1405/9/1   کلاسیک   کدخبر: 23538   نظر: 0   بازدید: 1023   خبرنگار: زهره رضوانی چاپ

میر جلال‌الدین کزازی؛ از شاهنامه‌پژوهی تا پاسداری از جان زبان پارسی

میر جلال‌الدین کزازی

شاهنامه‌پژوهی، ترجمه حماسه‌های جهان، بازخوانی شعر کلاسیک و پاسداری از واژگان پارسی، بخش‌هایی از کارنامه ادبی و پژوهشی میرجلال‌الدین کزازی است؛ چهره‌ای که زبان را نه صرفا ابزار سخن، بلکه حافظ هویت و حافظه فرهنگی یک ملت می‌داند.

به گزارش خبرگزاری شعر ایران- تارنا: میرجلال‌الدین کزازی، نویسنده، شاعر، پژوهشگر و مترجم برجسته ادبیات فارسی، از چهره‌هایی است که بخش مهمی از عمر خود را صرف شناخت و بازخوانی میراث ادبی ایران کرده است. او زاده کرمانشاه و از دانش‌آموختگان زبان و ادبیات فارسی است که در سال‌های فعالیت علمی و فرهنگی خود، میان ادبیات کهن، پژوهش دانشگاهی و مخاطب امروز پیوند برقرار کرده و با تکیه بر دانش زبان‌شناختی و ادبی، به سراغ لایه‌های کمتر شناخته‌شده متون کلاسیک رفته است.


شاهنامه فردوسی از مهم‌ترین محورهای پژوهشی کزازی به شمار می‌رود؛ اثری که در مجموعه چندجلدی «نامه باستان» به شرح، تحلیل و بازخوانی آن پرداخته است. کزازی در این مجموعه، تنها به روایت داستان‌های شاهنامه بسنده نکرده، بلکه کوشیده است ساختار زبانی، مفاهیم اسطوره‌ای، نمادها و جهان اندیشه فردوسی را برای خواننده امروز روشن‌تر کند. پژوهش‌های او درباره خاقانی شروانی و حافظ نیز در همین مسیر شکل گرفته‌اند؛ آثاری که با تمرکز بر پیچیدگی‌های زبان، تصویرسازی‌های شاعرانه و لایه‌های معنایی شعر کلاسیک، امکان مواجهه عمیق‌تر با میراث ادبی فارسی را فراهم می‌کنند.


در کنار پژوهش در ادبیات ایران، ترجمه حماسه‌های بزرگ جهان نیز جایگاه ویژه‌ای در کارنامه کزازی دارد. ترجمه «ایلیاد» و «اُدیسه» هومر و «انه‌اید» ویرژیل، از جمله فعالیت‌های او در حوزه ادبیات تطبیقی و انتقال میراث حماسی تمدن‌های دیگر به زبان فارسی است. ترجمه «انه‌اید» برای او جایزه کتاب سال را به همراه داشته و نشان‌دهنده توجه او به پیوند میان ادبیات ایران و جهان است؛ پیوندی که از رهگذر شناخت اسطوره‌ها، روایت‌های حماسی و تجربه‌های مشترک انسانی شکل می‌گیرد.


یکی از ویژگی‌های شناخته‌شده کزازی، شیوه سخن گفتن و نوشتن او با گرایش به واژگان پارسی و پرهیز از کاربرد واژه‌های بیگانه است. این رویکرد، فراتر از یک انتخاب زبانی، بازتاب نگاه او به توانایی‌های زبان فارسی در واژه‌سازی، بیان مفاهیم پیچیده و حفظ هویت فرهنگی است. کزازی در سخنرانی‌ها و نوشته‌های خود بارها بر ظرفیت‌های زبان پارسی و ضرورت شناخت گنجینه واژگان آن تاکید کرده و شیوه بیانش را به بخشی از هویت ادبی و فرهنگی خود تبدیل کرده است.


دریافت جایزه پژوهش‌های بنیادین جشنواره خوارزمی برای مجموعه «نامه باستان»، انتخاب به‌عنوان چهره ماندگار ادب و فرهنگ و دریافت جایزه کتاب سال برای ترجمه «انه‌اید»، از جمله افتخارات این پژوهشگر و مترجم است. فعالیت‌های دانشگاهی، حضور در نشست‌های ادبی و فرهنگی و پژوهش در حوزه اسطوره و ایران‌شناسی نیز گستره کار او را از فضای دانشگاه به عرصه عمومی فرهنگ و ادبیات کشانده است.


میرجلال‌الدین کزازی را می‌توان از جمله پژوهشگرانی دانست که ادبیات کلاسیک را میراثی متعلق به گذشته نمی‌بینند، بلکه آن را جهانی زنده برای گفت‌وگو با انسان امروز می‌دانند؛ جهانی که در شاهنامه، غزل فارسی، اسطوره‌های ایرانی و حماسه‌های ملل دیگر امتداد یافته و با تلاش پژوهشگران، همچنان امکان کشف، خواندن و بازاندیشی دارد.


اتمام خبر/

اخبار پیشنهادی

برچسب ها: شاهنامه میر جلال‌الدین کزازی

اشتراک گذاری :

اخبار مرتبط

    نظرات


    لطفا نظرات خود را به فارسی بنویسید و از الفبای لاتین خودداری کنید.