نخستین خبرگزاری شـعر و ترانه ایـران
کسایی مروزی، شاعر شیعی قرن چهارم؛
به گزارش خبرگزاری شعر ایران-تارنا:در میان بزرگان ادبیات پارسی مانند رودکی، فردوسی و انوری، نامهایی وجود دارند که علیرغم عمق و زیبایی آثارشان، کمتر در کانون توجه قرار گرفتهاند. یکی از این شاعران ارزشمند، ابوالحسن کسایی مروزی است؛ شاعری از قرن چهارم هجری که به عنوان یکی از پیشگامان شعر شیعی در زبان فارسی شناخته میشود.
کسایی مروزی در سال ۳۴۱ هجری قمری در شهر مرو (در خراسان بزرگ امروزی) زاده شد و در دوران سامانیان و اوایل غزنویان زیست. او نخستین شاعری است که به زبان فارسی، قصیدههایی در مدح پیامبر(ص) و اهل بیت(ع)، به ویژه امام علی(ع)، سرود و حتی سوگنامهای حزنانگیز برای واقعه کربلا آفرید – که آن را قدیمیترین مرثیه عاشورایی به فارسی میدانند.
اشعار کسایی نه تنها از نظر هنری زیبا و روان هستند، بلکه از منظر تاریخی نیز اهمیت دارند: در دورانی که شعر فارسی نوپا بود، او با جسارت به موضوعات مذهبی شیعی پرداخت و زبان پارسی را برای بیان عشق به خاندان رسالت به کار گرفت. عوفی، تذکرهنویس مشهور، میگوید: «اکثر اشعار او در زهد و وعظ است و در مناقب اهل بیت نبوت».
متأسفانه دیوان کامل کسایی از بین رفته و تنها حدود ۳۰۰ بیت از او باقی مانده، اما همین ابیات کافی است تا عمق ارادت و هنر او را نشان دهد. مثالی از قصیده معروفش در مدح امام علی(ع):
> کسی که دلش به ولایت علی است
> ز آتش دوزخ به دور و در امان است
امروزه پژوهشگران ادبیات تأکید دارند که کسایی در کنار رودکی و شهید بلخی، از ستونهای اولیه شعر فارسی است، اما شهرتش کمتر از شایستگیاش بوده. بازخوانی آثار او میتواند دریچهای تازه به تاریخ ادبی و مذهبی ایران بگشاید.
اتمام خبر/
برچسب ها: ابوالحسن کسایی مروزی