌ماه در تالار سیروس صابر واقع در اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان البرز با اجرای "آتنا باقری" برگزار شد.

 

در این نشست صمیمانه که با همکاری انجمن اتاق آبی البرز و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان البرز صورت گرفت، میهمانان ویژه‌ای چون علی خیلدار(مشاور معاون پارلمانی وزیر ارشاد و مشاور فرهنگی شورای اسلامی شهر کرج)٬ پروین زنگنه(کارشناس فرهنگی معاونت فرهنگی و مطبوعاتی اداره ارشاد استان البرز)، خانم شیرمحمدی (رئیس اداره کتابخانه‌های شهرستان فردیس)، علیرضا افشار(عضو شورای شهر مشکین دشت)، محسن انصاری(نایب رئیس مجمع ملی جوانان کشور)، خانم همدانی(معاون مقطع متوسطه ناحیه یک کرج)، استاد روحانی(رئیس انجمن خوشنویسان)، آقای فروزنده(شهردار سابق مشکین‌دشت)، شاعران و ادیبانی چون خلیل جوادی، هرمز علی پور، هادی خوانساری، داود سوران، حمید چشم آور، علی حیدری پویا، علیرضا راهب و... حضور داشتند.

 

در ابتدای این مراسم پس از قرائت کلام الله مجید و خواندن سرود ملی ایران، نماهنگی از سروده‌های "سیامک نوری" پخش و سپس ویدیو کلیپی از دانش‌آموزان "سیامک نوری" این معلم مهربان بر روی پرده رفت.

در ادامه آقایان "علی حیدری(پویا)، داوود سوران، خلیل جوادی و حمید چشم‌آور نیز شعرخوانی کردند.

مهراب رجبی با دعوت مجری پشت تریبون رفت و در قسمتی از سخنان خود گفت: «باید از کتاب‌ها پرده‌برداری کنیم و این پرده را روی مواد مخدر بیندازیم.» و سپس یک غزل از سعدی خواند.

 

"آتنا باقری" مجری جلسه از "دکتر رشید کاکاوند" با عناوین پژوهشگر ادبیات، مدرس دانشگاه، شاعر و مجری رادیو و تلویزیون نام برد و از ایشان دعوت کرد که روی صحنه برود.

 

 

"دکتر رشید کاکاوند" گفت: «انسان امروز نمی‌تواند تنها در یک بعد رشد کند، بلکه باید با همه مقولات جهان امروز آشنا باشد. نقاشی که شعر می‌گوید، زبانی علاوه بر واژه‌ها دارد و با زبان رنگ‌ها آشناست. همیشه یه یاد داشته باشید اگر قلم به دست گرفتید و نوشتید شاید لازم باشد قلم‌موی نقاشی هم در دست بگیرید، شاید لازم باشد مضراب موسیقی هم در دست بگیرید.»

 

ایشان در ادامه سخنان خود افزود: «"سیامک نوری" انسانی متعادل، نجیب و دوست‌داشتنی است. او در شعرهایش به تعریف اصلی غزل بازگشته است. نگاه عاشقانه، رمانتیک و احساس‌مدار را در غزل‌هایش حفظ کرده و زبانی نرم دارد.»

 

در بخشی از جلسه "رضا محمد‌زاده" از بوشهر به همراه "صدف فرهنگ"  تئاتری با مفهوم «هنر مثل پیرزنی است که در حال زایل شدن است و کمتر به آن توجه می‌شود، باید بیشتر به آن پرداخته شود» را نمایش دادند.

 

در ادامه این نشست علیرضا راهب، هادی خوانساری، زهرا نادری، مهدی شورگشتی(رئیس انجمن ادبی اتاق آبی البرز) و هرمز علی‌پور" برای حاضرین شعر خواندند.

 

از طرف «انجمن ادبی اتاق آبی البرز» لوح تقدیری به پاس زحمات معنوی و مادی همیشگی "سیامک نوری" به ایشان اهدا شد.

