انجمن های ادبی شناسنامه دار می‌شوند --------- فراخوان بزرگ جشنواره شعر شاهنامه منتشر شد---------- انتشار دکلمه ای از احسان افشاری ----------------- گزارش تصویری اختتامیه شعر انقلاب
 

مصطفی رحماندوست می‌گوید: تا زمانی که رسانه‌ها، آموزش و پرورش و خانواده‌ها کاری برای آگاهی‌بخشی به کودکان نکنند، ادبیات هم کاری نمی‌تواند بکند. بگذارید داغ این گناه به گردن دیگران باشد نه ادبیات.

 

این شاعر کودکان و نوجوانان درباره ظرفیت ادبیات در زمینه آگاهی‌بخشی به بچه‌ها برای شناخت بدن خود و پیشگیری از اتفاق‌هایی مثل تعرض و تجاوز به آن‌ها، اظهار کرد: این کار، کارِ ادبیات نیست.  مشکل اصلی در خانواده‌ها و آموزش و پروش است. ادبیات و کتاب هم می‌توانند در کنار  باورهای خانواده و تربیت خانوادگی به بچه‌ها  کمک کنند.

 

او با تأکید بر این‌که مشکل ما جایی دیگر است، افزود: مشکل ما این است که رادیو و تلویزیون اصلا در این‌باره حرفی نمی‌زنند زیرا برای‌شان تابو شده است. برنامه‌های کودک رسانه ملی چیزهای بزرگسالانه حتی نیمچه بحث‌های سیاسی را مطرح می‌کند اما به این‌جا که می‌رسد ساکت می‌شود. وقتی رسانه ملی، مطبوعات کودک و نوجوان و خانواده درباره این موضوع کاری نمی‌کنند،  ادبیات هم نمی‌تواند کاری بکند.

 

رحماندوست در ادامه خاطرنشان کرد: اگر نویسنده درباره این موضوعات کتابی هم بنویسد، خانواده‌ها و آموزش و پرورش باید کتاب‌ها را  بخرند که آن‌ها هم این کار را نمی‌کنند. بگذارید داغ این گناه به گردن دیگران باشد نه ادبیات. تابو با کتاب شکسته نمی‌شود. شما اگر کتابی بگیرید که نقاط ممنوع بدن را به یک بچه یاد می‌دهد،  کودک با مادرش  آن را می‌خواند و این مسائل برای مادر تابو است.  همچنین کتاب را  باید در رادیو و تلویزیون مطرح کنند که این موضوع برای‌شان تابو است. ما  به جایی نمی‌رسیم و این قصه ادامه دارد.

 

او سپس بیان کرد: بی‌خودی یک‌سری چیزها را برای خودمان تابو کرده‌ایم و آن‌ها برای‌مان مسئله شده است. یادم می‌آید زمانی که بچه بودم مادربزرگم که مکتب‌دار بود، بالای کرسی می‌نشست، کتری را دستش می‌گرفت و طهارت را به ما یاد می‌داد، ما هم غش‌غش می‌خندیدیم و اتفاق عجیبی نمی‌افتاد. اما در  ۳۰ - ۴۰ سال اخیر دچار یک‌سری خط قرمزهای احمقانه در تربیت شده‌ایم که بین بچه‌ها و پدر و مادرها فاصله انداخته است و باعث شده بچه‌ها از جاهای دیگر یاد بگیرند. به طور مثال غسل کردن و مواردش را چه کسی به بچه‌ها یاد می‌دهد؟ آیا پدر و مادر آموزش می‌دهد؟ مدرسه یاد می‌دهد؟ آیا رادیو و تلویزیون یاد می‌دهد؟ خیر. در آموزش  مسئله شرعی این‌طور درمی‌مانند، این‌ حرف‌ها که دیگر هیچ... درباره این موضوعات در کتاب نمی‌توان نوشت.

 

این شاعر  اظهار کرد: نویسنده باید کتابی بنویسد که در بازارِ بسیار بدِ کتاب خریدار داشته باشد. زمانی که خانواده‌ها و رسانه‌های عمومی در این‌باره کاری نمی‌کنند، مسلما کتاب خریدار نخواهد داشت و حتی ممکن است محکوم به «هنجارشکنی» شود. من این هنجارشکنی را هم  نمی‌فهمم. این‌طور نمی‌شود، زیرا هر کس ممکن است برای خود هنجاری تعریف و گرفتاری‌های جدیدی را ایجاد کند. اگر کاروان راه بیفتد ما هم در آن می‌رویم اما حاضر نیستیم جلو کاروان راه بیفتیم.

 

او با اشاره به کتاب‌های موجود  در بازار درباره این موضوعات، گفت: بیشتر کتاب‌ها ترجمه‌ای از کتاب‌های خارجی است. اما  این کتاب‌ها زمانی ارزشمند است که در مدرسه و خانواده‌ها مطرح شود.  این کتاب‌ها را ترجمه و چاپ کرده‌ایم اما روی دست ناشران مانده است. برای این‌که کتاب در خانواده مطرح شود لازم است ابتدا اصل موضوع مطرح شود.

 

مصطفی رحماندوست با بیان این‌که تابوها و خط قرمزها را خودمان ساخته‌ایم، افزود: کسی نگفته است صحبت کردن درباره این مسأله حرام است یا هنجارشکنی محسوب می‌شود. مسائلی وجود دارد که ما باید به آن‌ها بپردازیم در حالی‌که همه را از خارجی‌ها می‌گیریم. فکر می‌کنید آمار طلاق در ایران چقدر است و چقدر بچه طلاق داریم؟ آیا رادیو و تلویزیون و مدارس برای این ‌بچه‌ها برنامه‌ای درست کرده‌اند یا نه؟ بچه‌ طلاق مجبور است تا آخر دبیرستان دروغ بگوید و پنهان‌کاری کند که بچه‌ طلاق است. در حالی‌که این موضوع طبیعی است و زمانی که تعداد طلاق زیاد است، بچه‌ طلاق هم هست. ما باید کمک کنیم بچه‌ طلاق راحت زندگی کند. دو نفر نتوانستند با هم زندگی کنند و گرفتاری‌اش را باید بچه‌ای تحمل کند که تقصیری نداشته است. اخیرا انتشارات امیرکبیر کتابی راجع به بچه‌های طلاق منتشر کرده، گفتم حتما بعدا می‌گویند چقدر طلاق را شیرین نشان داده‌ای و کتک‌کاری می‌شود. بچه‌ای که تا پایان جوانی‌اش رویش نمی‌شود بگوید پدر و مادرش از هم جدا شده‌اند و در مدرسه درباره پدر و مادر خود دروغ می‌گوید آیا سالم بزرگ می‌شود؟ مسلما نه. مسئله فقط تجاوز جنسی  نیست؛ این‌ها هم هست.

 

او در ادامه تأکید کرد: هرکس برای خود یک هنجاری درست می‌کند؛ آخرش هم  این می‌شود که شاهد تجاوز گروهی به کودکان هستیم. متأسفانه به قدری مسائل سیاسی در کشورمان بزرگ شده که تا مسئله‌ای سیاسی نشود، کسی دنبال آن نمی‌رود. شما هم که خبرنگار هستید اگر سال گذشته به این فکر می‌افتادید که درباره این موضوع گزارش بنویسید، گزارش‌تان خریدار نداشت. ما جامعه‌ای نداریم که گروه‌های متفکر و برنامه‌ریز اجتماعی آینده‌نگر داشته باشد. مسائل همین‌طور می‌آید و می‌رود. خدا به داد بچه‌ها برسد.

 

کد خبر: 933

منتشرشده در گزارش

مصطفی رحماندوست، اوضاع فعلی ادبیات کودک را خوب توصیف می‌کند و البته معتقد است با سطح مطلوب فاصله زیادی داریم. او می‌گوید: «مخاطبان بالقوه ما سی میلیون هستند، در حالی‌که تیراژ کتاب‌هایمان ۵۰۰ یا هزار نسخه است که کفاف جامعه را نمی‌دهد.»

 

هجدهم تیر در تقویم ایران روز ادبیات کودک و نوجوان نامگذاری شده است. روزی که مهدی آذریزدی خالق اثر ماندگار «قصه‌های خوب، برای بچه‌های خوب» دنیای ادبیات را با خاطرات خوبی که بچه‌های این مرز و بوم از قصه هایش داشت، تنها گذاشت.

به همین مناسبت با مصطفی رحماندوست، نویسنده و شاعر سرشناس درباره وضعیت امروز ادبیات کودک و نوجوان هم صحبت شده‌ایم.

 

 

اوضاع خوب است، اما فاصله زیادی با سطح مطلوب داریم

اولین موضوعی که برای ارزیابی ادبیات کودک و نوجوان باید به آن توجه کرد، بررسی وضع موجود و میزان پیشرفت یا پسرفت در این زمینه است، آیا حال ادبیات کودک و نوجوان در این روزها خوب است؟ نویسندگان این حوزه تا چه حد دغدغه مخاطب دارند و سعی در تولید آثاری درخور و با محتوا برای کودکان دارند.

 

رحماندوست در این باره می‌گوید: «هر نویسنده‌ای دغدغه مخاطب خود را دارد، حتی اگر به مسایل مالی هم فکر کند، باید درباره مسایل مخاطب خودش کار کند تا اثرش خریدار داشته باشد. اما یک واقعیتی در کشور ما وجود دارد و نمی‌شود آن را نادیده گرفت، آن است که هیچ نویسنده‌ای نمی‌تواند با دریافت حق التالیف‌های خودش زندگی خود را اداره کند و بگذراند، هرچی هم که بخواهد زندگی معمولی داشت باشد بازهم نمی‌رسد و خیلی کم خلاف این اتفاق می‌افتد. به همین دلیل نوع افرادی که به سمت جذب مخاطب رفتند، کارشان کمی بازاری شده است.»

 

او می‌افزاید: «نویسنده خوب به دو دلیل نمی‌تواند این‌طور باشد، یک، از اول می‌داند که با درآمد این کار نمی‌تواند زندگی خود را بگذراند، پس خودش را خراب نمی‌کند، دوم، نویسند به قبول مخاطب نیازمند است و بیشتر می‌خواهد که مخاطب حرفش را گوش کند. به همین دو دلیل اغلب نویسندگان دندان کسب درآمد از این حرفه را کشیدند و به مخاطب فکر می‌کنند. حالا ممکن است که در تشخیص نیازها راه غلطی را رفته باشند.»

 

این نویسنده در باره اوضاع تولید آثار بیان می‌کند: «ما چیزی حدود 30 میلیون مخاطب داریم، اما تیتراژ بعضی از کتاب‌هایمان 500 تا هزار نسخه است و مسلم است که کفاف جامعه ما را نمی‌دهد، این مسئله به نویسنده و ناشر هم برنمی‌گردد بلکه از کمرنگ شدن جایگاه مطالعه در کشور ما نشات می‌گیرد.»

 

 

کودکان و اصول اولیه‌ مورد نیاز در زندگی

آشنایی کودکان و نوجوانان در سنین پایین با ادبیات و نویسندگی می‌تواند زمینه‌ساز تولید تفکری خلاق برای آینده باشد و پشتوانه مطلوبی برای آینده نویسندگی ایران شود. البته نویسندگی و ادبیات البته به تنهایی کافی نیست و برای این موضوع باید کودکان را در حوزه‌های جانبی دیگری نیز تربیت کرد. اما ارتباط کودکان امروزی با کتاب، مطالعه و ادبیات مطلوب نیست و دلایلی مختلفی هم دارد که یکی از آن‌ها را می‌توان توسعه و گسترش فناوری و شبکه‌های مجازی دانست.

 

شاعر «صد دانه یاقوت» در این باره می‌گوید: «لزوما نباید نویسندگی را به کودکان آموزش داد، بلکه باید اصول نویسندگی، موسیقی، نقاشی را به کودکان آموزش بدهیم چون می‌خواهند زندگی کنند و هرکاره‌ای که می‌خواهند بشوند، نیازمند این هستند که بتوانند حرف خود را بنویسند، نقد آثار خوب را از ناخوب بلد باشند و با موسیقی و نقاشی هم آشنایی داشته باشند.»

 

او ادامه می‌دهد: «در تمام دنیا این سه مورد را به عنوان موضوعات پایه‌ای به کودکان آموزش می‌دهند؛ در این حد که بتوانند خوب را از بد تشخیص بدهند.»

 

رحماندوست در مورد علل کاهش علاقه کودکان به مطالعه بیان می‌کند: «نمی‌توان گفت که فضای مجازی در این چند سال باعث شده که کودکان ما از مطالعه جدا شوند، هر چند بی‌تأثیر نبوده است؛ اما همه عوامل به این موضوع برنمی‌گردد. دلایل اصلی عدم مطالعه کودکان، مطالعه نکردن والدین و جدی نگرفتن مطالعه از طرف نظام آموزشی است.»

 

 

جایگاه تخیل و فانتزی در آثار امروز ادبیات کودک

او می افزاید: «وقتی که از کار برای کودک صحبت می شود، باید به نیازهای آنان توجه کرد و در هر حوزه‌ای باید اثری را تولید کرد که نیاز او را برطرف کند و متناسب با عقاید و سلایق او باشد. در کنار این مسئله باید آثار کلاسیک و قدیمی را نیز متناسب با همین سلایق امروزی بازآفرینی کرد تا کودکان از پیشینه فرهنگی خود آگاه باشند و ارتباط‌شان با گذشته قطع نشود، این بازگردانی باید به نحوی باشد که در عین حفظ شاخض‌های اصلی متن و لطمه نخوردن به موضوع آن، جذابیت خواندن اثر را برای کودکان دو چندان کند.»

 

نیاز دیگر کودکان، تولید آثاری برگرفته از تخیل و فانتزی است که مخاطب با ذهن جستجوگر و رویاپردازش با آن ارتباط برقرار کند. در کشور ما به این مسئله توجه چندانی نمی‌شود و تولیدکنندگان بیشتر بر پایه تفکرات خود برای مخاطب کودک دست به تولید می‌زنند.

رحماندوست دراین مورد بیان می‌کند: «در اویل انقلاب در حوزه تولید آثار کودک و نوجوان به مسایل رئال و واقعی خیلی فکر می‌کردند که امروز این مسئله تغییر یافته است و شاهد خلق آثاری متنوع، گیرا و جذاب در حوزه فانتزی برای کودکان هستیم و البته همچنان با سطح مطلوب و آثار مشابه خارجی فاصله داریم.»

 

او می‌افزاید: «اما بحث عدم جذابیت آثار داخلی در مقابل آثار ترجمه شده بحث دیگری است که به نظرم طبیعی و منطقی است؛ زیرا که یک مترجم ایرانی امکان گزینش و انتخاب بالایی از آثار نویسندگان خارجی دارد و بهترین آثار را برای ترجمه برمی‌گزیند. آثاری از ما هم که در کشورهای دیگر ترجمه می‌شوند بهترین‌ها هستند. پس نمی‌توان مقایسه‌ای بین آثار معمولی تولید شده در کشور با آثار ترجمه کرد.»

 

این نویسنده در مورد ماندگاری آثار کلاسیک و بازگردانی آن می‌گوید: «آثار کلاسیک ما دارای ویژگی هایی بوده‌اند که تا الان ماندگار هستند و در آینده هم خواهند ماند؛ بازنویسی این آثار هم خوشبختانه امروز درحال انجام است، اما هم آدم‌هایی توانمند این کار را انجام می دهند و هم افرادی خیلی ضعیف که کارهای دیگری بلد نیستند به سراغ این حرفه آمده‌اند. به همین دلیلی از این آثار یکی می‌شود «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب» و یکی هم اثری می‌شود که با یک بار خواندن عمرش تمام می‌شود.»

او درباره قصه خوب و ویژگی‌های آن هم اضافه می‌کند: «قصه خوب باید دو شاخصه اصلی داشته باشد تا بتوان آن را خوب دانست، یک ناظر به مسایل مخاطب باشد و دوم بتواند برای خواننده خود جاذبه داشته باشد.»

 

 

تاثیر جشنواره‌ها و جوایز در رونق ادبیات کودک

جشنواره‌های زیادی در طول سال در حوزه ادبیات کودک و نوجوان برگزار می‌شود. اما آیا این جشنواره‌ها در افزایش تولید آثار با کیفیت نقش داشته‌ و توانسته‌اند جوانان زیادی را به نویسندگی علاقه‌مند و استعدادهای تازه‌ای را معرفی کنند؟

رحماندوست دراین باره توضیح می‌دهد: «جشنواره‌ها به تنهایی کافی نیستند، باید واکنش اجتماعی باشد، کتابی که گزیده جشنواره می‌شود باید خریدار بیشتری داشته باشد و به مردم معرفی شود، این اتفاق نمی‌افتد و ما حتی روی کتاب‌ها هم نمی‌بینیم که نشانی از برگزیده شدن‌شان باشد. این نشانگر این مسئله است جشنواره‌ها فقط برنامه گذرایی هستند که اتفاق عمده‌ای ایجاد نکرده‌اند. دلیلش هم مشخص است چون فقط به خود جشنواره فکر شده و اینکه چگونه از اعتباری که جشنواره به کتاب می‌دهد استفاده شود، توجهی نشده است.»

او در مورد تربیت نسلی از جوانان علاقه‌مند به نویسندگی اضافه می‌کند: «نویسندگان جوان هر فرهنگسرایی بروند مقدمات کار را می‌توانند آموزش ببینند اما از این مقدمات نمی‌توان انتظار داشت که نویسنده خوبی شوند. اصل چیز دیگری است. باید بعد از یادگیری این مقدمات به سراغ این بروند که خودشان خود را بسازند.»

 

جایگاه ادبیات کودک ایران در جهان

ارتباط و تبادل فرهنگی میان نویسندگان کودک ایران با همتایان خارجی خود می‌تواند زمینه انتقال تجربیاتی موثر در این زمینه باشد و ایده‌ها و خلاقیت‌های‌ جدیدی را به همراه بیاورد. برگزاری نشست‌های چند جانبه و برگزاری کارگاه‌های مشترک میان کشورها از جمله فعالیت‌هایی‌اند که می‌توانند در این زمینه تاثیرگذار باشند.

 

رحماندوست این مسئله را این‌طور بیان می‌کند: «صد در صد ارتباط با نویسندگان و اهالی ادب فرهنگ دیگر کشورها زمینه‌ساز توسعه ادبیات است و در این سال‌ها اقداماتی در حوزه کودک انجام شده است و ارتباط هایی شکل گرفته که شروع خوبی بوده است، البته نیاز به استمرار دارد تا تاثیرگذاری بیشتری داشته باشد. جایگاهی که در حوزه ادبیات کودک در جهان داریم با توانایی‌ها و پتانسیل‌های‌مان فاصله دارد.»

 

او ادامه می‌دهد: «اگر نویسنده‌ای با ادبیات جهان و از آنچه رخ می‌دهد، اطلاع نداشته باشد، موفق نخواهد شد، دلایلی که باعث موفقیت یک نویسنده می‌شود زیاد است که دو مورد آن خواندن آثار جهان و ارتباط با آخرین دستاوردهای دانش موضوعِ مربوطه است؛ کسی که دنبالش می‌رود در کارش موفق می‌شود و کسی که دنبال نمی‌کند، پیشرفتی ندارد.»

 

این نویسنده در پایان درباره نظارت سازمان‌های فرهنگی بر روند تولید آثار حوزه کودک و محتوای آن بیان می‌کند: «نظارت وزارت ارشاد در حد نبایدهاست، نه در حد اینکه کار خوب تولید شود، مثلا فقط می‌گویند در کتاب‌ها اسم خوک نباشد و ... برای همین شاهد هستیم که بسیار بسیار قصه‌های ضعیفی چاپ شده  و از انتخاب وزارت ارشاد هم گذشته است. من معتقد به این نظارت نیستم و به نظرم قواعد نظارت وزارت ارشاد خوب و درست نیست.»

 

کد خبر: 562 

منتشرشده در گزارش

برنامه «آموزش مطالعه به کودکان با بازی» و جشن امضای مجموعه آثار مصطفی رحماندوست در مشهد برگزار می‌شود.

بر اساس خبر رسیده، این برنامه که با حضور علاقه‌مندان به شعر و ادبیات کودک برگزار می‌شود، شامل سخنرانی مصطفی رحماندوست درباره آموزش مطالعه به کودکان با بازی و جشن امضای مجموعه آثار اوست و طرفداران این شاعر می‌توانند با وی دیدار و گفت‌وگو داشته باشند.

این برنامه روز سه‌شنبه ششم تیرماه از ساعت ۱۸ در محل فروشگاه شهرکتاب به نشانی مشهد، نبش ضلع جنوبی چهارراه ابوطالب برگزار می‌شود و آثار جدید مصطفی رحماندوست هم عرضه می‌شود.

مجموعه «آن‌، مان، نباران» شامل جلد اول (یک بابا و یک مامان)، جلد دوم (یک مسواک و یک دندان)، جلد سوم (یک اخمو و یک خندان)، جلد چهارم (بهار بود و زمستان)، جلد پنجم (قصه گرگ و چوپان)، جلد ششم (قصه باغ و باغبان) و جلد هفتم (قصه ابر و باران) است. این مجموعه شعر برای گروه سنی «الف» و «ب» از سوی انتشارات سوره مهر در ۷۷ جلد منتشر شده است.

برنامه «آموزش مطالعه به کودکان با بازی» و جشن امضای مجموعه آثار مصطفی رحماندوست به ویژه مجموعه هفت‌جلدی «آن‌، مان، نباران» با همکاری فروشگاه شهر کتاب مشهد و انتشارات سوره مهر برگزار می‌شود.

 

کد خبر: 543

منتشرشده در گزارش

 

مصطفی رحماندوست که مهمان ویژه غرفه ایران درنمایشگاه کتاب دهلی نو است در نشستی که در حاشیه نمایشگاه و در دپارتمان زبان فارسی دانشگاه دهلی نو برگزار شد، گفت: ادبیات کودک ونوجوان در ایران در ادبیات مردمی و عامیانه ریشه دارد.

 

به نقل از روابط عمومی موسسه نمایشگاه‌های فرهنگی ایران، درحاشیه برگزاری بیست و پنجمین دوره نمایشگاه کتاب دهلی‌نو در دپارتمان زبان فارسی دانشگاه دهلی نو نشستی با حضور مصطفی رحماندوست شاعر و نویسنده کتاب کودک و نوجوان، پروفسور علیم اشرف خان رئیس بخش دپارتمان فارسی دانشگاه دهلی نو، دانشجویان و علاقه‌مندان به زبان و ادبیات فارسی درسالن سمینار این دانشگاه برگزار شد.

 

در ابتدای این نشست مصطفی رحماندوست به معرفی آثارخود پرداخت و عنوان کرد: تاکنون ۲۹۸ عنوان کتاب از ایشان به چاپ رسیده که مجموع نسخ آن درمجموع به هشت میلیون و ۵۰۰ هزارنسخه میرسد.

 

رحماندوست درادامه به تقسیم بندی کتاب کودک درایران اشاره کرد و گفت: درایران تقسیم بندی کتاب کودک براساس حروف الفبا است و رده های مختلف سنی با حروف الف- ب- ج- ه- د مشخص شده و اکنون به دنبال آن هستیم تا تقسیم بندی را به صورت تا ۲ سال، بالای ۲ سال، بالای ۴ سال و بالای ۶ سال معرفی کنیم.

 

وی گفت: درزمان شروع شاعری تنها ۱۰ نفردراین حوزه مشغول فعالیت بودند ولی اکنون ۴۰۰ نفرعضوانجمن شعرکودک هستند و ۴۱ مجله برای کودکان درایران به چاپ می‌رسد و سالیانه ۱۲ هزارعنوان کتاب برای کودکان منتشر می‌شود.

 

رحماندوست دراین نشست با معرفی سایت کتابخانه ملی کودک و نوجوان گفت: دراین سایت تاکنون بیش از۱۵ هزارعنوان کتاب درحوزه کودک و نوجوان بارگذاری شده است تا محققین و پژوهشگران در  خارج ازکشور نیز امکان دسترسی به این منابع را داشته باشند.

 

این شاعر و نویسنده کتاب کودک کشورمان درادامه درخصوص جایگاه ویژه کتاب کودک دریادگیری زبان فارسی گفت: کتاب کودک و نوجوان برای علاقه‌مندان به یادگیری زبان فارسی جایگاه ویژهای دارد و اهمیت آن به خاطر ریشه داشتن کتاب کودک درادبیات مردمی و عامیانه است.

 

در ادامه این نشست پروفسورعلیم اشرف خان رئیس بخش دپارتمان فارسی دانشگاه دهلی نو با تشکر از حضور مصطفی رحماندوست گفت: شهرت ایشان تنها در داخل مرزهای ایران نیست و این شهرت به کشورهای دیگرازجمله هندوستان نیز رسیده است. درسالهای گذشته اساتیدی از ایرن جهت بازآموزی استادان زبان فارسی به هندوستان می آمدند ولی درسالهای اخیر این سیاست کنار گذاشته شده و تنها به اعزام استادان به ایران اکتفا شده است.

 

رئیس بخش دپارتمان فارسی دانشگاه دهلی نو در پایان سخنان خود ابراز امیدواری کرد شرایطی مهیا شود تا دسترسی علاقه‌مندان به کتابهای فارسی تنها به نمایشگاه سالانه که در دهلی نو برگزار می‌شود منحصر نشود.

 

موسسه نمایشگاه های فرهنگی ایران با نمایش ۵۰۰ عنوان کتاب درغرفه‌ای به مساحت ۱۸ مترمربع در بیست و پنجمین دوره نمایشگاه کتاب دهلی‌ نو حضوردارد. این نمایشگاه ۲۶ دی‌ماه به کار خود پایان می‌دهد.

 

 

کد خبر: 229

منبع: ایسنا

منتشرشده در گزارش

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد