مکتب سازی، فرصت سوزی ---------- انتشار دکلمه ای از منوچهر آتشی ----------------- گزارش تصویری اختتامیه سومین دوره جشنواره نیاوران --------- فیلم شعرخوانی محمدعلی بهمنی

 

سهل و ممتنع جریان شعری بود که نام آن در چند مرحله دچار دگردیسی های غیر موجهی شد آنگونه که به انحرافی مخرب در جریان شعر سپید انجامید!

 

محمد افندیده شاعر سپیدسرای روزگار ما یادداشتی با موضوع ساده نویسی در شعر سپید را در اختیار تارنا قرار داده است. در ادامه شما را به مطالعه آن دعوت می‌کنیم:

 

«سهل و ممتنع جریان شعری بود که نام آن در چند مرحله دچار دگردیسی های غیر موجهی شد آنگونه که به انحرافی مخرب در جریان شعر سپید انجامید! مراحل این دگردیسی شامل سهل و ممتنع سپس ساده نویسی و پس از آن سهل انگاری است. حال به تعریف سهل و ممتنع می‌پردازیم.

 

سهل و ممتنع استفاده از زبانی ساده و سلیس (وجه بیرونی زبان) با توجه به پیچش های درونی یا ذاتی زبان (وجه درونی زبان) جهت چینش و ساخت بدیهیات معنایی است.

 

یک مثال عینی: خودرویی حرکت می کند.این ظاهراً یک اتفاق ساده است.اما با اندکی نگرش به جزئیات متوجه می شویم به واسطه ی استارت میل لنگ شروع به حرکت می کند که به واسطه ی شاتون ها به سوپاپ ها متصل است همچنین میل سوپاپ توسط تسمه ی تایم با حرکت میل لنگ شروع به حرکت می کند و ...

می بینیم که با اندکی دقت و داشتن دانش پیش فرض به چه پیچیدگی هایی خواهیم رسید.

 

رعایت این نوع رویکرد در برخورد با زبان شعر منجر به شعری با مختصات ”سهل و ممتنع“ خواهد شد. آنچه کمتر دیده می شود و بیشتر سهل انگاری و ساده انگاری برداشتی بوده که از نام این جریان یا شبه جریان شعری صورت گرفته است.

 

به دلیل ضیق فضا در یادداشتی دیگر وضعیت شعر سپید در چند دهه ی اخیر و دلالت های چگونگی تغییر آن تا رسیدن به شعر سهل و ممتنع را بررسی خواهم کرد که لازمه ی درک تولد این جریان است.

 

اما می خواهم کوتاه و موجز بپردازم به انحرافی مخرب که در این جریان به راه افتاد.برداشتی غلط از سر بی دانشی و شاید در برخی مغرضانه و با نیّات سوء.تغییر نام یک جریان شعری از سهل و ممتنع به ساده نویسی و در ادامه ساده نویسی را سهل نویسی یا سهل انگاری پنداشتن و تبعات منفی آن که گریبان گیر شعر سپید شد آنگونه که امروز تن جریح و فگار سپید از این تخطی و کوته نظری به ما رسیده و چه باید کرد؟

 

سهل و ممتنع یا ساده نویسی از اواسط دهه ی هفتاد (البته آنچه مورد نظر ماست به عنوان جریان شعری یا وضعیتی مشابه) آغاز و در دهه ی هشتاد قسمت اعظم جریان شعری سپید ایران شد.

نام های بزرگی از ذهن می گذرند که هر کدام مهره های ارزشمند با آثار ارزشمندی هستند.

اما آنچه غرض ما از نگارش این یادداشت است آن دسته از شاعرانی هستند که هرچه دهه ی هشتاد پیش تر می رفت تعدادشان بیشتر می شد.طیفی که وضعیت یکسان بانیان آن معمولاً بر این منوال بود که یک مجموعه ی شعر خوب منتشر و سپس در منجلاب سهل انگاری فرو رفتند.

می خواهم به بیان دلالت هایی بپردازم که شاید کمتر مورد بحث منتقدین و مفسرین بوده اما از دلایل عمده  هستند.چه که نقدهای تئوریک را مکرراً خوانده ایم و آنچه بیشتر اوقات مستتر مانده اینجاست.

در دهه ی هفتاد به دلیل نبود یا کم بود فضا و دسترسی مجازی ، مجلات و نشریات جای ثابتی در سبد خرید خانواده ها داشتند و مردم از این امکان با ادبیات کشور در ارتباط و با آثاری برخورد و مطالعه می کردند.

باید توجه داشت در هر صورت نشریات و مجلات در قیاس با فضای مجازی امروز فضایی بسیار محدود همچنین فیلترهایی برای چاپ آثار موجود بود.

با پیشروی دهه ی هشتاد به سمت هشتاد و رقم های درشت تر دسترسی به اینترنت همگانی تر شد و شبکه های اجتماعی نیز در اختیار همگان و از جمله قشر شاعر قرار گرفت.

 

ناگهان بیشمار کاربر مجازی (عموماً جوان و نوجوان) به این شبکه ها اضافه شده که می توانستند مخاطب شعر و ادبیات باشند.

جوان و نوجوان که خواه ناخواه پر از عواطف و احساسات خواهند بود.به وضعیت ذکر شده ی اخیر اضافه کنید ”افت دانش عمومی جامعه“ را،به دلایلی که در اینجا امکان توضیح نیست!

این مخاطبِ کم دانش و پرشور و پرعاطفه سهواً وضعیت بسیار نامطلوبی را در بازار شعرهای سپید جعلی به راه انداخت.

 مخاطب مذکور به دلیل شرایط و ضوابط اجتماعی و حکومتی برخلاف نسل های گذشته از عشق منع شده و محکوم بود تقوای الهی روز افزون پیشه کند.

هرآینه تقوا در مقام صفت برای آدمی از صفات ”علیاي مستخلف عنة“ شمرده شده ست و به قطع و یقین نافع خواهد بود.

با این حال اگر در خصوص این مخاطب بازبینی و تتبع روانشناختی صورت گیرد رسیدن به نتیجه ی آتی دور از ذهن نخواهد بود.

او تا حدی خالی وقایع و ماجراهای عاطفی و عشقی در زیست خود را تا حدی با همذات پنداری در متن و روایت شعر جایگزین می کرد که با رجوع به نظریه ی جایگزینی زیگموند فروید وضعیتی محتوم و به استناد ادله ی علمی خواهد بود.

پرسش :شعری که مناسب ذائقه ی این مخاطب باشد دارای چه ویژگی هایی خواهد بود؟

شعری عاشقانه، با محتوای سطحی، گزارشی، شخصی و کلیشه زده.

 

مطرح شدن این درخواست از سوی دانش و بینش تضعیف شده ی مخاطب، آنهم نه برپایه ی گفتمان بلکه براساس بازخورد ها شعر سپیدِ اخیراً برقرار و برپا شده ی آن سال ها را محکوم به افولی تلخ و گزنده کرد که بزرگی نیز فرمود : دانشِ کم خطرناک است.

 

تعداد زیادی از مولفین که متآسفانه به دلایل کاملاً روشن از ذکر نام آنها اجتناب خواهم کرد ، شروع به انتشار آثاری انبوه با این خصوصیات در صفحات مجازی و شبکه های اجتماعی خویش کردند.

 

روشن این اشعار خوراک خوبی برای گمراهی و به دام انداختن این مخاطب خواهد بود.کرداری کریه با نیت سوءاستفاده از شرایط و تصاعب درصد و تعدادِ بالاتری از مخاطب و تبعات آن.

 

این عارضه منجر به ظهور غول های مجازیِ پوشالی و طبل های توخالی ادبی با آثار متعدد و بی کیفیت در بازار ادبیات کشور شد.

ناشاعرانی پرده در بی اعتنا به اینکه این نابسامانی چه ضربه ای به شعر سپید وارد خواهد کرد.

اینان تا ندای اعتراض به گوششان می رسید ساده نویسی را دستمایه کرده روی شان را بر می گرداندند.

بی توجه به اینکه با گذشت کمتر از یک دهه آنقدر مولف و اثر چاپ شده با این مشخصات در بازار ادبیات زیاد می شود که آثار با ارزش و معتبر هم زیر بار سنگین تعداد و حجم آثار ضعیف خفه می شوند چه بسا آثار بی اصل و اساسِ خودشان.

اینان با چنان حرص و ولع بی پایانی اقدام به جمع آوری و مکش کثیری مخاطب ناآگاه و جوان با دانش کم ادبی کردند که حاصلی جز فاجعه برای شعر سپید به بار نیامد و بزودی برخوردی به سان کالا با شعر کردند.

برخوردی ناشایست که به هیچ وجه در شأن شعر و شاعر نبود.

 

اغلب به سالی چند مرتبه چنان دلالان سر از دفتر کار ناشران درآورده و اقدام به اخذ قرار داد کتب جدید و چاپ های مجدد و متعدد کتب قبلی می نمودند با صراحت و صداقت باید چنین گفت: ناشران نیز عموماً سودجو و انگشت شماری هنرشناس و هنر دوست بودند لذا با نشر این آثار دانسته به این بازار نامبارک به نام فعالیت فرهنگی اما تنها به قصد تجمع ریال های بیشتر در حساب های بانکی، دامن می زدند.

 

 

پس به زودی اشعاری با حضور مفاهیم سطحی، تکرار مکررِ تعابیر و تصاویر ضعیف، دایره ی واژگانی محدود و فضایی در انحصار سانتی مانتالیست کلیشه ای و چنین شد که این اشعار و کتب چاپ و منتشر شده با این مختصات شعری به زودی بازخوردی نامتعارف و غیر منطقی در فروش و توضیع کم سابقه ی شعر سپید دریافت کردند.

 

مخاطبان مجازی طرفداران پروپاقرصی شده بودند و برای خرید چنین آثاری جلوی غرفه ی برخی از ناشران به انتظار سلبریتی خود صف می کشیدند که گویا در مجازآباد حضورشان را رأس فلان ساعت اطلاع رسانی کرده بودند.

 

فراموش نکنیم تمام علم اقتصاد را می توان در دو واژه خلاصه کرد؛ عرضه و تقاضا.

 

در این نابسامانی درخواست کننده مخاطبی بود ناآگاه و عرضه کننده شاعر و ناشری آگاه.

اتخاذ رای در جهت تبرئه یا اتهام افراد هم به عهده ی خواننده ی عزیزِ متن.

 

بیماری دهشتناکی که هنوز هم گریبان شعر سپید را رها نکرده است.به گونه ای که با شرکت در جلسات و نشست های متعدد شعر از سپید جدی و ارزشمند چندان خبر یا اثری نیست و این در حالی ست که شاعر و شعر سپید خوب هم کم نیستند.

اما پذیرفته و پسندیده ترجیح می دهند در خانه بمانند تا اینکه خود و آثارشان را در جلسات هم تراز و همسطح چنین سروده هایی قرار بدهند.

در اغلب نشست های شعر پایتخت مکرر با متونی چنین برخورد می کنیم که شعرِ سپید معرفی شده اما کیفیت شان از کیفیت نثرهای ساده و ضعیف قرون گذشته نیز بسیار پایینتر است.

آنچه در متن نگارش و بیان شد تنها زخمی از هزار و یک زخمِ تنِ جریحِ شعر سپید بود.

 

حال آیا سپید سرا و در رأس نگارنده بازهم نوع نگاه اغلب منتقدین، کلاسیک سرایان همچنین تعلق و پیگیری مخاطب که آگاهی اش در وضعیت درخورتری قرار دارد را نسبت به شعر سپید غیر منصفانه می بیند؟که مغرضانه و از سر عداوت است؟

 

شعر سپید به غایت ساختارمند تر و دارای اصول و قوائد تئوریک سخت گیرانه و منسجم تری از شعر کلاسیک است.

پس چرا امروزه روز چنان کودک یتیمی ملبس به رختی مندرس و سیمایی پریشان و عارض در بستر و بازار ادبیات مشاهده می شود!؟

 

گناه به گردن کیست؟

شاید آنانی که در آن سال ها داعیه ی جریان سازی داشتند اما حتی بر نامی که برای اشاره ی لفظی به جریان خود معرفی کردند، راسخ نماندند.

 

برای اعاده ی حیثیت شعر و جریان شعری خود پایمردی شایسته و بایسته ای از خود نشان نداده و سوءاستفاده کنندگان از این جریان را معرفی نکردند.

بی گمان گناه کاران اصلی اینانند.

 

متهمان ردیف بعدی نمی توانند تاریخ واضح ادبیات چند دهه ی اخیر را تحریف و در وقوع انبوه جرائم به وقوع پیوسته ، پیوسته خویش را از نظرها و گزارشات و عکس ها و نشریات و...  پنهان کنند.

 

چراکه آنها خود هویت و شناسه ی تاریخی این جرائم و تخطی های عامدانه و سودجویانه خواهند بود که سروده های مورد بحث ایشان در قالب کتب با عناوین کتاب و مولف و ناشر و تاریخ چاپ و شماره ی شابک همچنین قیمت پشت جلد مستند و موجود مُهرِ بطلان هر تزویری خواهند بود.

 

پاینده شعر

پاینده شاعر»

 

محمد افندیده/ آذر ماه 96

منتشرشده در گزارش

مدیرعامل جدید کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بر لزوم توجه بیشتر به نقش تولی‌گری این مجموعه در حوزه‌های فرهنگی‌، هنری و ادبی تاکید کرد.

 

به گزارش اداره‌کل روابط عمومی و امور بین‌الملل کانون، ابوالفضل (فاضل) نظری،در آیین تکریم از علیرضا حاجیان‌زاده مدیرعامل سابق و معارفه خود به عنوان مدیرعامل جدید کانون با تاکید بر این موضوع گفت: به اعتقاد من حوزه‌های تصدی‌گری فرهنگی کودکان و نوجوانان باید به بخش‌های خصوصی، جوانان مستعد و سازمان‌های مردم‌نهاد واگذار شود و کانون به عنوان متولی اصلی این حوزه نقش خود را پررنگ‌تر ایفا کند.

 

 

مدیرعامل جدید کانون هم‌چنین بر توجه بیشتر به محتوا محور بودن فعالیت‌ها و توسعه کیفی در کنار کمیت‌ها تاکید کرد و افزود: باید تلاش کنیم اعتماد خانواده‌ها را نیز به کانون افزایش دهیم.

 

نظری با اشاره به این‌که کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان یکی از مهم‌ترین مراکز فرهنگی و اثرگذارترین بخش‌های جامعه است، خاطرنشان کرد: از نقش این مجموعه‌ی فرهنگی نه می‌توان صرف‌نظر کرد و نه به جایگاهی که اکنون در آن قرار دارد، می‌توان بسنده کرد.

 

وی فرهنگ را مجموعه‌ای از آداب، عقاید، اعتقادات، باورها، رفتارها، هنجارها و نمادهایی دانست که رفتارهای انسان‌ها را شکل می‌دهد و به آن‌چه که هستند تبدیل می‌کند.

 

نظری افزود: اگر فرهنگ را به مثابه معماری یک بنا نگاه کنیم آن‌چه به این بنا شکوه می‌دهد در واقع خشت اول آن است که درست گذاشته شده است و دوران کودکی نیز که زمان شکل‌گیری شخصیت افراد است، نقش بسیار با اهمیتی دارد.

 

وی با بیان این‌که ایجاد تغییر در اعتقادات و باورها، کاری دشوار است اظهار داشت: باید تلاش کنیم با تغییر در کودکان که همان سنگ بنای جامعه‌اند در جامعه تغییر ایجاد کنیم.

 

وی با اشاره به این‌که گام‌های بسیار خوبی در زمینه فعالیت‌های فرهنگی برای کودکان و نوجوانان برداشته شده که شایسته قدردانی است، گفت: معتقدم اگر فعالان حوزه فرهنگ با قلب و جان خود گام برمی‌دارند برای کار در کانون باید یک چاشنی عشق نیز به آن اضافه کرد، چرا که برای ایجاد افق‌های تازه در این بخش اگر عشق نباشد زیان خواهیم کرد.

 

 

مدیرعامل جدید، کار در کانون را پیش از آن‌که تلاشی برای پاداش باشد پاداشی برای تلاش‌ کسانی دانست که در این مسیر متحمل زحمت و همتی شده‌اند و اظهار امیدواری کرد: ثمره‌ی تلاش‌های وی نیز در آینده با بالندگی کودکان و نوجوانان مشخص شود.

 

وی در پایان از اعتماد وزیر آموزش و پرورش قدردانی کرد و ابراز داشت: خدا را شاکرم که در این برهه از عمرم توفیق خدمت به کودکان و نوجوانان کشور را پیدا کردم و خود را کانونی می‌دانم و کانونی خواهم ماند.

 

آیین تکریم از تلاش‌های علیرضا حاجیان‌زاده مدیرعامل سابق و معرفی ابوالفضل (فاضل) نظری به عنوان مدیرعامل جدید کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان عصر روز 22 آذر 1396 با حضور سیدمحمد بطحایی، وزیر آموزش و پرورش در سینما تئاتر کانون برگزار شد.

 

وزیر آموزش و پرورش  هم گفت: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را شریک مدرسه و محیط دوم یادگیری دانش‌آموزان می‌دانیم که می‌تواند بیش از گذشته در خدمت تعلیم و تربیت قرار گیرد.

 

سیدمحمد بطحایی تصریح کرد: این ظرفیت در کانون وجود دارد که به عنوان شریک در ماموریت‌های آموزش و پرورش و مدرسه ایفای نقش کند.

 

وی افزود: کانون بسیاری از محدودیت‌هایی که در مدارس و در قالب برنامه رسمی با آن مواجه هستیم را ندارد از همین جهت، استعداد قابل توجهی برای پذیرش این نقش را داراست.

 

وزیر آموزش و پرورش ادامه داد: کانون با هم‌افزایی با مدرسه این توان را دارد که در کنار مدیران نه به عنوان پشتیبانی کننده مدرسه، بلکه به عنوان شریک مدرسه ایفای نقش کند. بسیاری از اهداف تربیتی نظام آموزشی کشور از طریق فعالیت‌های کانون محقق می‌شود.

 

وی گفت: ویژگی شراکت کانون و مدرسه در تربیت این است که امکانات و تجهیزات و نیروی انسانی به شراکت گذاشته شود. از همین طریق باید هم‌افزایی صورت‌ گیرد، اگر این دو با یک هدف و در یک راستا ساماندهی شوند شرط این شراکت را بجا آورده‌اند.

 

وی ادامه داد: کانون پرورش فکری یک محیط یادگیری انعطاف‌پذیر است به شرط آن‌که قالب‌هایی را که همواره در تصمیم‌گیری‌ها حاکم می‌دانیم کنار بگذاریم و اجازه دهیم کانون در کنار مدرسه در اختیار تعلیم و تربیت دانش‌آموزان قرار بگیرد.

 

 

بطحائی یادآور شد: از آنجا که حجم بسیار زیادی از تولیدات چند رسانه‌ای در کشور ما وجود دارد و به دلیل جنبه‌های تجاری بیشتر در حوزه کودک و نوجوان گستردگی پیدا کرده انواع تولیداتی که خارجی هستند در این رقابت وجود دارند که ماموریت جدی کانون در این شرایط حمایت از تولیدکنندگان برای باز کردن فضای رقابت با چنین محصولات خارجی است.

 

وزیر آموزش و پرورش افزود: کانون می‌تواند به مانند نخ تسبیح، نقش موثری در عرصه ادبیات کودک ایفا کند و فعالان این عرصه کانون را به عنوان یک پشتیبان و حامی جدی بشناسند.

 

وی افزود: باید از کانون به عنوان محیط یادگیری انعطاف‌پذیر نام ببریم زیرا از طریق کانون می‌توان به اهداف مدنظر در امر تعلیم و تربیت دست پیدا کرد به شرط آنکه بخشی از قالب‌های حاکم بر تصمیم‌گیری‌ها را کنار بگذاریم.

 

بطحایی با اشاره به پیشینه کانون گفت: کانون پیشینه غنی و قوی 52 ساله دارد و انباشتی از تجربه‌های مختلف در حوزه فرهنگ و هنر و ادبیات کودکان را در خود جای داده و سرمایه گران‌قدری است تا به‌عنوان یک موتور محرک برای حرکت در مسیر تعلیم و تعلم قرار گیرد.

 

وی با بیان این‌که کانون به عنوان یک محیط یادگیری می‌تواند به جبران نقایصی که در مدرسه و در فرآیند تعلیم و تربیت وجود دارد بپردازد، افزود: کانون با برخورداری از هنر، سهم فراوانی در تربیت کودکان و نوجوانان دارد. کودکان ایرانی باید با نشاط، سرزنده و امیدوار به آینده و تلاشگر تربیت شوند.

 

وی گفت: ما انتظار داریم بچه‌ها کار گروهی و تعامل با یکدیگر، صبوری، آزادی و آزادگی، صداقت و درستی را یاد بگیرند که مدارس ما نمی‌تواند همه این اهداف را محقق کند و کانون می‌تواند به عنوان محیط دوم یادگیری بیش از گذشته مورد توجه و در کنار مدرسه قرار گیرد.

 

بطحایی تصریح کرد: در میان انواع محیط‌های یادگیری، کانون از یک پایگاه اجتماعی فاخری برخوردار است، همه ما تجربه و خاطره‌های خوبی از کانون داریم و محیط آرامش‌بخش، شادی و نشاط و ترکیب رنگ‌ها را در ذهن ما تداعی می‌کند.

 

 

وی با اشاره به این که کانون پایگاه اجتماعی و سرمایه عظیمی است که مردم به آن اعتماد دارند، افزود: کانون پرورش فکری در کنار ماموریت خود در حوزه ادبیات هنر کودکان و نوجوانان می‌تواند در حوزه‌های مهارت‌آموزی نیز وارد شود و در زمینه کارآفرینی، تقویت روحیه پرسشگری و هدایت به سمت پژوهش نیز وارد عمل شود.

 

وزیر آموزش و پرورش در توصیف ابوالفضل (فاضل) نظری از وی به عنوان هنرمندی جوان، پرتلاش و پرانرژی و دارای ذوق و درک عمیق از جامعه هنری کشور یاد کرد و گفت: بسیاری از هنرمندان به کانون احساس تعلق می‌کنند و خودشان را مدیون و وام‌دار این مجموعه می‌دانند و برای کمک به کانون آماده‌اند. امیدوارم مدیرعامل جدید کانون با ارایه‌ی برنامه خود، از این ظرفیت بی‌کران جامعه هنری برای شتاب‌بخشیدن به فعالیت‌های کانون استفاده کند.

 

وی در پایان همچنین به خدمات مدیرعامل سابق کانون نیز اشاره کرد و گفت: چهار سال پر ثمر در کانون پشت سر گذاشته شد و این خدمات در تاریخ کانون ماندگار خواهد شد. از آقای حاجیان‌زاده خواسته‌ام به‌عنوان مشاور با من همکاری کند تا از تجربه‌هایش در حوزه‌های فرهنگ و هنر کودک و نوجوان استفاده کنیم.

 

کد خبر: 745

 

منتشرشده در گزارش

آیین رونمایی و معرفی نه اثر تازه انتشار یافته از انتشارات نزدیکتر عصر روز گذشته با حضور جمع کثیری از شاعران در فرهنگسرای بهمن برگزار شد.

 

این مراسم با حضور شاعرانی چون جواد محقق، هرمز علی پور، اصغر معاذی، دکتر اسماعیل امینی، لیلا کردبچه، رضوان ترابی، علیرضا راهب، ساجده جبارپور، امید چاوشی، فرامرز راد، سید محمدحسین حسینی، الهه کاشانی، اصغر علی کرمی، حمیدرضا مقدسی مدیر شبکه پیام و... به همراهی امیرعلی سلیمانی مدیر انتشارات نزدیکتر و بهزاد نجفی مدیر داخلی این نشر با اجرای حمیدرضا شکارسری برگزار شد.

 

 

شکارسری ابتدا درخصوص فعالیت ناشران در ایران گفت: کار نشر در این کشور بسیار سخت است و به نوعی بنگاه اقتصادی برای ناشرین به شمار می‌رود. هیچ گاه نمی‌توان یک نشر را بدون در نظر گرفتن منابع مالی موفق دانست.  اگر تنها به یک حوزه تخصصی هم بپردازد که بسیار مشکل تر می‌شود.

وی ادامه داد: انتشارات نزدیکتر قدم های اول را بسیار بلند و محکم برداشته، انتظارات مخاطبان خود را بالا برده و این کاری  بسیار دشوار است.  من برای انتشارات نزدیکتر و مدیران جوان آن آرزوی موفقیت و سربلندی دارم.

 

 

بهزاد نجفی مدیر داخلی این نشر نیز گفت: استاد شکارسری همیشه حامی شعر جوان و شاعران جوان بوده اند. در ابتدای مسیر نشر ما نیز از «نزدیکتر» حمایت کرده و با سخاوت جدیدترین اشعارشان را برای چاپ به ما سپردند.

وی افزود: یکی از نه کتابی که امروز رونمایی می‌شود اثر حمیدرضا شکارسری است.

 

آثاری که در این جلسه معرفی و رونمایی شد سطری پر از میل بوسه سروده حمیدرضا شکارسری، بدبیاری اثر محمدحسین ملکیان، سربازی با گلوله ی برفی تالیف مجید سعدآبادی، به می معامله کن سروده ناصر حامدی، راهی که تو انتهاشی اثر مصطفی محدثی خراسانی، شکوفه های همیشه تالیف حامد رمضانیان و سه اثر با ترجمه اصغر علی کرمی با عنوان های آن زن جمله ی اسمیه است اثر محمود درویش، از پیکر تا دریا تالیف آدونیس و همه چیز ممکن است سروده نزار قبانی است.

 

 

اصغر علی کرمی دیگر مولف و مترجم این نشر که سه مجموعه منتشر شده با انتشارات نزدیکتر دارد نیز درخصوص این نشر گفت: مدیران نشر نزدیکتر بسیار منظم، دقیق و خوش حساب هستند و همین انگیزه ای شد تا سه کتاب آخر خود را به این نشر بسپارم.

 

دکتر لیلا کردبچه نیز از «نزدیکتر» صحبت کرد و گفت: از مدتها پیش در جریان زحمات و فعالیت های این نشر بودم و می‌دانم که سلیقه بسیار خوبی برای انتخاب آثار دارند و همین چند اثر منتشر شده گواه خوبی بر این ادعاست. در ادامه نیز منتظر کتاب های آینده این نشر هستم.

 

علیرضا راهب از دیگر شاعران حاضر در جلسه نیز گفت: امیدوارم سلیقه و نگرشی که امیرعلی سلیمانی در وجود خود دارد را در این نشر جاری و دانسته های شاعرانه خود را به این نشر تزریق کند.

 

 

در پایان نیز امیرعلی سلیمانی مدیر انتشارات نزدیکتر از همه شاعرانی که در جلسه حضور داشتند تشکر و قدردانی کرد و آینده این نشر را بسیار روشن دانست.

وی افزود: در جلسات آینده کانون ادبی بهمن هجده اثر دیگر نشر نزدیکتر نیز رونمایی و معرفی خواهد شد.

 

لازم به ذکر است که در خلال این سخنرانی ها شاعران به شعرخوانی پرداخته و اعضای جدید مجمع کانون ادبی بهمن نیز معرفی شدند.

 

فرهاد شبان رئیس واحد شبکه همکاری های فرهنگسرای بهمن پس از سه سال فعالیت در این فرهنگسرا، خداحافظی و جای خود را به مصطفی اصفهانی داد.

 

اعضای جدید مجمع تصمیم گیری این فرهنگسرا متشکل از الهه کاشانی، اصغر علی کرمی، فرشید ذوالفقاری، دکتر ابوذر احمدی، تکتم آقابالازاده، بهرام ابراهیمی و نرگس حسین پور است. ضمنا الهه کاشانی نیز به عنوان دبیر جدید این کانون معرفی شد.

 

 

خاطرنشان می‌شود که حضور در این جلسات برای عموم آزاد و رایگان است و علاقمندان می‌توانند برای حضور، روزهای چهارشنبه از ساعت 17 به آدرس تهران، میدان بهمن، فرهنگسرای بهمن، تالار مبارک مراجعه نمایند.

 

عکاس: نرگس حسین پور

کد خبر: 744

 

منتشرشده در گزارش

 

انجمن ادبی گیومه به مناسبت شب یلدا چهل و چهارمین نشست تخصصی خود را برگزار می‌کند.

 

این انجمن در این جلسه از سری نشست های خود به معرفی و رونمایی از کتاب «مرد مرموز» اثر جواد نعمتی می‌پردازد.

 

این اثر به همت نشر مایا منتشر شده و در جلسه رونمایی از آن شاعرانی چون محمدعلی بهمنی، محمد سلمانی، عبدالجبار کاکایی، هرمز علی پور، علیرضا راهب، سید عباس سجادی و... با اجرا و دبیری امید بیگدلی حضور خواهند داشت.

 

لازم به ذکر است که ورود برای عموم آزاد و رایگان است.

 

خاطر نشان می‌شود که علاقمندان برای حضور در این نشست می‌توانند روز شنبه 25 آذر ماه از ساعت 16 الی 18.30 به آدرس اتوبان مدرس، اتوبان حقانی، ورودی کتابخانه ملی، سمت راست ساختمان آلمینیوم نما، خانه شعر مراجعه نمایند.

 

کد خبر: 743

منتشرشده در گزارش

برگزیده سومین دوره جایزه شعر احمد شاملو معرفی شد.

 

حسن همایون با مجموعه شعر آشویتس خصوصی من برگزیده جایزه احمد شاملو شد و جایزه خود را از دست آیدا شاملو (سرکیسیان) گرفت.

 

ضیاء موحد، محمدرضا اصلانی، شمس لنگرودی،مراد فرهادپور و احمد پوری داوری شعر شاملو را برعهده داشتند.

 

در مراسم پایانی این جایزه که با اجرای رویا تیموریان همراه بود، مراد فرهادپور و محمدرضا اصلانی درباره شعر مدرن صحبت کردند.

 

همچنین ستاره اسکندری شعری از احمد شاملو خواند و پیام محمد شمس لنگرودی نیز در این مراسم خوانده شد.

 

پیش‌تر آثار راه‌یافته به مرحله‌ دوم جایزه «شاملو» به این شرح معرفی شده بودند:

 

 

۱. «آشویتس خصوصی من» از حسن همایون، نشر چشمه.

۲. «باران شغال» از مهدی مقیم‌نژاد، نشر حرفه هنرمند.

۳. «تاریخ تبری» از مرتضی بخشایش، انتشارات بوتیمار.

۴. «چندصورت از مستی» از سمیرا یحیایی، نشر حکمت کلمه.

۵. «در هیأت راهبه‌ها» از محمد درودگری، کتاب فانوس.

۶. «ریل‌ها پیش از ما رفتند» از علی یاری، انتشارات بوتیمار.

۷. «سر زدن» از فریاد ناصری، نشر حکمت کلمه.

۸. «مات» از زهرا حیدری،  نشر شانی.

۹. «من کمی آدم کم آورده‌ام» از شکوه مقیمی، نشر غنچه.

۱۰. «واژه‌ها به دیدن من آمدند» از شمس لنگرودی، انتشارات نگاه.

۱۱. «وطن»  از مهدی اخوان لنگرودی، انتشارات سرزمین اهورایی.

 

کد خبر: 742

منتشرشده در گزارش

به مناسبت سالروز تولد شاعر بزرگ روزگار ما احمد شاملو، لیلا کردبچه یادداشتی کوتاه را در اختیار تارنا قرار داده است:

 

«شاملوی شاعر، شاملوی نویسنده، شاملوی مترجم، شاملوی روزنامه‌نگار، شاملوی فرهنگ‌نویس، شاملوی ترانه‌سرا، شاملوی پژوهشگر، شاملوی فیلمنامه‌نویس و... آیا همه و همه خلاصه می‌شود در همان چند شعر نیمایی و سپید؟

 

 

حقیقت این است که نه آن چند شعر نیمایی و سپیدِ زبانزد، نه حتی تمام مجموعه‌شعرهای او، و نه حتی تمام ترجمه‌ها و مقالات و کارهای پژوهشی و چه و چه و چه، دیگر کفایت نمی‌کند و به‌نظر می‌رسد خداوندگارِ این آثار ارزنده، درخور مطالعۀ بیشتری است و لازم است زوایای گوناگون زندگی ادبی و هنری و اجتماعی و... شاعری چون او، مورد تعمق بیشتری قرار بگیرد.

 

 

به‌راستی چه شد که از دل جامعۀ فرهنگی ما، آن هم با آن مختصات دهه‌های سی، چهل، پنجاه، شصت و هفتاد، شاعری چون شاملوی بزرگ سر برکشید؟ چرا دیگرانی که در همان دوره می‌زیستند و در همان فضا نفس می‌کشیدند شاملو نشدند و بلکه با او در مقام قیاس هم نمی‌توانند قرار بگیرند؟

 

 

اصلاً چه شد که در یک دورۀ خاص، شاملو و اخوان‌ثالث و فروغ و شفیعی‌کدکنی آمدند و بعد از آن‌ها دیگر کسی نتوانست به آن عظمت ماندگار برسد؟

 

 

به‌نظر می‌رسد بررسی دلیل شیوع میانمایگی در شعر امروز، مسأله‌ای بسیار مهم است که نیاز به بررسی‌های جامعه‌شناسانه، روانشناسانه، مردم‌شناسانۀ بسیار دارد، امّا یک راه ساده‌تر هم هست؛ اینکه ببینیم بزرگان شعر چه کرده‌اند، چگونه زندگی کرده‌اند، نحوۀ تعاملشان با دنیا، با محیط، با آدم‌ها، با سیاست، با شعر، با مرگ، با تولد و... چگونه بوده؟ و بعد مقایسه کنیم با شاعرهای حالا و دنیای ذهنی‌شان، با شکل زندگی‌شان، با دغدغه‌هایشان، با نوع رفتار اجتماعی‌شان، با زد و بندهایشان و...!

 

 

همین‌که ببینیم تفاوتِ ره از کجاست تا به کجا، درمی‌یابیم که در انتظار شاملویی دوباره بودن، چقدر انتظار ساده‌لوحانه‌ای است.

 

کسانی‌که مثل عوام زندگی می‌کنند و مثل عوام رفتار می‌کنند، محال است بتوانند مثل خواص بنویسند!»

 

 شاملوجان تولدت مبارک!

 

 لیلا کردبچه/ آذر ماه 96

منتشرشده در یادداشت هفته

مراسم تجلیل از مقام ادبی سید محمدحسین شهریار و رونمایی از کتاب «شهریار و انقلاب ملت» شامگاه یکشنبه ۱۹ آذر در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد.

 

به گزارش روابط عمومی بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران، در ابتدای این مراسم که با حضور ادیبان، صاحب نظران و علاقمندان به شعر و ادبیات برگزار شد، ناظر شرفخانه‌ای وموسوی گرمارودی با حضور بر روی سن و ذکر خاطراتی از سید محمدحسین شهریار اشعاری را در رثای این شاعر ملی وپرآوازه  برای حضار خواندند.

 

در ادامه این مراسم  سید محمدعلی آل هاشم، امام جمعه تبریز در  سخنانی شهریار را در شمار نوابغ معاصر ایران زمین دانست که توانسته طرحی نو در ادبیات فارسی در اندازد.

 

وی افزود: دوره زندگی شهریار دوره پر فراز و نشیبی است که با حوادث بسیار در تاریخ معاصر همراه بود. یکی از مهم‌ترین رویدادهایی که شهریار در دوران بلوغ شعری و ادبی خود تجربه کرد پیروزی انقلاب اسلامی بود. شهریار برای انقلاب دل می‌سوزاند. انقلابیون بسیاری، اشعار شهریار را، دربرگیرنده اعتراض او به ظلم حاکمان عنوان کرده‌اند و آن را دستمایه فعالیت‌های انقلابی خود قرار داده بودند.

 

 آل هاشم نماینده ولی فقیه در استان آذربایجان شرقی همچنین شعر شهریار را شعری متعهد و انقلابی دانست و گفت: شهریار ارادت و علاقه وافری به خاندان عترت داشت که شعر «علی ای همای رحمت» تنها نمونه‌ای از آثار وی در ستایش اهل بیت است. شهریار همچنین در آثار خود کوشید ظلم و ستم جنگ افروزان و وحشیگری‌های صدام را به تصویر بکشد. این شاعر همچنین همواره رشادت‌های جوانان ایرانی را در دفاع از دین و میهن در هشت سال دفاع مقدس می‌ستود.

 

امام جمعه تبریز در پایان صحبت‌هایش شهریار را یک عاشق واقعی به ملت و میهن و زادگاهش عنوان کرد و گفت: شهریار شاعری بسیار متواضع بود. تواضع یکی از ویژگی‌های اصلی یک انسان مومن است. از این رو  امیدوارم پژوهشگران جوان بیش از پیش به تفکر و غور در آثار این شاعر گرانمایه بپردازند.

 

در بخش دیگر این مراسم سید عباس سجادی، مدیر عامل بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران، استاد شهریار را شاعری تاثیرگذار در شعر معاصر دانست. وی اظهار داشت: شهریار با اشرافی که بر ادبیات کهن ایران و نیز قالب‌های شعری نو داشت نشان داد که اگر بخواهد می‌تواند در قالب‌های نو نیز شعر بسراید. هر چند که به دلیل عمق حیدربابا به دیگر اشعار شهریار کمتر توجه شده است.

 

سجادی همچنین از محمدحسین فردی نیز قدردانی کرد که در انتشار اشعار و آثار استاد شهریار تلاش‌های فراوانی مبذول داشته است و نقشی همچون فرزند معنوی محمدحسین شهریار داشته است.

 

در این مراسم همچنین و برای اولین بار از کتاب «شهریار و انقلاب ملت» در حجمی قریب به هشتصد صفحه به‌انضمام دستخط‌های شاعر و نیز چندین عکس کم تر دیده شده از او با حضور سید محمدعلی آل هاشم امام جمعه تبریز، اصغر فردی و جمعی از اصحاب فرهنگ و هنر رو نمایی شد.

 

پخش قسمت‌هایی از فیلم مستند «هم‌راه» کاری از حامد خسرو شاهی  در خصوص زندگی استاد شهریار به از دیگر قسمت‌های این برنامه بود که مورد استقبال حاضرین در سالن قرار گرفت.

 

پایان بخش این مراسم آواز خوانی اشعار استاد شهریار توسط محمد عبدالحسینی به همراه نوای تار فواد فردی بود.

 

کد خبر: 741

منتشرشده در گزارش

 

بر اساس خبری از حوزه هنری نشست‌های تخصصی پژوهشی «شعر» انقلاب اسلامی با حضور «محمدرضا سنگری»، «اسماعیل امینی» و «علیرضا بدیع» 19 آذر ماه در سالن سلمان هراتی حوزه هنری برگزار شد.

 

امینی در ابتدای این نشست در مورد مسئله پژوهش در حوزه ادبیات انقلاب اسلامی، گفت: مسئله اصلی پژوهش در حوزه ادب انقلاب اسلامی، خطایی است که در حوزه پژوهش وجود دارد، عموم دانشگاهیان و حوزویان فکر می‌کنند که پژوهش به معنای گردآوری مطالب از کتابخانه‌ها و  اینترنت است. در نهایت نیز همین مطالب را در قالب پایان‌نامه‌های دانشگاهی به اساتید دانشگاهی ارائه می‌کند و آن‌ها نیز که معمولا در این امر سهل‌انگار شده و توجه دقیقی به پژوهش ندارند، می‌پذیرند.

 

 

او با بیان این‌که وجود ادبیات انقلاب برای آن نیست که ما به آن دلبستگی داریم یا اینکه به سفارش نظام حکومتی پیگیر آن هستیم اظهار کرد:ادبیات انقلاب بسیار گسترده‌تر  است، دوران انقلاب و دفاع مقدس حتی اگر دوران درخشانی برای ادبیات ایران هم نباشد، حداقل تکه جدا نشدنی‌ای از تاریخ کشور ما است. دوران انقلاب و دفاع مقدس برای تمامی مردم ایران  ارزشمند و تاثیرگذار است، مگر می‌شود شاعری را یافت که نشانه‌ای از ارزش‌های مردمی درون اشعارش دیده نشود؟ دوران انقلاب یکی از ارزش‌های مهم مردمی است که نمی‌توانیم آن را کنار بگذاریم. بلکه باید روز به روز آن را تقویت کنیم.

 

 

این شاعر پرسش‌هایی را  که برای شعر انقلاب اسلامی اولویت دارد طرح کرد و گفت: این پرسش‌ها  برای شناخت و ترسیم راه آینده ادبیات انقلاب لازم و ضروری هستند، آیا گونه شعری با عنوان «شعر انقلاب اسلامی» داریم؟ یا اینکه چنین گونه‌ای از شعر تنها ساخته خواسته‌های شخصی ما است که دوست‌دار انقلاب هستیم؟ اگر چنین ادبیاتی شکل گرفته آیا به انتخاب مولفان ادبیات بوده یا به سفارش نظام حکومتی شکل‌گرفته است؟ آیا طی گذشت 40سال از انقلاب اسلامی شعر و ادبیات آن تغییر کرده و یا ثابت مانده است؟ آیا می‌توانیم آثار انقلاب را به دو دسته طبیعی به معنای بیان واقعیات انقلاب و دسته مدافع انقلاب تقسیم کنیم؟ وقتی می‌گوییم شعر و ادبیات انقلاب اسلامی آیا توقع داریم که همه مولفه‌ها به یک شیوه تحلیل داشته باشند و یا اینکه طیف‌های مختلف سیاسی، زبانی و اجتماعی در آن را می‌پذیریم؟ آیا به لحاظ ساحت‌ها و قالب‌ها فراروی داشتیم؟ آیا گسترده‌تر شده و یا محدودتر شده است؟

 

 

او افزود: یکی از مشکلاتی که پژوهش در ادبیات کشور ما دارد این است که اگر یک نفر یک نظری را، چه درست و چه غلط، ارائه کند، تا سال‌های سال آن نظر میان دانشگاهیان نهادینه می‌شود. مثال این موضوع نظری است که در مورد «قیصر امین‌پور» در دوره‌ای از سوی شخصی بیان شد.

 

سنگری نیز در این برنامه به معرفی یک پژوهش درست پرداخت و گفت: اگر پژوهش را تلاشی عالمانه، روشمندانه و فرایندی برای دستیابی به یک مسئله بدانیم باید به چند عنصر توجه داشته‌ باشیم، اولین عنصر لازم برای انجام پژوهش، داشتن دانش کافی برای آن است. علاوه بر دانش و بینش، باید منش به معنای صداقت و انصاف هم داشته باشد. چرا که باید حقیقت را در پژوهش‌های خود ارائه کند نه آنچه مورد علاقه شخصی‌اش است. همچنین  باید ضرورت پژوهش در ادبیات انقلاب را درک کنیم. چرا که برخی‌ها معتقدند برای پژوهش در این زمینه باید اجازه دهیم حداقل یک سده از ادبیات انقلاب عبور کند، سپس به بررسی آن بپردازیم. اما چنین کاری می‌تواند به فراموشی ادبیات انقلاب اسلامی منجر شود.

 

 

این شاعر خاطرنشان کرد: ادبیات انقلاب کشور ما نباید فرصت حضور و آفرینندگان آثار انقلابی را از دست بدهد؛ چرا که اگر آن‌ها دیگر در بین ما نباشند نمی‌توانیم آثار تولیدی آن‌ها را به‌ خوبی بشناسیم.

 

او با بیان این‌که  عناصر زیبایی‌شناسی یکی دیگر از مفاهیم لازم برای پژوهش است، اظهار کرد: عناصر زیبایی‌شناسی آثار هنری به‌خصوص در شعر  به فهم متن شعر به ما کمک می‌کند که  نباید مورد غفلت قرار گیرد. از طرفی دیگر پژوهشگر برای انجام پژوهش خود باید ابتدا بداند با کدام عرصه پژوهشی روبه‌رو است. مثلا با عرصه ادبیات دفاع مقدس روبه‌رو است. اگر به این عرصه نپردازد و آنچنان که شایسته است رسیدگی نکند، بخشی از ادبیات امروزمان را از دست می‌دهیم. همان‌طور که بسیاری از فرهنگ ادبیاتی خود را با سهل‌انگاری و عدم پرداخت‌های ادبی از دست داه‌ایم.

 

 

 سنگری نیز در ادامه با اشاره به برخی قوانین دانشگاهی که موجب آسیب به پژوهش در ادبیات کشور ما می‌شود، گفت: ما در کشور با مقوله‌ای به نام پژوهش‌های زخمی روبه‌رو هستیم. یعنی موضوعات خوبی که از سوی برخی‌ها به صورت ناقص انجام شده است و دیگر به کسی اجازه انجام دوباره آن پژوهش را نمی‌دهند. این در حالی است که انجام پژوهش‌های ناقص در دانشگاه‌های کشور موجب ضعیف شدن علوم مختلف کشور می‌شود.

 

سنگری همچنین یادآور شد: باید بررسی کنیم که چقدر از حضور ادبیات انقلاب و فرهنگ ما در بیرون از مرزهای کشور غافل مانده‌ایم. مثلا شعر انقلاب در خارج از کشور ما چقدر توانسته تاثیرگذار باشد؟ همچنین چقدر ما از اشعار دیگر کشورها تاثیر پذیرفتیم.

 

 

این شاعر خاطر نشان کرد: ژرفابخشی و گسترش، عنصر دیگر در حوزه پژوهش‌های شعر انقلاب است که باید مورد توجه قرار گیرد.  برخی از پژوهش‌های انجام شده در حوزه شعر انقلاب نیز مربوط به دو دهه قبل است، در حالی که امروزه تغییر تحولاتی شکل گرفته است. شعر انقلاب باید از سطحی نگری دوری کند و تا می‌تواند عمیق به موضوعات مختلف نگاه داشته باشد.

 

سنگری در مورد ابهامات ایجاد شده در شعر انقلاب  نیز گفت: ابهام‌زدایی در مقابل معارض‌های ادبی یکی دیگر از نکات مهمی است که باید برایش کاری انجام شود. اهالی شعر و ادبیات انقلاب در مقابل شبهات ادبی هیچ‌کاری نکرده‌اند. باید زمینه مناسب را برای رفع این ابهامات فراهم آوریم.

 

 

در ادامه این برنامه امینی با اشاره به ابتدای شکل‌گیری شعر انقلاب اظهار کرد: پس از انقلاب عده‌ای از جوانان در حوزه هنری جمع شدند و شروع به کار در عرصه شعر انقلاب کردند. در این شرایط عده‌ای می‌گفتند که این جوانان سعی دارند با وارد ساختن مطالب مذهبی در شعر تغییر و تحولی ایجاد کنند اما شکست می‌خورند. اما دیدیم که شد. جریان شعر انقلاب اسلامی ادامه منطقی شعر فارسی است. با این تفاوت که شاعران کهن شعر فارسی انسانی را می‌آفریدند که سراپا پاکی و شجاعت باشد و تا آخرین توان خود پای حمایت‌ از سرزمین خود می‌ایستد. اما در دوران انقلاب و دفاع مقدس ما در واقعیت با چنین انسان‌هایی روبه‌رو شدیم.

 

 

همچنین سنگری درباره جریان ادبیات انقلاب، گفت: اولین ویژگی، جریان تداوم و ماندگاری است. باید بررسی کنیم که آیا جریان فرهنگ انقلاب و دفاع مقدس مستمر است. دومین ویژگی جریان انقلاب میزان تاثیرگذاری آن است که هم از درون جامعه کشور و هم در بیرون از جامعه کشور خودمان باید مورد بررسی قرار گیرد.

 

 

 او در پایان اظهار کرد: ادبیات و شعر انقلاب دارای ویژگی خاصی است که آن را از ادبیات پیش از انقلاب متمایز می‌سازد. آن ویژگی امید است که پس از انقلاب در آثار شاعران ما موج می‌زند.ادبیات امروز کشور ما هم جریان است و هم جریان‌ساز است. ادبیات شعر امروز کشور ما آفاقی است. ادبیات امروز کشور ما مملو از عرفان است. اما اینکه قابل مقایسه با ادبیات کهن ما هست یا خیر، موضوع مناسبی برای انجام پژوهش است.

 

کد خبر: 740

منتشرشده در گزارش

دوشنبه های شعر نگارستان برگزار می‌شود.

 

یکی دیگر از سری نشست های دوشنبه های شعر نگارستان این هفته با حضور استاد محمدعلی بهمنی، احمد مسجد جامعی، محمدعلی ابطحی، محمد جواد حق شناس، شاعران، هنرمندان و علاقمندان به ادبیات با اجرای سمانه نائینی برگزار می‌شود.

 

علاقمندان برای شرکت در این نشست ادبی می‌توانند روز  دوشنبه ۲۰ آذر ماه ۹۶ ساعت ۱۶الی۲۰ به بوستان گفتگو،نگارستان شهر مراجعه نمایند.

 

لازم به ذکر است که ورود برای عموم آزاد و رایگان است.

 

کد خبر: 739

منتشرشده در گزارش
صفحه1 از60

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد

طراحی سایت توسط نونگار