 

 

سیامک نوری که در زمینه شعر و نقاشی فعالیت می‌کند، پشت تریبون رفت و بعد از خواندن یکی از غزل‌های خود گفت: «چرا کسی که شاعر است، بزرگان و اساتید هنر تئاتر شهر خود را نمی‌شناسد؛ چرا کسی که بازیگر تئاتر است، بزرگان و اساتید هنر نقاشی شهر خود را نمی‌شناسد. ما این جلسه را رقم زدیم تا سرآغازی باشد برای آشتی هنرها؛ و امیدوارم که این شروع، ادامه و انجام پیدا کند.» "سیامک نوری" پدر را استاد خود معرفی کرد و با دعوت ایشان روی صحنه، با فروتنی تمام به پای ایشان افتاد و اشک اشتیاق بر صورت تماشاچیان نشاند.

 

در ادامه مهدی اصل زعیم (مشاور استاندار البرز) به روی صحنه رفت و به ایراد سخنرانی پرداخت.

 

در اواخر مراسم به رسم یادبود لوح تقدیری به "سیامک نوری" و تابلوهای فرش به میهمانان ویژه اهدا شد.

در پایان، جشن امضای مجموعه غزل «بارانی‌ام» توسط "سیامک نوری" انجام شد که با استقبال دوستداران شعر و ادب همراه بود.

 

عکاس: احسان امیرسالاری

خبرنگار: شکوفه محمدی منش

 

کد خبر: 815

منتشرشده در گزارش

«ادنا اوبراین» و «ادموند وایت» به عنوان برندگان جوایز یک عمر دستاورد ادبی «پن» معرفی شدند.

 

«بیزنس اینسایدر» نوشت: مرکز «پن» آمریکا به پاس فعالیت‌های ادبی «ادنا اوبراین» در عرصه ادبیات بین‌الملل، جایزه «پن / ناباکوف» این دوره را به این رمان‌نویس، شاعر و نمایشنامه‌نویس مطرح ایرلندی اعطا می‌کند.

 

روز گذشته نام «ادموند وایت» هم به عنوان برنده جایزه «پن / سال بلو» که ویژه فعالان ادبیات آمریکایی است، اعلام شد.

 

«اوبراین» ۸۷ ساله نویسنده‌ای است که «فیلیپ راث» او را «توانمندترین زن نویسنده انگلیسی‌زبان در حال حاضر» خوانده است. این نویسنده داستان کوتاه و کتاب خاطرات، رمان‌هایی چون «دختران کشور»، «دختری با چشمان سبز»، «دختری تنها»، «زی و شرکا»، «در جنگل»، «پایین رودخانه» و «نور شبانه» را در کارنامه‌اش دارد.

 

«اوبراین» در سال ۲۰۱۱ جایزه «پن» ایرلند را کسب کرد و همان سال برای نوشتن «قدیسان و گنهکاران» جایزه بین‌المللی داستان کوتاه «فرانک اوکانر» را به خانه برد.

 

دو جایزه دستاورد ادبی در حوزه ادبیات آمریکا و بین‌الملل، روز بیستم فوریه طی مراسمی در نیویورک به «وایت» و «اوبراین» اعطا خواهد شد.

 

چندی پیش فهرست نامزدهای نهایی بخش‌های رقابتی جوایز «پن» اعلام شد. این مجموعه جوایز با سابقه‌ای بیش از نیم قرن، برجسته‌ترین آثار ادبی آمریکا را در حوزه‌های ادبیات داستانی، شعر، ادبیات علمی - تخیلی، مقاله‌نویسی، آثار ورزشی، زندگی‌نامه، ادبیات کودک، آثار ترجمه و نمایشنامه مورد تقدیر قرار می‌دهد.

 

برندگان این بخش‌ها هم روز بیستم فوریه معرفی خواهند شد. ارزش جوایز نقدی ۲۴ بخش «پن» آمریکا به بیش از ۳۵۰ هزار دلار می‌رسد.

 

این جوایز ادبی از سال ۱۹۲۲ با همکاری ۴۰۰۰ نویسنده در سراسر جهان به صورت سالانه جوایزش را اعطا می‌کند. «جان اشتاین‌بک»،‌ «سوزان سونتاگ» و «آرتور میلر» از جمله نویسندگان سرشناسی هستند که عضو این مرکز بوده‌اند.

 

 

کد خبر: 814

منتشرشده در گزارش

نمایشگاه آثار خوشنویسی حسین قنواتی با عنوان «شرحِ پری به شعر معاصر» رویدادی مفهومی در آثار خوشنویسی که بر دیوار نگارخانه‏ی لاجورد نقش می‏‌بندد.

 

آثار خوشنویسی حسین قنواتی در نمایشگاهی با عنوان «شرحِ پری به شعر معاصر» با پرداخت به شعر نو از ۲۷ بهمن در نگارخانه‏ «لاجورد» وابسته به موسسه کتاب آرایی ایرانی به نمایش گذاشته می‏شود.

 

با توجه به سابقه‏ فعالیت این شاعر و هنرمند و انتشار مجموعه‏ی «لیلیِ لال»، عنوان این نمایشگاه نیز اجرای ایده‏ای رازآلود به نظر می‏رسد که به گفته‏ وی از تلفیق مضمون و تصویر در ذات شعر نو و ظرفیت‏‌های خوشنویسی پدید آمده است.

 

این نمایشگاه به مدت یک هفته تا ۳ اسفند ماه پیش روی علاقه‌مندان حوزه‏ی شعر و هنرهای تجسمی خواهد بود.

 

در آثار این نمایشگاه از شعرهای احمد شاملو، فروغ فرخزاد، مهدی اخوان ثالث، سهراب سپهری، نادر نادرپور، نصرت رحمانی، مهرداد اوستا، سیدعلی صالحی، منوچهر آتشی، فریدون مشیری، رضا براهنی، شمس لنگرودی و فریاد شیری استفاده شده است.

 

نگارخانه‏ی لاجورد واقع در خیابان بزرگمهر، تقاطع خیابان فلسطین، شماره ۲۹ از ساعت ۱۶ روز جمعه ۲۷ بهمن پذیرای بازدیدکنندگان نمایشگاه خواهد بود.

 

کد خبر: 813

منتشرشده در گزارش

فراخوان شانزدهمین دوره جشنواره «قلم زرین» منتشر شد.

 

فراخوان شانزدهمین دوره جشنواره «قلم زرین» بدین شرح است: با هدف ایجادِ زمینه مناسب برای احرازِ نقشِ فعال مولفین و پدیدآورندگان کتاب در تحولاتِ اجتماعی کشور، کوشش در راهِ اشاعه هر چه بهتر و بیش‌تر ارزش‌های والای انسانی و دینی و معرفی آثار برتر و انتخاب بهترین کتاب‌های منتشرشده در سال ۱۳۹۶ به جامعه، انجمن قلم ایران شانزدهمین دوره جشنواره قلم زرین را به دبیری وجیهه سامانی (نویسنده) برگزار می‌کند.

 

در همین راستا، داوران این جشنواره کتاب‌های منتشرشده در سال ۱۳۹۶ در پنج حوزه «شعر کودک و نوجوان»، «شعر بزرگسال»، «داستان (زیرمجموعه ادبیات داستانی) کودک و نوجوان»، «داستان (زیرمجموعه ادبیات داستانی) بزرگسال» و «نقد و پژوهش»، را بررسی و آثار برتر را انتخاب خواهند کرد.

 

ملاک عمل این جشنواره، مطابق سال‌های قبل، سال انتشار اثر (مندرج در شناسنامه کتاب) خواهد بود و بر همین اساس، متقاضیان شرکت در جشنواره (نویسندگان و ناشران)، حداکثر تا ۱۵ اسفندماه ۱۳۹۶ فرصت دارند دو نسخه از آثاری را که در طول سال ۱۳۹۶ چاپ و منتشر شده‌اند، به دبیرخانه جشنواره به نشانی تهران، خیابان سیدجمال‌الدین اسدآبادی، نبش کوچه ۴۴، پلاک ۳۶۰، کدپستی ۱۴۳۶۷۷۳۸۸۳ ارسال کنند.

 

مراسم پایانی شانزدهمین دوره جشنواره «قلم زرین» با معرفی برگزیدگان و اهدای جوایز، در روز ۱۴ تیرماه ۱۳۹۷ (همزمان با روز ملی قلم) برگزار خواهد شد.

 

علاقه‌مندان برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانند با شماره تلفن ۸۸۰۴۸۹۱۵-۰۲۱ تماس بگیرند.

 

کد خبر: 812

منتشرشده در گزارش

مجموعه شعر سپید صابر ساده با عنوان «اسب خوابیده روی تخت» با قیمت ده هزار تومان و تیراژ هزار نسخه به همت نشر آنیما منتشر شده است. 

منتشرشده در تازه های نشر

«تاسف‌آور است که با قدمت چندهزارساله‌ی شعر فارسی در کشورمان، هنوز در پایتخت ایران "موزه‌ی شعر" نداریم و فقط به نامگذاری تقویمی بسنده کرده‌ایم. خرید خانه‌ی نیما و تبدیل آن به موزه‌ی شعر نوین حرمت‌ گذاشتن به شعر فارسی است.»

 

با انتشار خبر خروج از ثبت خانه‌ی تاریخی "نیما یوشیج" (پدر شعر نو فارسی) از حدود یک ماه قبل، درخواست‌ها، هشدارها و اعتراض نهادهای مختلف و دوستداران میراث فرهنگی و هنرمندان و ادیبان برای لزوم حفاظت از خانه‌ی تاریخی این هنرمند مطرح شد، حتی بعد از برخی اعتراض‌ها از سوی  اعضای شورای شهر تهران، دوم بهمن، علی‌اصغر مونسان، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، در نامه‌ای به محمدحسن طالبیان، معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی، دستور رسیدگی به وضعیت خانه‌ی "نیما یوشیج" را داد.

 

سرانجام دو روز بعد یعنی چهارم بهمن، فرهاد نظری، مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی، اعلام کرد: «در جلسه‌ی فنی شورای ثبت آثار تاریخی خانه‌ی نیما یوشیج واجد ارزش ثبت شناخته شد». اما با توجه به درخواست اداره کل میراث فرهنگی استان تهران به دیوان عدالت اداری مبنی بر توجه به قانون "۷۹"، باید دید این خانه همچنان در فهرست آثار ملی می‌ماند و شماره ثبت قبلی برای آن اختصاص می‌یابد یا با توجه به واجد ارزش ثبت شناخته شدن این خانه، بار دیگر این بنا با شماره‌ی ثبتی جدید در فهرست آثار ملی قرار می‌گیرد.

 

 

محمد عظیمی، نیماپژوه و نماینده‌ی انجمن‌های دوستداران میراث فرهنگی مازندران، در گفت‌وگو با ایسنا پیشنهاد ایجاد موزه‌ی "شعر نوین فارسی" را در خانه‌ی نیما یوشیج می‌دهد و می‌گوید: خرید خانه نیما و تبدیل آن به موزه‌ی شعر نوین ایران، حرمت‌ گذاشتن به کسی است که فهم و نگاه جدیدی در ساحت شعر ایجاد کرد و نامش در کنار شاعران بزرگ تاریخ ایران ماندگار خواهد بود.

 

 

این فعال میراث فرهنگی استان مازندران خانه‌ی نیما یوشیج را دارای ظرفیت تبدیل به "قطب گردشگری شعر ایران" می‌داند و ادامه می‌دهد: در زمانی که درآمدهای کشورهای موفق براساس خدمات رفاهی و گسترش گردشگری و معرفی آداب و رسوم و آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی محاسبه می‌شود و سرزمین‌هایی که از منابع نفتی و کانی تهی هستند، مسیر جلب سرمایه را با جلوه‌گری‌های موجود فراهم کرده‌اند، این الگویی روشن برای ماست تا از پتانسیل‌های موجود بهره‌برداری کنیم.

 

او با اشاره به پیشینه‌ی مشخصِ تاریخ کشورمان و آثاری که هرکدام  در نقطه‌ای از کشور می‌تواند قطب تاریخ، فرهنگ و میراث طبیعی باشد، می‌گوید: این تاریخ و تمدن قابلیت آن را دارد تا میزبانِ جهان باشد و شکوه و عظمت خود را در گردش چرخ صنعت گردشگری به نمایش بگذارد.

 

عظیمی اظهار می‌کند: سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری با سه وظیفه‌ی بزرگ به عنوان متولیِ شناخت، مرمت و حفاظت از آثار تاریخی – تمدنی، ثبت، تقویت، تشویق و معرفی دستکارهای هنری و تسهیل حضور گردشگران جهانی ایجاد شده و مسئولیت خطیری را به عهده دارد.

 

وی که مسئول پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی مازندران نیز هست، در ادامه به وجود ضعف‌هایی در این حوزه اشاره می‌کند و می‌گوید: این باعث شده تا چشم اندازهای ابتدایی محقق نشود و هر روز شاهد بی مبالاتی‌ها، عدم مدیریت صحیح و تخریب آثار بی‌بازگشت باشیم.

 

 

تذکر  کتبی ۴۷ نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی به وزیر ارشاد و امضای بیش از سه‌هزار نفر از شاعران و هنرمندان کشور برای حفظ و خرید خانه او آثار تاریخی و هویت‌های مادی فرهنگی را از مهمترین ارثیه‌های اجدادی می‌داند و ادامه می‌دهد: هر کدام از این آثار نشانه‌ای از هنر، تفکر، ضرورت و موقعیت‌های دوره‌های مختلف است و می‌تواند نشانه‌ای از قدمت و جایگاه تمدنی مردم کشورمان باشد. همچنین میراث معنوی به عنوان نشانه‌ی اندیشه ورزی، تکامل علمی، نواندیشی و ایجاد تحول علمی و اجتماعی نقش بی‌بدیلی در معرفی سیر تفکر اجتماعی دارد.

 

 

این نیماپژوه با اشاره به وجود آثار بی‌مانندی از نیما مانند کتاب‌ها، شعرها، نظریه‌ها، داستان، نمایشنامه، سفرنامه و یادداشت، این آثار را یک نوع میراث معنوی می‌داند و می‌گوید: دو خانه یکی در یوشِ مازندران و دیگری تهران به عنوان میراث مادی و نشیمنگاه حیاتی این هنرمند و شاعر موجود است که خانه‌ی اجدادی نیما در یوش مازندران به همت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مازندران، بازسازی، مرمت و نگهداری می‌شود و بخشی از لوازم و آثار مربوط به نیما به عنوان موزه قابل بازدید عمومی است.

 

 

عظیمی همچنین به وضعیت امروز خانه‌ی نیما در محله‌ی دزاشیب تهران اشاره می‌کند و می‌گوید: این خانه سال‌ها پیش فروخته شده و علی‌رغم ثبت ملی در سال ۱۳۸۰ هیچ اقدامی در 16 سال اخیر برای خرید خانه انجام نشده است. این بی‌توجهی به آثار ثبتی و تسهیل در تبدیل اماکن خصوصی به عمومی و ضرورت استفاده‌ی همگانی از آثار ارزشمند توسط سازمان متولی باعث شده تا در سال‌های گذشته بخشی از هویت فرهنگی و معماری خود را از دست بدهیم.

 

او با اشاره به نامه‌نگاری‌های انجام‌شده برای حفظ خانه‌ی نیما یوشیج می‌گوید: تذکر  کتبی ۴۷ نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی به وزیر ارشاد در ۲۶ دی، نامه‌ی مجمع نمایندگان مجلس شورای اسلامی استان مازندران به رئیس‌جمهور، درخواست و امضای بیش از سه‌هزار نفر از شاعران و هنرمندان کشور، نامه‌ی جمعی از اهالی فرهنگ و هنر کشور و بسیاری از شخصیت‌های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی نشان می‌دهد که حفظ و خرید این خانه مطالبه‌ای ملی بوده و تعلل در آن قابل پذیرش نیست.

 

 

او اضافه می‌کند: واکنش وسیع جامعه‌ی فرهنگی نسبت به خروج خانه‌ی نیما از ثبت ملی و خطر تخریب این بنا باعث شد تا سازمان میراث فرهنگی به ثبت مجدد آن اقدام کند و گام اولیه برای حفظ بنا برداشته شود. خبررسانی، پیگیری، نامه‌نگاری و دیدار حضوری با مسئولان ارشد کشور و همت شهردار و شورای شهر تهران، باعثِ تلاش برای حفظ و خرید این بنا شد و تلاش کردند تا آبروی سازمان میراث فرهنگی را که همیشه از نبود بودجه در بخش‌های مختلف ناله می‌کرد، حفظ کند.

 

عظیمی توجه اعضای شورای اسلامی تهران  و مذاکره با مالک فعلی خانه‌ی نیما را راهی می‌داند که امید به گذراندن مراحل خرید خانه‌ی نیما توسط شهرداری تهران را تقویت می‌کند و ادامه می‌دهد: امیدواریم این بنا در کنار خانه‌ی جلال آل احمد و سیمین دانشور به یک قطب فرهنگی در سطح ملی تبدیل شود.

 

کد خبر: 811

منتشرشده در گزارش

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد