مکتب سازی، فرصت سوزی ---------- انتشار دکلمه ای از منوچهر آتشی ----------------- گزارش تصویری اختتامیه سومین دوره جشنواره نیاوران --------- فیلم شعرخوانی محمدعلی بهمنی

جمعی از شاعران برجسته ایرانی در قالب سلسله محافل «دیدار ماه»به شعرخوانی در حوزه هنری پرداختند.

 

تازه ترین محفل شعرخوانی «دیدار ماه» شب گذشته با حضور علی موسوی گرمارودی، بها الدین خرمشاهی، محمد علی مجاهدی ،م.موید و جمعی دیگر از شاعران ‌برجسته ایرانی در حوزه هنری برگزارشد.

 

در سومین محفل «دیدار ماه» که حسن مطلع آن شعر گرمارودی شاعر انقلابی در وصف فصل «خزان» بود، محمدعلی مجاهدی، بهاالدین خرمشاهی، محمدحسین مهدوی(م.موید)، خسرو احتشامی، افشین علا، عباس کیقبادی، عباس شاه زیدی خروش، عبدالجبار کاکایی،علی محمد مودب، خورشید احسان(شاعر تاجیکی)، عبدالحمید ضیایی، میلاد عرفان پور، محمد جواد شرافت، حسنا محمدزاده، سارا جلوداریان، سیمین دخت وحیدی،مصطفی علیپور، محمود اکرامی فر، مصطفی محدثی خراسانی، مرتضی امیری اسفندقه، مهدی فرجی، سعید بیابانکی، محمد مهدی سیار، مجید سعد آبادی ، سید اکبر سلیمانی شعرخوانی کردند.

 

همچنین علیرضا قزوه که اجرای این محفل ادبی را برعهده داشت، در ابتدای محفل از شاعران درگذشته ایرانی یاد کرد که در راه اعتقادات خود تلاش کردند و شعر سرودند. وی همچنین از گردآوری اشعار خوانده شده و انتشار دفتر شعر محفل «دیدار ماه» بعد از برگزاری جلسه خبر داد.

 

همچنین خرمشاهی شعرخوانی خود را با بیان این مطلب آغاز کرد که تاکنون دفتر شعری نداشته و گاهی از دفترچه تلفن اش برای نوشتن شعرهای خود استفاده می کند. شعرخوانی در وصف اهل بیت(ع)، شعرخوانی افشین علا برای م.موید شاعر برجسته ایرانی که در جمع حضور داشت، تقدیم شعر به سهرودی و عین القضات همدانی و همه جوانمرگان تاریخ توسط ضیایی و تقدیم کتاب شعری به محمدجواد شرافت از نکات جالب توجه این رویداد حوزه شعر و ادب بود.

 

محسن مومنی شریف رییس حوزه‌هنری، فاضل نظری معاون هنری و ناصر فیض از دیگر مسئولان و چهره های حاضر در این نشست ادبی بودند.

 

لازم به ذکر است که این مراسم روز سه شنبه برگزار شده بود.

 

کد خبر: 685

منتشرشده در گزارش

مراسم خودمانی جشن تولد فاضل نظری توسط برخی از اهالی ادبیات انقلاب اسلامی و رسانه در حوزه هنری برگزار شد.

 

دهم شهریورماه تولد فاضل نظری بود؛ فاضلی که امسال 38 ساله شد و همین بهانه خوبی بود که از فعالان اهل رسانه، شعر، ادبیات و هنر با او دیدار کنند. دیداری که در طبقه پنجم ساختمان حوزه هنری و در دفتر کار فاضل صورت گرفت و محسن مومنی شریف(رئیس حوزه هنری)، علیرضا قزوه و حسین قرایی نیز در آن مکان حضور یافتند.

 

در این مراسم چند تن از دانشجویان شعر و ادبیات دانشگاه علامه طباطبایی به همراه دسته گل و کیک تولدی با سلیقه و حُسن انتخاب رویش مصرع معروف «بی‌قرار توام و در دل تنگم گله‌هاست» نقش بسته بود وارد دفتر فاضل شدند. از روحیه لطیف شعرا، البته  بعید نبود که با شکسته نفسی بگویند که خودشان را لایق این کارها نمی‌دانند و خجالت می‌کشند و کاش این کار را نمی‌کردیم. فاضل نیز همه اینها را گفت. علیرضا قزوه هم که گویا خبطی رخ داده باشد تقصیر را به گردن حسن قرایی انداخت و گفت: «همین خودش بود که چند وقت پیش برای من هم برنامه مشابهی گرفت.» پاسخ قرایی هم جز این نبود که بگوید شما زحمت کشیده و این همه بیت خوب برای ما گفته‌اید، این کار ما را یک مصرع کوتاه در برابر آنها تلقی کنید. دانشجویان همراه،‌ شاید اولین بار بود که در یک جمع خودمانی، برخوردهای صمیمی و بی‌تکلف امثال قزوه و فاضل و شوخی‌های آنها را می‌دیدند.

 

 

 

اگر اسم هردری سخنی را بر این جلسه بگذاریم سخن گزافی نگفته‌ایم. در ادامه که بعضی از این صحبت‌ها را نقل می‌کنم حرفم را تصدیق خواهید کرد.

 

 از خاطراتِ تمام‌نشدنی هندوستانِ قزوه، این بار شنیدن اعتقادی از اعتقادات فراوان و آمیخته به خرافات هندوها سهم گروه همراه ما شد که طبق آن عادت دارند اسم شخص و پدر و مادر شخص و همسرش را می‌پرسند و طبق آنها می‌گویند که اگر با هم زندگی کنند آیا زندگی‌ موفقی‌ خواهند داشت یا کارشان به جدایی یا درگیری‌های همیشگی می‌کشد. چیزی شبیه همان ماجرای قمر در عقرب معروفی که شنیده‌ایم.

 

از فخرالدین حجازی هم خاطره‌ای‌ نقل شد که در سفری به شمایل خبرنگار در می‌آید و به بنده‌خدایی که جلو یک اتاقک یا سنگر کوچک مشغول نگهبانی دادن بوده، با لحن کِشداری گفته که: «آقا شما رئیس اینجا هستین؟» ظاهراً آن بنده خدا که رندتر از فخرالدین بوده کم نمی‌آورد و با لحنی داش مشدی به او می‌گوید: «نه، من معاون اینجا هستم، فرمایش؟»

 

در ادامه به مناسبتی از پیرشدن علی انسانی، ‌مداح پیشکسوت اهل بیت(علیهم السلام) سخن رفت و فاضل از مهارت او در اجرای مداحی و گریه‌گرفتن از مردم سخن گفت. اینکه زمانی به فاضل گفته بود که :« شما شعرت خوبه ولی اجرایت خوب‌تر.» این جمله و این تعریف از اجرا از این منظر برای فاضل مهم بود که خود فاضل، انسانی را استاد اجرا می‌داند. اینکه حتی وقت‌هایی که یک شعر خیلی معمولی هم می‌‌خواند، نمی‌شود با اجرای او همراه نشد و گریه نکرد و حتی خود را نزد. آقای مومنی هم این مورد را تصدیق کرد و به آن اضافه کرد که یک وقتی ایشان شعر « نور جان در ظلمت آباد بدن گم کرده‌ام / آه ازین یوسف‌ که من در پیرهن ‌گم‌کرده‌ام» بیدل را می‌خواند و مردم گریه می‌کردند.

 

 

 

هدیه‌ای خاص هم در این دیدار رد و بدل شد. کتاب «رهنمودهای پرواپیشگان تذکره المتقین/در آداب سیر و سلوک عارف و عالِم عالَم شیخ محمد بهاری همدانی» که در ضمیمه‌اش رهنمودهایی از حاج‌آقا محمد بیدآبادی، ملاحسینقلی همدانی و حاج سیداحمد کربلایی را همراه داشت. کتابی کم‌قطری که حتی نو هم نبود و قبل از آن فرد دیگری آن را به آقای مومنی هدیه داده بود. یعنی چقدر باید کتاب خوبی باشد که آقای مومنی در قید نونبودن آن نبود و آن را هدیه داد. از فاضل هم خواست که چند پاراگراف از مراسله پنجم آن را برای جمع بخواند و او هم اجابت کرد.

 

 

« زاد راهروان چستی است و چالاکی. سستی و تکاسل چرا؟ آیا تکلیف شاقی بر تو کرده بود؟ عبادت مالاتُحَمَل از جناب تو خواسته بود؟ علی رئوس الاشهاد مواخذه شده؟ ‌از اِنعام و احسان تو کوتاهی شده که ناز می‌کنی؟ العجل، دور فلک درنگ ندارد شتاب کن. دیدی به عبادت نمی‌توانی پیش ببری به گدایی و تضرع از او چیزی بخواه.

 

هین مگو ما را بر آن در بار نیست

 با کریمان کارها دشوار نیست.»

 

در ادامه از کارهای آینده فاضل هم سوال شد. و گفت برای کتاب هنوز زود است هر چند که برای روزهای آتی، به اندازه دو کتاب چاپ شده مطلب دارد. می‌گفت که شعرها را موضوعی طبقه‌بندی می‌کنم. یک عاشقانه خیلی جدی هم دارد که به اعتقاد خودش اگر الان و در سن جوانی چاپ شود باید پی بعضی از تهمت‌ها را به تن بمالد. شعرهایی که بهتر است در ایام پیری چاپ شوند.

 

کد خبر: 635

 

منتشرشده در گزارش

علیرضا قزوه در حمایت از میثم مطیعی گفت: «این‌هایی که می‌گویند شعر خوانده شده در روز عید فطر به ما برخورده است. بی‌خود به این افراد برخورد.»

علیرضا قزوه، شاعرو مدیر دفتر آفرینش‌های ادبی حوزه هنری در خصوص شعری که میثم مطیعی در روز عید فطر خواند و حواشی پیرامون آن گفت: «مسلما شعری را که میثم مطیعی خواند را تایید می‌کنم. شعر خوبی بود که آن را چهار نفر از شاعران خوب کشورمان سروده بودند. برخی می‌گویند زمانش نبود که این شعر خوانده شود. چرا زمانش بود.»

