به گزارش خبرگزاری شعر ایران-تارنا: محمدحسن رهی معیری، دهم اردیبهشت ۱۲۸۸ در تهران متولد شد و ۲۴ آبان ۱۳۴۷ درگذشت. او از غزلسرایان برجسته معاصر بود که در کنار شاعری، در موسیقی ایرانی نیز دانش و مهارت داشت و با آهنگسازان و هنرمندان نامدار زمان خود همکاری میکرد. آشنایی با موسیقی، صدای خوش، ذوق هنری و تسلط بر دستگاههای موسیقی ایرانی، به سرودههای او ویژگی خاصی بخشید و زمینهساز ماندگاری شماری از تصنیفها و ترانههایش شد.
عشق و دلدادگی، اصلیترین مضمون غزلهای رهی معیری است؛ عشقی که در بسیاری از سرودههای او با ناکامی، وفاداری و دوری از معشوق همراه میشود. بااینحال به موضوعاتی همچون ناسازگاری روزگار، بینیازی و بلندهمتی، وطنپرستی، توصیف زیباییهای زندگی و بزرگداشت هنرمندان و سخنوران در شعر او پرداخته شده است. این تنوع موضوعی نشان میدهد که رهی با حفظ قالب سنتی غزل، توانسته است تجربهها و دغدغههای گوناگون زمانه خود را در زبان شاعرانه بازتاب دهد.
از سوی دیگر، علاقه رهی به میراث ادبی فارسی، بهویژه شعر سعدی و حافظ، در بسیاری از سرودههایش آشکار است. پژوهش یادشده، تأثیرپذیری او از سعدی، حافظ، مولانا، نظامی و شاعران سبک هندی، بهخصوص صائب تبریزی، را از ویژگیهای مهم شعرش میداند؛ با این حال، رهی صرفاً مقلد پیشینیان نبود و با بهرهگیری از ظرفیتهای زبانی و تصویری آنان، شیوهای مستقل در غزلسرایی پدید آورد. در میان آثار مشهور او میتوان به «خزان عشق» با مطلع «شد خزان گلشن آشنایی»، «نوای نی»، «شب جدایی»، «یار رمیده»، «یاد ایام»، «بهار»، «کاروان» و «مرغ حق» اشاره کرد. تصنیف «شد خزان گلشن آشنایی» نیز با اجرای جواد بدیعزاده در دستگاه همایون، به یکی از آثار ماندگار موسیقی ایرانی تبدیل شد. در کنار این آثار، شعر «خلقت زن» نیز از سرودههای بحثبرانگیز اوست که با نگاهی انتقادی و منفی به زنان پرداخته و از منظر مطالعات اجتماعی و ادبی، قابلیت بررسی دارد.

رهی معیری و پژمان بختیاری
ماندگاری رهی معیری در ادبیات ایران را باید در توانایی او برای پیوند دادن سنت غزل فارسی با احساسات و نیازهای هنری روزگار خود جستوجو کرد. او علاوه بر عاشقانهسرایی، در سرودن اشعار میهنی، طنزهای اجتماعی و سیاسی و بزرگداشت چهرههای ادبی و هنری نیز طبعآزمایی کرد. همکاری با آهنگسازانی چون مرتضی محجوبی، حبیبالله بدیعی و علی تجویدی و اجرای آثارش با صدای خوانندگان برجسته، شعر او را از محدوده کتابها فراتر برد و به زندگی روزمره مردم پیوند زد. رهی معیری از جمله شاعرانی است که آثارش همچنان در حافظه موسیقایی و ادبی ایران حضور دارد و غزلهایش، با گذشت دههها، همچنان خوانده و شنیده میشوند.
اتمام خبر/
برچسب ها: رهی معیری