انجمن های ادبی شناسنامه دار می‌شوند --------- فراخوان بزرگ جشنواره شعر شاهنامه منتشر شد---------- انتشار دکلمه ای از احسان افشاری ----------------- گزارش تصویری اختتامیه شعر انقلاب
چهارشنبه, 15 فروردين 1397 ساعت 13:23

یادداشت سردبیر؛
اختصاصی تارنا

کد خبر: 1138

 

ماجرا ساده است. سرقتی اتفاق افتاده، عده ای آگاه شدند و اعتراض کردند و سارق نیز در کمال صداقت و صراحت(!) از عمل خود دفاع کرده و آن را امری عادی تلقی می‌کند.

 

حمید هیراد خواننده خوش فکر و خلاق با ایده هایی ناب در صنعت کلاژ شعر و ترانه مدتی است وارد بازار موسیقی کشور شده و برای خود مخاطبینی هم دست و پا کرده است. وی در برنامه ای رسمی در عمومی ترین رسانه کشور با سهل انگاری تمام بی سوادی اش در ادبیات را به رخ کشید و خود را در دام شاعران و ادیبان انداخت.

 

از خدا که پنهان نیست از شما چه پنهان، شاعران خیلی چشم دیدن یکدیگر را ندارند، اما وقتی پای آبروی شعر و ترانه در میان باشد خود را فراموش کرده و فقط به آن می اندیشند و این در راه اندازی و حمایت از کمپین #نه_به_سرقت_ادبی، کاملا مشهود است.

بخش بزرگی از اینکه حمید هیراد سرقت ادبی کرده و اینکه عامدانه بوده یا خیر به شعر و ادبیات و بخش دیگری از آن به موسیقی مربوط می‌شود. اما چیزی که در وهله اول توجه مخاطبان را جلب می‌کند این است که این اشعار با مجوز رسمی وزارت ارشاد منتشر شده و قبل از انتشار از شورای شعر، شورای موسیقی و شورای تلفیقی مجوز می‌گیرد. شاعران نامداری که عضو شورای شعر و موسیقی و اتفاقا از امضاکنندگان کمپین #نه_به_سرقت_ادبی، هستند، چگونه به این آثار مجوز دادند؟ پاسخ روشن است. هیراد هنگام اخذ مجوز نام شاعران اصلی را ارائه داده اما هنگام انتشار اثر تنها نام خود را بر روی شناسنامه آثار درج کرده است.

 

علیرضا بدیع اولین کسی بود که به این موضوع واکنش و از سرقتی بودن آثار هیراد خبر داد. پس از آن نیز صابر قدیمی به عنوان یک طنزپرداز بر این مساله صحه گذاشت که با واکنش بسیار تند و اهانت بار مدیر برنامه های هیراد مبنی بر شکایت و اعاده حیثیت مواجه شد. هرچند پس از چند روز شخص هیراد وجود چنین مدیربرنامه ای را منکر شد و رسما اسم شخصی دیگر را به عنوان مدیربرنامه های خود اعلام کرد.

 

هنگامی قضیه پیچیده تر شد که پرونده کمپین #نه_به_سرقت_ادبی، به مراجع قضایی فرستاده شد، حالت رسمی تری پیدا کرد و مشخص شد که قانون برای سارقان ادبی از یک تا سه سال زندان تعیین کرده است، هیراد سکوت خود را شکست و بیانیه ای منتشر کرد.

 

بیانیه ای که در کمال وقاحت از عمل خود دفاع کرده و سرقت ادبی را موضوعی رایج در موسیقی کشور می‌داند. بله! متاسفانه این موضوع به شدت رایج است چراکه هیچ قانونی برای حق مولف در کشور وجود ندارد. اما سرقت از مولوی، عطار، رهی معیری و سیمین بهبهانی را کجای دلمان بگذاریم؟

 

اگر حمید هیراد آثار این شاعران را بدون تغییر و به همان شکل اجرا می‌کرد چه اتفاقی می‌افتاد؟

چه اصراری به شاعر نامیدن خود دارد؟

بالاخره برخی شاعرند و برخی دوست دارند که شاعر باشند. حال به هر شکلی شده...

 

هیراد در بیانیه خود قول به اصلاح شیوه گذشته داده اما باید ببینیم که شاعران منتظر آینده آثار هیراد باقی می‌مانند یا کمپین خود را به سرانجام می‌رسانند؟

 

آیا این بیانیه از سرباز کردن و واکنشی در مقابل کمپین #نه_به_سرقت_ادبی است یا مانعی برای به سرانجام رسیدن آن و یا واقعا قصد اصلاح دارد؟

ما هم مثل شما منتظر می‌مانیم.....

 

مرجان شیخ حسنی/ فروردین 97

 

تماشا 284 دفعه

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تمامی حقوق این وب سایت برای تارنا محفوظ می باشد