 

او افزود: «شعری که در روز عید فطر توسط میثم مطیعی خوانده شد، از جهت ادبی خوب بود. هرچهار شاعری که این شعر را سرودند، می‌شناسم. جزو شاعران خوب هستند در شعر انقلاب بخشی به عنوان شعر اعتراض داریم. این شعر در شعر اعتراض می‌گنجد، این نوع شعر در ادبیات فارسی و ادبیات جهان سابقه دارد و شاعر باید اعتراض داشته باشد و این شعر، شعر بسیار خوبی بود، وقتی به صنایع ادبی در همان بیت «برد، برد» نگاه می‌کردم دیدم آرایه ادبی را خوب به کار برده است.»

 

این شاعر با اشاره به آرایه‌های ادبی یکی از ابیات شعری که میثم مطیعی در روز عید فطر خوانده بود، اظهار داشت: «در همان بیت «برد، برد» فقط 10 بار حرف «ر» و 9 بار حرف «گ» و هشت بار حرف «ب» تکرار شده بود. این مسئله در واج آرایی اهمیت دارد. برخی می‌گویند شعر ضعیفی بود، از نظر من این اثر شعر بسیار پخته و قوی بود. بعضی ها سر و صدا می‌کنند و می‌گویند شعر سست بود. شعر بسیار موضع دار و خوبی بود. شعر انقلاب باید اینگونه باشد این‌هایی که می‌گویند این شعر به ما برخورده است. بی‌خود به این افراد برخورد.»

 

قزوه ادامه داد: «از شعری که در روز عید فطر خوانده شد و شاعر آن دفاع می‌کنم. مداحش، فردی تحصیلکرده و انقلابی است. در جهان عرب او را می شناسند. بسیاری از مداحان ما پایشان را از ایران بیرون نگذاشتند. این مداح در عراق،یمن و سوریه و لبنان شناخته شده است. شعرهایش را می‌خوانند. آقای سیار در شعر و آقای مودب در شعر سپید و کلاسیک ما حرفی برای گفتن دارند میلاد عرفانپور هم جزو شاعران جوان خوب ما است این افراد جزو بهترین سرمایه‌های انقلاب هستند. هم اکنون تحمل مخالفان بسیار کم شده است دولتی را سراغ ندارم که به اندازه این دولت و حامیانش نسبت به مخالفان کم طاقت باشند. دولت قبل از شما عکسش را آتش زدند. در مقابل این کار می خندید. این مسئله خیلی جای صحبت دارد. هر دولتی باشد باید بیشتر از این در مقابل مخالف تحمل داشته باشد. این‌ها خودشان مشکل دارند این واکنش معنی ندارد و باید تحملتان را بیشترکنید.»

 

کد خبر: 554

 

 

منتشرشده در گزارش

نشست هم اندیشی شعرا و مترجمین ایرانی و کره ای شنبه در مرکز نمایشگاهی کره جنوبی ( COEX )‌ در شهر سئول برگزار شد.

در این نشست که با حضور علیرضا قزوه شاعر معاصر و رئیس دفتر آفرینش‌های ادبی حوزه هنری سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، محسن راهجردی مترجم آثار ادبی و «سانگ سوکنام» شاعر کره ای برگزار شد؛ موضوع شعر معاصر ایران و ترجمه کره ای آثار ادبی و اشعار شعرای ایرانی مورد نقد و بررسی قرار گرفت.

علیرضا قزوه در این آیین در سخنانی علاوه بر بیان خصوصیات شعر ایرانی از جمله توجه ویژه به فکر و اندیشه در کنار فرم و ساختار شعری؛ به اهمیت عنصر اخلاق و کرامت های انسانی، پرداختن به مشکلات امروز بشری، پاکی و آرمانگرا بودن آنها اشاره کرد.

او گفت: شعر امروز ایرانی قالب های کهن را می شکند و شیوه های نوین را معرفی می کند و همزمان این نوع آوری در اندیشه نیز صورت می گیرد.

به گفته قزوه، شعر ایرانی بر گرفته از مضامین بلند اخلاقی و انسانی در مقابل هجمه فرهنگی و جنبه های مبتذل فرهنگ غربی می ایستد.

او از شاعرانی همچو نیما یوشیج، مهدی اخوان ثالث، احمد شاملو و فروغ فرخزاد به عنوان نمونه های بارز شعر نو فارسی نام برد و گفت که در حوزه غزل؛ شعرایی همچون حسین ابتهاج، قیصر امین پور، شعفیع کدکنی و استاد شهریار را می توان به عنوان فرزندان شعرای بزرگی همچون حافظ، صائب و بیدل دانست.

قزوه افزود: در حوزه شعرای انقلاب هم افرادی همچون سید حسن حسینی، سلمان هراتی، موسوی گرمارودی و طاهره صفارزاده از چهره های شناخته شده این حوزه هستند.

 

 

به گفته شاعر معاصر کشورمان، اشعار معاصر فارسی به دلیل دارا بودن پویایی، از مفاهیم ارزشمند و زیبایی های اشعار خارجی بهره برده و آنها را در خود جای داده اند.

وی همچنین از مرکز ادبیات کره جنوبی که پاره ای از اشعار فارسی را به زبان کره ای ترجمه کرده اند تشکر و قدردانی کرد.

دکتر محسن راهجردی مترجم ادبی هم در ادامه این نشست به موضوع مشکلات و محدودیت های ترجمه اشاره کرد و وظیفه دشوار مترجم در انتقال مفاهیم و زیبایی های ادبی منظوم را از زبان مبداء به زبان مقصد برشمرد.

وی گفت که کار مترجم شعر به نوعی از پدید آورنده شعر اولیه دشوارتر است زیرا وی باید حس و روح شعر را به خوبی دریافته و به شیواترین راه ممکن در زبان مقصد نه ترجمه بلکه بازآفرینی نماید.

راهجردی همچنین در بخش دیگری از سخنان خود اهمیت ویژه انتقال بی نقص مفاهیم اشعار را در مقایسه با فرم و ریتم اشعار یادآور شد.

«سانگ سوکنام» شاعر کره ای و از دست اندرکاران «بنیاد ادبیات کره» هم در ادامه این برنامه به غنای فرهنگی و ادبیات ایران به عنوان گنجینه ای بزرگ و ارزشمند که حاوی مفاهیم و مضامین بلند و زیبای اخلاقی و انسانی است اشاره کرد و خواندن ترجمه اشعار ایرانی را هیجان آور عنوان کرد.

در ادامه این نشست شعرای حاضر در جلسه اقدام به خواندن بخش هایی از اشعار خود که به صورت همزمان ترجمه می شد، مبادرت کردند.

 

کد خبر: 540

منتشرشده در گزارش

علیرضا قزوه در شب شعر «همه برای فلسطین» گفت: یک شاعر اشک‌ها و ابیات اشعارش را نمی‌فروشد و یک انقلاب، آرمان‌های بنیان‌گذارش حضرت امام خمینی(ره) را به هیچ قیمتی نمی‌فروشد.

به نقل از روابط عمومی حوزه هنری، شب شعر «همه برای فلسطین» یک‌شنبه اول اسفندماه، به مناسبت ششمین کنفرانس بین‌المللی حمایت از انتفاضه فلسطین با حضور محسن مومنی‌شریف رئیس حوزه هنری، علاءالدین بروجردی رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی، فاضل نظری معاون هنری حوزه هنری و جمع کثیری از شاعران و ادبای کشور برگزار شد.

 

در ابتدای مراسم شب شعر «همه برای فلسطین، علیرضا قزوه مدیر مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری در سخنانی با بیان اینکه برای هر انسان انقلابی، چیزهایی وجود دارد که قابل فروش نیست، اظهار کرد: یک شاعر اشک‌ها و ابیات اشعارش را نمی‌فروشد و یک انقلاب، آرمان‌های بنیان‌گذارش حضرت امام خمینی (ره) را به هیچ قیمتی نمی‌فروشد.

 

وی ادامه داد: روز قدس و نام فلسطین با نام حضرت امام (ره) گره خورده است و امروز اگر حزب الله لبنان می‌تواند جلوی اسرائیل بایستد، به برکت نام حضرت امام (ره)، آرمان‌ها و ایده‌های ایشان است. جمله شنیدنی حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای که فرمودند اسرائیل تا ۲۵ سال آینده وجود نخواهد داشت، تنها یک حرف نیست. ایمان داریم که اسرائیل تا ۲۵ سال آینده وجود نخواهد داشت و حرکت سیدالشهدا(ع) تاثیر خود را خواهد گذاشت.

 

قزوه خاطرنشان کرد: امروز می‌بینید که اتفاق زیبایی همچون راهپیمایی اربعین رقم خورده است و همان‌طور که در دوران جنگ شعارمان این بود که راه قدس از کربلا می‌گذرد و امروز بزرگ‌ترین سمینار مسلمانان را در کربلا برگزار می‌کنیم و مردان کربلایی اتفاقات بزرگ رقم می زنند.

 

علاءالدین بروجردی، رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی، نیز در سخنانی با بیان اینکه سلاح قلم در مبارزه نقشی فراتر از سلاح‌های دیگر در برابر دشمن ایفا می‌کند، اظهار کرد: بدون تردید مسئله فلسطین در جهان امروز، مهم‌ترین مسئله جهان اسلام است و در جمهوری اسلامی ایران، همان‌طور که بارها رهبر معظم انقلاب فرمودند، مهم‌ترین مسئله عرصه سیاست خارجی کشورمان است. چرا که در آموزه‌های قرآنی، دینی ما بارها آمده است و قانون اساسی و باورهای عمیق دینی ما است. مسئله فلسطین مصداق بارز سیاست‌های ظالمانه شیطانی استکبار است.

وی افزود: به ظاهر قدرت ساختگی و غیرواقعی از رژیم صهیونیستی به عنوان قدرت شکست ناپذیر منطقه در افکار عمومی ایجاد کردند. نگاه انقلاب اسلامی و امام راحل چه بود و ایشان با چه پشتوانه‌ای این گونه محکم سخن می‌گفت. آن هم زمانی که انقلاب اسلامی یک نهال بود و امروز انقلاب اسلامی یک درخت تنومند است. امام(ره) فرمودند آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند و با پشتوانه الله بود که این سخن را گفت. امام(ره) صراط مستقیم را سال‌ها قبل از پیروزی انقلاب اسلامی انتخاب کردند و در آن گام نهادند و این جمله تاریخی را با زبان بسیار ساده فرمودند که اگر هر مسلمان یک سطل آب بر اسرائیل بریزد، اسرائیل را آب خواهد برد. این تعبیر ساده‌ای است، اما نشان دهنده یک واقعیت است که اگر امت اسلامی از همه ظرفیت خود استفاده کند، علی‌رغم همه قدرتی که استکبار به رژیم صهیونیستی داده اند، حتما شکست خواهند خورد.

 

بروجردی خاطرنشان کرد: بر اساس همین راهبرد، حزب الله لبنان به عنوان بخشی از مقاومت، موفق شد سرزمین‌های اشغالی جنوب لبنان را آزاد کند. باید دید که چرا در پنج جنگ پیش از سال ۲۰۰۰ علی رغم تمام تجهیزات، همه شکست و عقب نشینی بود. این سلاح ایمان و خودباوری است.

 

رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس عنوان کرد: مقاومت به عنوان آموزه بسیار مهم انقلاب اسلامی است. امام(ره) فرمودند روز قدس، روز اسلام و روز مستضعفان جهان است. چرا که از دایره تنگ جهان عرب، مسئله فلسطین را خارج کنند. بحث کل مستضعفان است. این دایره بزرگ شد و امام از ظرفیت عظیمی به نام امت اسلامی بهره گرفتند. امروز می بینید که در جای جای جهان، روز قدس برگزار می‌شود و سال به سال باشکوه‌تر برگزار می‌شود. این آموزه بسیار مهمی است و از روان‌شناسی بسیار دقیق استفاده شده است.

 

وی با بیان اینکه مسئله کربلا تنها به شیعه اختصاص ندارد، گفت: کربلا یک مکتب عزت آفرین است. همین کلام امام حسین(ع) که فرمودند «هیهات منه ذله» درس همه امت اسلامی است. چرا باید خانه و کاشانه ما را اشغال کنند و متاسفانه با ترفندهای شیطانی متعدد، برخی از سران کشورهای عربی و اسلامی، دست صلح و دوستی به رژیم جنایتکار کودک کش بدهند. البته ملت‌ها نمی‌پذیرند و بدون تردید دست رد خواهند زد.

 

بروجردی تصریح کرد: مسئله فلسطین راه خود را انتخاب کرده و در این تردیدی نباید کرد که این راه بازگشت ناپذیر است و بسیار مهم است که با توجه به ترفند دشمن و شگرد آن‌ها در عادی سازی رابطه با کشورهای اسلامی، ادبا و هنرمندان از سلاح مهم هنر استفاده کنند و مهم ترین مسئله جهان اسلام را زنده نگه دارند. نباید تردیدی داشته باشیم که میلیون‌ها آواره‌ای که از خانه و کاشانه خود دور هستند، روزی به خانه‌هایشان بازخواهند گشت. روزی شاهد شکست رژیم صهیونیستی خواهیم بود. رژیم شاه نیز قدرتمند ترین ساختار نظامی را در دوران خود داشت، اما شکست خورد.

 

وی در پایان گفت: رهبر معظم انقلاب فرمودند که در هر کجای دنیا، هر فردی و گروهی و کشوری که در مقابل رژیم صهیونیستی بایستد و مبارزه کند، از آن حمایت خواهیم کرد. ایشان تعارف ندارند. مگر آن‌ها در این جنایت تاریخی، در این کشتار، شکنجه و ... رودربایستی کردند. دشمن در راه باطل خود جدی است و ما هم در راه حق خود باید استوار باشیم و به فضل الهی شاهد پیروزی نهایی خواهیم بود.

 

مصطفی محدثی خراسانی شاعر کشورمان نیز در بخشی از این مراسم، پس از شعرخوانی، بیانیه شاعران فارسی زبان در حمایت از انتفاضه مردم فلسطین را قرائت کرد. بخشی از این بیانیه به شرح زیر است:

 

انتفاضه آغاز طنین پیروزی شرافت سنگ، در برابر ننگ تانک و مسلسل است و به راستی که وعده الهی نزدیک است و سرانجام مشت‌های گره کرده جوانان غیور و شجاع فلسطینی، غده سرطانی رژیم صهیونیستی را از جغرافیای جهان محو خواهد کرد و تنها نامی ننگین از این رژیم منحوس در تاریخ جهان باقی خواهد ماند.

 

مسلمانان جهان هیچ‌گاه از اولین قبله‌گاه خود و آرمان مقدس قدس، دست نخواهند کشید و تا پیروزی کامل مردم فلسطین و آزادی و رهایی بیت المقدس از چنگال خونخواران رژیم کودک کش صهیونیستی، یار و یاور انتفاضه مردم فلسطین خواهند بود. چرا که فلسطین نقطه عطف امت اسلام است و این سرزمین شریف، همان‌گونه که اولین قبله گاه مسلمین بوده است، دلیل وحدت نهایی امت واحده نیز خواهد بود.»

 

همچنین در این مراسم شاعرانی مانند محمد مهدی سیار، محمد سلیمان از کشور فلسطین، حجت‌الاسلام سید عبدالله حسینی، سکندر حسینی از افغانستان، علی محمد مودب شاعر و مدیرعامل موسسه شهرستان ادب، سید احمد شهریار از پاکستان، محمدجواد آسمان، سینا علی‌محمدی و ... به شعرخوانی با موضوع انتفاضه فلسطین پرداختند.

 

اجرای این مراسم بر عهده قادر طراوت‌پور شاعر آیینی کشور بود.

 

کد خبر: 332

منبع: مهر

منتشرشده در گزارش

 

شاعرانی از کشورهای روسیه، الجزایر، عراق، لبنان و پاکستان با ارسال اشعار خود به دبیرخانه چهارمین اشکواره بین المللی شعر بانوان عاشورایی در این همایش شرکت کردند.

پس از اعلام فراخوان در بخش بین الملل و همکاری های سازمان فرهنگ و ارتباطات و دفتر آفرینش های ادبی حوزه هنری تاکنون شاعرانی از کشورهای روسیه، الجزایر، عراق، لبنان و پاکستان در این اشکواره شرکت کرده اند.

در بخش داخلی هم با توجه به استقبال صورت گرفته و دریافت لحظه ای اثر از طریق نشانی الکترونیکی، آمار دقیق بعد از پایان مهلت فراخوان و جمع بندی آثار اعلام می شود.

شعرهای ارسالی صرفاً باید به یکی از زبان های فارسی، انگلیسی، عربی و اردو باشد. همچنین پس از بررسی و انتخاب آثار برگزیده، برای صاحبان آثار پذیرفته شده ویزای سفر، بلیت رفت و برگشت به تهران و اسکان فراهم می شود.

 

 

علاقه مندان می توانند حداکثر سه اثر از خود را به نشانی اینترنتی این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید و یا نشانی تهران، خیابان انقلاب، چهار راه کالج، خیابان حافظ جنوبی، خیابان غزالی، بعد از کوچه کندوان، مرکز تشکل های شاهد و ایثارگر ارسال کنند.

در این اشکواره علیرضا قزوه به عنوان رئیس شورای سیاست گذاری، فرحروز فاتحی به عنوان دبیر و قادر طراوت پور به عنوان دبیر علمی فعالیت دارند.

چهارمین اشکواره شعر بانوان عاشورایی به همت «بنیاد آیه های ایثار و تلاش» و مشارکت حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار می شود.

 

منبع: ایرنا

 

کد خبر: 123

منتشرشده در گزارش

«علیرضا قزوه» یکی از شعرا و نویسندگان باسابقه است که آثار شاخصی در حوزه انقلاب اسلامی و سروده‌های آیینی دارد. «با کاروان نیزه»، «عشق علیه السلام»، «دو رکعت عشق» و «از نخلستان تا خیابان» برخی از آثار این هنرمند سرشناس است که طی سال‌های منتشر شده است. همزمان با ماه محرم و ایام عزاداری حضرت سیدالشهدا(ع) دقایقی را به این بهانه با او هم‌کلام شدیم. این شاعر درباره دلایل علایقش به شعر عاشورا و همچنین ارتباط این موضوع با زندگی امروز بشر برای ما صحبت کرد. نهایتاً هم او نگاه آسیب‌شناسانه‌ای نسبت آثار پاپی داشت که این روزها برای امام حسین (ع) و واقعه کربلا خوانده می‌شود. این گفتگو را در ادامه می‌خوانید:

 

چرا امام حسین (ع) و واقعه عاشورا در کارنامه کاری شما یکی از نقاط مهم و تأثیرگذار محسوب می‌شود؟

کودکی‌ها و خاطرات دوری که داریم با فضای عزاداری حضرت امام حسین(ع) گره خورده است. این خاطرات برای من در فضای معنوی و خوبی بوده است و به همین دلیل دوست دارم. هنوز هم که پنجاه و دو سه سال سن دارم هنوز به آن لحظات زیبا که فکر می‌کنم فضاهای عزاداری امام حسین (ع) برایم تداعی می‌شود. در سن پانزده شانزده سالگی هم به فضای ادبیات آمدم و باز هم سایه ادبیات آیینی تا الان روی کارهای من بوده است. تا کنون فضاهای مختلفی از جمله شعر عارفانه، عاشقانه یا دفاع مقدس و حماسی را تجربه کرده‌ام اما فضای عاشورا و شعر حسینی برای من دوست‌داشتنی‌ترین است.

 

برای انتقال تجارب خود در مقوله شعر عاشورا به نسل جدید چه کارهایی انجام داده‌اید؟

من در حد وسع خودم سعی می‌کنم جوانان را با فضای عاشورا و شعر حسینی آشنا کنم و جنبه معلمی را داشته باشم. سروده‌هایی که جوانان برایم می‌آورند را بررسی می‌کنم و نظر می‌دهم و کلاس‌های محدودی هم دارم. تلاش می‌کنم تجربیات خودم را به نسل بعد از خودم منتقل کنم. چه در رویاروی و نقل حضوری و جدی باشد که به خیلی از محافل و مجالس دانشجویی و دانش‌آموزی و انجمن‌های ادبی سراسر کشور دعوت می‌شوم و نقد و بررسی اشعار انجام می‌دهم. هرکسی وظیفه دارد شیوه معلمی را داشته باشد. همچنان که کسانی برای ما معلمی کردند، ما هم پس از سال‌ها فعالیت باید تجربه‌هایی که از اساتید خودمان دریافت کرده‌ایم را به نسل جوان و نوجوان منتقل کنیم.

 

 

اما نکته جالب در برخی سروده‌های شما این است که میان واقعه عاشورا و زندگی امروز ارتباط‌های مستقیم و غیرمستقیم وجود دارد. حتی در مواردی هم مسائل سیاسی امروز را تا حدودی با شعر خود عجین کرده‌اید. کمی درباره برقراری این ارتباط برای ما توضیح می‌دهید؟

اعتقاد دارم که عاشورا در صحنه زندگی بشر امروز جریان دارد و عاشورا را اگر از زندگی امروز حذف کنیم، زندگی بی‌خاصیت و به دور از انسانیت خواهیم داشت. عاشورا به زندگی انسان رنگ داده و رنگ‌های حرّیت و جلوه‌های خوب انسانی را به بشریت داده است. کربلا در متن زندگی ما جریان دارد و کاری که حضرت امام حسین(ع) کرد باید برای نه تنها شیعیان بلکه مسلمانان و مسیحیان و هندوها و کل بشریت الگو باشد. می‌بینیم دقیقاً تمامی اقلیت‌ها و اکثریت‌ها و دین‌های دیگر در راهپیمایی اربعین هم حضور دارند و ارادت خود را به حضرت سیدالشهدا(ع) نشان می‌دهند. این بیانگر زنده‌بودن عاشورا است و اینکه نسخه درمانی برای دردهای انسان است.

ما هم که مسلمان و شیعه و خودمان را نزدیک به خاندان امام حسین(ع) و مولا علی (ع) و حضرت زهرا (ع) باید تمامی روش‌های زندگی آن بزرگان نظیرتن ندادن به ظلم برای ما الگو باشد.

 امروز هم درگیر مسائلی هستیم که می‌بینیم قطعنامه‌ها و مذاکرات و... در یک یا دو شب پیش از عاشورا اتفاق افتاده است. آمدند با حضرت امام حسین(ع) صلح کنند و خواستند که او را راضی کنند تا به حکومت شمر تن دهد. آب را به رویش قطع کردند و سختی‌های زیادی به خانواده‌اش کردند تا فقط با ظلم بسازد. همه این نمادها و رمزها امروزه برای کسانی که اهل تفکر و شعور باشند خودش را نشان می‌دهد. برخی عاشورا را در حسینیه‌های در بسته و صرفاً بر سر و سینه‌زدن می‌دانند که دقیقاً همان شیعه‌ای است که رهبر معظم انقلاب حضرت آیت‌الله «خامنه‌ای» اشاره کردند که شیعه انگلیسی است.

شیعه انگلیسی می‌گوید که دین از سیاست جدا است و بر سر و سینه بزنید و دست و پای خودتان را زنجیر کنید و قمه بزنید و گریه کنید اما کاری با حکومت‌ها نداشته باشید. یعنی اگر مثلاً وزارت خارجه آمریکا هر توهینی کرد شما کاری نداشته باشید و فقط پیراهن سیاه بپوشید و سه ضرب و چهار ضربتان را بزنید! این مورد قبول تفکر حضرت امام (ره) و حضرت آقای «خامنه‌ای» و بزرگان ما نیست. انقلاب اسلامی دقیقاً ایجاد شده برای اینکه تفکر بزرگانی مثل حضرت سیدالشهدا(ع) اجرا شود. از این جهت فکر می‌کنم که باید موضع روز داشت و این موضع را بزرگان ما هم دارند. من به عنوان یک شاعر سعی می‌کنم از آنها درس بگیرم و این مواضع را در شعر خودم پیاده کنم.

 

 

چرا در اغلب هیئت‌های مذهبی و مراسم‌های عزاداری از اشعار کلاسیکی که با مضمون عاشورا است استفاده می‌شود و نمونه شاخص آن هم شعر «محتشم کاشانی» است؟ آیا سروده‌های معاصر به اندازه کافی نیست که چنین استفاده‌هایی از آنها شود؟

شعر «محتشم» برای واقعه کربلا یک قله است و تکرار کارهای خوب و شاخص و خواندنی هیچ اشکالی ندارد. من هم نظرم این است که به جای کارهای سستی که از تفکر، حماسه و مرثیه خالی است را بخوانند بهتر است کارهای شکوهمند گذشتگان را بخوانند.

محتشم به سمت سوگ – سرود رفته و هرچند در بعضی بندها و ابیاتش به حماسه هم اشاره کرده است اما غلبه کارش و ترکیب‌بند شکوهمند محتشم، سوگ – سرود و مرثیه‌اش است. برای عاشورا هم مرثیه و حماسه نیاز است. ما در سال‌های پس از انقلاب نمونه‌های خوبی داریم که حرف‌های تازه‌ و تفکر نو و حماسه بیشتری دارد.

 اتفاقاً کارهایی هم داریم که از حماسه و دانش و فکر تهی است و صرفاً یک شعار ضعیف در حد مرثیه است. حتی بعضاً مرثیه هم نیستند و گاهی اوقات از بعضی جهات به فکاهه شباهت می‌برد. اینها را کسانی می‌سرایند که شاعر نیستند و تفکر و نگاه عمیقی به مسائل عاشورا ندارند. فکر می‌کنم در سال‌های پس از انقلاب از لحاظ کیفیت و کمّیت شاهد رشد زیادی در شعر عاشورایی بوده‌ایم. در هیچ دوره تاریخی به این اندازه شاهد ادبیات آیینی و حسینی و فاطمی و اشعار مهدوی نبوده‌ایم و دوره شاخص شعر حماسه و آیینی، دوره انقلاب اسلامی است و این روزها شاهد هستیم که هنرمندان زیادی برای بیان وقایع کربلا و مظلومیت امام حسین (ع) و یارانش به سراغ قالب ترانه می‌روند و آن را با موسیقی و اغلب موسیقی پاپ تلفیق می‌کنند.

 

 می‌خواهم دیدگاه شما را در این زمینه بدانم و اینکه چنین تلفیقی را مناسب می‌دانید؟

عاشورا عظمتی دارد که می‌تواند در هر قالبی سروده شود. هیچ مسأله‌ای نیست اگر در قالب پاپ و ترانه و چیزی که مورد پسند نسل جوان، سروده شود. اما مهم این است که کار را چه کسی سروده و آن شخص چه پشتوانه‌ای داشته و چقدر حرف تازه از جنس زمان و جنس حماسه و سوگ – سرود داشته است. این عوامل باید در بافت آن اثر خودشان را همانند یک فرش ابریشمی نشان دهند و باید ببینیم که تفکر و بینش و سوگ – سرود تا چه حد وجود دارد. نباید جلوه‌نمایی داشته باشیم یعنی اگر خواننده‌ای می‌خواهد صدا یا شعرش را به رخ بکشد، نمی‌تواند عاشورایی باشد.

 شعر واقعی عاشورا نباید شاعرش را بلکه امام حسین (ع) را به رخ بکشد و باید شاعر و خواننده محو شوند. در کربلا هفتاد و دو تن بودند ولی در حقیقت یک تن بودند. چون همه در حضرت سیدالشهدا(ع) محو شده بودند. در سرود، ترانه، نوحه، غزل یا ترانه پاپ امروزی شاعر و خواننده می‌تواند عرفان و نگاه واقعی و ذوب‌شدن واقعی را به رخ بکشد. البته متأسفانه در برخی از این ترانه‌ها و حتی برخی از این نوحه‌ها جلوه‌های خودنمایی و خودآرایی را مشاهده می‌کنیم.

 

 

برخی خودشان را به عنوان ذاکر امام حسین (ع) قلمداد می‌کنند ولی می‌بینیم آنچه که باید باشد نیست و شاید رضایت آن حضرت را فراهم نکند. مثلاً آقای «کوثری» را هم داشتیم که با سادگی و صدایی پیر برای حضرت امام خمینی (ره) روضه می‌خواند اما زلال و با اخلاص می‌خواند و تم صدای ایشان برای من خاطره است. از سوی دیگر مثلاً نوحه جوانی را پخش می‌کنند که به خوبی می‌تواند از شش دانگ صدایش استفاده کند و همه گوشه‌ها را هم بلد است اما جلوه خودش را با صدا بیشتر نشان می‌دهد. این برای من هیچ وقت جذابیت صدای زلال آقای کوثری که برای حضرت امام (ره) روضه می‌خواند.

 

در هر سبک باید خودتان را محو کنید و صدایتان را به رخ نکشید و باید سعی کنید با صدایتان غربت حضرت سیدالشهدا (ع) و عظمت روز عاشورا را فریاد کنید. هرچه که جلوه خود باشد برای مقوله عاشورا تأثیرگذار نخواهد بود. شاعر، واعظ، ذاکر و خواننده‌ای که با اخلاص و سوز بخواهد غربت آن حضرت و یارانش را نشان دهد تأثیرگذارتر از خواننده‌ای است که می‌خواهد بگوید چه صدای زیبایی دارم. البته برای حضرت سیدالشهدا(ع) باید در همه چیز سنگ تمام گذاشت. ما مثلاً برای مهمان خودمان بهترین برنج و گوشت و زعفران تهیه می‌کنیم و تلاش ما این خواهد بود که بوی گوشت محو شود و بی‌مزه یا شور هم نباشد. همین شعری که من می‌گویم یا خواننده‌ای می‌خواند دقیقاً همان خرج دادن برای امام حسین (ع) است که نباید نمکش کم یا زیاد باشد. باید تمام موارد را مثل طعامی که می‌پزیم رعایت کنیم و شعر ما باید یک طعام خوب باشد چون می‌خواهیم با آن از مهمانان امام حسین (ع) پذیرایی کنیم. باید این طعام هم با لذت جذب وجود و تفکر مردم شود. متأسفانه در برخی ترانه‌ها می‌بینیم که یا خیلی شور یا خیلی بی‌نمک است چون در آن طعام خلوص و دقت وجود نداشته و فقط ظاهرش زیبا بوده است. برخی غذاها در ظرف‌های زیبا قرار می‌گیرد اما محتوا اهمیت زیادی دارد و از این جهت فکر می‌کنم بیان واقعه عاشورا در هر قالبی می‌تواند باشد و فقط باید ببینیم که چه کسی می‌گوید و چه کسی می‌خواند.

 کد خبر:118

منبع:: اختصاصی سایت موسیقی ما

منتشرشده در گفتگو

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد

طراحی سایت توسط نونگار