انجمن های ادبی شناسنامه دار می‌شوند --------- فراخوان بزرگ جشنواره شعر شاهنامه منتشر شد---------- انتشار دکلمه ای از احسان افشاری ----------------- گزارش تصویری اختتامیه شعر انقلاب

«هاروکی موراکامی» در کنار سه نویسنده دیگر به عنوان نامزدهای نهایی جایزه جایگزین نوبل ادبیات در سال ۲۰۱۸ معرفی شدند.

 

 به نقل از گاردین،  پس از این که آکادمی سوئدی نوبل تصمیم گرفت به دلیل حواشی مربوط به رسوایی اخلاقی، برای اولین‌بار در هفت دهه اخیر جایزه نوبل ادبیات را در سال ۲۰۱۸ برگزار نکند، عده‌ای از چهره‌های شاخص فرهنگی سوئد دست به کار شدند و امسال قرار است نسخه خودشان را از مهم‌ترین جایزه ادبی جهان برگزار کنند و حالا نام چهار نامزد نهایی خود را نیز اعلام کرده‌اند. 

 

این آکادمی ادبی چندی پیش اسامی چهل و هفت نفر از نویسندگان از سراسر جهان را به عنوان نامزدهای اولیه دریافت جایزه جایگزین نوبل ادبیات اعلام کرد و این فهرست را به رای عمومی گذاشت و یک گروه هیات داوران تخصصی به ریاست «آن پالسون» چهار نامزد نهایی این جایزه را شامل «هاروکی موراکامی» نویسنده مطرح ژاپنی، «نیل گیمن» رمان‌نویس بریتانیایی و دو نویسنده زن، «کیم توی» از کانادا و «ماریس کنده» از فرانسه معرفی کرده‌اند. 

 

«هاروکی موراکامی» همواره در چند سال اخیر یکی از بخت‌های اصلی کسب جایزه نوبل ادبیات بوده اما نتوانسته این جایزه را کسب کند. رمان عاشقانه «جنگل نروژی» او که در سال ۱۹۸۷ منتشر و به اثری پرفروش تبدیل شد، او را به عنوان یک ستاره ادبی به شهرت رساند. «۱Q۸۴» طولانی‌ترین رمان «موراکامی» است که سال ۲۰۰۹ در سه جلد به زبان ژاپنی چاپ شد. «سوکورو تازاکی بی‌رنگ و سال‌های زیارتش» در سال ۲۰۱۳ روانه بازار و با استقبال زیادی مواجه شد و جدیدترین اثر او به نام «قتل فرمانده» نیز در سال ۲۰۱۷ در ژاپن عرضه شد و قرار است امسال در آمریکا و از ماه نوامبر در بریتانیا منتشر شود. 

 

«نیل گیمن» داستان‌نویس و فیلمنامه‌نویس سرشناس انگلیسی که رقیب اصلی «موراکامی» برای کسب این جایزه ادبی است نگارش رمان‌های «مرد شنی»، «خدایان آمریکایی»، «کورالاین» و «کتاب گورستان» را در کارنامه دارد. جوایز «هیوگو»، «نبیولا»، «برام استوکر» و مدال‌های «نیوبری» و «کارنگی» از جمله افتخارهای این نویسنده آثار علمی - تخیلی و فانتزی هستند.

 

«ماریس کنده» نویسنده فرانسوی است که در آثارش چون «دزیرادا» و «سِگو» بیشتر به تاثیر استعماگرایی در تغییر جهان پرداخته است و داستان‌های «کیم توی» نیز که متولد کشور ویتنام است نیز بیشتر در حال و هوای کشور زادگاهش نوشته شده است. 

 

اعضای تشکیل‌دهنده این آکادمی جدید پیش از این  در بیانیه‌ای هدف از برگزاری این جایزه را این گونه اعلام کردند: "ما این اکادمی جدید را به راه انداختیم تا یادآور شویم ادبیات و فرهنگ در درجه اول باید در جهت اعتلای دموکراسی، شفافیت، همدلی و احترام و بدون هیچ امتیازبندی، تعصب، تکبر و جنسیت گرایی تلاش کند. در دوره زمانی که ارزش‌های انسانی بیش از هر زمان دیگری به چالش کشیده شده‌اند، ادبیات به یک نیروی متقابل مهم‌تر برای جلوگیری از فرهنگ سکوت و خفقان تبدیل شده است. این آکادمی تاکید می‌کند که مهم‌ترین جایزه ادبی جهان (نوبل) همچنان  باید در سال ۲۰۱۸ برگزار شود.

