مکتب سازی، فرصت سوزی ---------- انتشار دکلمه ای از منوچهر آتشی ----------------- گزارش تصویری اختتامیه سومین دوره جشنواره نیاوران --------- فیلم شعرخوانی محمدعلی بهمنی

مراسم بزرگداشت سعدی با مشارکت ایرانیان مقیم کویت در این کشور برگزار شد.

 در این مراسم که به دعوت از رایزنی فرهنگی سفارت کشورمان برپا شد، علیرضا عنایتی سفیر ایران در کویت ضمن تبریک فرا رسیدن ماه رحمت، برکت و خودسازی، به تشریح اهمیت آثار ماندگار این شاعر نامور پرداخت و گفت: برجسته ترین ویژگی سعدی انسان دوستی، اخلاق مداری و تأکید بر هویت ملی او است.

وی افزود: اینکه روز بزرگداشت سعدی شیرازی در ماه اردیبهشت و طلیعه بهار تعیین شده نشانگر نقش این سخنور کم نظیر در تجدید حیات شعر و ادبیات فارسی است.

در این مراسم چندتن از سعدی شناسان و سعدی پژوهان پیرامون اهمیت کتاب‌های بوستان و گلستان و اینکه تا کنون هزاران پژوهش و تحقیق کارشناسانه درباره سعدی توسط اندیشمندان ایران و جهان به رشته تحریر درآمده است سخن گفتند.

سخنرانان تأکید کردند که بسیاری از متفکران و ادبای غرب از جمله ولتر و گوته تحت تأثیر سروده‌های این استاد سخن قرار گرفته و سبک ابداعی منحصر بفرد او را ستوده اند وتا زمان انقراض عالم و زبان فارسی بر پهنه گیتی بر سرزبان‌هاست معانی بلند و متعالی سعدی شیراز ظرفیت مطالعه و پژوهش دارد.

در ادامه این مراسم یک گروه موسیقی به اجرای آوازهایی از اشعار سعدی پرداخت که مورد تحسین و تشویق حضار قرار گرفت.

 

کد خبر: 533

منتشرشده در گزارش

دهه سوم سعدی شناسی در حالی آغاز می‌شود که از این رهگذر می‌توان از یک‌سو داشته‌ها و کاستی‌های این عرصه را به داوری نشست و از سوی دیگر شعله سعدی پژوهی را پرفروغ‌تر کرد.

اول اردیبهشت‌ماه در آستانه آغاز بیست و یکمین سال بزرگداشت سعدی تدقیق در آرا و اندیشه‌های شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی بیش‌ازپیش نیاز جامعه جهانی است.

 

اکنون در سال ۱۳۹۶ دو دهه پس از نام‌گذاری اول اردیبهشت‌ماه به نام «یاد روز سعدی» هم‌زمان با شیراز و برخی شهرهای ایران، در بسیاری از کشورها دوستدارانش این روز را پاس داشته و از خوان حکمت، عشق، پند و زیبایی‌های آثار او خوشه‌ها می‌چینند.

 

برگزاری پیاپی یادروز سعدی فرصت مغتنمی است که بتوان از یک‌سو داشته‌ها و کاستی‌های این عرصه را در هرسال به داوری نشست و از سوی دیگر شعله سعدی پژوهی را پرفروغ‌تر کرد تا در آینده‌ای نه‌چندان دور شاهد آفرینش آثار گران‌سنگی در این عرصه بود.

 

از سال ۱۳۸۵ تا پارسال که «دهه سعدی شناسی» سامان یافت، پژوهش‌ها و ترویج آثار سعدی شتاب و کیفیتی درخور جایگاه و منزلت استاد سخن یافت و در این ۱۰ سال، هر نوبت یادواره شیخ اجل به موضوعی خاص پرداخته شد و به اهتمام سعدی پژوهان، استادان تاریخ و ادبیات دانشگاه‌ها و مراکز علمی و مرکز سعدی شناسی و بنیاد فارس شناسی به همراه نهادهای متعهد به فرهنگ آثار مکتوب، مقالات، پایان‌نامه‌ها و رساله‌هایی در پیوند با موضوع هرسال سعدی پژوهی تهیه و منتشر شد.

 

 

در دهه یادشده که با «دوران شناسی سعدی» در سال ۱۳۸۵ آغاز شد از سال ۸۶ تا آغاز دهه ۹۰ خورشیدی زندگی، اندیشه، زبان و شخصیت سعدی، گلستان، بوستان و غزلیات(نسخه‌شناسی، تحلیل معنوی، فرم و زبان، صنایع ادبی، زیبایی‌شناسی و...) مورد تأکید نشست‌های سالانه یادروز سعدی قرار گرفت.

 

از آغاز دهه ۹۰ که قصاید، مجالس، قطعات، هزلیات و...(نسخه‌شناسی، تحلیل معنوی، فرم و زبان، صنایع ادبی، زیبایی‌شناسی و...) موضوع یادروز سعدی قرار گرفت، به‌نوبت در سال‌های بعد این بزرگداشت با موضوعی خاص به استقبال آرا و اندیشه‌های سعدی شناسان، استادان ادبیات و دوستداران ادب و فرهنگ ایران و جهان رفت تا سال گذشته که «سعدی در حدیث دیگران و دیگران در حدیث سعدی» موضوع این بزرگداشت قرار گرفت.

 

طی سال‌های ۹۱ تا ۹۴ نسخه‌شناسی آثار سعدی و انتشار کلیات سعدی به تصحیح سعدی پژوهان برجسته کشور به‌عنوان نسخه اصلی پژوهش‌های «سعدی شناسی و نسخ مرکز سعدی شناسی»، «سعدی، معارف اسلامی و فرهنگ ایرانی»، «سعدی و مسائل اجتماعی، فرهنگی، اخلاقی، سیاسی» و «ادبیات عصر ما و هنر سعدی، سنت و نوآوری و فرهنگ مردم» مورد تأکید واقع شد.

 

 

 

انتشار گزیده کلیات سعدی به زبان‌های زنده دنیا شامل زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، اسپانیولی، عربی، روسی، چینی، ایتالیایی، ژاپنی و مالیاییاین در حالی است که اینک در آغاز دهه سوم، بزرگداشت شیخ اجل سعدی شیرازی در کنگره‌ای بین‌المللی با حضور سعدی پژوهان و مترجمان آثار سعدی از سراسر جهان و تهیه و انتشار گزیده کلیات سعدی به زبان‌های زنده دنیا شامل زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، اسپانیولی، عربی، روسی، چینی، ایتالیایی، ژاپنی و مالیایی انجام گرفته است.

 

همچنین از سال گذشته دفترهای «سعدی شناسی» که هرسال به مناسبت یادروز این شاعر نویسنده پارسی گوی ایرانی منتشر می‌شد از شماره نوزدهم به شکل دو فصلنامه ادبی تخصصی منتشر شد و اینک نشریه یادشده شماره سوم خود را به مناسبت بیست و یکمین یادواره شیخ اجل منتشر خواهد کرد.

 

 

آن‌گونه که یک استاد دانشگاه با تأکید بر «وجوه حضور سعدی در دوران معاصر» می‌گوید: بر اساس آمار، نسخه‌های خطی سعدی ۱۳۲۴ نسخه است که در صدر دست‌نوشته‌های ایران به زبان فارسی است.

 

دکتر فرح نیازکار با اعلام وجود ۴۲۲ نسخه از کلیات سعدی، ۲۸۴ نسخه دیوان سعدی، ۲۲۲ نسخه بوستان سعدی، ۳۷۰ نسخه گلستان سعدی و ۲۶ نسخه پندنامه‌های سعدی به همراه صدها پایان‌نامه ثبت‌شده پیرامون شیخ اجل و آثارش معتقد است: نگارش صدها مقاله علمی درباره سعدی از دیدگاه‌های مختلف سیاسی، جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی، روانشناسی، مردم‌شناسی، زیبایی‌شناختی، دین شناختی، فلسفی و... بیانگر میزان اهمیت سعدی در حوزه‌های مختلف علم و ادب است.

 

این چهره علمی و ادبی دانشگاهی بر اساس آنچه ترجمه آثار سعدی به دیگر زبان‌های رایج دنیا انجام می‌گیرد عنوان می‌کند: گلستان سعدی نخستین کتاب فارسی است که به یک زبان اروپایی ترجمه شد و زمینه آشنایی شاعران، نویسندگان، فیلسوفان و اندیشمندان غرب را فراهم کرد؛ شاعران و اندیشمندانی چون ولتر، هوگو، دیدرو، لافونتن، گوته، شیلر، پوشکین، رنان، امرسون، بالزاک، موسه، بونین و بسیاری دیگر از او متأثر شدند.

 

این در حالی است که از سال ۱۶۳۶ میلادی که نخستین گزیده گلستان با ترجمه «آندره دوریه» به زبان فرانسوی چاپ و منتشر شد تاکنون، آثار سعدی به زبان‌های مختلف ازجمله انگلیسی، آلمانی، اسپانیایی، لاتین، ژاپنی، چینی، روسی، لهستانی، هلندی، ایتالیایی و... ترجمه و منتشرشده است.

 

شاید کمتر اندیشمندی مانند سعدی یافت شود که در میان مردم از جایگاه زبانی رایجی برخوردار باشد زیرا دست‌کم هزاران ضرب‌المثل از بوستان و گلستان این شاعر بزرگ رواج دارد که مورداستفاده همگان قرار می‌گیرد و بارها شده که شنیده می‌شود: «این ره که تو می‌روی به ترکستان است»؛ در جای دیگری سعدی به کنایه گفته «ادب از که آموختی، از بی‌ادبان»؛ یا کنایه‌های این شاعر به دختر خویش که در میان شیرازی‌های هنوز ورد زبان ساکنان کوی سعدی است.

 

خیلی از ابیات و جملاتی که امروز مردم ایران در مناسبت‌های مختلف و در گفتگوهای خود از آن استفاده می‌کنند در آثار سعدی بیان‌شده استخیلی از ابیات و جملاتی که امروز مردم ایران در مناسبت‌های مختلف و در گفتگوهای خود از آن استفاده می‌کنند در آثار سعدی بیان‌شده که یا قبل از سعدی این جملات به شکل ضرب‌المثل وجود داشته و سعدی آن را با استادی هرچه‌تمام‌تر بیان کرده و یا به خود سعدی تعلق دارد و پیش از آن وجود نداشته و ساخته خود سعدی است و تا به امروز به شکل مَثَل در بین مردم نفوذ کرده است.

 

ضرب‌المثل‌های سعدی شیرازی در زبان پارسی یکی از رایج‌ترین ضرب‌المثل‌هاست فقط ۴۰۰ ضرب‌المثل از گلستان سعدی در زبان فارسی رایج است.

 

 

در پیوند با آنچه به‌عنوان ضرب‌المثل‌های سعدی به کار گرفته می‌شود، استاد دانشگاه شیراز نیز در خصوص نفوذ عمومی سعدی به خبرنگار مهر می‌گوید: گلستان سعدی از همان آغاز نگارش تا به امروز همواره در فرهنگ مردم ایران، از کتاب‌های شیرین و خواستنی بوده و این مقبولیت همیشه رو به گسترش و افزایش داشته است. این پذیرش عمومی را باید دست‌کم در دو عامل جستجو کرد که یکی هوشیاری در گزینشِ موضوع و دیگری چیره‌دستی در آرایش سخن است.

 

 

 

کاووس حسن لی معتقد است: حضور همیشگی سعدی در میان مردم و آمیزش او با گروه‌های مختلف اجتماع، تأثیر بسیار در عمومی‌تر شدن سخن او گذاشته است. بدین خاطر است که احساس می‌کنیم سعدی سخنگوی صادق مردم است. سخنگویی که در کلام او هرگز بویی از نومیدی، ناتوانی و شکست احساس نمی‌شود بلکه همواره پویا، کوشا و تلاشگر جلوه می­کند.

 

در قلمرو عثمانی سعدی را شاعری «خودی» می‌خوانند و از دیرباز تاکنون به شرح و ترجمه آثار او پرداخته‌اند چنانکه در دوران مورداشاره آثار بسیاری پیرامون او یا آثارش نگاشته شده است. نمونه تازه این دل‌بستگی به سعدی هم شاید بتوان انتشار کتابی درباره سعدی به زبان ترکی استانبولی عنوان کرد که به اهتمام پروفسور کاووس حسن لی نویسنده، محقق و شاعر شیرازی در آستانه یادروز سعدی منتشر شد.

 

کتاب «دریچه‌ صبح: بازشناسی زندگی و سخن سعدی» یکی از نوشته‌های دکتر کاووس حسن لی درباره سعدی شیرازی است که در سال ۱۳۸۹ از سوی انتشارات خانه کتاب منتشرشده است. این کتاب ۲۰۰ صفحه‌ای که بیشتر به مخاطبان عمومی توجه داشته در چهارفصل تنظیم‌شده است. در این فصول زندگی سعدی و روزگار او، آثار نظم و نثر سعدی با تکیه‌بر زیبایی‌شناسی و پیام‌های اجتماعی بررسی‌شده و مجموعه‌ای از دیدگاه‌های صاحب‌نظران جهان درباره سعدی نیز معرفی‌شده است.

 

سعدی حق بزرگی بر این کشور و مردم دارد

 

سیدرضا صالحی امیری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در آیین نکوداشتی که در آرامگاه سعدی برگزار شد با یادآوری اینکه دو سال قبل در این مکان در مطلع سخن از تابش خورشید از این نقطه گفته شد، عنوان کرد: ما در سرزمین رازها و رمزها هستیم که رازهای این سرزمین ناشناخته مانده و این جغرافیا در دل خود سخن بسیاری دارد که تنها توانستیم از معدن غنی آن جرعه‌ای برداشت کنیم.

 

این مقام فرهنگی با اشاره به اینکه رمز و راز این سرزمین را باید در زمانه سعدی و حافظ و ادوار تاریخی جست، افزود: این جغرافیا بخشی از هویت تمدنی ملی و اسلامی ماست و تقدیر و قدردانی بزرگان بخشی از هویت ملی است.

 

صالحی امیری با بیان اینکه سعدی حق بزرگی بر این کشور و مردم دارد عنوان کرد: هویت ایرانی و اسلامی ما پس از اسلام مدیون سعدی، حافظ و فردوسی است.

 

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی کلام سعدی و درس‌های او را آموزنده اخلاق دانست که مهم‌ترین نیاز امروز است.

 

 

 

درمان درد امروزین را باید در گلستان و بوستان سعدی جست. زیرا سعدی چشمه جوشان اخلاق در این سرزمین استوی بداخلاقی را بزرگ‌ترین آسیب نسل حاضر عنوان کرد و گفت: درمان این درد امروزین را باید در گلستان و بوستان سعدی جست. زیرا سعدی چشمه جوشان اخلاق در این سرزمین است.

 

صالحی امیری چالش اخلاقی امروز و انگ زنی، اتهام، ترویج شایعه و انتقام‌جویی را به خاطر فاصله گرفتن از فرهنگ سعدی عنوان کرد و افزود: رمز ماندگاری زبان فارسی به خاطر تداوم هویت ایرانی است زیرا فارسی نه یک زبان که یک فرهنگ و تمدن است ازاین‌رو و از این منظر باید قدردان سعدی باشیم که بقای این کشور را با زبان فارسی استمرار بخشید.

 

وزیر فرهنگ و ارشاد سعدی نماد اعتدال، عقلانیت، انسانیت، عدالت، کرامت و منزلت دانست و یادآوری کرد: سعدی پرچم‌دار عدالت است و سخن گفتن از سازگاری و اعتدال و همگرایی از سعدی وام می‌گیرد چراکه امروز بیش از هرزمانی نیازمند پرهیز از افراط‌وتفریط هستیم زیرا سعدی معیار اعتدال است و ما وامدار این شاعر از این منظر هستیم چراکه سعدی نماد پرهیز از ظلم و ستم است.

 

وی زیست‌ فرهنگی داشتن را مدیون سعدی دانست و گفت: او چهره مانا و ماندگار این سرزمین است زیرا دین‌مداری و مردم‌سالاری در ابیات و غزل‌های سعدی می‌خروشد.

 

صالحی امیری دین را از منظر سعدی مظهر مدارا و سازگاری تعریف کرد و گفت: سعدی تصویر غبارآلود را از دین می‌زداید زیرا او قائل به خدمت خلق و حاکمیت به خلق بود.

 

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نصیحت الملوک سعدی را حاوی پیام روشنی عنوان کرد که باید به فکر اقشار جامعه و مردم بود.

 

 

کورش کمالی سروستانی رئیس مرکز سعدی شناسی هم می گوید: سعدی یگانه‌ای است که سحر کلامش به اعجاز درمی‌آویزد و سخنانش مانند شکر شیرین است.

 

وی ادامه داد: سعدی پیوسته به انسان عشق می‌ورزد و او را در جهان پرآوازه می‌کند و چنین است که جهانگیر می‌شود.

 

کمالی سروستانی افزود: بازتاب افق اندیشه سعدی بنی‌آدم را اعضای یکدیگر می‌داند تا جایی که بوستان را بر حکمت بنیان می‌کند و کلام او تأثیرگذار می‌شود.

 

رئیس مرکز سعدی شناسی افزود: سعدی، نیک گفتار و نیک پندار و ژرف‌بین است و دادگری است از انسان‌مداری و خردورزی.

 

کمالی سروستانی تأکید کرد: گویا آرزوهای سعدی در بوستان جلوه کرده است.  سعدی عشق خدا و خلق را هم‌زمان می‌جوید و عشق سعدی داستانی است که بر سر بازار است.

 

سال‌ها و دهه‌هاست سعدی در آثار هنرمندان ایرانی از جایگاه والایی برخوردار است و بهره‌مندی مستقیم یا غیرمستقیم از مضامین کلام سعدی در انواع هنرها همچون نقاشی، خوشنویسی، آواز و موسیقی و... همچنان ادامه دارد.

 

کد خبر: 448

منبع: مهر

منتشرشده در گزارش

 

کتابی از کاووس حسنلی درباره‌ سعدی شیرازی به زبان ترکی استانبولی ترجمه و منتشر شد.

کتاب «دریچه‌ صبح: بازشناسی زندگی و سخن سعدی» یکی از نوشته‌های کاووس حسنلی درباره‌ سعدی شیرازی است که در سال ۱۳۸۹ از سوی انتشارات خانه‌ کتاب منتشر شده است.

این کتاب دویست‌صفحه‌ای که بیشتر به مخاطبان عمومی توجه داشته در چهار فصل تنظیم شده است. در این فصل‌ها زندگی سعدی و روزگار او، آثار نظم و نثر سعدی با تکیه بر زیبایی‌شناسی و پیام‌های اجتماعی بررسی شده و مجموعه‌ای از دیدگاه‌های صاحب‌نظران جهان درباره‌ سعدی نیز معرفی شده است. در فصل پایانی کتاب هم سعدی و حافظ از زوایای مختلف با هم مقایسه شده‌اند. در این کتاب بیشتر به چند و چون آثار سعدی پرداخته شده و شرح زندگی او کمتر مورد توجه بوده است؛ زیرا به نظر دکتر حسنلی «سعدی به این دلیل که سفرهای بسیار رفته یا عمر زیاد داشته یا زندگی شخصی او چگونه بوده، معروف نشده، بلکه شهرت او برآمده از آثار درخشانی‌ است که آفریده است».

حسنلی سال‌ها پیش با همین شیوه کتاب «چشمه‌ خورشید» را درباره حافظ نوشته بود که برای نخستین‌بار در مراکش منتشر شد. این کتاب تاکنون به زبان‌های عربی و فرانسه ترجمه شده است .

اینک ترجمه کتاب «دریچه صبح» به همت دو تن از استادان ترکیه (خانم‌ها: اسرا چاکار و الیف ناموغلو) به زبان ترکی استانبولی انجام شده و با نام «سعدی شیرازی» در آستانه‌ یادروز سعدی در استانبول منتشر شده است.

در کتاب «دریچه‌ صبح» آمده است: «سعدی یکی از نامدارترین سخن‌سرایان جهان است که بسیاری از اندیشمندان را به ستایش واداشته. شاعری که اندیشه‌های نورانی و افسونگری‌های هنری او در سخن چنان رستاخیزی برپا کرده که او را در زمان‌ها و در مکان‌ها به شایستگی گسترده است. تنوع آثار سعدی و چیره‌دستی مسلّم او در میدان‌های گونه‌گون سخن، نام او را به عنوان سخن‌وری توانا و  اندیشه‌ورز در سراسر دنیا گسترانیده، سلیقه‌های مختلف را به سوی خود درکشیده و بسیاری را به پیروی واداشته است.

آوازه‌ سعدی در همان زمانه‌ پرآشوب و خون‌بار مغول، به شایستگی گسترش یافته و بخش‌هایی از آثار او به دست بسیاری از اهل ادب و معرفت افتاده است. نشانه‌های این آوازه‌ گسترده و «ذکر جمیل» را هم در سخن خودِ سعدی به روشنی می‌توانیم ببینیم و هم در آثار برخی از معاصران او:

"ذکر جمیل سعدی که در افواه عوام افتاده و صیت سخنش که در بسیط زمین منتشر گشته و قصب‌الجیب حدیثش که همچون شکر می‌خورند و رقعه‌ منشآتش که چون کاغذ زر می‌برند .... "

پیش‌تر نیز برخی آثار نوشتاری کاووس حسنلی به زبان استانبولی ترجمه و در ترکیه منتشر شده است. از آن جمله می‌توان به ترجمه‌ جریان‌شناسی شعر معاصر (مقدمه‌ گونه‌های نوآوری در شعر معاصر ایران) توسط دکتر قدیر تورگوت و پشت کرشمه‌های مرمره (مجموعه اشعار) توسط دکتر علی گزل یوز  اشاره کرد.

دکتر حسنلی همچنین سه سال به عنوان استاد میهمان در دانشگاه استانبول تدریس و برای آشنایی مردم ترکیه با ادبیات پربار ایران (از آغاز تا دوره معاصر) کتابی را با عنوان «زبان همدلی» تالیف کرده که به عنوان متن کتاب درسی دانشگاهی در سال ۲۰۱۴ در استانبول منتشر شده است.

حسنلی از سعدی‌پژوهان شناخته‌شده به‌شمار می‌رود و مهمترین کتاب او درباره‌ سعدی، «فرهنگ سعدی‌پژوهی» است. از او به‌جز این اثر چند کتاب دیگر نیز در ارتباط با سعدی منتشر شده که «سلسله‌ موی دوست»، «سعدی آتش‌زبان»، «شیرین‌تر از قند»، «بازنویسی گلستان»، «ورق درخت طوبا» و «راهنمای موضوعی سعدی‌شناسی» از آن جمله است.

 

کد خبر: 426

منبع: ایسنا

منتشرشده در گزارش

بنیاد بی‌دل دهلوی مراسمی با عنوان «شب عاشقان بی‌دل» برگزار می‌کند.

بنیاد بی‌دل دهلوی پس از برگزاری همایش عرس بیدل، مراسمی را با عنوان شب عاشقان بیدل در تهران برگزار می‌کند.

در این برنامه که در قالب سلسله نشست‌های شب عاشقان بیدل، در دست برگزاری قرار گرفته است، عارف نوشاهی «نسخه پژوه آثار بیدل دهلوی در پاکستان» و شاعران و نویسندگان و بیدل شناسان به سخنرانی درباره این شاعر می‌پردازند.

این مراسم عصر روز سه‌شنبه ۱۷ اسفند ماه از ساعت ۱۷ الی ۱۹ در دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی،  تالار ناصرخسرو برگزار خواهد شد.

 

کد خبر: 372

منبع: مهر

منتشرشده در گزارش

«عاشقی‌های سعدی» شامل ترجمه ۷۸ غزل از این شاعر شیرین‌سخن به کوشش محمدعلی همایون کاتوزیان روانه بازار کتاب شد.

«عاشقی‌های سعدی» عنوان کتاب جدیدی از محمدعلی همایون کاتوزیان، نویسنده و پژوهشگر است که به تازگی از سوی نشر مرکز روانه بازار کتاب شده است.

 

چنانکه از عنوان کتاب نیز برمی‌آید، کاتوزیان در این اثر به غزلیات سعدی شیرین‌سخن پرداخته و تلاش دارد تا با ترجمه گزیده‌ای از سروده‌ها وجه دیگری از شاعری سعدی را به نمایش بگذارد.

 

سعدی یکی از بزرگ‌ترین شاعران تاریخ شعر فارسی و تنها شاعر کلاسیک است که در زمان حیاتش یک ترک مقیم آناتولی شعرش را در نامه‌ای نقل کرد و در حدود سی سال پس از درگذشتش آوازخوانان چینی شعرش را به آواز می‌خواندند بدون اینکه معنای آن را بدانند.

 

او استاد غزل بود و در این زمینه تنها حافظ و تا اندازه‌ کمتری مولوی با او پهلو می‌زنند. با این وصف به غزل‌های او خیلی کمتر از گلستان و بوستان توجه و اعتنا شده است. همایون کاتوزیان در این کتاب که چهارمین کتاب او درباره سعدی است، تنها از غرل‌هایش سخن گفته و 78 غزل از آنها را با ترجمه انگلیسی‌شان عرضه کرده است.

 

«عاشقی‌های سعدی» در 226 صفحه و به قیمت 29 هزار و 500 تومان روانه بازار کتاب شده است.

 

کد خبر: 360

منبع: تسنیم

منتشرشده در گزارش
 

همایش «سعدی و کنفوسیوس» در چین برگزار می‌شود.

پس از برگزاری همایش دوروزه «سعدی و کنفوسیوس» در روزهای 29 و 30 فروردین 1395 در شهرکتاب با حضور سعدی‌پژوهان و کنفوسیوس‌پژوهان ایران و چین، ادامه این همایش در روزهای یکشنبه و دوشنبه 19 و 20 دی‌ماه در دانشگاه «خه بی» چین برگزار می‌شود.

در این همایش دوروزه از ایران: ضیاء موحد، ابوالقاسم اسماعیل‌پور، مهدی محبتی و علی‌اصغر محمدخانی و 10 نفر از استادان و صاحب‌نظران چینی درباره‌ زندگی، آرا و آثار سعدی و کنفوسیوس سخن می‌گویند. همچنین هیات ایرانی در مدت اقامت خود در پکن با مدیران و اعضای بنیاد کنفوسیوس و انجمن نویسندگان چین و بخش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پکن دیدار و گفت‌وگو خواهند داشت و درباره همکاری‌های متقابل در حوزه ادبیات معاصر ایران و چین و ترجمه آثار داستانی و شعر معاصر دو کشور به زبان‌های یکدیگر و برگزاری نشست‌های مشترک نویسندگان و شاعران معاصر ایران و چین برنامه‌ریزی خواهند کرد.

همایش «سعدی و کنفوسیوس» به همت مرکز فرهنگی و بین‌الملل شهر کتاب، مرکز سعدی‌شناسی، دانشگاه خه‌بی چین و رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در چین برگزار می‌شود.

 

 

در خبر روابط عمومی شهر کتاب در این‌باره آمده است: سعدی و کنفوسیوس دو شاعر و متفکر از سرزمین ایران و چین هستند که اثارشان برای مردم دو کشور آشناست و از شعرها و آثار این دو حکیم بزرگ برمی‌آید که در مشاهده و بررسی جامعه انسانی از یک پایه و اساس مشترک برخوردار بودند که همان محبت و انسان‌دوستی است. با بررسی آثار سعدی و کنفوسیوس می‌توان مشابهت‌هایی در حوزه‌های انسان‌دوستی و اخلاق، پاسداشت کرامت انسانی و مهرورزی و راست‌کیشی یافت که بر آن تاکید داشته‌اند.

 

کد خبر: 213

منبع: ایسنا

منتشرشده در گزارش

جواد مجابی نویسنده کتاب «تاریخ طنز در ایران» در «شب طنز سعدی» ضمن اشاره به نگاه سعدی به جهان در قیاس با دیگر شاعران، گفت: سعدی، شاهان بیدادگر را بدِ لازم و فاجعه‌ای اجتناب‌ناپذیر می‌داند.

دویست و شصت و هشتمین شب از مجموعه شب‌های مجله بخارا با همراهی بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و انتشارات گاندی به شب «طنز سعدی» اختصاص داشت.

 

جواد مجابی، طنزپرداز و نویسنده معاصر، سخنران این نشست بود و نشر ثالث هم کتابی از او آماده انتشار دارد با موضوع «تاریخ طنز در ایران» که نویسنده در بخشی از آن به طنزپردازی سعدی می‌پردازد. مجابی در شب «طنز سعدی» به صورت مفصل در همین باره سخن گفت.

 

در ابتدای جلسه علی دهباشی مدیرمسئول و سردبیر مجله بخارا که دبیری این نشست‌ها را بر عهده دارد، ضمن خوشامدگویی به میهمانان حاضر در این نشست، از قلم امروزی و مدرن سعدی سخن گفت و سپس بخش‌هایی از فیلم مستند «سعدی کارنو» ساخته عبدالحمید ارجمند به نمایش در آمد.

 

ارجمند درباره موضوع و ساخت این فیلم مستند گفت: این مستند که ساخت آن نزدیک به دو سال به طول انجامید، مربوط به خانواده ای است که فامیلیِ «سعدی» را برای خود انتخاب کرده‌اند. پدر آنها «لازار کارنو»، معمار نظامی انقلاب فرانسه بود و به خاطر علاقه‌ای که به اشعار سعدی داشت، این وصیت را به فرزندانش کرد که بعد از فوت او نام سعدی در خانواده باقی بماند.

 

وی با بیان اینکه من سعدی را بیش از هر چیز جدا از حکیم و فیلسوف و طنزپرداز عصر خود، یک متفکر سیاسی دیدم، افزوت: حدس می‌زنم که اروپایی‌ها به این نگاه سیاست مدارانه سعدی به قدرت و درس و اندرزی که به صاحب منصب‌ها ی قدرت می‌دهد - کما اینکه در بخشی از کتابش هم تحت عنوان موضوع باب دوم گلستان، به اخلاق درویشان و پادشاهان بحث خوبی را مطرح می‌کند - باعث جذب خانواده کارنو و رئیس جمهور فرانسه نسبت به آثار او شده است و بعدها کسانِ دیگری در فرانسه در بخش‌های مهمی قرار گرفته‌اند که این نام را تا به امروز با خود یدک کشیده اند.

 

این مستندساز در ادامه گفت: ایده این کار بیش از هر چیز در چند سفر به فرانسه جهت ساخت مستندی تحت عنوان «جستجوگران پارسه» که در مورد سفرنامه نویسان بود، به ذهنم رسید. اطلاعات مختصری در مورد سعدی کارنو در ایران وجود دارد ولی من با حضور در اروپا و تحقیقات میدانی و مراجعه به کسانی که اطلاعات دست اولی از این خانواده داشتند توانستم مطالبی کافی را در مورد این موضوع به دست بیاورم. مرحوم جواد حدیدی مطالب خیلی کوتاهی در کتاب ارزشمند خود «از سعدی تا آراگون» در مورد این موضوع گفته ولی این فیلم مستند جامع تر است. مستند در مورد سعدی شیرازی نیست بلکه با موضوع اثری است که افکار بلند سعدی بر این خانواده و بر کل فرانسه گذاشته است.

 

 

 

در ادامه جواد مجابی نویسنده و طنزپرداز، سخنان خود را با مقایسه قلم نثر و نظم سعدی با دیگر شاعران، آغاز کرد و گفت: هر شاعر بزرگی تجسم خاصی از مجموع آثار خلق شده‌اش دارد. فردوسی شعر خود را چون قصری عظیم تصور می‌کرده که از او به یادگار خواهد ماند: «پی افکندم از نظم کاخی بلند». حافظ می‌گوید: «شعر حافظ همه بیت الغزل معرفت است» که به خانه عشق و معرفت اشاره ای دارد. سعدی می‌گوید: «بماند سال‌ها این نظم و ترتیب/ ز ما هر ذره خاک افتاده جائی».

 

وی گفت: سعدی نگاه مدرن به شعر خود دارد. به شعر و نظم و نثر خود به مثابه مجموعه ای تابع نظم و ترتیب نگاه می‌کند که به زبان امروزی می‌توان از آن به ایجاد «یک سیستم ادبی» یاد کرد. نمی‌گوید شعر یا هنر من می‌ماند بلکه می‌گوید این نظم و ترتیبی که ایجاد کرده‌ام، می‌ماند و این حرفی تازه است. دومین نکته اینکه سعدی کسی است که طنز را از قلمرو شعر به عرصه نثر آورده است. از رودکی تا وی، هجو و هزل در شعر مطرح بود و قدح همپای مدح از فنون شاعری شمرده می‌شده و هر شاعری باید در فن هجو توانا باشد که اگر مدح کارساز نبود به هجو بپردازد. اشاره کوتاه به لطیفه‌ها و اهاجی دوران ساسانی و بعد از رودکی و سنائی و عطار و مولوی تا سعدی که گلستان را بر پایه بینش طنز استوار می‌کند.

 

این طنرپرداز با بیان اینکه طنز بینشی است بر پایه نقد شوخیانه و تردیدبرانگیز از موقعیت بشری و وقایع روزگار، گفت: شوخی مراتب گوناگونی دارد که از لطیفه و استهزاء تا طنز سیاه گسترده است. با این همه سعدی است که با آوردن طنز در نثر راهنمای شاگرد خودش عبید زاکانی می‌شود و زاکانی بارها خود اعتراف می‌کند که شاگرد سعدی است. از دو منظر عبید طنزسرای بزرگی است یکی اینکه از شیوه و بیان سعدی استفاده کرده است و دیگر آنکه از ادبیات عرب برای ساده سخن گفت سود می‌برد. مشکل سعدی این است که وقتی طنز را مطرح می‌کند، طنز او در فصاحت ادبی سعدی مستور می‌ماند و کمتر کسی متوجه وفور طنز آثار سعدی نمی‌شود در حالیکه خود سعدی در مقدمه گلستان تصریح می‌کند که: «غالب گفته سعدی طرب انگیز است و طیبت آمیز و بر رأی منیر صاحبدلان که روی سخن در ایشان است پوشیده نماند که ... داروی تلخ نصیحت به شهد ظرافت بر آمیخته تا طبع ملول نشود و از فایده محروم نماند.»

 

مجابی ادامه داد: در واقع طنز یک بینش است، ابررسانه‌ای است که در هر رسانه ادبی و هنری هست و جزء آن نیست. ما سینمای طنز، نمایش و نقاشی و معماری طنز آمیز داریم. طنز بینشی است بر پایه نقد دائم شوخیانه و تردید بر انگیز از موقعیت بشری و وقایع روزگار. بیان روزگار سعدی به روایت خودش شوخ چشمانه و رندانه است و حاوی نوعی طنز عالی. در «مجلس پنجم» وضعیت شیراز عهد مغول و اتابکان فارس و بیشتر روزگار ایرانیان آن عهد را از زبان پروردگارش نقل می‌کند که از مکافات نقد صریح در امان بماند. توصیفی که هنوز برای ما تازگی دارد. زرنگی او که بتواند تند ترین مسائل را مطرح کند این است که آن را از قول پروردگارش می‌گوید نه قول خودش.

 

 

وی در ادامه به بخش‌های مختلف گلستان و نمونه‌های نقد طنزآمیز سعدی پرداخت و گفت: این گفته سعدی، قبل‌تر از دکارت است که می‌گوید: «میان مردم عقل از هر چیز بهتر تقسیم شده است. بهره خود را از آن، چنان تمام می‌دانند که مردمانی که در هر چیز بسیار دیر پسندند از عقل بیش از آنچه که دارند آرزو نمی‌کنند. در واقع هم سعدی و هم دکارت به وفورِ بی عقلی در جامعه اشاره دارند.»

 

به گفته این نویسنده، سعدی جهان خود را غیرانسانی و تهی از شفقت و عدالت و زیبایی می‌بیند و می‌کوشد با نوشته‌هایش عدالت زیبایی و نکوکاری و صلح را به این دوزخ همه جا گستر بازآرد. نه مثل ناصر خسرو خود را حجت زمانه و راهنما می‌شمرد نه مثل صوفیان ازرق پوش خود را به هپروت شخصی و شطح و طامات رایج می‌اندازد بلکه به قلب واقعیت زمانه نگاه می‌کند، برداشت زمینی و تجربی که از دانش و تأملات و سفرها و بیشتر از نبوغ او در خوب دیدن و درست فهمیدن یک عقل گرای کم تعصب مایه گرفته او را به پیشنهادهای انسان دوستانه‌ای وا می‌دارد. به نکوهش شاهان بیدادگر می‌پردازد که آنها را بدِ لازم و فاجعه‌ای اجتناب ناپذیر می‌داند و خواب این ظالمان را موهبتی برای خلق می‌شمارد که مرگشان نعمتی عظیم است. آنان که سنگ را بسته و سگ را گشاده‌اند. مردمان چنان پریشان و مشوش خاطر شده‌اند که غالباً خود را گناه ناکرده مستحق کیفر می‌پندارند و هر چه فرمانروا می‌گوید ولو خلاف عقل، گوسفندوار تمکین می‌کنند.

 

جواد مجابی با ذکر نمونه‌های دیگر از گلستان یادآور شد: سعدی «گاوان و خران باربردار» را از «مردم آزاران» بهتر می‌شمرد و می‌داند که ظلم امری مسری است. در دنیای جانوری شده، آکل و مأکول سرنوشتی یک سان دارند. اما این لقمه‌های گنده ناف خورنده را می‌درد. سگ برای فرو بردن استخوان درشت به زیر دمش نگاه می‌کند اما وزیر و وکیل و قاضی و شحنه این شعور را ندارند. همچنین لحن سعدی خشمناک و انتقامجو نیست، جفا را با دشنام پاسخ نمی‌دهد.

 

وی افزوود: نوعی دیگر شوخی توسط ندیمان اهل ادب نقل شده که سعدی نیز به این نوع داستان‌ها توجه دارد که کسی که مورد غضب پادشاه قرار گرفته و او به عبارتی عذری خواسته و شاه او را بخشیده است. سعدی این داستان‌ها را طوری تعریف می‌کند که اولاً نشان می‌دهد آن دیوانه خوانخوار صاحب مال و جان ناموس مردم است و هر چه دلش می‌خواهد می‌کند. بعد با شعر و عبارتی که آن بیگناه زیر تیغ جلاد می‌گوید: دریای غضب شاه، جلاد فرو می‌نشیند او را می‌بخشد؛ یعنی مستبد اهل ذوق هست و متوجه کنایات ادبی می‌شود و کلاً اهل بخیه است. خود این تصویر (فرمانروای کوردل و به نظر اطرافیان صاحب دل) نوعی طنز ساختاری را مطرح می‌کند که سعدی بر آن آگاه است. در همان داستان اشاره ای نمی‌کند اما در مجموع آثار بدین تضاد رفتاری می‌خندد که شاه عادل در روز چند هزار مزدکی را می‌کشد اما شب با زنجیر عدلش خر گری را از بی علفی می‌رهاند.

 

 

 

مجابی ادامه داد: اما در مورد ریاکاران، سعدی همچون سنایی مشت این متظاهران را باز کرده و رسوای خاص و عامشان می‌کند. سعدی از ناقصان- بیشتر آنان که نقایص روحی دارند – خوشش نمی‌آید. اگرچه کراهت خود را از نقص جسمانی نیز پنهان نمی‌کند از زشت‌رویی، بدصدایی، بدبوئی و حتی پیری همان قدر بدش می‌آید که از زشتخوئی و بلاهت، صدای خوب مطرب و روی خوب شاهد و بوی خوش شیرین دهنان را می‌ستاید و شاهد ریشدار را نکوهش می‌کند. با ستایشی که سعدی در همه عمر در غزلیاتش از معشوقان زیبا و شاهدان سبز خط دارد از زوال زیبایی دچار اندوهی شگرف می‌شود و فقدان زیبایی او را افسرده می‌کند. زشتی ظاهری مراد نیست بلکه مقصود زشت کرداری است.

 

این نویسنده پیشکسوت در ادامه سخنان خود با تاکید بر این نکته که «سعدی از پیری نیز ترسان و شکوه کنان است و آن ر ا بلایی می‌شمرد، در همین حال، هشدار می‌دهد پیران مقتضای سن خود را بشناسند و هوس جوانی نکنند»، پایان بخش سخنان خود را به نقد سعدی بر درویشان و توانگران و بخیلان اختصاص داد و تصریح کرد: سعدی به درویشان همانگونه می‌تازد که به توانگران و عیب هر دو را بر می‌شمارد. در مورد بخیلان که در واقع بخل همیشه موضوع جالب طنز اندیشان بوده است و شاید تندترین شوخی‌های شاعر در این زمینه باشد. خاصه آن داستان که پدری توانگر در آرزوی شادکامی و سلامت فرزند است و فرزند، به امید ضبط میراث پدر در پی چاره‌ای برای زودتر مردن او حتی از طریق نذر و نیاز است. این طنز سیاه غلبه حرص آدمی را به قوت نشان می‌دهد تا جایی که میراث خوار مرگ خویشاوند را آسان و گوارا می‌یابد.

 

در پایان این مجلس، مدیرمسئول مجله بخارا از ابوالحسن صدیقی، خالق تصویر خیالی سعدی و استفاده جواد آتشباری از این پرتره برای طراحی پوستر شب طنز این شاعر ایرانی، یاد کرد.

لازم به ذکر است که این مراسم عصر سه شنبه، ۲ آذر در کانون زبان فارسی در تهران برگزار شد.

 کد خبر: 136

منبع: مهر

 

منتشرشده در گزارش

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد

طراحی سایت توسط نونگار