خواب ندارد آسمان از دلهره ؛
به گزارش خبرگزاری شعر ایران-تارنا: مریم میرزاخانی، متولد اراک، از نوجوانی به ادبیات و مطالعه رمان و شعر علاقهمند بود و نوشتن را از همان سالها، در کنار تحصیل و فعالیتهای دانشگاهی در رشته علوم تربیتی، دنبال کرد. علاقه مستمر او به تاریخ و ادبیات و مطالعه آثار شاعران برجسته، زمینهساز گرایش جدیترش به سرودن شعر نو شد. آشنایی با فیض شریفی، شاعر و منتقد ادبی، و تشویق او به انتشار آثار، سرانجام به شکلگیری دو مجموعهشعر «آبی بودم مثل پرواز» با پیشگفتار فیض شریفی و «کتیبهای بر صخرهام» با همکاری و قلم مشترک این استاد ادبیات انجامید.
" آبی"
یادم هست
آبی بودم
مثل پرواز
ناگهان تند بادی
مرا به خود پیچید
نمیدانم کجای قصه بال هایم شکست
حالا
بی آسمان
لبریز آوازم
**********
" دنیا"
خواب ندارد
آسمان از دلهره
ستاره ها دارند زمینه چینی میکنند
تا ماهِ شبِ چهارده
بر پیشانی بلند زمین
زیباتر بتابد
شاید این بار سپید بخت شود
دنیا
**********
" دریا"
دو رکعت
گریستن در درگاه دریا
بر موج دلتنگی
یادهای تو واجب است
در
نگاهی
که قضا شد...
***********
" صدف"
دردِ پنهان را
سالها به جان فشردم
اینک
چون
دُر، بر صدفِ سینه ام میدرخشد
**********
"جشن پروانگی "
ساز از نگاهت می رقصد
آن هنگام
که باغ آسمان را به زمین میکشی
گل های پیراهنت
پروانه میشوند
وتو
جشن پرندگی ات را نظاره میکنی
****
اتمام شعر/
برچسب ها: شعر شعر سپید مریم میرزاخانی