 

برنده جایزه جایگزین نوبل ادبیات در ماه اکتبر اعلام می‌شود این در حالی است که جایزه نوبل ادبیات امسال برگزار نخواد شد و قرار است در سال ۲۰۱۹ دو برنده داشته باشد. 

 

کد خبر: 974

 

منتشرشده در گزارش

بنیاد «آلفرد نوبل» از فرهنگستان سوئد خواست تا مسئولیت اعطای جایزه نوبل ادبیات را به یک کمیته جدید و مستقل واگذار کند.

 

 به نقل از نشریه لوکال سوئد، بنیاد «آلفرد نوبل» که ناظر بر اعظای جایزه نوبل در شاخه‌های گوناگون است از آکادمی سوئد (فرهنگستان سوئد) که هرساله مسئولیت اعطای جایزه نوبل ادبیات را بر عهده دارد خواست این مسئولیت را به یک کمیته مستقل و موقتی واگذار کند تا این آکادمی بتواند پس از رسوایی‌هایی اخلاقی که به لغو این جایزه ادبی در سال ۲۰۱۸ منجر شد مجددا اعتماد عمومی را به سمت خود جلب کند. 

 

بنیاد نوبل بر این باور است که فرهنگستان سوئد دیگر صلاحیت لازم برای اعطای مهم‌ترین جایزه ادبی جهان را دارا نیست و باید اعضایی جدید و مستقل از فرهنگستان به صورت موقت برنده نوبل در شاخه ادبیات را انتخاب کنند. 

 

در ماه نوامبر سال گذشته، «ژان کلود آرنالت» همسر «کاترین فروستنسون»، عضو آکادمی و یکی از داوران مخفی نوبل با شکایت ۱۸ زن به اتهام سوء استفاده جنسی روبه‌رو شد و پس از انتشار این اخبار، «کاترین فروستنسون» نیز از آکادمی نوبل کنار گذاشته شد. همچنین «سارا دنیوس» رئیس هیئت انتخاب آکادمی نوبل ادبیات در واکنش به این اتفاق‌ها استعفا کرد. ماجرای این رسوایی اخلاقی موجی از استعفاها را در آکادمی نوبل ادبیات به راه انداخت و  در نهایت موجب شد اعطای جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۱۸ لغو شود و به جای آن در سال ۲۰۱۹ دو برنده نوبل ادبیات معرفی شوند، اما با صحبت‌های رئیس بنیاد نوبل، برگزاری این جایزه در سال آینده نیز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد چرا که او معتقد است این اتفاقات به وجهه جوایز نوبل در سطح بین‌المللی خدشه وارد کرده است. 

 

از سوی دیگر «آندرس اولسون» دبیر موقف فرهنگستان سوئد ظاهرا با درخواست بنیاد نوبل مخالفت کرده و گفته رسوایی و بحران اخلاقی در فرهنگستان موجب نشده توانایی اعضای آن در انتخاب برنده نویل ادبیات تحت تاثیر قرار گیرد و این عجیب است که بخواهیم این وظیفه مهم را به یک کمیته خارجی واگذر کنیم. 

 

فرهنگستان سوئد که با نام آکادمی سوئد نیز شناخته می‌شود از سال ۱۹۰۱ مسئولین انتخاب برنده نوبل ادبیات را بر عهده دارد اما علاوه بر ماجرای رسوایی اخلاقی سال گذشته، همواره با انتقادهایی نیز درباره اعطای این جایزه به برندگان روبه‌رو بوده است. بسیاری از برندگان نوبل پس از کسب جایزه بسیار کم‌کار شده‌اند این در حالی است که عده‌ای از نویسندگان مطرحی که تاکنون به هر دلیلی موفق به کسب نوبل ادبیات نشده‌اند مخاطبان و خوانندگان بسیاری را برای خود حفظ کرده‌اند. 

 

کد خبر: 966

 

منتشرشده در گزارش

پس از لغو اعطای جایزه نوبل ادبیات در سال جاری، گروهی از چهره‌های فرهنگی سوئد قرار است نسخه جدیدی از این جایزه ادبی را برگزار کنند.

 

به گزارش گاردین، پس از این که آکادمی سوئدی نوبل تصمیم گرفت به دلیل حواشی مربوط به رسوایی اخلاقی، برای اولین‌بار در هفت دهه اخیر جایزه نوبل ادبیات را در سال ۲۰۱۸ برگزار نکند، حالا عده‌ای از چهره‌های شاخص فرهنگی سوئد اعلام کرده‌اند که امسال نسخه خودشان از مهم‌ترین جایزه ادبی جهان را در اعتراض به رسوایی آکادمی نوبل اعطا می‌کنند.

 

در ماه نوامبر سال گذشته، «ژان کلود آرنالت» همسر «کاترین فروستنسون»، عضو آکادمی و یکی از داوران مخفی نوبل با شکایت ۱۸ زن به اتهام سوء استفاده جنسی روبه‌رو شد و پس از انتشار این اخبار، «کاترین فروستنسون» نیز از آکادمی نوبل کنار گذاشته شد. همچنین «سارا دنیوس» رئیس هیئت انتخاب آکادمی نوبل ادبیات در واکنش به این اتفاق‌ها استعفا کرد. ماجرای این رسوایی اخلاقی موجی از استعفاها را در آکادمی نوبل ادبیات به راه انداخت و  در نهایت موجب شد اعطای جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۱۸ لغو شود و به جای آن در سال ۲۰۱۹ دو برنده نوبل ادبیات معرفی شوند، اما با صحبت‌های رئیس بنیاد نوبل، برگزاری این جایزه در سال آینده نیز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

 

به جای جایزه نوبل ادبیات، بیش از ۱۰۰ نویسنده، بازیگر، ژورنالیست و دیگر چهره‌های فرهنگی یک آکادمی جدید شکل داده‌اند که جایزه خود را  منطبق با زمان اهدای جایزه نوبل در پاییز اعطا کنند.

 

اعضای تشکیل‌دهنده این آکادمی جدید در بیانیه‌ای اعلام کردند: "ما این اکادمی جدید را به راه انداختیم تا یادآور شویم ادبیات و فرهنگ در درجه اول باید در جهت اعتلای دموکراسی، شفافیت، همدلی و احترام و بدون هیچ امتیازبندی، تعصب، تکبر و جنسیت گرایی تلاش کند. در دوره زمانی که ارزش‌های انسانی بیش از هر زمان دیگری به چالش کشیده شده‌اند، ادبیات به یک نیروی متقابل مهم‌تر برای جلوگیری از فرهنگ سکوت و خفقان تبدیل شده است. این آکادمی تاکید می‌کند که مهم‌ترین جایزه ادبی جهان (نوبل) همچنان  باید در سال ۲۰۱۸ برگزار شود.

 

با اعطای این جایزه می‌خواهیم اعتراض خود را نشان دهیم و به مردم نشان دهیم که کار جدی فرهنگی نباید در فضای زبانی تهدیدآمیز و اجباری، بی‌قانونی‌ها و سوء استفاده‌ها روی دهد".

 

این آکادمی تازه‌تاسیس‌ سوئدی از همه کتابداران سوئدی درخواست کرده که نویسندگانی رابه عنوان نامزد معرفی کنند و این نویسندگان می‌توانند از هر کشوری از دنیا باشند اما باید حداقل دو کتاب نوشته باشند که یکی از آن‌ها در ۱۰ سال اخیر منتشر شده باشد.

 

همچنین این جایزه جدید به نویسندگانی اعطا می‌شود که داستان‌های انسان‌ها را در جهان روایت کرده‌ باشند؛ برخلاف جایزه نوبل که به نویسندگانی اعطا می‌شود که در جهت وصیت‌نامه آلفرد نوبل کتاب نوشته باشند.

 

پس از دریافت اسامی نویسندگان نامزد، آکادمی جدید فهرست نامزدها را در معرض رای عمومی قرار خواهد داد و چهار نفری که بیشترین آرا را به دست آورده باشند از سوی هیات داوران با ریاست «آن پالسون» و شامل پروفسور «لیبث لارسن» از دانشگاه گوتنبرگ و«گونیلا ساندین» مورد داوری قرار خواهند گرفت و برنده نهایی در ماه اکتبر (در ماهی که جایزه نوبل نیز اعطا می‌شد) اعلام خواهد شد.

 

آکادمی تازه‌تاسیس روز ۱۱ دسامبر و یک روز پس از اعطای جایزه خود در یک مراسم رسمی منحل خواهد شد.

 

کد خبر: 946

 

منتشرشده در گزارش

آکادمی «نوبل» پس از مجموعه‌ای از اتهامات آزار و اذیت جنسی درباره عدم اعطای این جایزه در سال ۲۰۱۸ تصمیم می‌گیرد.

 

به نقل از گاردین، «پر واستبرگ» که در راس کمیته اعطای جایزه نوبل ادبیات قرار دارد گفت: در جلسه روز ۲۶ آوریل درباره عدم اعطای جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۱۸ بحث شد اما در نهایت اعضاء به نتیجه خاصی نرسیدند اما پس از جلسه سه‌شنبه (سوم می) احتمالا بیانیه‌ای صادر می‌شود که بر اساس آن مشخص می‌شود آیا این جایزه در سال جاری برگزار می‌شود یا خیر.

 

وی همچنین توضیح داد: در صورتی که جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۱۸ لغو شود، در سال ۲۰۱۹ دو جایزه در این بخش اعطاء خواهد شد. همچنین اولین بار پس از جنگ جهانی دوم خواهد بود که اعطای جایزه نوبل ادبیات لغو می‌شود.

 

آکادمی نوبل در ماه نوامبر سال گذشته با انتشار خبر شکایت ۱۸ زن از «ژان کلود آرنالت» همسر «کاترین فروستنسون»، عضو آکادمی نوبل با شوک بزرگی مواجعه شد و در نهایت «فورستنسون» از آکادمی نوبل اخراج شد. 

 

این ماجرا اخیر ابعاد جدیدتری پیدا کرده چرا که سه نفر از اعضای آکادمی نوبل در اعترض به اخراج «کاترین فروستنسون» صندلی خود را خالی گذاشتند.

«سارا دنیوس» دبیر دائمی آکادمی نوبل نیز در واکنش به این اتفاقات از کار خود استعفا داده است.

آکادمی سوئدی نوبل از زمان آغاز به کار در سال ۱۹۰۱، تنها ۷ بار این جایزه را اعطاء نکرده است، در سال ۱۹۱۴، ۱۹۱۸، ۱۹۳۵، ۱۹۴۰ و از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳.

همچنین این جایزه شش بار برای یک سال به تعویق افتاده چرا که کمیته این جوایز هیچ یک از نامزدهای آن سال را شایسته دریافت نوبل ندیده بودند.

 

کد خبر: 883

 

منتشرشده در گزارش

جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۱۷ میلادی به کازو ایشیگورو رسید. سخنگوی آکادمی سوئد روز پنج‌شنبه نام این نویسنده بریتانیایی ژاپنی‌تبار را به عنوان برگزیده اکثریت ۱۸ عضو این آکادمی اعلام کرد.

 

در بیانیه آکادمی سوئد آمده است که ایشیگورو «با نیروی عاطفی عظیم در رمان‌های خود، ورطه توهمی را که در روابط ما در جهان ایجاد شده نمایش داده است.»

 

کازو ایشیگورو متولد سال ۱۹۵۸ در شهر ناکازاکی ژاپن است اما از سن پنج سالگی به همراه خانواده‌اش به بریتانیا مهاجرت کرده و در آنجا درس خوانده است. او مدرک کارشناسی خود را در زبان انگلیسی و فلسفه از دانشگاه کنت در سال ۱۹۷۸ و مدرک کارشناسی ارشدش را در رشته نویسندگی خلاقانه در سال ۱۹۸۰ از دانشگاه «ایست انگلیا» دریافت کرد.

 

ایشیگورو یکی از معروف‌ترین رمان‌نویسان بریتانیاست و تاکنون چندین اثر از او به قلم نجف دریابندری، سهیل سمی و دیگران به فارسی ترجمه شده است که از آن جمله می‌توان به «بازمانده روز» و «هرگز رهایم نکن» اشاره کرد.

 

این نویسنده پر کار تاکنون در قالب‌ها ژانرهای گوناگون از جمله رمان، مجموعه داستان و فیلمنامه آثاری نوشته است. درونمایه کارهای او بیشتر تخیلی است و داستان آنها در زمان گذشته اتفاق می‌افتد. بیشتر داستان‌های او از زبان اول شخص روایت می‌شود که در اصطلاح ادبی به آن «من‌راوی» می‌گویند.

 

با اینکه کازو ایشیگورو نویسنده معروفی است، اما تا پیش از اعلام تصمیم آکادمی سوئد، نام او در میان فهرست نویسندگانی که گمان می‌رفت برنده باشند دیده نمی‌شد. اکنون چندین سال است که کارشناسان و رسانه‌های جهان نام برخی نویسندگان و شاعران معروف جهان از جمله هاروکی موراکامی، مارگارت اتوود و اسماعیل کاداره، را در فهرست انتظار جایزه نوبل ادبیات جای می‌دهند.

 

ارزش جایزه نوبل ادبیات ۹ میلیون کرون سوئد، تقریبا برابر با یک میلیون و یکصد هزار دلار است.

 

کد خبر: 670

منتشرشده در گزارش

از سال ۱۹۰۱ تاکنون که مهم‌ترین جایزه ادبی دنیا سالانه به نویسندگانی از کشورهای مختلف می‌رسد، حواشی زیادی به خاطر انتخاب‌های اعضای آکادمی نوبل و واکنش اهل ادبیات پیش آمده است.

 

«زی نیوز» نوشت: آکادمی نوبل امسال پنج‌شنبه (پنجم اکتبر) را به عنوان روز معرفی برنده جایزه یک میلیون و ۱۰۰ هزار دلاری نوبل ادبیات اعلام کرده است. بسیاری معتقدند جایزه امسال فرصتی است برای آکادمی سوئدی تا اندکی از بار انتخاب تعجب‌برانگیز و پیش‌بینی‌نشده سال گذشته بکاهد. البته با نگاهی به تاریخچه مهم‌ترین جایزه ادبی جهان، می‌توان دریافت که این جنجال‌ها امری سابقه‌دار بوده است.

 

«ژان پل سارتر» نویسنده و فیلسوف فرانسوی سال ۱۹۶۴ به عنوان برنده این جایزه معرفی شد، اما از دریافت آن خودداری کرد. او همیشه به جوایز رسمی با دیدی انتقادآمیز نگاه می‌کرد و بیشتر به همین دلیل، این اقدام کم‌سابقه را انجام داد.

 

برخی از انتخاب‌های دیگر آکادمی نوبل ادبیات هم به دلایل دیگری باعث تعجب شد؛ برای مثال در سال ۱۹۷۴ نام «ایویند جانسون» و «هری مارتینسون» دو نویسنده کمتر شناخته‌شده و مهم‌تر از آن، عضو آکادمی نوبل، به طور مشترک جایزه نوبل را کسب از آن خود کردند. این در حالی بود که در آن سال نویسندگان بنامی چون «گراهام گرین»، «سال بلو» و «ولادیمیر ناباکوف» می‌توانستند این جایزه را به دست آورند.

 

طی ۲۰ سال گذشته دو برنده نوبل به صورت جدی در آرای مردم و افراد اهل فن، دودسته‌گی ایجاد کرده‌اند: «داریو فو» نمایشنامه‌نویس و بازیگر ایتالیایی که سال ۱۹۹۷ از سوی آکادمی برگزیده شد و «باب دیلن» خواننده آمریکایی. برخی منتقدان با «سبک‌وزن» خواندن «فو»، انتخاب آکادمی را زیر سوال بردند. او پیش از نویسنده شدن، در حرفه بازیگری شهرت داشت و کارهایش از سوی کلیسای کاتولیک سانسور می‌شد.

 

درباره «باب دیلن» خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی هم حرف بسیار است؛ در کنار تردید تعداد زیادی از ادبیات‌دوستان به انتخاب سال گذشته آکادمی سوئدی، «دیلن» پس از اعلام برنده شدنش تا هفته‌ها سکوت کرد و صدای اعتراض اعضای آکادمی نوبل را درآورد. برنده نوبل ۲۰۱۶ بعدا در جلسه‌ای تقریبا خصوصی سخنرانی پرحاشیه‌اش را ایراد کرد و جایزه نوبل ادبیات را از آن خود کرد.

 

آکادمی نوبل طی این ۱۰۹ سال، از نویسندگان مشهوری چون «ویلیام فاکنر»، «ارنست همینگوی»، «جان اشتاین‌بک» و «آلبر کامو» تقدیر کرده است. «رودیارد کیپلینگ»، «ساموئل بکت» و «گابریل گارسیا مارکز» هم از دیگر نام‌های بزرگی هستند که جایزه نوبل ادبیات به آن‌ها اختصاص یافته؛ اما هستند نویسندگان بزرگی که در کمال ناباوری شایسته دریافت این جایزه شناخته نشدند: «لئو تولستوی»، «جیمز جویس»، «آنتوان چخوف»، «مارسل پروست»، «کارلوس فوئنتس»، «ازرا پاوند«، «توماس هاردی»، «مارک تواین»، «هنریک ایبسن»، «خورخه لوییس بورخس»، «آسترید لیندگرن»، «امیل زولا»، «جوزف کنراد»، «پل والری»، «هنری جیمز» و «ویرجینیا وولف».

 

در حالی که بسیاری از کاندیداهای برجسته مورد تأیید آکادمی نوبل قرار نگرفتند، نویسندگان گمنامی که حتی در کشور خودشان هم کمتر شناخته شده‌اند، جایزه نوبل را به خانه بردند؛ «هالدور لاکسنس» ایسلندی، «اریک اکسل کارلفدت» سوئدی، «اودیسیوس الیتیس» و «یاروسلاو سیفرت» از جمله این افراد هستند.

 

وقتی «سوتلانا الکسی‌یویچ» بلاروسی سال ۲۰۱۵ برنده این جایزه شد، نظرسنجی‌ای صورت گرفت و نشان داد نام این نویسنده به گوش ۶۵ درصد مردم روسیه آشنا نیست.

 

سال ۲۰۰۹ نوبل ادبیات را به «هرتا مولر» دادند و آن روز هم معترضان ساکت ننشستند. امروز قضاوت کردن در این‌باره خیلی آسان است اما در آن روزها بسیاری از منتقدان و استادان دانشگاهی آمریکا می‌گفتند: تا حالا هرگز اسم «هرتا مولر» به گوش‌مان نخورده! این افراد به اروپایی‌محور بودن انتخاب‌های آکادمی سوئدی معترض بودند. این اتفاق درباره «پاتریک مودیانو» رمان‌نویس فرانسوی و برنده سال ۲۰۱۴ هم افتاد.

 

در کمال شگفتی نگاهی به آمارها نشان می‌دهد بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۸۵ تنها هشت برنده از کشورهای غیراروپایی و آمریکایی انتخاب شدند. شاید یکی از دلایل این امر، کم بودن ترجمه آثار غیراروپایی و در دسترس نبودن کارهای این نویسنده‌ها در فضای مجازی بوده است.

 

«وول سوینکا» نیجریه‌ای سال ۱۹۸۶ به عنوان اولین نویسنده آفریقایی، نوبل ادبیات را به دست آورد. «رابیندرانات تاگور» تنها نماینده هندی در میان برندگان نوبل ادبیات است و «اورهان پاموک» تنها نویسنده ترک است که این جایزه مهم ادبی را به خانه برده.

 

از مجموع برندگان‌ نوبل ادبیات تاکنون، تنها ۳۰ نفر غیراروپایی بوده‌اند و حتی کشوری چون سوئد بیش‌تر از همه‌ کشورهای قاره‌ آسیا، سابقه‌ کسب نوبل ادبیات را دارد. اظهارات چند سال پیش «هوراس انگدال»  - دبیر وقت آکادمی نوبل - که اروپا را محور اصلی جهان ادبیات دانسته بود، به ‌نظر توجیهی برای این جهت‌گیری‌های جغرافیایی است.

 

کد خبر:  665

منتشرشده در گزارش

آکادمی سوئدی نوبل تاریخ معرفی برنده جایزه نوبل ادبیات این دوره را اعلام کرد.

وب‌سایت جایزه نوبل روز پنجم اکتبر (۱۳ مهرماه) را به عنوان تاریخ معرفی برنده نوبل ادبیات امسال اعلام کرد.

وب‌سایت جوایز نوبل نوشت: «آکادمی سوئدی تصمیم گرفته نام برنده جایزه نوبل ادبیات امسال را روز پنج‌شنبه، پنجم اکتبر در ساعت یک بعدازظهر اعلام کند.»

اعلام نام برنده امسال می‌تواند اندکی از حواشی جایزه نوبل ادبیات سال گذشته بکاهد. سال گذشته ۱۸ عضو آکادمی نوبل «باب دیلن» ـ خواننده آمریکایی ـ را به عنوان برنده نوبل ادبیات برگزیدند و جنجال‌های بسیاری به پا کردند. «دیلن» اولین خواننده و ترانه‌سرایی بود که مهمترین جایزه دنیای ادبیات را به دست آورد، اما تا چندین هفته هیچ اظهارنظری درباره کسب این جایزه مطرح نکرد.

حواشی جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۶ وقتی بالاتر گرفت که «دیلن» اعلام کرد قصد ندارد در مراسم رسمی اعطای جوایز نوبل که ماه دسامبر گذشته در استکهلم برگزار شد، شرکت کند. سرانجام پس از اظهارنظرهای مختلف از سوی اعضای آکادمی و نویسندگان و هنرمندان متعدد، تصمیم بر این شد که مراسم اصلی بدون حضور «دیلن» برگزار شود و او طی مراسمی تقریبا خصوصی، سخنرانی خود را ایراد و جایزه حدود یک میلیون دلاری‌ نوبل را از آن خود کند.

براساس گمانه‌زنی‌ها امسال «نگوگی وا تینگو» ـ نویسنده مطرح کنیایی ـ بالاتر از «موراکامی» بیشترین شانس را در میان کاندیداهای احتمالی کسب نوبل ادبیات دارد. «لد بروکس» شانس او را چهار به یک دانسته،‌ در حالی‌که این رقم برای نویسنده «جنگل نروژی» پنج به یک است. در این دوره بعد از رمان‌نویس کنیایی و نویسنده ژاپنی، نوبت به «مارگارت اتوود» کانادایی که رمان‌هایی چون «قصه ندیمه» و «آدمکش کور» را نوشته، ‌می‌رسد. شانس او را برای دستیابی به جایزه نوبل ادبیات،‌ شش به یک اعلام کرده‌اند. 

«آموس اوز» نویسنده اسرائیلی برنده مدال «گوته» و «لژیون دونور» و جایزه‌هایی چون «فمینا»، «فرانتس کافکا» و «پرنس آستوریاس»، «کلودیو ماگریس» نویسنده و مترجم ایتالیایی که جایزه‌های «فرانتس کافکا» و «پرنس آستوریاس» را در کارنامه‌اش دارد و «خاویر ماریاس» نویسنده و مترجم مشهور اسپانیایی و برنده جوایز «ایمپک دوبلین» و «فورمنتور»، از دیگر نام‌هایی هستند که پس از «اتوود» بیشترین شرط‌بندی در سایت «لدبروکس» روی آن‌ها انجام شده است.

کد خبر: 663

منتشرشده در گزارش

 

در بحبوحه اختلاف‌نظرها درباره اعطای جایزه نوبل ادبیات به یک ترانه‌سرا و خواننده، روزنامه «ایندیپندنت» طرف «باب دیلن» را گرفته و پرسیده: چرا نوبل را زودتر به او ندادند؟!

آکادمی نوبل روز پنج‌شنبه (۲۲ مهرماه) نام «باب دیلن» را به عنوان برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۶ اعلام و «خلق تعابیر جدید شاعرانه در سنت شعر آمریکایی» را علت برگزیدن او عنوان کرد. انتخاب او واکنش‌های مثبت و منفی بسیاری را به همراه داشته اما کسی که در این‌باره سکوت پیشه کرده و اظهارنظری نداشته، خود «دیلن» بوده است.

 

در این حین، روزنامه «ایندیپندنت» با دفاع از سابقه چنددهه‌ای «دیلن» نوشت: شاید برخی اعطای نوبل ادبیات به «باب دیلن» را مسخره کنند، اما براساس کارنامه‌ای که «دیلن» در زمینه دفاع از حقوق بشر در آمریکا و دردهای زندگی مدرن دارد، او بهترین انتخاب است.

اولین واکنش درباره برنده شدن «باب دیلن»، باید پرسیدن این سوال از آکادمی نوبل باشد: چرا این قدر دیر؟

آیا سال ۱۹۶۶ که اولین درخشش‌های او همزمان شد با پیش رفتن آمریکایی‌ها به سمت آزادی، امید و اعتراضات حقوق بشر، کسی نمی‌توانست اعتراض کند؟ سال ۱۹۶۷ که دومین دوره خلاقیت او به افول عشق و ازدواج در جامعه پرداخت و آلبوم «Blood on the Tracks» را منتشر کرد، کسی نمی‌توانست اعتراض کند؟

خب شاید آن زمان هم مثل امروز که جایزه نوبل ـ مهم‌ترین جایزه ادبی جهان ـ به یک خواننده و ترانه‌سرای ۷۵ ساله رسیده، بعضی‌ها اعتراض کرده‌اند.

 

 

در واقع این بحثی است که نباید به سادگی از آن گذشت. اکثر ترانه‌ها شعر نیستند و ممکن است روی کاغذ و بدون موسیقی، پیش پا افتاده به نظر برسند. اما «دیلن» همیشه یک استثناست.

داوران نوبل این جایزه را به خاطر خلق «تعابیر جدید شاعرانه در سنت ترانه آمریکایی» به «دیلن» دادند. این درست است، اما محدود. «دیلن» تنها خلق‌کننده تعابیر جدید شاعرانه نبوده، او جوهره آمریکا در ترانه‌سرایی را نمایان کرده؛ رویای آمریکایی، چشم‌انداز آمریکایی و روح آمریکایی.

ترانه‌نویسان آمریکایی از «دیلن» تا «پل سایمون» و «بروس اسپرینگستین» بیش از همتایان انگلیسی خود حس مکانی را بیان کرده‌اند. پل سایمون دو ترانه درباره جزییات سفرهای اتوبوسی به «گرین‌هوند» دارد و «دیلن» همیشه شیفته تأثیری بود که مکان روی شخصیت‌ها و آرزوهای آن‌ها می‌گذارد.

او این را تا حدی از خواننده فولک آمریکایی «وودی گاتری» فراگرفت. وقتی «گاتری» در حال احتضار بود، «دیلن» خود را پای بسترش رساند. او بعدها گفت: «وودی گاتری» اولین و آخرین قهرمان من بود. پس از او، «دیلن» راه خودش را در ترانه و شعر پیش گرفت و کشفیات و تفاسیر خود را درباره آمریکا و ساکنانش سرود.

باب دیلن یک موسیقی‌دان است و هر جایزه ادبی حتی مهم‌ترین آن‌ها، باید لزوما ابداعات و تعابیر موسیقایی ۵۰ ساله را نادیده بگیرد. طرفداران موسیقی رپ امروز باید به آهنگ «Sunterranean Homesick Blues» سال ۱۹۶۵ «دیلن» گوش دهند و بفهمند چه کسی اولین ترانه رپ جهان را خواند.

در مورد «دیلن»‌ این سفر موسیقایی، سفری انفجاری از موسیقی آکوستیک فولک به گروه سازهای الکتریک در پشت سر او برای اجرای ترانه‌های شدیدا شخصی و نه با معنای سیاسی بود.

 

 

اما داوران نوبل هم حق دارند؛ او نوع جدیدی از بیان شاعرانه را به ترانه‌های آمریکایی آن زمان اضافه کرد. اگر یادتان باشد، ترانه‌های آمریکایی درباره ماه و رنج کشیدن و ... بودند. ناگهان شاعری پیدا شد که از دلشکستگی، دلهره و تلخی آمریکایی می‌گفت. از «درست مثل یک زن» گرفته تا احساسات درهم و برهم ترانه «بیمار عشق»، او غرق در احساسات دردناکی شد که در نسلی پس از نسل دیگر طنین می‌انداخت.

ترانه‌های «باب دیلن» تا حد زیادی داستان آمریکایی قرن بیستم را تعریف می‌کرد، از تصویر فراموش‌نشدنی ترانه‌هایی مثل «باران تندی در پیش است» تا جزییات خطر و پیامدهای جنگ هسته‌ای و فراتر از آن. آهنگ‌های او خاصیتی عاشقانه و کیفیتی رویاگونه دارند. صدها نمونه دیگر در ترانه‌های او وجود دارد. پیام ترانه‌های او و زبان آن‌ها جاودان است.

وقتی «ایروین ولش» رمان‌نویس اسکاتلندی، اعطای این جایزه را «یک نوستالژی توجیه‌ناپذیر» می‌خواند، باید گفت: این جایزه به فعالیت‌های یک عمر یک نفر تعلق می‌گیرد. آیا زمانی که نوبل را به «هرولد پینتر» دادند، او هنوز هم کارهای درخشان تولید می‌کرد؟ دوما، «دیلن» دیگر نمی‌توانست ترانه‌هایی مثل «دمیدن در باد» و «زمانی همه چیز تغییر می‌کند» را بسراید. با این حال آلبوم‌های اخیرا او مثل «طوفان»، نشان می‌دهد او همچنان در حال کشف قلب شاعرانگی و روح آمریکایی است.

در یکی از ترانه‌های به‌یادماندنی خود «دیلن» هم آمده که او «همیشه جوان» می‌ماند.

منبع: ایسنا

 

کد خبر: 122

منتشرشده در گزارش

آخرین اخبار

محل تبلیغات

 

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد