به گزارش خبرگزاری شعر ایران-تارنا:در روزهای اخیر ویدئویی از زینب موسوی، بلاگر پرمخاطب اینستاگرام، منتشر شد که در آن با ادبیاتی سخیف به فردوسی، شاعر حماسهسرای ایران، توهین کرده است. این اقدام واکنشهای گستردهای در فضای مجازی و میان اهل ادب برانگیخت.
استاد محمدرضا شفیعیکدکنی در یادداشتی کوتاه نوشت:
«زمانه بس که پلید و پلشت و مسخره شد / عیارسنجی خورشید کار شبیپره شد.»
شاعر نامآشنا فاضل نظری نیز با ابیاتی به این موضوع واکنش نشان داد و نوشت:
«ز چهره توان دید رنگ درون / نگردد سیهدل سپید از برون.»
مهدی یزدانیخرم، نویسنده و منتقد ادبی، در بخشی از یادداشت خود تأکید کرد که این رفتارها آگاهانه و برای جلب توجه است:
«این زن مفلس دشنامخوردن است و بهخوبی میداند این رفتار چه عواقبی برایش دارد. هدفش توجیهگر کلمات سخیفی است که بر زبان میراند.»
علاوه بر این واکنشها، محمود دولتآبادی، نویسنده برجستۀ معاصر، در گفتوگویی غیررسمی اظهار داشت:
«بیحرمتی به فردوسی، بیحرمتی به شناسنامه و حافظۀ تاریخی یک ملت است. شاهنامه نه فقط یک کتاب که ستون هویت ایرانی است.»
همچنین یوسفعلی میرشکاک، شاعر و منتقد ادبی، در کانال شخصی خود نوشت:
«فردوسی زبان فارسی را از نابودی نجات داد. کسانی که به او اهانت میکنند، در واقع به ریشههای خودشان بیاعتنا هستند. این خودزنی فرهنگی است.»
علیرضا قزوه، شاعر معاصر نیز در واکنش به این ماجرا در صفحۀ شخصیاش یادآور شد:
«هیچ ملتی در جهان به اسطورههایش توهین نمیکند؛ فردوسی تنها شاعر ایران نیست، بلکه نگهبان فرهنگ و زبان ماست.»
این موج از انتقادها نشان میدهد که جامعه ادبی و فرهنگی ایران، توهین به فردوسی را نه یک ماجرای گذرا، بلکه حمله به میراث هویتی ایرانیان میدانند. بسیاری از کارشناسان هشدار دادهاند که فضای مجازی نباید به بستری برای ترویج بیاحترامی به بزرگان ادب و تاریخ تبدیل شود.
اتمام خبر/
برچسب ها: فاضل نظری فردوسی شفیعی کدکنی یوسفعلی میرشکاک محمود دولتآبادی