به گزارش تارنا-بهرام بیضایی، اسطورهساز ادبیات نمایشی و سینمای ایران، که تأثیر عمیقی بر شعر و ادبیات معاصر گذاشت، در روز تولد ۸۷ سالگیاش چشم از جهان فروبست. او که دوستی و تأثیرپذیریاش از فروغ فرخزاد، شاعر جسور ایرانی، زبانزد بود، میراثی از کلمات و تصاویر را برای نسلهای آینده به جا گذاشت.
بهرام بیضایی در ۵ دی ۱۳۱۷ در تهران زاده شد. او از کودکی به ادبیات و هنر علاقهمند بود و پس از تحصیل در رشته ادبیات دانشگاه تهران، به عنوان نمایشنامهنویس، کارگردان سینما و تئاتر، و پژوهشگر اسطورهشناسی شناخته شد. بیضایی بیش از ۵۰ نمایشنامه، فیلمنامه و کتاب نوشت و فیلمهایی چون "رگبار"، "مسافران" و "سگکشی" را ساخت که در آنها عناصر شعری و ادبی برجستهاند. او در سال ۱۳۸۹ ایران را ترک کرد و در آمریکا به تدریس در دانشگاه استنفورد پرداخت، جایی که تا پایان عمرش به خلق آثار ادامه داد.
تأثیر بیضایی بر ادبیات و شعر ایران انکارناپذیر است. او با تلفیق اسطورههای ایرانی و زبان شعری در نمایشنامههایش، مانند "مرگ یزدگرد" و "آرش"، جریان تازهای در ادبیات نمایشی ایجاد کرد. بیضایی خود شاعر بود و شعرهایش در آثارش جاری است، او با نویسندگانی چون اکبر رادی و فیلمسازانی چون ناصر تقوایی، در دگرگونی نمایش و سینما نقش کلیدی داشت و بارها در رأیگیریهای منتقدان، به عنوان یکی از تأثیرگذارترین چهرههای ادبی قرن شناخته شد.
دوستی و رابطه ادبی بیضایی با فروغ فرخزاد، یکی از جنبههای جالب زندگی اوست. فروغ، شاعر نوآور و فمینیست، بر بیضایی تأثیر گذاشت و مرگ نابهنگام فروغ در سال ۱۳۴۵، او را به شدت متأثر کرد. بیضایی در روایتی شخصی، از شنیدن خبر درگذشت فروغ سخن گفته و فیلم "مسافران" را در ستایش زندگی و به عنوان واکنشی به مرگ او ساخته است. این ارتباط، نشاندهنده پیوند عمیق میان دو هنرمند در بیان احساسات انسانی و اجتماعی است، جایی که شعر فروغ با صحنههای بیضایی همآواز میشود.
بیضایی در ۵ دی ۱۴۰۴، همزمان با تولد ۸۷ سالگیاش، پس از تحمل یک دوره بیماری در آمریکا درگذشت. این درگذشت، درست پنج سال پس از نامگذاری ۵ دی به عنوان "روز نمایشنامهنویس" به احترام او و اکبر رادی، رخ داد و جامعه هنری ایران را در سوگ نشاند.
اتمام خبر/
برچسب ها: فروغ فرخزاد بهرام بیضایی