انجمن های ادبی شناسنامه دار می‌شوند --------- فراخوان بزرگ جشنواره شعر شاهنامه منتشر شد---------- انتشار دکلمه ای از احسان افشاری ----------------- گزارش تصویری اختتامیه شعر انقلاب

چهاردهم تیرماه در تقویم رسمی کشور به عنوان «روز قلم» نام‌گذاری شده است؛ البته این روز برای مردم و اغلب حتی برای اصحاب قلم هم شناخته‌شده نیست.

 

چهاردهم تیرماه به عنوان «روز قلم» می‌تواند فرصتی باشد برای یادآوری منزلت و حرمت قلم و صاحبان آن که عمر خود را برای ارتقای فرهنگ و هنر این مرز و بوم در طبق اخلاص گذاشته‌اند. این روز از سال ۱۳۸۱ در پی پیشنهاد انجمن قلم و پس از تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی، به عنوان «روز قلم» در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران ثبت شد. البته توجه به قلم در سرزمین ما پیشینه‌ای دیرینه دارد. سده‌ها پیش در ایران باستان، تیرگان یکی از مهم‌ترین جشن‌های ایران باستان بوده که آیین‌های مخصوصی داشته و یکی از آن‌ها پاسداشت قلم بوده است.

 

«روز قلم» هنوز چندان در میان مردم و حتی اصحاب قلم و اندیشه شناخته‌شده نیست و در این سال‌ها برنامه‌های چندانی برای معرفی و شناساندن و ارج نهادن آن درنظر گرفته نشده و اگر  هم برنامه‌ای بوده، بسیار کم بوده است.

 

با تعدادی از اهل قلم درباره اهمیت قلم و جایگاه آن در جامعه و همچنین «روز قلم» گفت‌وگو کرده‌ایم.

 

«روز قلم» هنوز شناخته‌شده نیست

 

اکبر اکسیر - شاعر طنزپرداز - در این‌باره می‌گوید: قلم را از ابتدا رسانه اهل هنر و تفکر می‌دانند، اما روز قلم در ایران بعد از گذشت سال‌ها هنوز جایگاه واقعی خود را پیدا نکرده است. کسانی که این روز را به نام قلم شناخته‌اند، هنوز نمی‌دانند اهداف قلم و این روز چیست. اگر روز قلم، روز تجلیل و بزرگداشت نویسندگان و بزرگان اهل اندیشه - البته بدون طرفداری و وجود مرزبندی - باشد و اگر  این روز  به صاحبانش برگردد خیلی می‌تواند کارساز باشد. روز قلم روزی است که اهل قلم می‌توانند با تشکیل جلسات و بزرگداشت قلم در جهت آزادی بیان و ستایش آن حرکت کنند و درباره مشکلات و نیازهای اهل قلم به گفت‌وگو بپردازند.

 

او با تأکید بر این‌که روز قلم هنوز شناخته‌شده نیست، بیان می‌کند: دلیل این موضوع این است که هنوز اهل قلم نمی‌توانند خود را زیر پوشش این روز که اهداف و کارکردهایش مشخص نیست، قرار دهند. دیواری بین واقعیت‌ها و نام‌گذاری این روز وجود دارد. در ایران از همان روز اول سر نامگذاری  این روز بین اهل قلم مشاجره و بگو مگو بود که واقعا خوشایند نیست. لازم است یک نفر این مرزبندی‌ها را بردارد و روز قلم را با صاحبان خود پیوند دهد.

 

اکسیر همچنین متذکر می‌شود: اگر روزی را به نام قلم نام‌گذاری می‌کنند باید اهل قلم با جان و دل پایبند این روز باشند و در چهاردهم تیرماه هر سال برای رفع مشکلات و رسیدن به آرزوهای خود دور هم جمع شوند. از ابتدا این مرزبندی‌ها و سیاه و سفید نشان دادن‌ها وجود داشت که بزرگ‌ترین آفت اتحاد و یکدلی ملی نویسندگان بود. بهتر است در این روز از پیشکسوتان و کسانی که برای قلم زحمت کشیده‌اند و یا کسانی که برای اهداف انسانی کوشیده‌اند تقدیر شود. قلم هرگز مرزبندی‌ها را برنمی‌تابد. باید بین اهل قلم وحدت ملی پیش بیاید و آن‌ها نیازهای خود را بشناسند و بعد روزی را به نام قلم نام‌گذاری کنند. این‌طور که بویش می‌آید اهل قلم هنوز روز قلم را جدی نگرفته‌اند آن هم به خاطر مرزبندی‌هایی که وجود دارد.

 

این شاعر تأکید می‌کند: به نظرم برگزارکنندگان روز قلم باید به این مهم توجه داشته باشند که اگر مرزبندی‌ها از بین نرود درگیر مسئله‌آفرینی خواهیم بود. به خاطر مرزبندی‌ها هیچ‌کس به آن اعتقادی پیدا نمی‌کند و نمی‌تواند خود را در آن روز سهیم بداند. روز قلم باید روزی باشد که کسی از نام‌گذاری آن گله‌ای نداشته باشد. نویسنده‌ها باید به دور از شائبه‌های سیاسی و فقط به خاطر قلم دور هم جمع شوند.

 

«روز قلم»  در سکوت برگزار می‌شود

 

محمود معتقدی - شاعر و منتقد ادبی - نیز درباره اهمیت قلم و جایگاه این روز می‌گوید: روز قلم روز بزرگی خواهد بود، برای این‌که جنبه‌های فرهنگی و انسانی این مقوله مهم است که می‌تواند سطح نگرش جامعه را  بالا ببرد. روز خوبی خواهد بود اگر دست‌اندرکاران فرهنگی جامعه بتوانند در بزرگداشت آن از هنرمندان، نویسندگان و شاعران یادی کنند و امر فرهنگی را امر بزرگی بدانند. این امکان را هم باید فراهم کنند تا همه صداها به گوش جامعه برسد و قشر جوان که تشنه اندیشه‌های تازه است بتواند از این منظر به آموزه‌های جدید برسد. من نمی‌دانم در جامعه ما این روز چگونه پاس داشته می‌شود و کارگزاران فرهنگی چه برنامه‌هایی را در بزرگداشت روز قلم تدارک می‌بینند و آن‌ها چقدر می‌توانند نویسندگان را به این سمت بکشند  و  روزی را برای پاسداشت اهل قلم در نظر بگیرند. تا جایی که می‌دانم در جامعه ما در شرایط فعلی کمتر می‌توانیم برای بزرگداشت قلم کارهایی انجام دهیم.

 

او در ادامه اظهار می‌کند: معمولا روز قلم در سکوت می‌گذرد و کارگزاران فرهنگی آن‌چنان که باید در این امر فعالیت نمی‌کنند. اگر کارگزاران فرهنگی برای کتاب و کتاب‌خوانی هزینه‌های عمومی را در نظر بگیرند این امر مهم دچار نقصان نمی‌شود. ما در مطبوعات و کتاب با بحران‌های زیادی روبه‌رو هستیم. تیراژ کتاب نشان می‌دهد که کتاب چقدر در جامعه ما افت کرده است. فضای مجازی از یک طرف و برنامه نداشتن کارگزاران فرهنگی از سوی دیگر باعث شده امر نوشتن و کتاب‌خوانی شرایط بدی داشته باشد. باید گفت حال کتاب چندان خوب نیست که بتوانیم اهل قلم را پاس بداریم.

 

این شاعر با تأکید بر این‌که نویسندگان و شاعران عاشق کار خود هستند، بیان می‌کند: معمولا این قشر در شرایط دشواری زندگی می‌کنند و از حداقل امکانات برخودارند و با سطح نازلی از فضای اقتصادی روبه‌رو هستند. این‌ها عاشقانه کار خود را انجام می‌دهند. خبرگزاری‌ها و رسانه‌های دیگر غالبا کار چشم‌گیری در زمینه ادبیات نمی‌کنند؛ این‌که چقدر می‌توانند با اهل قلم تعامل داشته باشند و چقدر حرف‌های آن‌ها بازتاب پیدا کند تا کارگزاران فرهنگی به خواسته‌های آن‌ها توجه نشان دهند. من به عنوان شاگرد دبستان اهل قلم روزهای خوبی را در عرصه کتاب و کتاب‌خوانی نمی‌بینم.

 

«روز قلم» جایگاه حقیقی خود را پیدا نکرده است

 

اما راضیه تجار - نویسنده و عضو انجمن قلم - در این‌باره می‌گوید: اهمیت قلم و آن‌چه به عنوان تراوشات قلم است مخصوصا اگر متعهدانه و در راستای آگاهی دادن به مردم باشد خیلی محرز است. دقیقا از سال ۱۳۸۱ که این روز برگزار می‌شود انجمن قلم مراسمی را برای این روز داشته است. این روز به درخواست انجمن قلم به عنوان «روز قلم» در تقویم وارد شده است.  درباره این‌که این روز خاص جایگاه واقعی خود را پیدا کرده است یا خیر باید بگویم، نه. رسانه‌ها و اهالی فرهنگ و ادب بیش از این‌ها باید برای شناساندن این روز به مردم و جامعه تلاش کنند. آن‌چه تا این زمان اتفاق افتاده خوب است اما در سطح عالی نبوده است.

 

ضرورت وجود صنف مستقل

 

اصغر نوری - مترجم - نیز در این زمینه اظهار می‌کند: ضرورتی ندارد که مردم بدانند «روز قلم» چه زمانی است، این را اهل قلم و ارگان‌های دولتی و غیردولتی که با اهل قلم سروکار دارند باید بدانند. اگر اهل قلم بدانند روزی مختص به آن‌ها وجود دارد شاید خودشان دست به کارهایی بزنند که در آن روز از نویسندگان و مترجمان و شاعران بزرگ تجلیل کنند؛ این اتفاق باعث می‌شود تا مردم کم کم متوجه شوند چنین روزی وجود دارد. همچنین وزارت ارشاد و اداره کتاب ارشاد با بزرگداشت این روز و تجلیل از بزرگان باعث می‌شوند مردم اهل قلم برجسته را بشناسند. ناشران خصوصی  نیز می‌توانند برنامه‌هایی را برای مترجمان و نویسندگان خود داشته باشند.

 

او در ادامه می‌گوید: هر سال زمانی که به «روز قلم» می‌رسیم چیزی که در این روز حس می‌کنم ضرورت وجود ارگان صنفی فعال و قدرتمند برای نویسنده‌ها و مترجمان است. ما صنف مستقلی که در چارچوب قانون فعالیت کند، نداریم؛ صنفی که به دنبال به رسمیت شناختن اهل قلم و دفاع از آن‌ها باشد. واقعا باعث تأسف است که صنف قدرتمندی نداریم. شاید کوتاهی اهل قلم و محدودیت‌های ارشاد باعث می‌شود چنین صنفی نداشته باشیم. اگر صنف فعالی وجود داشته باشد به طور مسلم می‌تواند برای چنین روزی برنامه‌های مختلفی را ترتیب دهد تا این روز واقعا به «روز قلم» تبدیل شود.  نظیر آن را ما در خانه تئاتر داریم. خانه تئاتر برای «روز جهانی تئاتر» یک هفته جشن می‌گیرد و از هنرمندان برجسته این حوزه تقدیر می‌کند. اگر ما صنف قدرتمندی داشته باشیم این روز می‌تواند پربارتر برگزار شود.

 

 نوری خاطرنشان می‌کند: ما صنف فعالی نداریم. صنف مترجمان ایران صنف نوپایی است و هنوز همه مترجمان به آن نپیوسته‌اند. برای نویسندگان هم صنفی وجود ندارد. البته کانون نویسندگان هست که همیشه محل مناقشه بوده است. نه وزارت ارشاد و نه نظام جمهوری اسلامی کانون نویسندگان را قبول ندارند. کانون هم در این روز فعالیت روشنی ندارد، زیرا اجازه فعالیت ندارد. اگر صنفی باشد که همه اهالی قلم جدا از جهت‌گیری‌های سیاسی و به عنوان همکار برای پیگیری و احقاق حقوق خود دور هم جمع شوند اتفاقات خوبی خواهد افتاد. وقتی صنف نیست، اگر اهالی قلم هم به صورت خودجوش کاری انجام دهند بسیار کوچک خواهد بود و صدایش به کسی نخواهد رسید.

 

اصلا تاریخ دقیق «روز قلم» چیست؟!

 

محمدرضا گودرزی - نویسنده و منتقد ادبی - نیز درباره اهمیت قلم و این روز می‌گوید:  قلم در قرآن‌ هم آمده است و مقدس‌تر از قلم چیزی نیست. اگر روزی را برای قلم انتخاب کرده‌ایم باید توجه‌ها به آن جلب شود؛ البته مشروط به این‌که کارهایی که صورت می‌گیرد کار شایسته و چشم‌گیری باشد و  اهل قلم متوجه شوند برای این روز تبلیغات کافی صورت گرفته است.

 

او همچنین خاطرنشان می‌کند: این روز حتی در میان اهل قلم خیلی شناخته‌شده نیست، زیرا  باید کارهای خاصی انجام شود که در ذهن اهل قلم ماندگار شود. مردم نمی‌دانند روز قلم چه زمانی است؟ اصلا تاریخ دقیق «روز قلم» چیست؟! خود من نمی‌دانم. کار خاصی انجام نمی‌شود. حتی در رسانه‌ها هم تبلیغ وسیعی برای این روز انجام نمی‌شود.

 

با نام‌گذاری و مراسم مشکل درست نمی‌شود

 

علی‌اصغر شیرزادی - نویسنده - نیز می‌گوید: ما مناسبت‌های مختلفی مانند «هفته کتاب» و «روز قلم» ‌داریم؛ این‌ها حرکت‌هایی ارزشمندی است اما  تاکنون موثر واقع نشده و نمی‌شود. ما که به اشکال مختلف و  با زاویه‌های دید مختلف با قلم سروکار داریم این را دریافته‌ایم. البته  بودن چنین روزهایی بهتر از نبودن‌شان است.

 

او در ادامه اظهار می‌کند: مانند روزهای دیگر ماه و سال، روزی را هم به نام «روز قلم» نام‌گذاری کرده‌اند. شما اگر از اهل قلم بپرسید  که روز قلم کی‌ و به چه مناسبت است، نمی‌دانند. زیرا خود موضوع مدنظر نیست و فراموش شده است. این فراموش شدن جای تأمل و مکث دارد که نشان‌دهنده مشکل فرهنگی و اجتماعی است. با نام‌گذاری یک روز با یک موضوع  مانند «روز بچه‌های کار» کاری درست نمی‌شود. کسانی  می‌خواهند نام‌گذاری کنند تا نمره‌ای در کارنامه‌شان ثبت شود، اما این‌ها به جایی نمی‌رسد؛ مهم اصل موضوع است.

 

شیرزادی با انتقاد از تیراژ کتاب و سرانه مطالعه در کشورمان پیشنهاد تشکیل کتابخانه‌های محلی را مطرح می‌کند و می‌گوید: تیراژ کتاب در بهترین حالت ۱۰۰۰ نسخه است، اخیرا به  ۳۵۰ نسخه هم رسیده است که باید ریشه‌یابی شود. بخشی از دلایل این موضوع در حیطه ادبیات و دانش‌های اجتماعی است و بیشتر علت‌هایش به آموزش و سیاست بازمی‌گردد.  این موضوع باعث شده سرانه مطالعه کاهش یابد. به مناسبت «روز قلم» پیشنهاد می‌کنم کتابخانه‌های کوچک محلی تشکیل شود. بیشتر افراد کتاب‌خوان نویسنده‌ها و پژوهشگران هستند که در خانه‌های‌شان کتابخانه‌های بزرگ دارند. پیشنهاد می‌کنم آن‌ها یک‌سری کتاب‌های مرجع خود را نگه ‌دارند و با بقیه کتاب‌هایی که نیاز ندارند با همکاری شهرداری و نهادهای دیگر در محله خود کتابخانه‌های کوچک تشکیل دهند تا کتاب‌ها در خانه زندانی نشوند و از این طریق به شروع گسترش کتاب‌خوانی کمک کنند. به نظر می‌رسد یکی از عوامل بیگانه بودن با کتاب مشکل گرانی آن باشد. نمی‌توانم بپذیرم فضای مجازی و ای‌بوک تیراژ کتاب را پایین بیاورد، زیرا در آن‌ها هم نتیجه درخشانی نمی‌بینیم. تا اطلاع ثانوی چیزی جایگزین کتاب نمی‌شود.

 

همچنین تعدادی از نویسندگان دیگر، از وجود «روز قلم» ابراز بی‌اطلاعی کردند و یا گفتند چنین روزی را قبول ندارند زیرا نمی‌دانند چه کسی یا کسانی و با چه انگیزه‌ای  متولی برگزاری آن هستند. البته آن‌ها ترجیح دادند نقل قول و نامی از آن‌ها منتشر نشود.

 

کد خبر: 944

منتشرشده در گزارش

راویان مجموعه ای مشترک از سه مولف است که به همت انتشارات فصل پنجم به چاپ رسیده است.

 

محمد افندیده، محمد نیازی و آریا معصومی که سهم هرکدام به ترتیب ده ، ده و هفت شعر است که در مجموع سی و هفت شعر بلند را در مجموعه می خوانیم. گزینش آثار و گردآوری مجموعه نیز به عهده ی محمد افندیده بوده است.

 

افندیده دلیل انتخاب دو مولف بعدی را نزدیک بودن وضعیت ترسیم ساختار اثر و همچنین نزدیکی جهان ذهنی معطوف به شعر سه مولف با توجه به موتیف های موجود در تمالیته ی آثار بیان می کند.

 

این شاعر می گوید: این وجوه اشتراک می تواند دلایل مختلفی داشته باشد که شماری از آن ها همچون اشتراکات جغرافیای زیست بوم (امتداد مسیر رشته کوه زاگرس) و وضعیت نزدیک فرهنگی محل سکونت در سال های پر اهمیت کودکی و نوجوانی مولفین اثر باشد. این مسائل سبب در هم تنیدگی مستتر و زیر پوستی اندیشه ، مضمون و ابژه های مشترک ، نوع نگاه ، عاطفه و نوستالژیای متن خواهد شد که خود قابل بحث است.اما آنچه برای من بیشتر حائز اهمیت بوده است نوع نگاه مولف به شعر و ترسیم ساختار ذهنی شعر و جهان ذهنی ساخته شده جهت ترسیم فضای شعر بوده است. من شعر خود را دارای ویژگی هایی می دانم و این قسم اشتراک برایم مهم بود نهایتا اشعار باید وجه تسمیه مشترکی را به گرده می کشیدند که جلوتر بیان و لختی تفسیر خواهم کرد.

 

وی ادامه داد: لذا از بین شاعران جوانی که قلم شان و خصوصا نوع نگاه شان به شعر با من مشترک بود نیازی و معصومی را برگزیدم که هر دو شاعران با آتیه و خوبی هستند و همواره مانند برادری بزرگ تر به من رجوع کرده اند و هر دو را از نظر اخلاق هم شایسته می دانم چرا که حوصله ی چندین سال سررفته ی من مجالی برای کشمکش با برخی مولفین پرحاشیه را ندارد. بر این منوال و پس از صرف زمان و انرژی بسیار برای گزینش و ویرایش اشعار نهایتا سی و هفت اثر را کنار هم قرار داده به دفتر انتشارات مربوطه ارسال کردم.

 

افندیده افزود: شاخصه ی اصلی شعر من روایتمندی و استحکام روایت از آغاز تا پایان کار است بدانگونه که خواننده ی اثر خود را با متن همراه دیده و به ادامه ی خوانش تا پایان اثر مجاب کند و این یعنی هم کمک به شعر و هم به مخاطب عجول کم حوصله عصر حاضر جهت صرف زمانی بیشتر در سرزمین هنر که روشن به آن نیاز مبرم دارد.

 

وی اضافه کرد: صد البته تمام این گفتار زمانی قابل بیان خواهد بود که ما اثری ارزشمند با چنین مشخصاتی به دست مخاطب رسانده باشیم نه صرفا اثری روایتمند یا روایت محور‌. امروزه روز دیگر کسی به شما نخواهد گفت که "روایت" برای گونه ی دیگری از متون ادبی است و شعر نباید اینگونه بر استحکام روایی خود مصر باشد.

 

افندیده در ادامه به پیشینه خود در ادبیات اشاره کرد و گفت: من ادبیات را با فعالیت در حوزه ی ادبیات داستانی آغاز کرده ام و اینگونه روایت را از نثر و داستان نویسی به شعرم کشانده ام اما به نحوی که شعریت اثر با کمترین مخاطره یا نقصانی مواجه نشده بلکه این وضعیت تاثیری مثبت در اثر ایجاد کند نه منفی.

روایت در شعرهای من روایتی ست که با بهره گیری از عناصر خویشاوند خویش یعنی عناصر یا المان های داستان نویسی منسجم و مستحکم می شود و از اینرو خرده تفاوت هایی با آنچه به عنوان روایت در شعر سپید پیش تر دیده و شنیده و خوانده می شد خواهد داشت.

 

مولف مجموعه برادرکشی ادامه داد: همچنین آگاهم که این می تواند تنها ادعایی خام یا ناقص باشد. پس به بیان ادله خواهم پرداخت چنانکه در شعر دوم مجموعه که روایتی بلند با مضمون جنگ است اگر شخص برخورد کننده با اثر اطلاعات مکفی از تکنیک های داستان نویسی داشته باشد به راحتی می تواند پروتاگونیست ، آنتاگونیست ، کشمکش ، بحران ، دیالوگ ، جریان سیال ذهنی همچنین در وجه تصویرگری اثر بافت ، زاویه ی دید و ... را مشاهده و در متن نشانه گذاری کند.

خوشبختانه اینگونه ی روایت در شعر سپید امروز …

 

وی به ویژگی های شعر خود نیز اشاره ای کرد و افزود: الزام بعدی برایم تصویرگری شعر است. بر آنچه می گویم بسیار راسخم که شعر سپید باید تصویرگر باشد و کشف ها و ساختارشکنی ها و آشنایی زدایی ها و ... با تصویرگری به متن کشیده شوند.برای من زبان بیشتر به مثابه مواد اولیه ی ساختن شعر است نه ابزاری برای خلق زیبایی.

در روزگار ما مخاطب هیچ نمی پسندد که مدت زیادی در شعر بر بستر عریانِ تک وجهی زبان رها شود.کافی ست خود را در یافتن تصویر در مضیقه و ملزم به پردازش مفاهیمی در مغز بیابد.

او کلافه می شود!

و کار شعر تمام است.

عصر ما عصر تصویر است.

رسانه های تصویری قسمت اعظم فضاها را تحت سلطه ی خویش درآورده اند چراکه مردم با تصویر بسیار ساده تر و بهتر ارتباط برقرار می کنند و پیرو آن می توان گفت هنرهای تصویری نیز بسیار موفق ترند.

انسان معاصر دوست دارد شلیک گلوله و کشته شدن کاراکتر منفی یک فیلم را ببیند اما هرگز دوست ندارد جسدی را تشریح کند تا در خصوص گوارش اطلاعات و آماری محاسبه کند‌.

کنار زدن اعضای داخلی با دست برای محاسبه ی طول روده؟

اصلا حرف اش را نزنید!

من که می روم سراغ هنر.

آنهم تجسمی که بیشترین رجوع مخاطب را دارد مثل سینما ، نقاشی ، عکاسی.

نه هرگز نخواهم توانست!

اعتراف می کنم شعر روح مرا تسخیر کرده است.

 

امّا می کوشم شعری تصویرگر داشته باشم.زمانیکه شعر با تصویر پرداخت شود ماندگاری فزون تر و موثرتری در ذهن مخاطب خواهد داشت و زیبایی خلق شده با تکنیک های تصویری با ترجمه ی اثر به هر زبانی باز به قوت در اثر حضور خواهد داشت آنچه در خصوص بازی های زبانی و خلق زیبایی با تکیه بر بازی های زبانی هرگز مقدور نخواهد بود.

 

من اینگونه می پندارم و چنین می نگارم و دیگر مولفان مجموعه نیز.

برای مثال وقتی می گویم:

"گوزنی که بر دیوار خشک شده

با اندوه زیبایی اش را حفظ کرده است"

مفهوم مرگ و اندوه ناشی از مرگ و نیست انگاری و هیچ پنداری و پوچ گرایی انسان معاصر در برخورد با ابژه ی مرگ با چنین تصویری در ذهن مخاطب میخ می شود.

حالا اگر بگوییم :

"گوزن ها

با اندوه بسیار هنگفتی کشته می شوند"

در واقع کاری نکرده ایم تازه این در حالی ست که خود کاراکتر گوزن تصویر دارد و پدیده ی مرگ آن نیز تصویری دیگر.اما باز هم افاقه نمی کند چراکه این تصویر نمی تواند بدیع و مستحکم باشد.

ما در پرداخت تصویر :

و گوزنی که بر دیوار خشک شده

موارد به نظر جزئی اما بسیار حائز اهمیتی را مد نظر داشته ایم تا به تصویری مطلوب برای شعرمان برسیم.مواردی همچون :

بافت ، زاویه ی دید ، نما ، تصویر کانونی حتی تاثیر روانی تصویر ارائه شده و با اعمال تمام این وضعیت ها به هدف نزدیک شده یا رسیده ایم.

 

 

مسئله ی دیگر که بسیار بغرنج است یک جریان انحرافی باقی مانده از دهه ی هفتاد و از متن جریان شعری "سهل و ممتنع" است که احتمالا بدلیل عدم آگاهی از مفهوم واژه ی (ممتنع) ابتدا نگارش شعر را ساده نویسی و در ادامه سهل نویسی و سهل انگاری پنداشته و نگاشتند.

 

اشعاری تضعیف شده از هرجنبه ی ممکن با بسنده به بازی های کم ارزش در سطح زبان و خرده توجهی به عاطفه چنانکه می بینیم بدترین آفتی ست که در چهار دهه ی اخیر گریبان شعر سپید را گرفته است.

 

به جد شایسته ترین نام برای اینگونه اشعار را "آبدوخیاری" می پندارم.

 

با ریختن مقادیری واژه بی کمترین دقتی در یک ظرف با فرمی پر از فرو رفتگی و برامدگی ناهنجار و تکان دادن و ریختن روی کاغذ چه حاصل مان خواهد شد!؟ حالا ابتدا یا انتهای متن را به یک "دلتنگم" یا "معشوقه ی اجتماعی من" نیز مزیّن کنیم که چه بدتر!!!

 

شعر سپید باید گُرده ای از این وضعیت اسف بار ناروا و سخیف سبک کند.

 

وی هدف از گزینش و انتشار راویان را چنین برشمرد: راویان به گونه ای گزینش و ویرایش و چاپ شد که بتواند حدود شعر سپید منسجم و تایید شده با نگاهی خوش بینانه مورد پسند ادبیات امروز باشد.

 

نکته ی بعدی که با توجه به تیترهای عنوان شده ی آغازین متن لازم به ذکر است وضعیت توانایی و موفقیت متن کتاب در خلق محتواست چنانکه در این مجموعه تلاش شد آثاری با خلق محتوای چشمگیر در متن کتاب موجود باشند و امید که چنین بوده باشد.

این وعده را می دهم که "راویان" سی و هفت مرتبه شعری دغدغه مند به شما ارائه خواهد داد.

 

اگر نیاز به توضیح مضاعف و دیگرگونه ای باشد باید چنین گفت که اندیشه توانایی تجزیه و تحلیل ما در برخورد با پدیده ها خاصه برمبنای تعاریف و تفاسیر فلسفی است.

اندیشه ی بشر همواره در گرو سطح دانستگی فلسفی او بوده است پس شاعر باید سعی کند از نظر مطالعه و دانستگی فلسفی خود را در سطح بالایی حفظ کند.

 

برای مثال من وقتی میخواهم به ابژه ی تنهایی گریزی داشته باشم گاهی مخاطب را در ابتدای متن تنها می گذارم تا او در هیئت انسانی تنها و به جا مانده از اجتماع شلوغ و بی دروپیکرِ عاری از یک صورت آشنا به تماشای وقایع بنشیند و گاه ندایی هادی بشنود.اینجا باستناد آموخته های دیداری و شنیداری و حسی او خود را در سطح دانستگی بالاتری نسبت به سطر ابتدایی می یابد.نهایتا می تواند به تجزیه و تحلیل در محتوای متن ورود کند چراکه حال خود را در سطح دانایی مکفی برای اتخاذ رای بر تنهایی یافته است و از این مسئله استقبال می کند.

 

از پی این به کنش و واکنش واداشتن مخاطب در متن نوعی تفکر منتقل شده است و اگر این تفکر اندیشیده و بالنده باشد اثر نیز در خلق محتوا موفق بوده است و در این زمینه کاری کرده و به کناری ننشسته است.

 

این متن هوشمند است.این متن را در راویان تجربه کنید و من اینجا تنها یک متد را لو داده ام. راویان محتوای ارزشمندی را زیر جلد و در متن خود به هرسو منتقل می کند و از این باب بر مجموعه بسیار غرّه ام.

 

این شاعر در پایان نیز گفت: تمام تلاشی که در مراحل مختلف جهت ارائه ی این مجموعه انجام شد به این دلیل بود که قصد داشتیم مجموعه ای یکپارچه و ارزشمند به بازار شعرِ سپیدِ تضعیف شده ی این روزهای ادبیات کشور اضافه کنیم که شعر دغدغه است ، که شعر معزز است ، که شعر بینواست.

 

البته باز هم معترفم که این شاید سلیقه ی من باشد اما بر این سخن راسخم که "راویان" می تواند معرفی کننده ی جریان شعر سپید جدی زمان خود اش باشد.

 

نه با تکیه بر باد بی مبدا و بی مقصد برخی وضعیت ها و اجتماعات کزایی در متن ادبیات که با تکیه بر متن کتاب و آنچه تا امروز منتقدین و مفسرین و شاعران جدی در خصوص اش اظهار داشته اند بیان می کنم. امیدوارم توانسته باشم جان کلام را صحیح منتقل کرده باشم چراکه این کمترین حق کتاب است.

 

به دلیل ضیق فضا و زمان همه چیز به اختصار و ابتر بیان شد و امید که فرصتی مغتنم تر کلام را تکمیل کنم.

و حرف آخر:

اینکه شاید بتوان این گفتگو و متنِ حاصل از آن را به مثابه مقدمه ای بر کتاب راویان مویه های زاگرس  که به دلایل بسیار ، کم اهمیت و روشن در روزهای چاپ مجموعه نگارش نشد.

 

کد خبر: 943

 

 

منتشرشده در گفتگو

«نطنز» عنوان برنامه طنزی است که به همت باشگاه طنز و کاریکاتور انقلاب اسلامی برگزار می‌شود؛ این برنامه در هفتمین گام قرار است میهمان مشهدی‌ها باشد.

 

 هفتمین شب طنز انقلاب اسلامی، «نطنز» همراه با شعرخوانی و نثرخوانی طنز، استندآپ کمدی، اجرای موسیقی و پخش کلیپ طنز از سوی باشگاه طنز و کاریکاتور انقلاب اسلامی در مشهد برگزار می‌شود.

 

هفتمین شب طنز انقلاب اسلامی، سه‌شنبه ۱۲ تیرماه از ساعت ۱۸ تا ۲۰ در محل بلوار مدرس، خیابان مدرس۴، پلاک ۱۰، حسینیه هنر برگزار می‌شود.

 

کد خبر: 942

منتشرشده در گزارش
محمدرضا برزگر خالقی می‌گوید: شیخ محمود شبستری گلشن‌ راز را خیلی ساده، روان، با کمال سهولت و راحت سروده است اما شارحان این اثر را بسیار مشکل و به زبان فنی توضیح داده‌اند، که من در کتاب «رازهایی از گلشن‌ راز» سعی کرده‌ام آن توضیحات را ساده کنم.
 
 
محمدرضا برزگر خالقی، مصحح و پژوهشگرحوزه ادبیات کلاسیک و استاد سابق دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) قزوین از انتشار کتاب جدید خود با عنوان «رازهایی از گلشن‌راز» خبر داد و گفت: «گلشن راز» یکی از کتاب‌هایی است که در حجم کم خود، بیشترین اطلاع را می‌دهد، یعنی این کتاب شامل 1000 بیت است ولی با این حجم کم اطلاعات چندین جلد کتاب را به مخاطب می‌دهد و یکی از درخشان‌ترین کتاب‌های تمدن اسلامی است.
 
 

او ادامه داد: از زمانی که «گلشن راز» سروده شده، تا زمان ما بیش از 50 شرح بر این کتاب نوشته شده که این نشان‌دهنده اهمیت بالای خود کتاب «گلشن راز» است. از مهم‌ترین شروح این کتاب «مفاتیح‌الاعجاز فی شرح گلشن راز» اثر شمس‌الدین لاهیجی است که پایان‌نامه فوق لیسانس من بود و آن را سال 1366 در دانشگاه تربیت ‌مدرس دفاع کردم و به صورت کتاب چاپ شده است که اتفاقا استقبال خوبی هم از آن صورت گرفت و به چاپ یازدهم یا دوازدهم رسیده است.
 

نویسنده کتاب «شاخ نبات حافظ» درباره شرح لاهیجی بر گلشن راز و تاثیر آن در نوشتن کتاب «رازهایی از گلشن‌راز» بیان کرد: شرح لاهیجی بسیار سخت و مشکل است، یعنی آن را به زبان عرفان نظری و با اصطلاحات خاص آن نوشته است، بنابراین مخاطبان و مردمی که عاشق گلشن راز هستند، نمی‌توانند از این شرح استفاده کنند. من سال‌ها شرح لاهیجی را در دانشگاه تدریس کردم که حاصل این تدریس من و یادداشت‌هایی که حول آن نوشتم را جمع کردم و تحت عنوان «رازهایی از گلشن‌راز» در انتشارات زوار به چاپ رساندم. از ویژگی‌های این کتاب این است که سعی شده برای همه قابل فهم باشد و تمام مردم از آن بهره ببرند، خصوصا از شرح لاهیجی و توضیحاتی که در تعلیقات کتاب اضافه کرده‌ام، و هدفم هم این بود که مردم از آن شیرینی شرح لاهیجی استفاده کنند.
 

برزگرخالقی درباره مخاطب‌های این کتاب گفت: اینکه می‌گویم مخاطب این کتاب عام است، منظورم افرادی غیر از دانشجویان ادبیات فارسی است که در دوره فوق لیسانس درسی به نام گلشن راز دارند. در مجموع تمام دانشجویان، همه کسانی که به عرفان علاقه‌مندند یا ادب فارسی را دوست دارند، می‌توانند مخاطب این کتاب باشند. ساختار این کتاب به این صورت است که همه ابیات مشکل گلشن راز را مورد توجه قرار داده و هر بیت مشکلی که توضیح دارد و لازم است که توضیح آن باز و گسترده شود را به زبان ساده توضیح داده‌ام تا افراد غیر دانشگاهی و کسانی که اهل مطالعه هستند، بتوانند از این کتاب استفاده کنند.

 
وی افزود: شیخ محمود شبستری گلشن‌ راز را خیلی ساده، روان، با کمال سهولت و راحت سروده است اما شارحان این اثر را بسیار مشکل و به زبان فنی توضیح داده‌اند، که من سعی کرده‌ام آن توضیحات را ساده کنم تا خواننده لذت ببرد. مثلا شرح لاهیجی که من روی آن کار کرده‌ام قلم بسیار سخت و سنگینی دارد.

 

استاد سابق دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) قزوین در پاسخ به اینکه آیا صرفا بُعد عرفانی گلشن‌ راز باعث ماندگاری او شده یا خیر؟ گفت: کتاب گلشن‌ راز چند بُعد دارد. این کتاب تقریبا مباحث فلسفی، عرفان نظری و حتی ادبی را در خود دارد و تنها یک کتاب صرف عرفانی و خالی از زیبایی‌های ادبی نیست. شیخ محمود شبستری در گلشن‌ راز سعی کرده مباحث فلسفی و عرفانی را به زبان شعر بگوید، چرا هر چیزی که به زبان شعر باشد، ماندگاری بیشتری دارد. این کتاب یک دوره حکمت، فلسفه، عرفان و ادبیات و تقریبا نشان دهنده تفکر تمدن اسلامی است. یعنی شیخ محمود شبستری یک دوره تفکر تمدن اسلامی را در آن فشرده که یک هنر است. او توانسته در هزار بیت بیشترین حد، یعنی یک دوره حکمت و فلسفه را بیان کند که از دلایل ماندگار بودن کتاب همین است.

 
برزگر خالقی در پایان از آخرین کارهایی که در دست تهیه و انتشار دارد خبر داد و عنوان کرد: جلد دوم «شرح دیوان فاقانی» که جلد اول آن‌ را سال‌ها پیش چاپ کردم زیر چاپ دارم و در حال کار روی جلد سوم آن هستم و قصد دارم که تا آخر این دیوان شرح کامل آن را انجام دهم. کار دیگری هم به نام «داستان‌های عاشقانه فرهنگ فارسی» زیر چاپ دارم و قرار است انتشارات زوار آن را منتشر کند. این کتاب شامل مجموعه داستان‌های زیبای عاشقانه ادب و فرهنگ فارسی است که توسط دانشجوهای مختلف در قالب پایان‌نامه ارائه شده است و داستان‌های عاشقانه‌ای که به صورت شفاهی در بین اقوام مختلف کرد، ترک، ترکمن، کرد کرمانج و... را شامل می‌شود و در سه جلد تهیه شده است.

 
کتاب «رازهایی از گلشن راز» به همت محمدرضا برزگرخالقی در 253 صفحه گردآوری شده و با بهای 28000 تومان توسط انتشارات زوار چاپ و روانه بازار کتاب شده است.
 
 
کد خبر: 941
منبع: ایبنا
 
منتشرشده در گزارش

کتاب صوتی «گزیده شعرهای محمد مختاری» منتشر شد.

 

این شعرها با انتخاب و صدای سیاوش مختاری در ۵۵ دقیقه و ۱۰ ثانیه با قیمت ۱۵ هزار تومان از سوی کارگاه اتفاق راهی بازار شده است.

 

معرفت جسم، سحابی خاکستری، کارنامه، قالی لاکی، ماه و نیمکت، گامی دیگر، حکایت در پنج صحنه، آواز میهنی، منظومه، تا شام آخر، جشن پنهان، مولن روژ، پاداش فکر و سیاه‌سفید شعرهایی هستند که برای گویا شدن در این مجموعه انتخاب شده‌اند.

 

از آثار محمد مختاری می‌توان به «بر شانه فلات»، «حماسه در رمز و راز ملی»، «اسطوره زال»، «منظومه ایرانی»، «زاده اضطراب جهان»، «تمرین مدارا»، «هفتاد سال عاشقانه شعر فارسی»، «آرایش دورنی»، «انسان در شعر معاصر»، «چشم مرکب»، «خیابان بزرگ» و «سحابی خاکستری» اشاره کرد.

شعر «تا شام آخر» از این مجموعه:

 

نزدیک شو گرچه نگاهت ممنوع است.

زنجیره اشاره چنان از هم پاشیده است

که حلقه‌های نگاه

در هم قرار نمی‌گیرند.

 

دنیا نشانه‌های ما را

در حول و حوش غفلت خود دیده است و چشم پوشیده است.

نزدیک شو اگرچه حضورت ممنوع است.

 

وقت صدای ترس

خاموش  شد گلوی هوا

و ارتعاشی دوید در زبان

که حنجره به صفتهایش بدگمان شد.

تا این‌که یک شب از خم طاقی صدایت

لغزید و ریخت در ته ظلمت

و گنبد سکوت در معرق درد برآمد

 

کد خبر: 940

منتشرشده در گزارش

محمد افندیده از شاعران سپیدسرای کشور است که با همکاری دوتن از شاعران دیگر مجموعه شعری را گرداوری و به چاپ رسانده است.

در ادامه یادداشت وی را میخوانید:

 

«از آثار منتشر شده ی امسال مجموعه شعر راویان مویه های زاگرس است.

راویان مجموعه ای مشترک از سه مولف، محمد افندیده، محمد نیازی و آریا معصومی است که شامل سی و هفت شعر به ترتیب ده ؛ ده و هفت اثر از هر مولف در این مجموعه منتشر شده است.

 

ناشر این مجموعه انتشارات فصل پنجم تهران است که از ناشران موفق و خوشنام حوزه ی شعر کشور به حساب می آید.

 

گزینش آثار و گردآوری مجموعه را محمد افندیده عهده دار بوده است که از شاعران و مفسرین یک دهه ی اخیر ادبیات کشور محسوب می شود و پیش تر با مجموعه شعر برادرکشی همکاری دیگری با این انتشارت داشته است.

 

افندیده در خصوص این مجموعه می گوید: در خصوص این مجموعه حرف های زیادی برای گفتن وجود دارد که کوتاه و مختصر خواهم گفت چرا که اطمینان دارم خود مجموعه بهتر و رساتر حرف های خودش را خواهد زد. چرا که به آن غره ام و البته همگان می دانند در خصوص شعر به هیچ عنوان تعارفی ندارم چه بسا شعر خودم باشد و هماره در خصوص دفاع از شعر خود همه چیز را به عهده ی شعر وانهاده ام چرا که شعر خود ناطق است و مکتوب و موثق.

 

 با این همه اطمینان دارم مجموعه ی راویان انتظارات مخاطبین و همچنین منتقدین حوزه ی شعر را برآورده خواهد کرد و در بازار ادبی و به خصوص حوزه ی شعر سپید حرف های زیادی برای گفتن خواهد داشت این را از منظر مولف و گردآورنده ی اثر نه که از منظر یک مفسر ادبی که پیش تر مجموعه را مطالعه کرده است می گویم و چون همیشه بر آنچه در مصاحبه ها و گفتمان ها و حتی کمتر از آن و جمع های خصوصی بر زبان جاری کرده ام راسخ ام.

 

با این حال خرید این مجموعه را در صفحات مجازی خود نیز و به مخاطبین خود نیز توصیه نکرده ام و کتاب و ناشر را به رسم شعر و دوستی تنها معرفی کرده ام چرا که شعر خود ناطق است و یا حق.

 

در این مجموعه آثار برگزیده ی چندین جشنواره و کنگره ی ملی و استانی را خواهیم یافت که عناوین شماری از این جشنواره ها در زیر آمده است.

 

اثر برگزیده ی جشنواره ی ملی شعر جوان

اثر برگزیده ی جشنواره ی شعر نیاوران

اثر برگزیده ی جشنواره ی شعر بهار

اثر برگزیده ی جایزه ی شعر کویر ابرکوه

اثر برگزیده ی جشنواره ی آیینه مهر

اثر برگزیده ی جشنواره ی ملک ملکوت

اثر برگزیده ی کنگره ی دوکوهه ی اندیمشک

اثر برگزیده ی جشنواره ی ملی شعر فجر بخش جوانان»

 

محمد افندیده/ تیرماه 97

منتشرشده در یادداشت هفته

فراخوان جایزه «کتاب سال شعر جوان» (جایزه قیصر امین‌پور) منتشر شد.

 

بر اساس اعلام دبیرخانه، دفتر شعر جوان با انگیزه شناسایی و معرفی استعدادهای جوان به جامعه ادبی کشور و تقدیر و حمایت از آنان با هدف اعتلای شعر امروز، دومین دوره  از سری جدید جایزه «کتاب سال شعر جوان»  را از میان مجموعه‌های منتشرشده سال ۱۳۹۶ برگزار می‌کند.

 

شرایط شرکت در این دوره از جایزه به این شرح اعلام شده است:

 کتاب چاپ اول باشد.

کتاب به زبان و خط فارسی باشد.

سن شاعر در سال چاپ کتاب بیش از ۳۰ سال نباشد.

شاعران  جوان سراسر کشور و یا ناشران کتاب‌های شعر می‌توانند پنج نسخه از هر کتاب را تا پایان مهر ۱۳۹۷ به نشانی تهران، خیابان شهید کلاهدوز، نبش خیابان نعمتی، خانه شاعران ایران، دفتر شعر جوان ارسال کنند.

 

کد خبر: 939

منتشرشده در گزارش

چهارمین مجمع عمومی انجمن علمی نقد ادبی ایران یازدهم تیرماه امسال در دانشگاه تربیت مدرس برگزار می‌شود.

 

در این نشست که به منظور ارائه گزارش سالانه، تصویب برنامه راهبردی ۱۰ ساله دوم برپا خواهد شد، هیئت مدیره جدید انجمن نیز برای سه سال آینده انتخاب خواهند شد.

 

انجمن علمی نقد ادبی ایران در سال ۱۳۸۷ به ابتکار مرکز تحقیقات زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرس و با همکاری جمعی از استادان دانشگاه‌های سراسر ایران تأسیس شد. زنده‌یاد دکتر علیمحمد حق‌شناس ریاست نخستین هیئت مدیره این انجمن را به عهده داشت. دکتر محمود فتوحی، دکتر نصرالله امامی و دکتر مریم حسینی رؤسای بعدی انجمن بودند.

 

این انجمن هم‌اکنون ۵۰۰ عضو پیوسته و وابسته دارد. فصلنامه نقد ادبی با همکاری این انجمن چاپ می‌شود و دوفصلنامه روایت‌پژوهشی به سردبیری دکتر حمیدرضا شعیری و مدیرمسئولی دکتر ابراهیم خدایار نشریه اختصاصی انجمن به شمار می‌رود.

 

برگزاری همایش سالانه نقد ادبی در کشور، مشارکت در اهدای جوایز ادبی، برگزاری نشست‌های نقد کتاب، برپایی دوره‌های تخصصی نقد ادبی و تشکیل شاخه‌های دانشجویی و شعبه‌های انجمن در دانشگاه‌های سراسر کشور از دیگر فعالیت های این انجمن است.

 

چهارمین مجمع عمومی انجمن علمی نقد ادبی ایران ۱۱ تیرماه امسال از ساعت ۱۵-۱۷ در دانشگاه تربیت مدرس تهران برگزار خواهد شد.

 

کد خبر: 938

منتشرشده در گزارش

فراخوان هشتمین کنگره ادبی ریان همزمان با ثبت‌نام دهمین دوره این حلقه، در حوزه شعر مذهبی منتشر شد.

 

همزمان با آغاز ثبت‌نام دهمین دوره حلقه ادبی ریان، فراخوان هشتمین کنگره این حلقه نیز منتشر شده است.

 

حلقه ادبی ریان، با هدف ارتقاء و اعتلای فرهنگ غنی عاشورایی و ادبیات آئینی، فعالیت هنری آئینی خود را از سال ۱۳۹۱ زیر نظر محمد صمیمی شاعر و سراینده اشعار مذهبی آغاز کرد.

 

به تازگی ثبت‌نام دهمین دوره این حلقه ادبی آغاز شده است. در سلسله جلسات ریان، مطالبی پیرامون شعر و تصنیف (نوحه و سرود) آئینی از قبیل کشف مضامین، ملودی ، ریتم ، آوای موسیقایی کلمات، بحرهای وزنی، شاعرانه اندیشیدن و ... توسط محمد صمیمی و دیگر اساتید شعر و ادبیات فارسی به عنوان اساتید مهمان آموزش داده می شود.

 

حلقه ادبی ریان از سال ۱۳۹۱ تاکنون ۹ دوره آموزش شعر و تصنیف آئینی، ۳ دوره کارگاه شعر با موضوعات مختلفی از قبیل شناخت اشعار نیمایی و نگاه نو، بررسی سبک خراسانی و هندی در اشعار بیدل دهلوی و صائب تبریزی و همچنین جلوه‌های آئینی اشعار حافظ شیرازی و ۷ کنگره شعری با موضوعات امام زمان (عج)، حضرت خدیجه (س)، شهادت حضرت صدیقه (س)، امام حسن (ع)، حضرت ام البنین (س)، شیدایی منظوم با موضوعیت محرم و ولادت حضرت صدیقه (س) برگزار کرده که اشعار هر کنگره در قالب دفترچه و کتاب‌هایی با نام همان کنگره به چاپ رسیده است.

 

همزمان با آغاز ثبت‌نام دهمین دوره این حلقه، فراخوان هشتمین کنگره ریان هم در راستای پاسداشت مقام شهید و شهادت منتشر شده است. این کنگره در دو بخش اصلی و ویژه با موضوعات شهید و شهادت و شهید محمدحسین حدادیان برگزار می‌شود.

 

قالب آثار ارسالی شامل کلیه قالب‌های شعر کلاسیک و نو و همچنین تصنیف شامل زمزمه، زمینه، واحد ، شور و ...  می‌شود. ارسال اثر نیز برای عموم علاقه‌مندان آزاد است.

 

مهلت ارسال اثر به این کنگره پایان روز چهارشنبه ۲۰ تیر است و علاقه‌مندان باید آثار خود را یا به پایگاه اینترنتی ریان به نشانی www.halgherayyan.ir  و یا پیام‌رسان بله با شماره ٠٩٣٩٨٣٧٩٦٧٩ ارسال کنند.

 

مراسم اختتامیه هشتمین کنگره حلقه ادبی ریان هفته آخر تیرماه برگزار می‌شود.

 

کد خبر:  937

 

منتشرشده در گزارش

حمید رضا شکارسری مجموعه‌ای از اشعار عاشقانه و اجتماعی خود را در کتابی با عنوان «چراغ قوه در دست خورشید» منتشر می‌کند.

 

حمیدرضا شکارسری شاعر و منتقد با بیان اینکه آخرین آثارش با عناوین «شکل‌های لیلا» و «شب‌نامه» در نمایشگاه کتاب تهران عرضه شد، اظهار کرد: کتاب «شکل‌های لیلا» شامل بیش از 100 شعر عاشقانه و با محور شخصیت لیلی و مجنون در این روزگار سروده شده است. مفهوم کهن عشق لیلی و مجنون در زمان حاضر و خیابان‌های شهرهای ما در کتاب «شکل‌های لیلا»  ترسیم می‌شود. مجموعه شعر «شب‌نامه» نیز دارای حدود 130 شعر در قالب‌های شعر کوتاه نو است و شخصیت اصلی در این اشعار شب است.

 

وی همچنین گفت: مجموعه شعر «چراغ قوه در دست خورشید» نیز مجموعه‌ای از اشعارم است که در آن به موضوعات عاشقانه اجتماعی پرداخته‌ام و این مجموعه نیز به‌زودی منتشر خواهد شد.

 

شکارسری با اشاره به اینکه استقبال از مجموعه‌های شعری در نمایشگاه کتاب امسال از سوی مخاطبان خوب بود، اظهار کرد: گسترش فضای مجازی از سویی می‌تواند نیاز به کتاب را اشباع کند و به‌نوعی آسیبی برای انتشار کتاب باشد. اما از سوی دیگر انتشار آثار ادبی و مهندسی درست شعرها در فضای مجازی باعث می‌شود مخاطب با کنجکاوی بیشتری منتظر انتشار کل اثر در بازار نشر کشور باشد.

 

وی افزود: این رویکرد فضای مجازی به ادبیات چند سال است که در مورد رمان رخ داده است و نویسندگان بخشی از داستان کوتاه یا رمان خود را در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند و اشتیاق مخاطبان با خواندن قسمتی از اثر، برای مطالعه کل آن اثر دوچندان می‌شود. چنین اتفاقی برای شعر هم در فضای مجازی رخ داده و امیدوارم تاثیر مثبتی داشته باشد.

 

کد خبر: 936

منتشرشده در گزارش

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد