انجمن های ادبی شناسنامه دار می‌شوند --------- فراخوان بزرگ جشنواره شعر شاهنامه منتشر شد---------- انتشار دکلمه ای از احسان افشاری ----------------- گزارش تصویری اختتامیه شعر انقلاب

جایزه کتاب سال «کاستا»، هفت ماه پس از درگذشت به «هلن دانمور» تعلق گرفت.

 

هیات داوران جایزه مهم ادبی «کاستا» از میان برندگان پنج بخش داستان، زندگی‌نامه، رمان نخست، شعر و کتاب کودک، این بار برنده بخش شعر یعنی «هلن دانمور» فقید را به عنوان برنده جایزه کتاب سال برگزیدند.

 

این شاعر ۶۴ ساله در ماه ژوئن ۲۰۱۷ بر اثر ابتلا به سرطان جان خود را از دست داد و برای دهمین مجموعه شعرش با عنوان «درون امواج» این جایزه را پس از مرگ به نام خود زد.

 

این دومین مرتبه است که شاعر یا نویسنده‌ای پس از مرگ این جایزه را از آن خود می‌کند. نفر قبلی «تد هیوز» شاعر سرشناس بود که در سال ۱۹۸۸ با مجموعه شعر بسیار شخصی «نامه‌های تولد»  خود به عنوان برنده معرفی شد.

 

پسر دانمور ـ «پاتریک چارنلی» ـ به نیابت از مادرش جایزه ۳۰ هزار پوندی کتاب سال «کاستا» را در مراسم شب گذشته در لندن دریافت کرد.

 

«درون امواج» برای کسب این جایزه آثاری چون «حال النور اولیفنت کاملا خوب است» رمانی از «گیل هانی‌من» را پشت سر گذاشت. این اثر که جایزه بخش بهترین رمان نخست «کاستا» را در دست داشت، قرار است تبدیل به فیلمی سینمایی شود و «ریز ویترسپون» در آن نقش اصلی را ایفا کند.

 

در مراسم شب گذشته همچنین برنده جایزه داستان کوتاه «کاستا» هم معرفی شد: این جایزه سه هزار و ۵۰۰ پوندی به «لوان گلدی» رسید.

 

جایزه «کاستا» یکی از معتبرترین و مشهورترین جایزه‌های ادبی در انگلیس است که کتاب‌ها و نویسندگان مطرح در انگلیس و ایرلند براساس آن شناخته می‌شوند. این جایزه از سال ۱۹۷۱ کار خود را با عنوان جایزه ادبی «وایت برد» آغاز کرد و سپس در سال ۲۰۰۶ به جایزه کتاب «کاستا» تغییر نام داد. رکورد تعداد کتاب‌هایی که برای رقابت در این جایزه ادبی شرکت کرده‌اند، ۶۴۰ اثر بوده است.

 

از زمان راه‌اندازی جایزه کتاب سال «کاستا» در سال ۱۹۸۵ تاکنون، این جایزه ۱۱ بار به رمان، پنج بار به رمان نخست، شش مرتبه به آثار زندگی‌نامه‌ای و هشت بار به مجموعه شعر تعلق گرفته است. در تاریخ ۳۱ ساله این جایزه، تنها دو بار جایزه کتاب سال به یک اثر در حوزه ادبیات کودک اعطا شده است که آخرین آن‌ها «درخت دروغ» نوشته «فرانسیس هاردینج» بود که دو دوره پیش به عنوان برنده معرفی شد.

 

کد خبر: 804

منتشرشده در گزارش

خوردیم زمین و آسمان گم کردیم

در عالم خاک، بوی جان گم کردیم

قبر تو نه، می‌خورم به قرآن سوگند

ما «قدر» تو را در این جهان گم کردیم!

 

بعد از «بای بسم الله»، اجازه بدهید قبل از ورود به بحث، ابتدا به نقل خاطره ای از رهبر معظم انقلاب به روایت عباس حیدرزاده، مداح مخلص اهل‌بیت(ع) در رابطه با شعر آیینی بپردازم و آنگاه به اصل مطلب.

این خاطره بیانگر توجه عمیق و دقت نظری است که حضرت آقا به شعر آیینی دارند. ایشان تعریف می کنند:

«یکی از مواردی که ایشان (مقام معظم رهبری) گاهی به ما تذکر می‌دادند بحث شعر بود. ایشان خیلی نسبت به بحث شعر توجه و دقت و تاکید دارند که اشعار محکم را بخوانید. گاهی برخی از اشعار را به من تذکر دادند که این شعر مثلا این ایراد را دارد. در یک ملاقات که ایام روضه‌های فاطمیه(س) در بیت رهبری بود، ایشان نکته‌ای را به بنده فرمودند و گفتند که به مداحان دیگر هم بگویید. وقتی من محضر ایشان مداحی کردم، در آخر خواندنم به مستمعین گفتم دست‌ها را بالا بیاورید و بگویید یا زهرا(س).

بعد وقتی من خدمت ایشان برای عرض ارادت رسیدم، فرمودند: این که شما گفتید دست‌ها را بالا بیاورید و بگویید یا زهرا(س)، ما هیچ کجا نداریم که برای غیر از خدا دست بالا بیاورید؛ نه در منابع اهل سنت و نه در منابع شیعه. شما خودتان رعایت کنید و به دیگر مداحان هم بگویید که فقط برای «یا الله» گفتن از مردم بخواهند که دست شان را بالا بیاورند. فکر می کنم دقت و ظرافت ایشان بر روی این نکته به دلیل این بود که توجه داشته باشیم، این‌هایی که ما را مشرک می‌دانند و ایراد می‌گیرند که این‌ها دست شان را برای گفتن یا حسین(ع) و یا زهرا(س) بالا می آورند و ایشان را خدای خود می‌دانند، سوء استفاده نکنند و شائبه بدعت‌گذاری و شرک ایجاد نشود.»

 

شعر فاطمی که یکی از زیرشاخه های بالنده و زاینده شعر آیینی است، نیاز به چارچوب‌هایی دارد که بتواند به رسالت خود در راستای ترویج سیره و زندگی بزرگان دین و ائمه معصومین(ع) عمل کند. همچنان که بارها گفته شده، شعر آیینی پیشتر و بیشتر از موضوع دینی، باید «موضع» دینی داشته باشد.

«موضوع» توقف در منزل صورت و ظاهر دین است یعنی مدح و منقبت صرف و «موضع» پرداختن به درونه، سیرت و حقیقت دین، یعنی بیان معارف و حقایق دینی و توحیدی. جان مایه شعر آیینی اصیل و فاخر «موضع‌مندی» آن است، نه «موضوع‌بندی» آن یعنی ایستادن شاعر در جبهه «حق» و حق مداری و برائت از ظلم و باطل و زشتی و پلشتی.

 

متاسفانه امروز جای عالمان دینی و شاگردان مکتب فقهی امامین باقر و صادق (علیهما السلام) در جلسات شعر دینی و آیینی ما خالی است؛ شاگردانی بصیر و دین شناس که اهل نقد و پرسش گری اند و در مقابل طرح مسائل شبهه برانگیز، غالی گرانه و خرافی، عالمانه می ایستند.

شاگردانی که مصداق مضمون آیه 73 سوره فرقان هستند: «وَ الَّذینَ إِذا ذُکِّرُوا بِآیاتِ رَبِّهِمْ لَمْ یَخِرُّوا عَلَیْها صُمًّا وَ عُمْیاناً، و آنان هستند که هر گاه به آیات خدای خود متذکرشان سازند، کر و کورانه در آن آیات ننگرند (بلکه با دل آگاه و چشم بینا مشاهده آن کنند تا بر مقام معرفت و ایمانشان بیفزاید). در گذشته چنین مشکلی وجود نداشت. زیرا بیشتر شاعران ما بیش و پیش از شاعر بودن، فیلسوف، فقیه، عارف، عالم، حکیم و دین شناس بودند.

 

امروز در حوزه شعر فاطمی یا آئینی با معضلی که مواجهیم، علاوه بر فقر دانش دینی شاعران و ذاکران، این است که مخاطبان و کسانی که در جلسات شعر آیینی شرکت می‌کنند، «پذیرنده صرف» هستند و حضوری خاموش و منفعلانه دارند.

به این معنا که در این جلسات هر چه بشنوند، به اعتبار این که آن حرف از زبان یک شاعر یا مداح آیینی گفته شده است، بی‌درنگ می پذیرند و در درستی یا نادرستی آن تحقیق نمی کنند، در حالیکه خداوند در قرآن کریم در بیش از سیصد آیه امر به تفکر، تعقل، و تدبّر کرده است.

بسیار دیده شده که در این جلسات شعری قرائت شده که محتوا و مضمون آن با آموزه‌های دینی در تضاد و تقابل بوده اما متاسفانه جمعیت حاضر کمترین واکنشی نسبت به آن شعر و شاعر نشان نداده و صرفا با ضربآهنگ شعر یا نوحه قرائت شده بر سر و سینه زده و گریه کرده اند.

 

 

مقام معظم رهبری طرح مسائل غلط و خلاف آموزه های دینی و قرآنی را در شعر آیینی جایز نمی دانند و بر این دقیقه پای می فشارند که شعر اصیل دینی باید «متکی و مستند به معارف حقه‌ الهیه» باشد.

رهبر انقلاب طبق خاطره ای که بیان شد، به ما می آموزند که در برابر بیان مطالب انحرافی و خرافی که باعث مخدوش شدن چهره اسلام و وهن خاندان رسالت می شود، نباید ساکت، بی تفاوت و منفعل بود و با مواخذه و تذکر به شاعر و مداح باید از تکرار چنین مسائلی پیشگیری کرد.

تا آنجا که به یاد دارم، امین شعر انقلاب در تمام دیدارهایی که با شاعران و ذاکران اهل بیت در طول سالیان بعد از انقلاب داشته اند، هرگاه در حضور ایشان شعر یا مرثیه ای خوانده شده که با روح دین و آیین در تقابل بوده، بدون هیچ ملاحظه ای به شاعر و مداح آن تذکر داده و خواستار اصلاح شعر یا مرثیه شده اند.

 

 

معمولا مخاطبین جلسات شعرخوانی و مداحی دو گروه هستند. گروه اول، اهل شعر و ادبیات اند و صرفا به زیبایی های صوری شعر و قدرت صنعتگری شاعر در به کارگیری صنایع لفظی و معنوی توجه می کنند، اما نسبت به این مسئله که پشت این ظاهر زیبا چه باطنی پنهان است، کاملا بی توجه اند.

برای این گروه محتوا و پیام شعر و انطباق آن با معارف دینی و مستند یا غیرمستند بودن حرفی که در متن و بطن شعر شاعر پنهان شده، چندان مهم نیست زیرا این گروه فقط به دنبال «التذاذ هنری» هستند.

گروه دوم از مخاطبین این جلسات کسانی هستند که در منزل محبت اهل بیت (علیهم السلام) اردو زده اند و تلاشی برای راه بردن به منزل «معرفت» نمی کنند.

این گروه معمولا برای توسل و شفاعت و کارگشایی در این مجالس حاضر می شوند و اصلا کاری به کار شعر و شاعر و مداح ندارند، این افراد نسبت به هرگونه نغمه حزن انگیزی شرطی شده اند و کافی است لحن حزن انگیز شاعر و مداح را بشنوند تا بی اختیار اشک بریزند.

این گروه نیز متاسفانه هیچ گونه توجه شایسته ای به محتوا و مضمون شعر ندارند، چرا که هدف شان از شرکت در مجالس مداحی و عزاداری، پیش و بیش از «نگریستن»، گریستن است.

حضور این مخاطبین در مجالس شعرخوانی و مداحی باعث می شود که شاعر و مداح مجلس نیز نهایت تلاش خود را برای عرضه شعر و مرثیه ای که مطابق ذوق و ذائقه آنهاست به کار گیرد، یعنی دقیقا «آنچه شما خواسته اید».

شعر و مرثیه ای که به جای اندیشه مخاطب، احساسات دینی او را هدف گرفته و به جز تحریک احساسات، ایجاد شور و به گریه انداختن مخاطب، رسالت دیگری ندارد. به این شعرها و مرثیه ها اصطلاحا «شعرهای مجلس گرم کن» می گویند.

شعرها و مرثیه های جانگدازی که تحسین و آفرین حُضار را به همراه دارد و سیل اشک را از دیده ها جاری می سازد، بی آنکه چیزی بر بصیرت دینی آنان بیافزاید.

تشویق‌ها و آفرین گفتن های حاضران نیز شاعر و مداح را جسورتر و بی پرواتر می کند و در جلسات بعدی نیز همین روند و جریان تکرار و تبدیل به عرف و عادت می‌شود.

 

سوگ و مرثیه، وجه غالب شعر فاطمی

ما مُدعیان تو را صَنم می‌خوانیم!

بانوی مقیم شهر غم می‌خوانیم

نامی ز تو بر زبان ما می‌چرخد

ما از تو چه اندک و چه کم می‌دانیم!

 

بدون تردید یکی از اضلاع غیرقابل انکار شعر آیینی «سوگ و مرثیه» است که باید به آن جهت داده شود و گریاندن و سوگ هدف اصلی شعر نباشد بلکه هدف، بیان توحید، حکمت‌، اخلاق، و معارف دینی و الهی باشد تا شعر در مسیر انسان‌سازی و تعالی روحی حرکت کند و مرثیه نیز مکمل آن باشد.

 

جامعه‌ ما جامعه ای است که از عواطف دینی سرشار است، به طوری که تنها کافیست نام مبارک حضرت اباعبدالله(ع) و یا فاطمه زهرا (س) برده شود تا اشک از دیده ها جاری شود.

بیشتر افراد نیز در ایام شهادت بزرگان دینی بیشتر به نیت گریه بر مصائب اهل بیت در مجالس شرکت می کنند و کمتر به دنبال افزایش دایره دانش و بینش دینی خود هستند در حالیکه باید «عزاداری» مقدمه «بیداری» و «گریستن» مقدمه «نگریستن» باشد. یعنی نالیدن بر مصائب اهل بیت(علیهم السلام) باعث قد کشیدن و بالیدن شود، نه ایستایی و خمودگی و رخوت زیرا بیان مصائب اهل بیت (علیهم السلام) از منظر حق خواهی و ظلم ستیزی ارزشمند و سازنده است.

متاسفانه در شعر فاطمی از آنجا که وجه غالب با «سوگ و مرثیه» است، شاهد پرداختن بیش از حد به مباحثی مانند بیت الاحزان، فدک، دیوار و در و ... هستیم.

در حالیکه ابعاد مغفول مانده فراوانی در زندگی پر برکت حضرت زهرا (س) وجود دارد که هنوز به آنها پرداخته نشده است.

ویژگی های ناگفته ای که در آیینه آنها می توان سیمای حضرت زهرا(س) را به عنوان یک اسوه و الگو برای نسل امروز به تماشا گذاشت.

 

علل تنزل شعر آیینی و فاطمی

او سوره کوثر است، زیبا بنگر

از فصل فدک در آ، به بالا بنگر

از حضرت او نگفته‌ها بسیار است

از زاویه ‌ای دگر به زهرا بنگر

 

در شعر آئینی و فاطمی، هم شاعر و هم مداح تعلل و کوتاهی می‌کنند و مخاطب هم اغلب خاموش و منفعل است. در حالیکه طبق سیره عملی بزرگان دین و مقام معظم رهبری، باید نسبت به طرح مسائل انحرافی در شعر آیینی حساسیت نشان داده شود. باید در مجالس شعرخوانی و مداحی خاندان رسالت به این مهم توجه شود آیا روضه‌ای که خوانده و یا شعری که قرائت می‌شود، دارای نکته و دقیقه معرفتی قابل تاملی هست یا خیر؟ اگر شاعر و مداح دریابند که جمعیت حاضر در مجلس، جمعیتی هوشمند، مطالبه گر و دقیقه یابند و طالب شعر و مرثیه فاخر و متعالی، سعی می‌کنند در جلسات بعدی به گزینش و قرائت اشعاری بپردازند که با آموزه‌های دینی و قرآنی انطباق بیش تری داشته باشند.

 

بی توجهی و بی تفاوتی نسبت به این مهم، محتوا و مضمون شعرها و مرثیه ها، سبب می‌شود، شعرهای نازل و کوچه بازاری از بسامد بالایی برخوردار باشند.

اگر تقاضا نسبت به شعرهای صرفا مرثیه ای کاهش پیدا کند و ذائقه مخاطب به سمت شعرهای عمیق، خوش مضمون و حکمت‌آمیز برود، شاعر و مداح نیز از بداهه گویی فاصله می گیرند و ناگزیر می‌شوند شعرهای فاخرتری را برای قرائت و مداحی انتخاب کنند.

 

 

بهترین و عملی ترین راهکار برای حل این معضل، علاوه بر مجهز شدن شاعران و مداحان به دانش و بینش دینی و قرآنی و تربیت مخاطبان دین آگاه، حضور شاگردانی از مکتب فقهی امامین باقر و صادق (علیهما السلام) به حکم تکلیف در این جلسات است تا همچنان که اشاره شد، در مقابل طرح مسائل شبهه برانگیز، غالی گرانه و خرافی در اشعار بایستند و قافله شعر دینی و آیینی ما را به سرمنزل رستگاری و عاقبت بخیری برسانند.

امید آنکه از این به بعد در جلسات شعر آیینی، در کنار خیل علاقه مندان به شعر و ادبیات، شاهد حضور خجسته عالمان دینی نیز باشیم.

اگر این مهم تحقق پیدا کند، یقینا ورق برخواهد گشت و جلسات شعرخوانی و مداحی از این آشفتگی و نابسامانی نجات پیدا خواهد کرد.

 

مخاطب هوشمند نیز باید سطح مطالبات خود از شعر آئینی و فاطمی را ارتقا دهد و مواخذه ‌گر باشد تا شاعر و مداح شعرهای خوش مضمون و فاخرتری را برای این جلسات انتخاب کند زیرا در اسلام عنوان شاعر آیینی، عنوانی مقدس است و به شاعرانی اطلاق می شود که همچون «کُمِیت و فَرزدَق و دِعبِل»در مقابل بدعت ها، خرافات و گزافه‌ها ایستادگی می‌کنند و سیمای اصیل و درخشان دین را به نمایش می‌گذارند. از این‌ رو رسالت شاعر آئینی این است که شعرش مطابق با آموزه‌های قرآنی و معارف دینی باشد.

از این منظر شعر فاطمی هم باید تریبونی برای بیان فضایل دینی و حکمت‌های انسان‌ساز و ترویج سبک زندگی فاطمی باشد.

آموزش امر به معروف و نهی از منکر، تبیین و ترویج آموزه‌های اخلاقی و تربیتی زندگی و سیره حضرت فاطمه زهرا(س)، نقد سلوک دینی و پیرایش دین از بدعت، خرافه و گزافه، داشتن موضع نسبت به مسائل جهان اسلام و بی‌تفاوت نبودن در برابر امت اسلامی و مقابله با «اسلام ستیزی» از دیگر اموری ست که ضرورت پرداختن به آن ها در شعر آیینی و فاطمی به شدت احساس می شود.

 

امروز که گروه‌های تکفیری و داعشی سعی دارند، چهره خشنی از دین و ائمه اطهار(ع) ارائه دهند و اسلام را دینی خشونت طلب و خردستیز معرفی کنند، باید از همه ظرفیت‌های شعر آیینی و فاطمی برای مقابله با چنین ذهنیت های غلطی استفاده کرد. دین اسلام بر پایه خرد و عقلانیت است؛ از این‌رو شایسته است که با زبان فاخر و تاثیرگذار شعر، «جهل ستیزی» و «اندیشه مداری» دین اسلام به نمایش گذاشته شود و ارزش هایی چون صلح، آزادی ، عدالت، مردم داری که ریشه در آموزه های دینی و قرآنی دارد مورد توجه قرار گیرد.

سیره بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری نیز بر فاصله گرفتن از تحجر و اسلام آمریکایی و معرفی اسلام ناب محمدی(ص) است.

بی هیچ تردیدی اگر در این مسیر حرکت کنیم، رغبت و گرایش جهانیان به دین اسلام روز به روز افزایش خواهد یافت و توطئه استکباری «اسلام ستیزی» تا همیشه عقیم خواهد ماند.

 

 

کد خبر: 803

منتشرشده در گزارش

 

سلسله جلساتِ «عصر اثر» که از زمستان ۹۳ در موسسه فرهنگی ادبی شهرستان ادب شروع به کار کرده بود پس از چندین ماه توقف با رویکردی جدید فعالیت خود را آغاز کرد.

 

در نخستین جلسه‌ دوره جدید «عصر اثر»، مصطفی جمشیدی و رضا جولایی از نویسندگان و منتقدان شناخته شده به نقد و بررسی رمانِ «الفبای مردگان» از تازه‌ترین آثارِ هادی خورشاهیان شاعر و داستان‌نویس و نامزد نهایی جایزه جلال آل‌احمد در سال ۹۶ می‌پردازند. مجری و کارشناس ثابت سلسله جلسات «عصر اثر» داستان مجید اسطیری نویسنده‌ جوان است.

 

 دوره‌ اول سلسله جلسات «عصر اثر» تنها به کتاب‌های شاخص منتشر شده در حوزه شعر اختصاص داشت و از این میان جلساتِ کتابهایِ: «گزیده اشعارِ علی معلم دامغانی»، «نیست‌انگاری و شعر معاصر» یوسف‌علی میرشکاک، «نِماشُم» مرتضی امیری‌اسفندقه، «لحظه جهان» قربان ولیئی، «فیض بوک» ناصر فیض و «آتش‌گردان» امید مهدی‌نژاد برگزار و با استقبال مخاطبان حوزه شعر و ادبیات روبرو شد. حال برگزار کنندگان جلسات «عصر اثر» در نظر دارند که در دوره‌یِ جدید این برنامه علاوه بر کتابهای حوزه‌یِ شعر به نقد و بررسی آثار منتشر شده در حوزه ادبیات داستانی نیز بپردازد.

 

در آخر اینکه جلسه نقد و بررسی کتاب «الفبای مردگان» در روز سه شنبه دهم بهمن ماه سال جاری از ساعت ۱۷ در موسسه فرهنگی شهرستان ادب به نشانیِ تهران، خیابان دکتر شریعتی بالاتر از خیابان آیت‌الله طالقانی، روبروی سینما صحرا، پلاک ۱۶۸ برگزار می شود.

 

کد خبر: 802

منتشرشده در گزارش

اسامی داوران افغانستانی و ایرانی نهمین جشنواره‌ ادبی «قند پارسی» اعلام و داوری نهایی آغاز شد.

 

 بر اساس خبر رسیده، شکور نظری، مدیر علمی نهمین جشنواره‌ «قند پارسی» با اعلام شمار شرکت‌کنندگان در این جشنواره از آغاز داوری نهایی آثار رسیده خبر داد و در این‌باره گفت: «ضیاء قاسمی، روح‌الامین امینی، شکریه عرفانی، بهروز یاسمی و حمیدرضا شکارسری داوران افغانستانی و ایرانی بخش شعر هستند و آصف سلطان‌زاده، محمدحسین محمدی، کاوه جبران، عالیه عطایی و محمدرضا بایرامی داستان‌های این دوره از جشنواره را داوری می‌کنند.

 

او در ادامه افزود: این جشنواره دوسالانه که با هدف شناساندن چهره‌های تازه در عرصه شعر و داستان جوان افغانستان برگزار می‌شود، امسال به نکوداشت ادبی «محمدشریف سعیدی»، شاعر و پژوهشگر معاصر افغانستان، اختصاص دارد. همچنین این‌بار از جایگاه فرهنگی و تمدنی «بلخ باستانی» تجلیل می‌شود.

 

به گفته نظری، ۹۲ نفر با ۲۷۶ شعر و ۶۴ نفر با ۱۱۸ داستان از افغانستان (شهرهای کابل، بلخ، غزنی، هرات، شبرغان و جوزجان)، ایران (شهرهای تهران، مشهد، قم، اصفهان، شیراز، کرمان، سمنان، کرج و گرگان)، سوئد، آلمان، اتریش و استرالیا در این رقابت شرکت کرده‌اند.

 

جشنواره «قند پارسی» تنها در رشته‌ «شعر» (سنتی و آزاد) و «داستان کوتاه» برگزار می‌شود و جوانان علاقه‌مند زیر ۳۰ سال می‌توانستند در آن شرکت کنند. همایش افتتاحیه و اختتامیه این جشنواره در ماه اسفند (حوت) سال جاری در تهران برگزار می‌شود و صاحبان آثار برتر و شایسته قدردانی جایزه می‌گیرند. بخش «ادبیات معاصر ایران» و نشست‌های جنبی «شعرخوانی» و تخصصی «نقد داستان و داستان‌خوانی» از دیگر بخش‌های این جشنواره است.

 

کد خبر: 801

منتشرشده در گزارش

عبدالجبار کاکایی می‌گوید تکثر کارگاه‌های ادبی ملاک موفقیت آنها نیست و تنها اگرکارگاه‌های ادبی «علمی» برگزار شود در این صورت بر فضای فرهنگی کشور اثرگذار خواهد بود.

 

عبدالجبار کاکایی شاعر و ترانه سرا در حاشیه محفل ادبی اتفاق ترانه در پاسخ به سوالی درباره تاثیر کارگاه های ادبی در افزایش دانش ادبی و آموزش جوانان و علاقه‌مندان مستعد گفت: به طور معمول کارگاه‌های ادبی اثرگذار است و بسیاری از علاقه‌مندان خواهان برگزاری چنین محافلی هستند اما زمانی اثرگذاری چنین برنامه‌هایی دوچندان می‌شود که اداره کارگاه‌ها علمی باشد و کارشناسانی در آن‌ها حضور داشته باشند که بتوانند راهنمایی‌های دقیق انجام دهند.

 

وی ادامه داد: برگزاری مستمر و سنجش واقعی استعدادها و ذوق جوانان در کارگاه‌ها می‌تواند به خروجی مفید کار بینجامد. اگر کار به این صورت پیش نرود تعداد کارگاه‌ها و تکثر آن‌ها بدون پشتوانه علمی و حرفه‌ای نتیجه‌ای در بر نخواهد داشت. به همین دلیل، مدیریت علمی کارگاه‌های ادبی اصلی‌ترین شرط موفقیت است.

 

این شاعر و کارشناس ادبی در پاسخ به سوالی درباره هم‌نشینی موسیقی‌دانان با شعرا در افزایش کیفیت محصولات و آثار، گفت: از قدیم گفته‌اند بهترین آثار خلق شده حاصل جلسات و ارتباطات آهنگ‌ساز و موزیسین با شاعر است؛ زیرا چنین جلساتی سبب درک متقابل و خلق آثاری با کیفیت می‌شود. در همین نشست‌ها و کارگاه‌ها زمانی که شعرا و موسیقی‌دانان در کنار هم قرار گرفته‌اند آثار بسیار باکیفیتی خلق شده است.

 

محفل اتفاق ترانه شنبه اول هر ماه با اجرای علیرضا بدیع در حوزه هنری برگزار می‌شود.

 

کد خبر: 800

منتشرشده در گزارش

احمدرضا احمدی در گفتگویی بیان کرد: این روزها کمی از مشکلات تنفسی و کمردرد رنج می‌برم و بیشتر وقتم را در خانه می‌گذرانم؛ با این تفاسیر در حال حاضر مشغول بازخوانی مجموعه شعر جدیدم به نام «تابستان و غم» هستم.

 

شاعر شمعدانی‌ها ادامه داد: بعد از بازخوانی اشعار، کتاب را به نشر چشمه تحویل خواهم داد تا آن‌ را برای دریافت مجوز به وزارت فرهنگ بفرستند. این کتاب مجموعه شعر مفصلی است و فکر می‌کنم در کتابی 450 صفحه‌ای منتشر شود.

 

این شاعر کرمانی با اشاره به زمان نگارش این آثار و فضای آن گفت:‌ آثار موجود در این کتاب کارهای یکی دو سال اخیر من است اما بیشتر شعرها به تابستان قبل برمی‌گردد و کارهایی است که در آن زمان نوشته‌ام؛ شاید نام کتاب هم به همین دلیل «تابستان و غم» نامگذاری شده است. سبک کارها نیز همان سبک گذشته است؛ چراکه دلیلی ندارد در این سن و سال به فکر تغییر سبک نوشته‌هایم باشم!

 

نامزد جایزه هانس کریستیان آندرسن افزود: در این مجموعه شعر به بیان دیدگاه‌ها و اتفاقات چند سال اخیر پرداخته‌ام، به همین دلیل نمی‌توان این مجموعه را در یک فضا خلاصه کرد و گفت که کارهای این کتاب بیشتر فضای عاشقانه یا اجتماعی دارند؛ بلکه می‌توان گفت که شعرهای این مجموعه بیانگر حال و احوال این روزهای من است.

 

شاعر مجموعه شعر «می‌گویند بیرون از این اتاق برف می‌بارد» به فضای این روزهای شعر خیلی امیدوار است و در این باره می‌گوید:‌ وضعیت شعر امروز با گذشته بسیار متفاوت است و امروز در شرایط بسیار بهتری نسبت به گذشته قرار داریم. به خاطر دارم که در زمان ما تنها چهار ناشر مثل امیرکبیر و نیل فعالیت می‌‌کردند اما امروز در همین تهران فقط 400، 500 ناشر فعال هستند که کارهای بسیار خوب و قابل قبولی منتشر می‌کنند.

 

احمدی ادامه داد:‌ این در شرایطی است که این چهار، پنج ناشر سالی دو یا سه عنوان کتاب شعر بیشتر منتشر نمی‌کردند اما امروز ناشران دست به انتشار کتاب شعر شاعران جوان می‌زنند و این انگیزه آنها را چند برابر می‌کند. در مجموع من به نسل جدید و پتانسیل‌های‌ آنها بسیار امیدوار هستم.

 

این شاعر کرمانی با اشاره به پتانسیل‌های نسل جوان گفت: جوانان امروز کارهایی را منتشر می‌کنند که آدم را سرذوق می‌آورد. چندی پیش به تماشای فیلم «احتمال باران اسیدی» نشستم که فیلمی فوق‌العاده بود؛ چراکه کارگردان بازی بسیار خوبی از بازیگران گرفته بود و من واقعا از دیدن این فیلم لذت بردم.

 

وی ادامه داد: همان‌طور که گفتم شرایط امروز با گذشته قابل مقایسه نیست. به‌خاطر دارم روزگاری با مسعود کیمیایی برای دیدن یک فیلم از این طرف شهر تا آن طرف شهر را با دوچرخه رکاب می‌زدیم اما امروز جوانان وقتی دو تا خیابان چپ یا راست می‌روند به یک سینما می‌رسند که از صبح تا شب درحال پخش فیلم است. از طرفی در دنیای امروز شما با صرف هزینه کمی می‌توانید تمام آثار یک فیلمساز را تهیه کنید.

 

احمدی با اشاره به مطالعات این روزهایش اظهار کرد: این روزها مطالعاتی را انجام می‌دهم اما بیشتر روز را به فیلم دیدن می‌گذرانم و تقریبا روزی دوتا فیلم تماشا می‌کنم. بیشتر فیلم‌هایی که این روزها به سراغ‌ آنها می‌روم، سینمای ایتالیاست. برای مثال در حال حاضر مشغول تماشای فیلم‌های دسیکا هستم.

 

شاعر برگزیده در پنجمین دوره جایزه شعر بیژن جلالی ادامه داد: چندی پیش نیز مجموعه فیلم‌های لوکینو ویسکونتی را گرفتم و مشغول تماشای آن بودم. من دیدن فیلم «یوزپلنگ»‌ را به همه کسانی که به دنبال یک اثر هنری فوق‌العاده هستند، پیشنهاد می‌دهم. با همه این تفاسیر در کنار فیلم و سینما، کتاب‌ سعدی همیشه در کنارم هست و هر زمان که دلم شعر می‌خواهد، گریزی به اشعارش می‌زنم.

 

نویسنده رمان «از پنجره‌ی مسافرخانه» در بخش پایانی صحبت‌هایش در توضیح وضعیت رمان جدیدش گفت: رمان جدیدم که شرح زندگی یک زن و مرد است به نیمه رسیده؛ اما متاسفانه مدتی است که به دلیل مریضی نتوانستم تکمیلش کنم. به همین دلیل امیدوارم تا با بهتر شدن حالم بتوانم این اثر را نیز تکمیل کنم و این کتاب نیز راهی بازار نشر شود.

 

کد خبر: 799

 

 منبع: ایبنا

منتشرشده در گزارش

مراسم رونمایی از مجموعه شعر جدید پوریا عالمی برگزار می‌شود.

 

مراسم رونمایی و نقد کتاب مجموعه شعر «مُعاهده‌ی نوشیدن چای» که به تازگی از سوی نشر گاندو منتشر شده است روز سه‌شنبه در کتابفروشی هنوز برگزار می‌شود.

 

این نشست با سخنرانی حافظ موسوی، سوسن شریعتی و پوریا عالمی روز سه‌شنبه 10 بهمن ساعت 6 عصر برپا می‌شود و علاقه‌مندان می‌توانند به نشانی کتابفروشی هنوز واقع در خیابان کریمخان بین ایرانشهر و ماهشهر، شماره 134، طبقه دوم مراجعه نمایند.

 

کد خبر: 798

 

منتشرشده در گزارش

آنچه می تواند یک جشنواره ادبی را از جشنواره های دیگر متمایز کند نوع برگزاری و تاثیرگذاری اش درجامعه است. موضوعی که امروز ادبیات راآزار می‌دهد سردرگم شدن درفضای نامحدود و نامتعارف مجازی وسلیقه گرایی درشکل برگزاری جشنواره‌های ادبی است. از این رو تنها ادبیات است که در حاشیه تصمیمات نادرست سیستمی و دخالت ناآگاهانه بخش دولتی متضرر شده است. اینکه دولت تصمیم می گیرد و خودش هم اجرا می‌کند خطرناکترین شیوه ای است که دامنگیر جشنواره های فرهنگی وادبی شده است. در این میان جشنواره شعر فجر که عنوان بین المللی را بردوش می کشد! وحتی در قامت جشنواره ای ملی حرفی برای گفتن ندارد، نه تنها فرصتی برای ارتقا ایجاد نکرده بلکه خود به تهدیدی ساختاری ومحتوایی برای ادبیات تبدیل شده است‌.


این جشنواره به دلایل مختلفی نمی تواند پررمق وهدفمند باشد.


اولین دلیل ناکارآمدی‌اش این است که طیف محدود وخاصی از شاعران را دربرمی گیرد و همه سلیقه های شعر امروز را نمی تواند پوشش دهد در واقع تقسیم بندی سیاسی و فکری شاعران و سیاه و سفید نگریستن، اتفاق ناگواری است که در این جشنواره وجشنواره های مشابه می افتد وهمین دلیل بس تا جشنواره انعکاس دهنده تفکری خاص باشد واین یعنی انحصارگرایی ادبی!


علتی دیگر که بی رونقی این جشنواره را می نمایاند؛ شاید دخالت های بخش دولتی باشد این حرف به این معنی نیست که‌ دولت حمایت نکند، بلکه این واقعیت رانشان می دهد که دولت می بایست طبق وظیفه اش صرفا پشتیبان و ناظر باشد و از تصدی گری در این بخش‌دست برداشته و از طریق موسسات توانمند خصوصی جشنواره را برگزار کند و به صورت شفاف دست از تصدی‌گری در این امور بردارد.


شکل برگزاری این جشنواره شاید اصلی ترین دلیل کم رونقی این جشنواره است که در ذهن مخاطبان واقعی ادبیات ابهام آفریده است. روش انتشار فراخوان، نوع تبلیغات، معیارهای گزینش وسبک داوری چیزی فراتر ازجشنواره های محلی و منطقه‌ای نیست وحتی آنقدر بی صدا این جشنواره برگزار می شود که بسیاری از اهالی ادبیات از آن مطلع نیستند.


باید بپذیریم که جشنواره های دیگر فجر مانند فیلم، تأتر، موسیقی و... به سطحی از پذیرش عمومی رسیده اند که حداقل ها درآنها رعایت می شود.


به هر روی جشنواره فجر بدون داشتن برنامه، هدف وساختاری جدی نمی تواند تاثیرگذار باشد و با دعوت ازچند شاعر از تاجیکستان، افغانستان، هند و...نمی تواند اعتباری بین المللی کسب نماید. بهتر است برای برگزاری مطلوب‌تر این جشنواره از تمام سلیقه ها وطیف های ادبی کشور دعوت بعمل آید و آنها برای ادبیات تصمیم گیرند و نه تفکری کانالیزه شده...

 

پیمان سلیمانی/ بهمن ماه 96

 

 

 

منتشرشده در یادداشت هفته

کتاب «فریدون توللی» از مجموعه‌ «شعر زمان ما» به همت فیض شریفی در دست انتشار قرار گرفته است.

 

«فریدون توللی» هجدهمین کتاب از مجموعه‌ «شعر زمان ما» است که نویسنده در آن به شکل خطی - زمانی شعرها و آثار این شاعر را مورد نقد و بررسی قرار داده است. این کتاب از سوی موسسه انتشارات نگاه در دست انتشار قرار گرفته است.

 

فیض شریفی درباره فریدون توللی نوشته است: فریدون توللی در ۱۲۹۸ در شیراز به دنیا آمد. دوران ابتدایی و دبیرستان را در شیراز گذراند و برای ادامه تحصیل به تهران رفت و در دانشکده ادبیات در رشته باستان‌شناسی مشغول تحصیل شد. پس از اخذ لیسانس در ۱۳۲۵ به شیراز برگشت و در اداره فرهنگ استخدام شد.

 

توللی در همین سال ۱۳۲۵ که مقارن با وقایع سوم شهریور و اشغال ایران از سوی متفقین است، در روزنامه فروردین قطعاتی به نام التفاصیل در پوسته‌ای از طنز و هجو می‌نویسد که مورد توجه قرار می‌گیرد. همزمان آن‌ها را در روزنامه اقیانوس به مدیریت حمیدی شیرازی و روزنامه خورشید ایران به چاپ می‌رساند. همین مطالب سیاسی و اجتماعی باعث خشم استانداری فارس می‌شود ولی پیش از آن‌که دستگیر شود به تهران می‌گریزد.

 

توللی در سال ۱۳۲۴ مجموعه ۷۶ قسمتی "التفاصیل" را منتشر می‌کند. چاپ قطعه‌ ذیمقراط در روزنامه حزب توده که در آن به قوام‌السلطنه، نخست‌وزیر وقت حمله کرده بود، توللی را به شهرت بسیار رساند. توللی بعدا در قطعه‌ "گلبانگ بند " علت انشعاب و کناره‌گیری خود را از حزب توده بیان می‌کند و در سال ۱۳۲۸ به شیراز منتقل می‌شود و در اداره‌ کل فرهنگ فارس در امور باستان‌شناسی به کار اشتغال می‌ورزد. در سال ۱۳۲۹ مجموعه‌ اشعار نوقدمایی خود را به نام "رها " منتشر می‌کند.

 

اشعار همین دفتر تاثیرات بسیاری بر شاعرانی چون نادر نادرپور، فروغ فرخزاد، نصرت رحمانی، محمدرضا شفیعی کدکنی، منوچهر آتشی و مابقی گذاشت. اصالت اصلی کارهای توللی در اشعار "مریم" و شعرهای لطیف و تغزلی "کارون" و "باستان‌شناس" است.

علاقه‌ او به نیما یوشیج باعث شد که توللی نام دختر خود را "نیما" بگذارد. توللی بعد از چاپ کتاب‌های "نافه" ،"پویه"، "شگرف" و بخصوص دفتر شعر "بازگشت" از شعر نیمایی و مانیفست او فاصله گرفت. نیما، توللی را خوش‌استقبال و بدبدرقه می‌دانست که او و نادرپور یکی از مدل‌های او را که بین قدیم و جدید است، یا نوقدمایی است، سرمشق کار خود قرار می‌دهند و کارهای به دورانداخته‌ او را وسیله‌ پیشرفت کارشان محسوب کرده‌اند.

 

توللی از آن جایی که زبان فرانسه می‌دانست، شعرهای بودلر را به خوبی خوانده بود و با او همذات‌پنداری می‌کرد. موتیف‌های اشعار او تنهایی، تاریکی، وحشت، شهوت، لذت، گناه و ضرباهنگ مدام و دلهره‌آور مرگ است.

 

توللی در شعر "ملعون" در مجموعه‌ "نافه" و شعرهای دیگر خود با بیانیه‌هایش، خود را به تمام با بودلر فرانسوی که واژه‌ مدرن را برای نخستین‌بار به کار برد، مقایسه کرد و سردمدار شعر ایران نامید؛ ولی واقعیت امر این است که فریدون توللی شاعری بود که با صیانت از خط و خطوط اشعار قدما، تغییرات و تک‌مضراب‌هایی در وزن و قوافی و قالب‌های شعر فارسی ایجاد کرد و در قالب‌های چارپاره و اشعار مستزادگونه و نیمایی از نظر شکل و محتوا تا حدود زیادی متاثر از فضای عاطفی و قالب ترکیب‌بندگونه روایی و نمایشی "افسانه" نیما و اشعار رمانتیک‌گرای شاعران فرانسوی بود.

 

شعرهای "افسانه‌" نیما و "مریم" توللی نقاط عطف یا محل پرش شعر کهن به سمت شعر رمانتیک بود. این دو شعر مفصل همه گرایش‌هایی است که عشق "دگرسانی" را به نمایش می‌گذارد که حذف عنصر زن مثل "افسانه و مریم " در روابط عاشقانه را مغایر با اعتلای حیات واقعی تلقی نمی‌کند.

 

توللی تا همین‌جا هم که آمده بود برایش کافی بود. او با زبان سخته و شسته رفته‌اش، مضامین عاشقانه و اجتماعی آن زمانه را نشانه رفته بود. طبایع مردم در آن زمان هنوز با زبان غریب نیما با شعرهای "کارشب پا " و "مرغ آمین " اخت نبودند.

توللی، خانلری، نادرپور، نصرت رحمانی و مشیری و غیره اذهان معتاد و سنتی را به شعر نو و بعدا به شعر نیما اخت و سازگار کردند.

 

بی‌شک کتاب "التفاصیل" و "رها" برای زمانه‌ خود و حتی حال راهگشا بوده‌اند و می‌توان گفت "التفاصیل" بعد از "گلستان" سعدی و "مرزبان‌نامه"، بهترین اثر در نثر و نظم است و در طنز هم کاری به غایت قابل توجه است. توللی یک انسان چندپیشه بود. او شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار، طنزپرداز، موسیقی‌دان، سیاست‌مدار و باستان‌شناس بود.

 

فریدون توللی در ۹ خرداد ۱۳۶۴ به دیار خاموشان پیوست و در حافظیه به خاک سپرده شد؛ خودش می‌گوید:

 

 

من از پیش حافظ، نخسبم به مرگ

هراسم از آن گردن‌افراز نیست

 

چو این جسم خاکی، فرو شد به خاک

روان بر فلک، جز به پرواز نیست

 

 

کد خبر: 797

منتشرشده در گزارش

 

مراسم پایانی جایزه ادبی زنده‌یاد «دکتر افشین یداللهی» با تمجید از این ترانه‌سرای فقید در اهواز برگزار شد.

 

محمد جوروند مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان در مراسم جایزه ادبی زنده‌یاد «دکتر افشین یداللهی» در گیت بوستان اهواز اظهار کرد: سال گذشته که اتفاق ناگوار درگذشت زنده‌یاد دکتر افشین یداللهی رخ داد در مراسم بزرگداشتی که از سوی ایزدخواستی‌ها در اهواز برگزار شد، افتخار حضور داشتم. از سال گذشته برنامه‌ریزی‌هایی برای برگزاری جایزه ادبی افشین یداللهی انجام گرفت و سپس فراخوان منتشر شد. با تلاش‌هایی که انجام گرفت آثار پس از ارسال داوری شدند و اکنون نیز شاهد برگزاری این مراسم هستیم.

 

او اظهار کرد کرد: چه کسی بیشتر از دکتر افشین یداللهی در ایران در حوزه شعر و ترانه به وطن و ایران اسلامی در ادبیات خود پرداخته است؟ در حوزه ترانه شاعری به این سترگی و شکوهمندی در شعر نداریم به‌ویژه این‌که ترانه‌های افشین یداللهی در تاریخ ایران و ادبیات این کشور ماندگار خواهند بود.

 

جوروند درباره برگزاری این جایزه ادبی در خوزستان گفت: استان خوزستان ملی‌ترین استان کشور است. چه بسیار خون‌هایی که از اقصی نقاط ایران در خوزستان برای حفظ کیان ایران اسلامی در هشت سال دفاع مقدس ریخته شد.

 

او با بیان این که شکوهمندترین ترانه‌ها به قلم افشین یدالهی سروده شده است اظهار کرد: برگزاری نخستین جایزه ادبی دکتر افشین یداللهی در خوزستان موهبت و افتخاری برای استان است. در این زمینه استان خوزستان برای برگزاری این جایزه ادبی پیشقدم بود.

 

مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان بیان کرد: این انتظار می‌رود که با توجه به بزرگی افشین یداللهی چنین برنامه‌هایی در جای جای ایران به دلیل شخصیت بزرگ افشین یداللهی برگزار شود. در زمانه‌ای که هر کسی به نحوی نگاهی بد به تمامیت ارضی ایران دارد افشین یداللهی با این نگاه مقابله کرد و زیباترین و ماندگارترین ترانه‌ها را در ایران سروده است.

 

جوروند با بیان این که سرودن ترانه به مراتب از سرودن شعر سخت‌تر است گفت: دکتر افشین یداللهی در این حوزه به تمامیت رسیده و در هر دو حوزه شعر و ترانه به بهترین نقطه نائل آمده است. قابلیت موسیقایی ترانه‌های افشین یداللهی نکته بسیار مهمی است. تا زمانی که ترانه‌های دکتر افشین یداللهی و اشعار او در بین ما خوانده و روایت می‌شود یعنی او هنوز در بین ما زنده است.

 

 

 

در ادامه این مراسم فردین کوراوند، دبیر جایزه ادبی دکتر افشین یداللهی، نیز اظهار کرد: جرقه اول این رویداد دقیقا در زمان چهلم زنده‌یاد افشین یداللهی رقم خورد و بعد از پیشنهادهایی که در این زمینه ارائه شد با همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزاری این رویداد را برنامه‌ریزی کردیم.

 

او افزود: این اولین رویداد ملی است که در حوزه ترانه در اهواز و استان برگزار می‌شود و با توجه به رشدی که ترانه‌سرایان استان داشته‌اند این خلأ در استان احساس می‌شد. در این زمینه زنده‌یاد افشین یداللهی زمانی که به شکل فیزیکی هم بین ما نیست موجب خیر و برکت شد.

 

دبیر جایزه ادبی دکتر افشین یداللهی گفت: حوالی مهرماه فراخوان این جشنواره منتشر شد و با توجه به این که اولین اتفاقی بود که با موضوع ترانه برگزار می‌شد کارها اندکی با سنگینی پیش رفت. با این حال، بیش از 500 اثر ترانه با موضوع ملی ـ میهنی و موضوع آزاد برای دبیرخانه ارسال شد. در هر سه بخش آثار را مورد بررسی قرار دادیم و در این مسیر هیات گزینش داشتیم. آثاری گزینش شدند و به بخش نهایی راه پیدا کردند. محمد صالح‌علا، عبدالجبار کاکایی و محمد نویری داوران این جشنواره بودند و کمک کردند تا این آثار داوری شوند.

 

کوراوند با اشاره به این که آثاری که انتخاب و برگزیده شدند با کیفیت خیلی خوب و درجه یک سروده شده بودند بیان کرد: از آن جا که داوران در انتخاب برخی اسامی اندکی تردید داشتند بخشی را به اسم رویش به جشنواره اضافه کردند که آثار خوب با فاصله کم از آثار برگزیده در این بخش مورد تقدیر قرار گرفتند.

 

در پایان این آیین از برگزیدگان این جایزه ادبی قدردانی شد. در این مراسم شایان حاجی‌نجف، خبرنگار ایسنای خوزستان، به عنوان برگزیده بخش آزاد جایزه ادبی دکتر افشین یداللهی معرفی شد.

 

برگزیدگان جایزه ادبی دکتر افشین یداللهی به شرح زیر معرفی شدند:

 

بخش آزاد

 

شایان حاجی‌نجف از اهواز، صدرا کاوه از قم و ناصر ندیمی از آبادان به عنوان برگزیدگان این بخش معرفی شدند. همچنین امید روزبه از تهران شایسته تقدیر شناخته شد.

 

بخش ملی و میهنی

 

در این بخش علی ادریس‌زاده از تهران، علی سلیمانی از تهران، مصطفی سلیمی از شوش دانیال و محمد نبهانی از اهواز شایسته تقدیر شدند و  هیات داوران در این بخش اثری را شایسته دریافت رتبه برتر جشنواره ندانست.

 

در بخش رویش جایزه ادبی از مرتضی ایوبی از آبادان، رضا بندانی از اهواز، سحر سلمان‌وندی از اهواز، پوریا کمایی از اهواز و الهام ملکی‌نیا از اهواز بدون رتبه‌بندی تقدیر شدند.

 

داوران این جایزه ادبی محمد صالح‌علاء، عبدالجبار کاکایی، محمد نویری و علی یاری بودند. همچنین فردین کوراوند (دبیر جایزه ادبی)، بهمن ساکی (دبیر علمی)، سپیده داورپناه (دبیر اجرایی) و نسرین بیگدلی (کارشناس و روابط عمومی) هیات برگزاری جایزه افشین یداللهی را تشکیل می‌دادند.

 

 

کد خبر: 796

منتشرشده در گزارش

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد